Malice Mizer

Malice Mizer

Közi, Yu~ki i Mana podczas koncertu Deep Sanctuary V (2016)
Rok założenia	1992
Rok rozwiązania	2001
Pochodzenie	Tokio,  Japonia
Gatunek	art rock, rock gotycki, neoclassical dark wave, synthpop
Wydawnictwo	Midi:Nette (1992–1998) Nippon Columbia (1998–1999) Midi:Nette (1999–2001)
Powiązania	Moi dix Mois, nil, Zigzo
Skład
Mana Közi Yu~ki Klaha
Byli członkowie
Tetsu Gaz Kami Gackt
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Malice Mizer – japoński zespół rockowy nurtu visual kei założony w Tokio w 1992 przez Manę i Köziego. W szczytowym okresie popularności zespół zaliczano do „wielkiej czwórki visual kei” obok grup takich jak Fanatic Crisis, La’cryma Christi i Shazna. Zespół zawiesił działalność w 2001. Historię Malice Mizer często dzieli się na „ery” według wokalistów zespołu.

Gitarzyści Mana i Közi założyli Malice Mizer w sierpniu 1992 po opuszczeniu zespołu Matenrou. Przyłączyli się do nich basista Yu~ki, wokalista Tetsu i perkusista Gaz. Nazwa zespołu wywodziła się z francuskiego wyrażenia Malice et Misère (pol. zło i nędza), które miało być odpowiedzią zespołu na pytanie „Czym jest człowiek?”^[1]. Zespół wykorzystywał charakterystyczną technikę „bliźniaczych gitar” - dwie gitary grają różne melodie, tworząc polifonię. Muzyka Malice Mizer podczas ery Tetsu była mieszaniną rocka gotyckiego i rocka progresywnego z silnymi wpływami muzyki klasycznej^[1].

Pierwszą oficjalnie wydaną piosenką zespołu był utwór „Speed of Desperate”, który w 1993 ukazał się na kompilacji Braintrash^[1]. Grupa wydała wcześniej demo zatytułowane „Sans Logique” (nawiązanie do piosenki Mylène Farmer o takim samym tytule). Wkrótce po wydaniu Braintrash, Gaz odszedł z zespołu by dołączyć do Kneuklid Romance, a w zamian dotychczasowy perkusista Kneuklid Romance, Kami, został członkiem Malice Mizer. Zespół kontynuował wydawanie płyt demo, a w 1994, nakładem założonej przez Manę niezależnej wytwórni muzycznej Midi:Nette, ukazał się debiutancki album Malice Mizer – Memoire. Pod koniec tegoż roku album został wydany ponownie, tym razem pod nazwą Memoire DX i z dodatkową piosenką „Baroque”. Tetsu opuścił zespół po koncercie 27 grudnia 1994. Jego decyzja spowodowana była niechęcią do bycia muzykiem visual kei. Po odejściu Tetsu zespół zawiesił działalność^[1].

Po prawie roku braku aktywności Mana zaprosił Gackta, wcześniej związanego z zespołem Cains:Feel, do zostania nowym wokalistą Malice Mizer^[2]. Pierwszy koncert reaktywowanego zespołu odbył się 10 października 1995. Ich pierwszy singel, „Uruwashiki Kamen no Shoutaijou”, został wydany 10 grudnia 1995. Wraz z tym wydawnictwem Malice Mizer zaczął wyróżniać się pod względem artystycznym na tle innych zespołów. Wykonując niektóre piosenki podczas koncertów, Mana i Közi odkładali gitary i wykonywali choreografię taneczną^[3]. Muzyka zespołu stała się bardziej artrockowa oraz synthpopowa i zawierała coraz więcej wpływów muzyki klasycznej i elektronicznej. Pod względem wizualnym, zespół porzucił swoją gotycką estetykę i zaczął ubierać się w kolorowe kostiumy stylizowane na stroje arystokracji z gotyckimi elementami^[1].

Voyage ~Sans Retour~, drugi album Malice Mizer, został wydany w 1996^[1], a ich pierwszy album wideo koncertowy Sans Retour Voyage "Derniere" (Encore Une Fois), przedstawiający występ zespołu w Shibuya Public Hall, ukazał się w 1997^[3]. Zespół, którego popularność stale rosła, podpisał kontrakt z wytwórnią Nippon Columbia. Jej nakładem ukazały się najpopularniejsze single zespołu, jak: „Bel Air ~Kuuhaku no Shunkan no Naka De~”, „au revoir”, „Gekka no Yasoukyoku”, a także album Merveilles, wydany w marcu 1998^[1]. Album dotarł na drugie miejsce listy przebojów Oricon Albums Chart, na której utrzymał się przez szesnaście tygodni^[4]. Album Merveilles i singel „Gekka no Yasoukyoku” otrzymały złotą płytę od Recording Industry Association of Japan za sprzedaż ponad 200 000 egzemplarzy^[5]. W maju zespół wydał singel „Illuminati”, który dotarł na siódme miejsce na liście przebojów i sprzedał ponad 100 000 egzemplarzy^[6]. Zespół posiadał swój własny program radiowy i zagrał dwudniowy koncert w Nippon Budōkan, z którego nagranie zostało wydane w formie albumu wideo^[1]. W sierpniu 1998 zespół wydał singel „Le Ciel ~Kuuhaku no Kanata E~”, który dotarł na czwarte miejsce na liście Oricon Singles Chart^[7]. W styczniu 1999, kiedy Malice Mizer był na szczycie swojej popularności, Gackt opuścił zespół i rozpoczął karierę solową^[1].

Malice Mizer opuścili Nippon Columbia i powrócili do założonej przez Many wytwórni Midi:Nette. 21 czerwca 1999 Kami zmarł na krwotok podpajęczynówkowy^[8]. Pozostawił po sobie dwa utwory, które zespół następnie wydał w 2000 na minialbumie Shinwa^[1]. Pozostali członkowie Malice Mizer nie przyjęli nowego oficjalnego członka na miejsce Kamiego. Zatrudnili jedynie perkusistę towarzyszącego Shu, związanego wcześniej z zespołem Aion. Na przełomie lat 1999 i 2000, grupa, wciąż bez wokalisty, wydała kilka singlów i rozpoczęła pracę nad nowym albumem^[1].

Klaha, wcześniej wokalista zespołu Pride of Mind, został zaproszony do współpracy z Malice Mizer. Oficjalnym członkiem grupy został w sierpniu 2000. Zespół porzucił charakteryzującą erę Gackta łagodną muzykę pop i zaczął łączyć muzykę klasyczną z dark wave i elementami muzyki heavymetalowej. Przyjął także „pogrzebową” gotycką estetykę^[1]. Latem 2000 roku Malice Mizer wydał swój ostatni album – Bara no seidō. Dotarł on do siedemnastego miejsca na liście przebojów, sprzedając 22 000 egzemplarzy^[6].

31 sierpnia i 1 września 2000 odbył się kolejny dwudniowy koncert zespołu w Nippon Budōkan. W 2001 członkowie zespołu wystąpili w pełnometrażowym filmie Bara no Konrei ~Mayonaka ni Kawashita Yakusoku~, będącym ekranizacją powieści Drakula. W tymże roku grupa wydała trzy single: „Gardenia”, „Beast of Blood” i „Garnet ~Kindan no Sono E~”. 11 grudnia 2001 zespół ogłosił zawieszenie działalności^[1].

Po rozpadzie Malice Mizer, członkowie zespołu zaczęli prace nad swoimi indywidualnymi projektami. Mana założył zespół Moi dix Mois, a także kontynuował rozpoczętą w 1999 karierę projektanta mody wraz ze swoją firmą Moi-même-Moitié, tworząc ubrania w stylu Gothic Lolita^[9]. Közi uczestniczył w pracach kilku projektów muzycznych, między innymi: Eve of Destiny, ZIZ, Vamquet, XA-VAT, Mayohk^[10]. Yu~ki nie kontynuował kariery muzycznej i zajął się produkcją biżuterii^[11]. Gaz, pierwszy perkusista zespołu, zmarł w 2017^[12].

Wszyscy trzej wokaliści zespołu rozpoczęli projekty solowe. Tetsu był wokalistą kilku zespołów, w tym Zigzo i nil. Gackt odniósł największy sukces komercyjny w swojej karierze solowej i stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci japońskiej popkultury^[11]. Klaha zakończył działalność publiczną w 2004^[3].

Od 2008, Közi, Yu~ki i Mana organizują wspólne koncerty, podczas których wykonują piosenki Malice Mizer. Koncerty te nazywane są Deep Sanctuary^[3]. W 2018, na koncercie Deep Sanctuary VI z okazji dwudziestopięciolecia powstania Malice Mizer, w roli wokalistów wystąpili Shūji (cali≠gari), Kamijo (Versailles) i Hitomi (Umiyuri), natomiast na perkusji wystąpił Sakura (L’Arc-en-Ciel)^[13].

• Mana – gitara (1992–2001)
• Közi – gitara (1992–2001)
• Yu~ki – gitara basowa (1992–2001)
• Klaha – wokal (2000–2001)

• Gaz – perkusja (1992–1993)
• Tetsu – wokal (1992–1994)
• Kami – perkusja (1993–1999)
• Gackt – wokal (1995–1999)

 Osobny artykuł: Dyskografia Malice Mizer.

• Memoire (1994)
• Voyage ~Sans Retour~ (1996)
• Merveilles (1998)
• Bara no seidō (2000)

• Oficjalna strona zespołu (jap.)