Wikipedia - Onlangse wysigings [af]

Gebruiker:48JCL

2026-06-01T21:10:06Z

Mfield hernoem gebruiker 48JCL (0 wysigings) na Splains per request

Gebruiker:GMH Melbourne

2026-06-01T20:55:41Z

Mfield hernoem gebruiker GMH Melbourne (0 wysigings) na DogsBreakfast87 per request

Camilo Sesto

2026-06-01T20:44:41Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:44, 1 Junie 2026
Lyn 47:		Lyn 47:
	* '''Latin Songwriters Hall of Fame (2017):''' Amptelike induksie ter erkenning van sy vrugbare loopbaan as komponis (La Musa-toekennings).<ref>https://www.billboard.com/music/latin/latin-songwriters-hall-of-fame-erika-ender-carlos-vives-8006774/</ref>		* '''Latin Songwriters Hall of Fame (2017):''' Amptelike induksie ter erkenning van sy vrugbare loopbaan as komponis (La Musa-toekennings).<ref>https://www.billboard.com/music/latin/latin-songwriters-hall-of-fame-erika-ender-carlos-vives-8006774/</ref>
	* '''Alameda Camilo Sesto (2018):''' Die hoofstraat van sy geboortestad is na hom hernoem.<ref>https://www.elnostreciutat.com/es/camilo-sesto-ya-da-nombre-a-la-alameda/</ref>		* '''Alameda Camilo Sesto (2018):''' Die hoofstraat van sy geboortestad is na hom hernoem.<ref>https://www.elnostreciutat.com/es/camilo-sesto-ya-da-nombre-a-la-alameda/</ref>
	* '''Goue Medalje vir Verdienste in die Skone Kunste (2019):''' 'n Postume onderskeiding wat deur die Spaanse staat toegeken is as 'n noodsaaklike figuur van die nasionale kunste.<ref>https://www.cultura.gob.es/actualidad/2019/09/20190913-camilo-sesto.html#:~:text=Este%20galard%C3%B3n%20distingue%20a%20las,la%20conservaci%C3%B3n%20del%20patrimonio%20art%C3%ADstico.&text=M%C3%BAsico%2C%20compositor%20y%20productor%2C%20Camilo,50%20a%C3%B1os%20de%20trayectoria%20profesional</ref>		* '''Goue Medalje vir Verdienste in die Skone Kunste (2019):''' 'n Postume onderskeiding wat deur die Spaanse staat toegeken is as 'n noodsaaklike figuur van die nasionale kunste.<ref>https://www.cultura.gob.es/actualidad/2019/09/20190913-camilo-sesto.html</ref>
	* '''Kulturele Ambassadeur (2019):''' Postuum aangestel as Ambassadeur van die Valenciaanse Gemeenskap.		* '''Kulturele Ambassadeur (2019):''' Postuum aangestel as Ambassadeur van die Valenciaanse Gemeenskap.
	* '''Ondas-toekennings (2019):''' Vir sy artistieke loopbaan, postuum toegeken.<ref>https://www.mujerhoy.com/vivir/ocio/201911/14/camilo-sesto-premio-ondas-6103927913001-vi.html</ref>		* '''Ondas-toekennings (2019):''' Vir sy artistieke loopbaan, postuum toegeken.<ref>https://www.mujerhoy.com/vivir/ocio/201911/14/camilo-sesto-premio-ondas-6103927913001-vi.html</ref>

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/19

2026-06-01T20:40:41Z

+ Afrikaanse kerkbou in die Karoo

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=Moederkerk Graaff-Reinet 1.jpg
|groote=250px
|byskrif=Die kerkgebou van die NG gemeente Graaff-Reinet is een van die sierlikste kerkgeboue in Suid-Afrika en 'n uitstekende voorbeeld van wat bekendstaan as die Neogotiese styl of Gotiese herlewingstyl. Dié styl het die Kaaps-Hollandse boustyl van die middel van die 19de eeu heeltemal verdring, en die meeste van die ou kerke op tallose dorpe moes plek maak vir Neogotiese geboue. Die argitek was James Bisset.
|teks='''[[Afrikaanse kerkbou in die Karoo]]''' is die argitektuur van die kerkgeboue van veral die [[Drie Susterkerke|drie gereformeerde Afrikaanse kerkgenootskappe]], naamlik die [[Nederduitse Gereformeerde Kerk]], die [[Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika]] en die [[Nederduitsch Hervormde Kerk]], in die meer as 40 landdrosdistrikte in die provinsies [[Wes-Kaap|Wes]]-, [[Noord-Kaap|Noord]] en [[Oos-Kaap]] asook vier suidwestelike landdrosdistrikte van die [[Vrystaat|Suidwes-Vrystaat]] wat gewoonlik as die [[Karoo]] beskou word. Dié landdrosdistrikte beslaan 395 200 km², meer as die helfte van die destydse [[Kaapprovinsie]] en amper 'n derde van [[Suid-Afrika]] se grondgebied, hoewel die grense nie met sekerheid vasgestel kan word nie.

Die hele spektrum van Afrikaanse kerkboustyle is in die Karoo te sien, van die eenvoudige, toringlose kerkgeboutjies uit die vroeë tye tot die katedraalagtige, Neogotiese of Neoklassieke kerkgeboue op dorpe soos [[Aberdeen]], [[Beaufort-Wes]], [[Graaff-Reinet]] en [[Cradock]]. In die meeste gevalle is die NG kerk vandag nog die grootste of dan wel indrukwekkendste gebou op die meeste van dié dorpe. In sommige gevalle, soos [[Fraserburg]] en [[Aberdeen]] wat as kerkdorp ontstaan het, is aan die kerk 'n plein in die middel van die dorp afgestaan wat die oorheersing van die omliggende geboue beklemtoon het. Net enkele moedergemeentes in die Karoo aanbid vandag nog in hul oorspronklike kerk, want in die meeste gevalle is die eerste kerk deur 'n tweede en selfs 'n derde vang. In sommige gevalle was dit omdat die eerste kerk te klein vir die groeiende gemeente geword het; in ander gevalle was die ou kerk nie deftig genoeg vir 'n gemeente wat welvarend geword het nie; in nog gevalle het die ou kerk bouvallig of gevaarlik geword en het die gemeente die herstelkoste ontsien en liewer 'n nuwe gebou laat oprig.

|skakel=Afrikaanse kerkbou in die Karoo
}}

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/18

2026-06-01T20:40:39Z

+ Ekonomie van Suid-Afrika

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=Durban harbor.jpg
|groote=250px
|byskrif=Durban is die besigste handelshawe op die vasteland van Afrika.
|teks=Die '''[[ekonomie van Suid-Afrika]]''' word as 'n ontwikkelende mark beskou. Dit is tans die wêreld se 39ste grootste ekonomie in terme van nominale [[bruto binnelandse produk]] (BBP) in dollars. Volgens koopkragpariteit het die land die wêreld se 31ste grootste ekonomie. Die land se ekonomie word as die mees gevorderde in Afrika beskou, hoewel dit kleiner is as dié van Nigerië en Egipte. Die Suid-Afrikaanse ekonomie is gediversifiseer en beskik oor die vasteland se grootste vervaardigingsektor, ŉ sterk mynbousektor, gevorderde finansiële dienste (wat onder meer Afrika se grootste handelsbank insluit), moderne infrastruktuur (soos lughawens, hawens en hoofweë) en is verantwoordelik vir die bykans die helfte van alle elektrisiteit wat in Afrika opgewek word. Die rand, Suid-Afrika se geldeenheid, was in 2019 (toe die laaste driejaarlikse opname gedoen is) die wêreld se 18de mees verhandelde geldeenheid – twee posisies hoër as in 2016. Die grootste uitvoerbestemmings vir Suid-Afrikaanse produkte is [[China]], die [[Verenigde State van Amerika|Verenigde State]], [[Duitsland]], [[Japan]] en die [[Verenigde Koninkryk]]. Die vyf lande waarvan die meeste goedere na Suid-Afrika ingevoer word, is China, Duitsland, die Verenigde State, [[Indië]] en [[Saoedi-Arabië]]. Suid Afrika is 'n lid van verskeie wêreldorganisasies wat handel en ekonomiese groei bevorder, insluitend die Internasionale Monetêre Fonds, die [[Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap]], die [[Wêreldhandelsorganisasie]], die Afrika Vasteland Vryhandelsooreenkoms, die Gemeenskaplike Monetêre Gebied (wat ook Namibië, Lesotho en Eswatini insluit), en die Suider-Afrikaanse Doeane-unie.

|skakel=Ekonomie van Suid-Afrika
}}

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/15

2026-06-01T20:40:34Z

+ Suid-Afrikaanse Lugmag

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=South African Air Force emblem.svg
|groote=250px
|byskrif=Kenteken van die Suid-Afrikaanse Lugmag met die Latynse leuse ''Per aspera ad astra''.
|teks=Die '''[[Suid-Afrikaanse Lugmag]]''' is die lugkomponent van die [[Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag]] en van sy voorganger die [[Suid-Afrikaanse Weermag]]. Die lugmag staan amptelik bekend as die '''South African Air Force (SAAF)''' met sy hoofkwartier in [[Pretoria]]. Die Suid-Afrikaanse Lugmag is op [[1 Februarie]] [[1920]] gestig.

Die lugmag het in die [[Tweede Wêreldoorlog]] en die [[Koreaanse oorlog]] diens gedoen. Vanaf 1966 was die lugmag betrokke by die verskaffing van infanterie-ondersteuning in 'n oorlog met 'n lae intensiteit ("die [[Grensoorlog]]") in [[Angola]], [[Suidwes-Afrika]] (Namibië) en [[Rhodesië]]. Namate die oorlog gevorder het, het die intensiteit van lugoperasies toegeneem totdat die lugmag in die laat tagtigerjare verplig was om [[Vegvliegtuig|vegvliegtuie]] teen Angolese vliegtuie in te span om taktiese meerderwaardigheid in die lug te handhaaf. Na afloop van die Grensoorlog in 1990 is die getalle van die vliegtuie drasties verminder as gevolg van finansiële druk en die staking van vyandelikhede in buurstate.

Die SALM het deesdae 'n beperkte luggevegsvermoë en is gestruktureer vir vredesbewaring, ramphulp en maritieme patrollie. Gedurende die [[apartheid]]sera was dit bekend onder die [[Afrikaans]]e naam Suid-Afrikaanse Lugmag ('''SALM''' en tussen 1915 en 1920 bekend as die '''Suid-Afrikaanse Lugvaartkorps''' -'''SALK'''), 'n afkorting wat nie meer algemeen gebruik word nie. Die Suid-Afrikaanse Lugmag se [[Latyn]]se leuse is ''[[Per aspera ad astra]]'' ("deur ontberings na die sterre").

|skakel=Suid-Afrikaanse Lugmag
}}

Jan van Tonder

2026-06-01T20:39:07Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:39, 1 Junie 2026
Lyn 28:		Lyn 28:

	== Lewe en werk ==		== Lewe en werk ==
	Jan Christiaan van Tonder is op [[29 Augustus]] [[1954]] op [[Sabie]] in die Oos-Transvaal (tans [[Mpumalanga]]) gebore as die jongste van sewe kinders. Hy het een broer (Andries, wat vyf jaar ouer is as hy) en vyf susters. Sy pa was operateur van ’n stootskraper en ’n eenmanbaggerboot en sy ma was huisvrou. Hy word in [[Durban]] in ’n spoorwegwoonbuurt groot en matrikuleer dan op [[Stanger]] aan die [[Natal]]se Noordkus. Hier leer hy die [[Zoeloes]] goed ken en gebruik hierdie agtergrond later vir sy roman “''Die kind''”. Sy militêre diensplig verrig hy in 1973 by die Vlootbasis in [[Simonstad]], waar hy hondehanteerder is. Hierna studeer hy aan die [[Universiteit van Pretoria]], eers in die Teologie, maar verander later van studierigting. Gedurende vakansies werk hy as stoker en kaartjiesondersoeker op die Spoorweë. In 1978 behaal hy die B.A.-graad met Afrikaans, Sielkunde en Kriminologie as hoofvakke. Gedurende sy finale jaar op universiteit trou hy, maar skei weer enkele jare daarna en trou daarna nie weer nie. Die huwelik was kinderloos. Hy is in 1979 vir ’n jaar in diens van die Gevangeniswese in Durban by Pointgevangenis, waar sy gekla oor die onaanvaarbare behandeling en willekeurige aanranding wat swart, bruin en Indiër-gevangenes kry hom uiteindelik met geweer in ’n wagpos op die muur laat beland<ref>Elfra Erasmus se artikel in ''Beeld'' van 26 Mei 1990</ref> Hierdie ervarings is die inspirasie vir die kortverhale wat hy in “''Aandenking vir ’n vry man''” bundel. Dan aanvaar hy ’n betrekking as nywerheidsopleidingsbeampte vir ’n groot myngroep, wat hy vir twee jaar beklee. Hierna word hy [[joernalis]], eers as Hooggeregshofverslaggewer by ''Die Transvaler'' en later by ''Die Vaderland'' en die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Benewens skryf, skilder hy ook en speel die kitaar.		Jan Christiaan van Tonder is op [[29 Augustus]] [[1954]] op [[Sabie]] in die Oos-Transvaal (tans [[Mpumalanga]]) gebore as die jongste van sewe kinders. Hy het een broer (Andries, wat vyf jaar ouer is as hy) en vyf susters. Sy pa was operateur van ’n stootskraper en ’n eenmanbaggerboot en sy ma was huisvrou. Hy word in [[Durban]] in ’n spoorwegwoonbuurt groot en matrikuleer dan op [[Stanger]] aan die [[Natal]]se Noordkus. Hier leer hy die [[Zoeloes]] goed ken en gebruik hierdie agtergrond later vir sy roman “''Die kind''”. Sy militêre diensplig verrig hy in 1973 by die Vlootbasis in [[Simonstad]], waar hy hondehanteerder is. Hierna studeer hy aan die [[Universiteit van Pretoria]], eers in die Teologie, maar verander later van studierigting. Gedurende vakansies werk hy as stoker en kaartjiesondersoeker op die Spoorweë. In 1978 behaal hy die B.A.-graad met Afrikaans, Sielkunde en Kriminologie as hoofvakke. Gedurende sy finale jaar op universiteit trou hy, maar skei weer enkele jare daarna en trou daarna nie weer nie. Die huwelik was kinderloos. Hy is in 1979 vir ’n jaar in diens van die Gevangeniswese in Durban by Pointgevangenis, waar sy gekla oor die onaanvaarbare behandeling en willekeurige aanranding wat swart, bruin en Indiër-gevangenes kry hom uiteindelik met geweer in ’n wagpos op die muur laat beland<ref name="erasmus">Elfra Erasmus se artikel in ''Beeld'' van 26 Mei 1990</ref> Hierdie ervarings is die inspirasie vir die kortverhale wat hy in “''Aandenking vir ’n vry man''” bundel. Dan aanvaar hy ’n betrekking as nywerheidsopleidingsbeampte vir ’n groot myngroep, wat hy vir twee jaar beklee. Hierna word hy [[joernalis]], eers as Hooggeregshofverslaggewer by ''Die Transvaler'' en later by ''Die Vaderland'' en die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Benewens skryf, skilder hy ook en speel die kitaar.

	Sedert 1988 is hy voltydse skrywer. Hy roep telkens die stadslewe vaarwel om te gaan skryf en keer dan tydelik terug na sy joernalistieke loopbaan in die stad. So woon hy onder andere op [[Ladismith]], waarna hy hom op ’n [[Karoo]]plaas naby [[Oudtshoorn]] vestig, waar hy in die veld rondloop, skryf en skilder. In hierdie milieu ontstaan sy koffietafelboek “''Die Klein Karoo / The Little Karoo''” (met foto’s deur Lanz van Hörsten). In 1998 verhuis hy na [[Kaapstad]], waar hy vir ’n tyd lank omroeper is by die radiostasie Suid-Kaap Stereo. Hy vestig hom in 2000 weer in Oudtshoorn. In hierdie tyd hou hy hom besig met skryf (onder andere van radiodramas), restaurant bestuur, skilder en dig. Deur die jare word verskeie van sy kortverhale en sketse in tydskrifte gepubliseer. Volgens eie erkenning is hy rusteloos van geaardheid en verhuis gereeld, selfs deur in een stad van een plek na ’n ander te trek<ref~~>Elfra~~ ~~Erasmus~~ ~~se artikel in ''Beeld'' van 26 Mei 1990<~~/~~ref~~> net om weer gestimuleer te kan word deur nuwe mense en nuwe indrukke. In 2004 koop hy sy eerste eie huis op Oudtshoorn en ’n betroubare voertuig, op sterkte van inkomste uit “''Die kind''”, wat twintig herdrukke beleef en voorgeskryf word aan wit en swart skole. Later verhuis hy na [[Gordonsbaai]], sodat hy nader aan meer kunsuitstallings kan wees, ander kunstenaars se werk kan sien en beleef en op die see kan seil. Sy lewensmaat is Jenny.		Sedert 1988 is hy voltydse skrywer. Hy roep telkens die stadslewe vaarwel om te gaan skryf en keer dan tydelik terug na sy joernalistieke loopbaan in die stad. So woon hy onder andere op [[Ladismith]], waarna hy hom op ’n [[Karoo]]plaas naby [[Oudtshoorn]] vestig, waar hy in die veld rondloop, skryf en skilder. In hierdie milieu ontstaan sy koffietafelboek “''Die Klein Karoo / The Little Karoo''” (met foto’s deur Lanz van Hörsten). In 1998 verhuis hy na [[Kaapstad]], waar hy vir ’n tyd lank omroeper is by die radiostasie Suid-Kaap Stereo. Hy vestig hom in 2000 weer in Oudtshoorn. In hierdie tyd hou hy hom besig met skryf (onder andere van radiodramas), restaurant bestuur, skilder en dig. Deur die jare word verskeie van sy kortverhale en sketse in tydskrifte gepubliseer. Volgens eie erkenning is hy rusteloos van geaardheid en verhuis gereeld, selfs deur in een stad van een plek na ’n ander te trek<ref name="erasmus" /> net om weer gestimuleer te kan word deur nuwe mense en nuwe indrukke. In 2004 koop hy sy eerste eie huis op Oudtshoorn en ’n betroubare voertuig, op sterkte van inkomste uit “''Die kind''”, wat twintig herdrukke beleef en voorgeskryf word aan wit en swart skole. Later verhuis hy na [[Gordonsbaai]], sodat hy nader aan meer kunsuitstallings kan wees, ander kunstenaars se werk kan sien en beleef en op die see kan seil. Sy lewensmaat is Jenny.

	== Skryfwerk ==		== Skryfwerk ==
Lyn 37:		Lyn 37:
	’n Keur uit Van Tonder se reisrubrieke en reisverhale wat hoofsaaklik in ''Tydskrif Rapport'' verskyn het, word onder die titel “''Anderkant omdraai''” gepubliseer. Hy lewer gereelde verhale vir ''Tydskrif'', die bylae tot ''Rapport'', en kortverhale en sketse van hom verskyn ook in ander tydskrifte. Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder “''Die hardloper''” en “''Ragel''” in “''Op hulle stukke''” onder redaksie van Jeanette Ferreira. Ander versamelbundels waarin sy werk verskyn sluit in “''Die Afrikaanse kortverhaalboek''” saamgestel deur Abraham H. de Vries, “''Vuurslag''” onder redaksie van Hennie Aucamp, “''Vertellers 1 en 2''” van Merwe Scholtz en “''Drif''” onder redaksie van Lindeque de Beer.		’n Keur uit Van Tonder se reisrubrieke en reisverhale wat hoofsaaklik in ''Tydskrif Rapport'' verskyn het, word onder die titel “''Anderkant omdraai''” gepubliseer. Hy lewer gereelde verhale vir ''Tydskrif'', die bylae tot ''Rapport'', en kortverhale en sketse van hom verskyn ook in ander tydskrifte. Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder “''Die hardloper''” en “''Ragel''” in “''Op hulle stukke''” onder redaksie van Jeanette Ferreira. Ander versamelbundels waarin sy werk verskyn sluit in “''Die Afrikaanse kortverhaalboek''” saamgestel deur Abraham H. de Vries, “''Vuurslag''” onder redaksie van Hennie Aucamp, “''Vertellers 1 en 2''” van Merwe Scholtz en “''Drif''” onder redaksie van Lindeque de Beer.

	Hy debuteer met die roman “''Wit vis”''. Dit behandel ’n lesbiese verhouding in ’n eng gemeenskap uit die perspektief van ’n man, maar is nie ’n geslaagde roman nie. Hyself erken later dat die boek te vroeg uitgegee is.<ref~~>Elfra~~ ~~Erasmus~~ ~~se artikel in ''Beeld'' van 26 Mei 1990<~~/~~ref~~> “''Is Sagie''” vertel die verhaal van die onskuldige verhouding tussen twee verstandelik gestremde jongmense,<ref>Du Plooy, Heilna “Beeld” 16 November 1987</ref> maar veral behandel dit die mens se hulpeloosheid teenoor die wêreld en sy onvermoë<ref>Van Zyl, Ia “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 27 no. 1, Februarie 1989</ref> om homself of sy geliefdes teen die katastrofes van hierdie lewe te beskerm. Sagie boer saam met sy pa Barend op die plaas Greundal in die Dwarsrivier-vallei in die Klein Karoo. Die verhaal word hoofsaaklik uit sy kinderlike perspektief vertel. Hy beleef baie vreugde, want hy kan klein dingetjies waardeer, terwyl sy omgang met mense en diere en sy vriendskap met Ansie de Wet van die buurplaas Kopland opreg en ongekompliseerd is. Hierteenoor staan die onvolkomenheid van die lewe en die tekortkoming van mense. Ansie se pa is teen die verhouding gekant en besluit om haar uit die Dwarsrivier-vallei weg te neem. Sagie kan met sy beperkte vermoëns nie die traumatiese gebeurtenisse verwerk nie, hoofsaaklik omdat hy dit nie begryp nie. Daarom probeer hy dit ontken deur te sê “issie”, waaruit die ironiese titel van die boek dan afgelei word. Hy besluit ten slotte om ten spyte van alles tog voort te gaan met die bou van Ansie se huis. “''Is Sagie''” ''is'' in 1987 die naaswenner van die ATKV-prys en in 1988 weer op die kortlys vir hierdie prys.<ref>Botha, Frederick J. “Tydskrif vir Letterkunde” Vierde reeks Jaargang 51 no. 1 Herfs 2014</ref> “''Is weer Sagie''” is ’n vervolg hierop en hervat Sagie se verhaal vier jaar nadat hul bure,<ref>Koen, Dewald “Beeld” 7 Oktober 2013</ref> die De Wets, met hul dogter Ansie uit die Ladismith-distrik vertrek het. Sagie (Sagrys van Greunen) het nou groot toekomsdrome en is steeds besig om eiehandig te bou aan die huis. Hoewel hy in vier jaar nog niks van Ansie gehoor het nie, oortuig sy kinderlike geloof en onskuld hom dat sy sal terugkeer sodra daar rook uit die huis se skoorsteen trek. Sagie is steeds onderdanig aan sy pa, maar sy karakter het goed ontwikkel en hy raak al hoe meer selfstandig, ondanks sy beperkte intellektuele vermoëns. Hy slaag daarin om talle teleurstellings te oorkom en toon deernis met sy medemens, al word hy by talle geleenthede verneder en onwaardig geag. Die verrassende slot skep verwagtinge dat Sagie se droom verwesenlik kan word, al is dit miskien nie heeltemal soos hy dit verwag nie.		Hy debuteer met die roman “''Wit vis”''. Dit behandel ’n lesbiese verhouding in ’n eng gemeenskap uit die perspektief van ’n man, maar is nie ’n geslaagde roman nie. Hyself erken later dat die boek te vroeg uitgegee is.<ref name="erasmus" /> “''Is Sagie''” vertel die verhaal van die onskuldige verhouding tussen twee verstandelik gestremde jongmense,<ref>Du Plooy, Heilna “Beeld” 16 November 1987</ref> maar veral behandel dit die mens se hulpeloosheid teenoor die wêreld en sy onvermoë<ref>Van Zyl, Ia “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 27 no. 1, Februarie 1989</ref> om homself of sy geliefdes teen die katastrofes van hierdie lewe te beskerm. Sagie boer saam met sy pa Barend op die plaas Greundal in die Dwarsrivier-vallei in die Klein Karoo. Die verhaal word hoofsaaklik uit sy kinderlike perspektief vertel. Hy beleef baie vreugde, want hy kan klein dingetjies waardeer, terwyl sy omgang met mense en diere en sy vriendskap met Ansie de Wet van die buurplaas Kopland opreg en ongekompliseerd is. Hierteenoor staan die onvolkomenheid van die lewe en die tekortkoming van mense. Ansie se pa is teen die verhouding gekant en besluit om haar uit die Dwarsrivier-vallei weg te neem. Sagie kan met sy beperkte vermoëns nie die traumatiese gebeurtenisse verwerk nie, hoofsaaklik omdat hy dit nie begryp nie. Daarom probeer hy dit ontken deur te sê “issie”, waaruit die ironiese titel van die boek dan afgelei word. Hy besluit ten slotte om ten spyte van alles tog voort te gaan met die bou van Ansie se huis. “''Is Sagie''” ''is'' in 1987 die naaswenner van die ATKV-prys en in 1988 weer op die kortlys vir hierdie prys.<ref>Botha, Frederick J. “Tydskrif vir Letterkunde” Vierde reeks Jaargang 51 no. 1 Herfs 2014</ref> “''Is weer Sagie''” is ’n vervolg hierop en hervat Sagie se verhaal vier jaar nadat hul bure,<ref>Koen, Dewald “Beeld” 7 Oktober 2013</ref> die De Wets, met hul dogter Ansie uit die Ladismith-distrik vertrek het. Sagie (Sagrys van Greunen) het nou groot toekomsdrome en is steeds besig om eiehandig te bou aan die huis. Hoewel hy in vier jaar nog niks van Ansie gehoor het nie, oortuig sy kinderlike geloof en onskuld hom dat sy sal terugkeer sodra daar rook uit die huis se skoorsteen trek. Sagie is steeds onderdanig aan sy pa, maar sy karakter het goed ontwikkel en hy raak al hoe meer selfstandig, ondanks sy beperkte intellektuele vermoëns. Hy slaag daarin om talle teleurstellings te oorkom en toon deernis met sy medemens, al word hy by talle geleenthede verneder en onwaardig geag. Die verrassende slot skep verwagtinge dat Sagie se droom verwesenlik kan word, al is dit miskien nie heeltemal soos hy dit verwag nie.

	“''Die kin''d”<ref>Hough, Barrie “Insig” Junie 1990</ref> slaag daarin om deur middel van die eenvoudige, maar treffende verhaal van ’n Zoeloevrou en die kind wat sy lank nie wou hê nie, die dilemma van ’n hele volk uit te beeld.<ref>Pakendorf, Gunther “Die Burger” 15 Maart 1990</ref> Die Zoeloe-vrou Amazolo verwag ’n kind van haar geliefde, Mlenzana, wat weggaan om op die myne te gaan werk.<ref>Van Zyl, Ia “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 29 no. 2. Mei 1991</ref> Hy is onbewus daarvan dat hy pa gaan word en kom nie weer terug nie, waarna Amazolo die kind om daardie rede verstoot. In die roman word die naamlose kind se kinderdae en jeug in hierdie omstandighede uitgebeeld, asook die ma se hartseer en verset teen die impak van Westerse gebruike op die Zoeloe-tradisies. Die rol van die eiesoortige geloof van die Zoeloes in die daaglikse gebruike en lewe in ’n landelike swart gemeenskap word goed geskets as agtergrond tot die gebeure. Die kind (Mvula, wat later Zolile word) weier na voltooiing van sy skoolloopbaan om te gaan boer en skryf in as ’n mediese student, waarin ook die nuwe teenoor die tradisionele gebruike teen mekaar afgespeel word. Zolile word eindelik ’n groot man in sy gemeenskap. “''Die kind''” word in 1990 bekroon met die [[ATKV-Prosaprys\|ATKV-prys]], verower ook ’n FAK-prys en is in 1991 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys. Hierdie boek word wyd voorgeskryf aan wit en swart skole, beleef meer as twintig drukke en word in Engels vertaal.		“''Die kin''d”<ref>Hough, Barrie “Insig” Junie 1990</ref> slaag daarin om deur middel van die eenvoudige, maar treffende verhaal van ’n Zoeloevrou en die kind wat sy lank nie wou hê nie, die dilemma van ’n hele volk uit te beeld.<ref>Pakendorf, Gunther “Die Burger” 15 Maart 1990</ref> Die Zoeloe-vrou Amazolo verwag ’n kind van haar geliefde, Mlenzana, wat weggaan om op die myne te gaan werk.<ref>Van Zyl, Ia “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 29 no. 2. Mei 1991</ref> Hy is onbewus daarvan dat hy pa gaan word en kom nie weer terug nie, waarna Amazolo die kind om daardie rede verstoot. In die roman word die naamlose kind se kinderdae en jeug in hierdie omstandighede uitgebeeld, asook die ma se hartseer en verset teen die impak van Westerse gebruike op die Zoeloe-tradisies. Die rol van die eiesoortige geloof van die Zoeloes in die daaglikse gebruike en lewe in ’n landelike swart gemeenskap word goed geskets as agtergrond tot die gebeure. Die kind (Mvula, wat later Zolile word) weier na voltooiing van sy skoolloopbaan om te gaan boer en skryf in as ’n mediese student, waarin ook die nuwe teenoor die tradisionele gebruike teen mekaar afgespeel word. Zolile word eindelik ’n groot man in sy gemeenskap. “''Die kind''” word in 1990 bekroon met die [[ATKV-Prosaprys\|ATKV-prys]], verower ook ’n FAK-prys en is in 1991 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys. Hierdie boek word wyd voorgeskryf aan wit en swart skole, beleef meer as twintig drukke en word in Engels vertaal.

Jan Rabie

2026-06-01T20:37:47Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:37, 1 Junie 2026
Lyn 87:		Lyn 87:

	=== Kortprosa ===		=== Kortprosa ===
	Dit is met sy kortverhale wat hy in<ref>Antonissen, Rob. Standpunte. Nuwe reeks 17 en 18, Mei-Desember 1957.</ref><ref>Antonissen, Rob. ''Kern en tooi.'' Nasou Beperk. Eerste uitgawe. Eerste druk.</ref> ''Een-en-twintig'' bundel (voorafgegaan deur ’n besonder insiggewende inleiding van Uys Krige) dat hy ’n nuwe rigting in die Afrikaanse prosa aandui. Interessant genoeg skryf hy aanvanklik hierdie kortverhale in Engels, veral sodat sy Paryse vriende en sy latere vrou, Marjorie Wallace, wat toe nog nie Afrikaans magtig was nie, dit kon verstaan. Die titel dui die aantal kortprosas in die bundel aan, maar suggereer ook die mondigwording van die Afrikaanse prosa, waarin dit in pas kom met die wêreldletterkunde. Hierdie surrealistiese kortprosas met digterlike aanwending van die woord is beduidend anders as die tradisionele realistiese kortverhaal in Afrikaans. Temas soos die samelewing se skuld aan die ondergang van die individu (''Die man met die swaar been''); die verskrikking van die uitwissing van die Jode in die [[Tweede Wêreldoorlog]] (''Die nuwe piramides'') en die impak van eerste liefde (''Die dag van die roos'') word in min en eenvoudige woorde met maksimum effek uitgebeeld. Die rasseverhoudinge word aangedurf in ’n stuk soos ''Droogte'', waar die wit man homself van die swart man isoleer, maar dan ook van die hele wêreld daarbuite. Hy bou homself toe in ’n huis sonder deure en vensters, sodat die swart man nie kan inkom nie, maar verseël daarmee ook sy eie lot. Ook ''Plek vir een'' toon aan hoe velkleur nie die eendersheid van die mens kan verander nie. Teenoor hierdie toespelings op die Suid-Afrikaanse aktualiteit werk hy in twee verhale met temas uit die kontemporêre Europese geskiedenis. ''Lied oor Niemandsland'' se tema is die geloof in waardes wat hoër gaan as die politiek. Die liefde van ’n jong soldaat vir ’n meisie wat in dieselfde dorpie as hy woon, word deur ideologiese grense gestuit. Hulle word geskei wanneer die dorp tydens ’n oorlog in twee vyandige kampe verdeel word. Hierdie kortverhaal word as kort radiodrama verwerk en in 2015 oor Radiosondergrense uitgesaai. ''Die nuwe piramides'' is die noukeurige beskrywing van die dood van onskuldige slagoffers in die gaskamers van die Tweede Wêreldoorlog, waar die slagoffers in hulle doodsangs mekaar vertrap om vry te probeer asemhaal en eindelik lewensloos bo-op mekaar in ’n piramide tot ruste kom. Die hele bundel staan in die teken van die angs en nagmerrie van die moderne mens se lewe, veral in die grootstad wat sy individuele menswees in die massas verdruk. Rabie gebruik surrealisme om die absurditeit van die mens en sy lewe uit te beeld, telkens op simboliese en allegoriese wyse. ''Die man met die swaar been'' is tiperend van sy aanslag in hierdie bundel. In Parys in Frankryk val ’n man teen die relings van die Luksemburgtuin en kan nie weer orent kom nie. Dit is duidelik dat hy siek is, maar hy vra nie om hulp nie, maar om medelye en is veral bekommerd oor sy naam (of identiteit) en dus by implikasie om naamloos te sterf. ’n Groot skare drom om hom saam, maar slegs drie mense tree met die man in interaksie. Die een ontbied ’n ambulans, die ander probeer ’n gesprek voer met die sieke. Die sieke gryp na ’n omstander, ’n skraal man, se been en die skraal man tree vorentoe sodat die sieke aan sy been kan vashou. Wanneer die skraal man verder gaan, word sy been al swaarder en is dit hy wat met moeite beweeg, want hy het die skuld van die ganse onverskillige mensdom op hom geneem. Natasja Fourie, dogter van die dramaturg Pieter Fourie, maak ’n kortrolprent van hierdie verhaal, wat in 2015 as ''The man with the heavy leg'' by die internasionale rolprentfees in Cannes vertoon word. In kontras hiermee vertel ''Skelle modder'' van menslike wreedheid sonder enige genade in die skroeiende hitte van die Suid-Amerikaanse trope in ’n Franse strafkolonie. ''Baie'' beeld mnr. Wallis se nagtelike gedaanteverwisseling voor ’n spieël uit, met die spieël wat eie beeld weerkaats maar terselfdertyd simbool word van die gemeenskap wat hom dophou en later genadeloos verander in onsigbare wesens wat hom aanval. Een van die besondere hoogtepunte in die bundel is ''Drie kaalkoppe eet tesame'', waarin die eters nooit genoeg kry nie en nadat die kos alles klaar is, die mense rondom hulle en mekaar later verorber, in ’n treffende uitbeelding van hoe gierigheid allesverterend is en nooit genoeg kry nie. Die drie-eenheid van kaalkoppe impliseer ook ’n godheid, die mens-as-god, wat alles rondom hom in sy wellus vernietig en die beeld van die goddelike word verder versterk deur die hoofsaaklik vleis en wyn van die ete. Teenoor die drie kaalkoppe staan die streng, emosielose, skraal kelner wat in sy swart aandpak voortdurend geregte aandra en so die groteske en absurde van die toneel versterk. As interpretasiemoontlikhede kan die kelner simbool wees van ’n afsydige godheid wat die mens toelaat om sy eie ondergang te bewerkstellig of die rol van die bose by ’n diaboliese ritueel vervul. Dat hierdie proses tot in die oneindige voortgaan, sien ’n mens in die voorbereiding wat die kelner aan die einde vir die volgende dag se maal tref. In ''La promenade en chien'' trek ’n vrou haar elke dag volgens haar bui aan in ’n kleed wat by een van haar baie honde pas. Sy gaan haal dan vir haar die hond wat pas vir die dag in die groot saal van die honde. Dit is die reaksie van die foksterriër op haar keuse wat die grootste gedeelte van die verhaal behels. Wanneer dit die dag sy beurt is, vergoed dit vir al die ander dae se teleurstellings. Die onverskilligheid en hardvogtigheid van die vrou staan hier in dramatiese teenstelling tot die passie en vreugde van die hond. ''Ek het jou gemaak'' eindig met Ingenieur Jacobs se robot-bruid wat hom onverbiddelik nader vir die laaste dodelike omhelsing, sodat die verhaal boodskap word van hoe die mens slagoffer word van sy eie drome en vindingrykheid. Hierdie kortverhaal word as kort radiodrama verwerk en in 2015 oor Radiosondergrense uitgesaai. ''Voor die muur'' is die verhaal van kinders op ’n speelgrond, waarvan die end (of horison) ’n muur is. Twee groepe kinders is op die speelgrond, dié wat hartstogtelik en passievol is oor hulle speletjie en dié van die Ontstelde Staar wat elkeen op sy eie dans vir die muur. Die muur is dan simbool van die werklikheid, ook van die dood en van die lewe, wat afgespeel word teen moontlikheid, die spel. Hierdie verhaal word ’n verkenning van die eksistensiële angs en die manier waarop elkeen die lewe bedryf. ''Die padda en die maan'' is gebaseer op ’n ou Indiese fabel, terwyl ''Gondel-deuntjie'' die moderne milieu van Venesië met die verhaal van Demeter en Persephone verbind, waardeur die gondelvaart met talle fyn suggesties die aanskyn van ’n dodereis oor die Styx kry. ''Een-en-twintig'' word ook in Russies vertaal. Hierdie bundel word in 2000 heruitgegee onder die titel ''21+'', met insluiting van ’n aantal van die oorspronklike Engelse weergawes. André P. Brink skryf ’n insiggewende inleiding tot hierdie bundel.		Dit is met sy kortverhale wat hy in<ref name="ant">Antonissen, Rob. Standpunte. Nuwe reeks 17 en 18, Mei-Desember 1957.</ref><ref>Antonissen, Rob. ''Kern en tooi.'' Nasou Beperk. Eerste uitgawe. Eerste druk.</ref> ''Een-en-twintig'' bundel (voorafgegaan deur ’n besonder insiggewende inleiding van Uys Krige) dat hy ’n nuwe rigting in die Afrikaanse prosa aandui. Interessant genoeg skryf hy aanvanklik hierdie kortverhale in Engels, veral sodat sy Paryse vriende en sy latere vrou, Marjorie Wallace, wat toe nog nie Afrikaans magtig was nie, dit kon verstaan. Die titel dui die aantal kortprosas in die bundel aan, maar suggereer ook die mondigwording van die Afrikaanse prosa, waarin dit in pas kom met die wêreldletterkunde. Hierdie surrealistiese kortprosas met digterlike aanwending van die woord is beduidend anders as die tradisionele realistiese kortverhaal in Afrikaans. Temas soos die samelewing se skuld aan die ondergang van die individu (''Die man met die swaar been''); die verskrikking van die uitwissing van die Jode in die [[Tweede Wêreldoorlog]] (''Die nuwe piramides'') en die impak van eerste liefde (''Die dag van die roos'') word in min en eenvoudige woorde met maksimum effek uitgebeeld. Die rasseverhoudinge word aangedurf in ’n stuk soos ''Droogte'', waar die wit man homself van die swart man isoleer, maar dan ook van die hele wêreld daarbuite. Hy bou homself toe in ’n huis sonder deure en vensters, sodat die swart man nie kan inkom nie, maar verseël daarmee ook sy eie lot. Ook ''Plek vir een'' toon aan hoe velkleur nie die eendersheid van die mens kan verander nie. Teenoor hierdie toespelings op die Suid-Afrikaanse aktualiteit werk hy in twee verhale met temas uit die kontemporêre Europese geskiedenis. ''Lied oor Niemandsland'' se tema is die geloof in waardes wat hoër gaan as die politiek. Die liefde van ’n jong soldaat vir ’n meisie wat in dieselfde dorpie as hy woon, word deur ideologiese grense gestuit. Hulle word geskei wanneer die dorp tydens ’n oorlog in twee vyandige kampe verdeel word. Hierdie kortverhaal word as kort radiodrama verwerk en in 2015 oor Radiosondergrense uitgesaai. ''Die nuwe piramides'' is die noukeurige beskrywing van die dood van onskuldige slagoffers in die gaskamers van die Tweede Wêreldoorlog, waar die slagoffers in hulle doodsangs mekaar vertrap om vry te probeer asemhaal en eindelik lewensloos bo-op mekaar in ’n piramide tot ruste kom. Die hele bundel staan in die teken van die angs en nagmerrie van die moderne mens se lewe, veral in die grootstad wat sy individuele menswees in die massas verdruk. Rabie gebruik surrealisme om die absurditeit van die mens en sy lewe uit te beeld, telkens op simboliese en allegoriese wyse. ''Die man met die swaar been'' is tiperend van sy aanslag in hierdie bundel. In Parys in Frankryk val ’n man teen die relings van die Luksemburgtuin en kan nie weer orent kom nie. Dit is duidelik dat hy siek is, maar hy vra nie om hulp nie, maar om medelye en is veral bekommerd oor sy naam (of identiteit) en dus by implikasie om naamloos te sterf. ’n Groot skare drom om hom saam, maar slegs drie mense tree met die man in interaksie. Die een ontbied ’n ambulans, die ander probeer ’n gesprek voer met die sieke. Die sieke gryp na ’n omstander, ’n skraal man, se been en die skraal man tree vorentoe sodat die sieke aan sy been kan vashou. Wanneer die skraal man verder gaan, word sy been al swaarder en is dit hy wat met moeite beweeg, want hy het die skuld van die ganse onverskillige mensdom op hom geneem. Natasja Fourie, dogter van die dramaturg Pieter Fourie, maak ’n kortrolprent van hierdie verhaal, wat in 2015 as ''The man with the heavy leg'' by die internasionale rolprentfees in Cannes vertoon word. In kontras hiermee vertel ''Skelle modder'' van menslike wreedheid sonder enige genade in die skroeiende hitte van die Suid-Amerikaanse trope in ’n Franse strafkolonie. ''Baie'' beeld mnr. Wallis se nagtelike gedaanteverwisseling voor ’n spieël uit, met die spieël wat eie beeld weerkaats maar terselfdertyd simbool word van die gemeenskap wat hom dophou en later genadeloos verander in onsigbare wesens wat hom aanval. Een van die besondere hoogtepunte in die bundel is ''Drie kaalkoppe eet tesame'', waarin die eters nooit genoeg kry nie en nadat die kos alles klaar is, die mense rondom hulle en mekaar later verorber, in ’n treffende uitbeelding van hoe gierigheid allesverterend is en nooit genoeg kry nie. Die drie-eenheid van kaalkoppe impliseer ook ’n godheid, die mens-as-god, wat alles rondom hom in sy wellus vernietig en die beeld van die goddelike word verder versterk deur die hoofsaaklik vleis en wyn van die ete. Teenoor die drie kaalkoppe staan die streng, emosielose, skraal kelner wat in sy swart aandpak voortdurend geregte aandra en so die groteske en absurde van die toneel versterk. As interpretasiemoontlikhede kan die kelner simbool wees van ’n afsydige godheid wat die mens toelaat om sy eie ondergang te bewerkstellig of die rol van die bose by ’n diaboliese ritueel vervul. Dat hierdie proses tot in die oneindige voortgaan, sien ’n mens in die voorbereiding wat die kelner aan die einde vir die volgende dag se maal tref. In ''La promenade en chien'' trek ’n vrou haar elke dag volgens haar bui aan in ’n kleed wat by een van haar baie honde pas. Sy gaan haal dan vir haar die hond wat pas vir die dag in die groot saal van die honde. Dit is die reaksie van die foksterriër op haar keuse wat die grootste gedeelte van die verhaal behels. Wanneer dit die dag sy beurt is, vergoed dit vir al die ander dae se teleurstellings. Die onverskilligheid en hardvogtigheid van die vrou staan hier in dramatiese teenstelling tot die passie en vreugde van die hond. ''Ek het jou gemaak'' eindig met Ingenieur Jacobs se robot-bruid wat hom onverbiddelik nader vir die laaste dodelike omhelsing, sodat die verhaal boodskap word van hoe die mens slagoffer word van sy eie drome en vindingrykheid. Hierdie kortverhaal word as kort radiodrama verwerk en in 2015 oor Radiosondergrense uitgesaai. ''Voor die muur'' is die verhaal van kinders op ’n speelgrond, waarvan die end (of horison) ’n muur is. Twee groepe kinders is op die speelgrond, dié wat hartstogtelik en passievol is oor hulle speletjie en dié van die Ontstelde Staar wat elkeen op sy eie dans vir die muur. Die muur is dan simbool van die werklikheid, ook van die dood en van die lewe, wat afgespeel word teen moontlikheid, die spel. Hierdie verhaal word ’n verkenning van die eksistensiële angs en die manier waarop elkeen die lewe bedryf. ''Die padda en die maan'' is gebaseer op ’n ou Indiese fabel, terwyl ''Gondel-deuntjie'' die moderne milieu van Venesië met die verhaal van Demeter en Persephone verbind, waardeur die gondelvaart met talle fyn suggesties die aanskyn van ’n dodereis oor die Styx kry. ''Een-en-twintig'' word ook in Russies vertaal. Hierdie bundel word in 2000 heruitgegee onder die titel ''21+'', met insluiting van ’n aantal van die oorspronklike Engelse weergawes. André P. Brink skryf ’n insiggewende inleiding tot hierdie bundel.

	Hy volg hierdie kortverhale op met <ref~~>Antonissen,~~ ~~Rob.~~ ~~Standpunte. Nuwe reeks 17 en 18, Mei-Desember 1957.<~~/~~ref~~>''Dakkamer en agterplaas'', wat ook in Parys ontstaan het.<ref name=":0">Antonissen, Rob. ''Kern en tooi.'' Nasou Beperk. Eerste uitgawe. Eerste druk. Elsiesrivier, 1963.</ref> Die twaalf verhale hierin is egter aansienlik langer, die verteltrant losser en die styl meer realisties en minder intens. Die bundel vind tog aansluiting by ''21'' deur die temas wat aangeraak word en ook deur die gebruik van blote skildering van ’n situasie, waardeur die betekenis iewers agter die woorde en beeld lê. Hierdie bundel sluit in die verhaal ''Doodgeld'', wat verwant is aan ''Drie kaalkoppe eet tesame'' in sy behandeling van gierigheid en implikasie dat die mens mensvreter word deur geld. Hierdie verhaal is reeds in 1947 geskryf en het die skoenmaker-boer Basie Bouwer as hoofkarakter. Sy seun Sampie werk in die patatlandjie langs die rivier wanneer Basie berig ontvang dat sy ander seun in die fabriek in Kaapstad verongeluk het. Basie kry skadevergoeding as gevolg hiervan en verspil hierdie geld op uitspattighede en genot soos partytjies, brasserye en besoeke aan die stad. Wanneer al die geld op is, stel Basie voor dat sy oorlewende seun Sampie met die laaste geld ’n treinkaartjie koop Kaapstad toe om ook daar te gaan werk. Die bundel bevat ook ’n paar politieke of rassetemaverhale (''Wit op swart'', ''Jaffie leer'') en verhale van individuele stryd (''Op die berg'' – ’n gespanne beskrywing van ’n man se ontbering op ’n bergtop in die sneeu – en ''Onder die hemel'' – wat twee mense se hulpeloosheid uitbeeld na ’n motorongeluk terwyl die aasvoëls reeds begin nader kom). ''Die bed'' vertel van twee broers (die luidrugtige Groot Kerneels en die sieklike en stiller Hans) wat albei op dieselfde meisie (Hester) verlief is. Hester is te bang om te kies, maar haar pa, ou Tewie, verkies beslis vir Kerneels. Kerneels koop ’n groot dubbelbed op ’n vendusie en beloof vir Hester dat hy nie daarop sal slaap voor hulle troue nie, maar Hester is nie beïndruk nie. Kerneels wil die gebeurtenis vier en hy en sy vriende begin sommer dadelik, vanwaar hulle met moeite die bed na Kerneels se huis vervoer. Die spul stop by ou Tewie se huis om verder te kuier, vanwaar hulle die bed verder per skuit na Kerneels se huis moet neem. Die hele tyd treiter Kerneels vir Hans, maar wanneer die bed afgelaai moet word, sê Hans dat hy dit alleen sal doen. Hy balanseer die swaar bed op sy kop en skouers en spring dan daarmee in die rivier. Kerneels is nie begaan oor sy broer se lot nie en kry eindelik die bed opgehys uit die rivier, met Hans se slymbedekte lyk wat steeds aan die onderkant daarvan vasklou. Kerneels het die bed in sy slaapkamer laat sit, maar Hester het nooit sy vrou geword nie, sodat Hans ten spyte van sy dood tog hier die oorwinning behaal het.		Hy volg hierdie kortverhale op met <ref name="ant" />''Dakkamer en agterplaas'', wat ook in Parys ontstaan het.<ref name=":0">Antonissen, Rob. ''Kern en tooi.'' Nasou Beperk. Eerste uitgawe. Eerste druk. Elsiesrivier, 1963.</ref> Die twaalf verhale hierin is egter aansienlik langer, die verteltrant losser en die styl meer realisties en minder intens. Die bundel vind tog aansluiting by ''21'' deur die temas wat aangeraak word en ook deur die gebruik van blote skildering van ’n situasie, waardeur die betekenis iewers agter die woorde en beeld lê. Hierdie bundel sluit in die verhaal ''Doodgeld'', wat verwant is aan ''Drie kaalkoppe eet tesame'' in sy behandeling van gierigheid en implikasie dat die mens mensvreter word deur geld. Hierdie verhaal is reeds in 1947 geskryf en het die skoenmaker-boer Basie Bouwer as hoofkarakter. Sy seun Sampie werk in die patatlandjie langs die rivier wanneer Basie berig ontvang dat sy ander seun in die fabriek in Kaapstad verongeluk het. Basie kry skadevergoeding as gevolg hiervan en verspil hierdie geld op uitspattighede en genot soos partytjies, brasserye en besoeke aan die stad. Wanneer al die geld op is, stel Basie voor dat sy oorlewende seun Sampie met die laaste geld ’n treinkaartjie koop Kaapstad toe om ook daar te gaan werk. Die bundel bevat ook ’n paar politieke of rassetemaverhale (''Wit op swart'', ''Jaffie leer'') en verhale van individuele stryd (''Op die berg'' – ’n gespanne beskrywing van ’n man se ontbering op ’n bergtop in die sneeu – en ''Onder die hemel'' – wat twee mense se hulpeloosheid uitbeeld na ’n motorongeluk terwyl die aasvoëls reeds begin nader kom). ''Die bed'' vertel van twee broers (die luidrugtige Groot Kerneels en die sieklike en stiller Hans) wat albei op dieselfde meisie (Hester) verlief is. Hester is te bang om te kies, maar haar pa, ou Tewie, verkies beslis vir Kerneels. Kerneels koop ’n groot dubbelbed op ’n vendusie en beloof vir Hester dat hy nie daarop sal slaap voor hulle troue nie, maar Hester is nie beïndruk nie. Kerneels wil die gebeurtenis vier en hy en sy vriende begin sommer dadelik, vanwaar hulle met moeite die bed na Kerneels se huis vervoer. Die spul stop by ou Tewie se huis om verder te kuier, vanwaar hulle die bed verder per skuit na Kerneels se huis moet neem. Die hele tyd treiter Kerneels vir Hans, maar wanneer die bed afgelaai moet word, sê Hans dat hy dit alleen sal doen. Hy balanseer die swaar bed op sy kop en skouers en spring dan daarmee in die rivier. Kerneels is nie begaan oor sy broer se lot nie en kry eindelik die bed opgehys uit die rivier, met Hans se slymbedekte lyk wat steeds aan die onderkant daarvan vasklou. Kerneels het die bed in sy slaapkamer laat sit, maar Hester het nooit sy vrou geword nie, sodat Hans ten spyte van sy dood tog hier die oorwinning behaal het.

	In ''Die roos aan die pels'' oorheers verhale oor die rassebestel in die land, wat hoofsaaklik tussen 1959 en 1965 geskryf is. Die hoogtepunt is ''Die groot vrot'', ’n surrealistiese allegorie en sosiaal-polities betrokke verhaal. Die mense van die dorp word teen die Buitemense gestel. Die aarde is besig om te vrot en die Buitemense (met die kleure van die grond) het reeds weggevlug. Die mense prakseer tegnologiese oplossings om aan die gang te bly in die verrottende wêreld, maar eindelik begin die “hellevaart”, wanneer die huise wegsak in die verrottende aarde, kommunikasie verbreek word en eindelik ook die ligte gedoof word. In ''Khoib en die see'' is Khoib ooggetuie van ’n seilskip wat sink in die vroeë dae van seilvaart voor Van Riebeeck en hy red ’n wit vrou wat op die skip was. Sy verwag later sy kind, maar wil slegs teruggaan na haar eie land oorkant die see. Ten einde raad stem Khoib in hom haar soontoe te neem in ’n roeibootjie, al weet hy nie hoe ver dit is nie. Met ’n klein skuit en onvoldoende proviand vaar hulle aan die einde die diep see in op ’n reis wat net een einde kan hê. Khoib is op pad na ’n droomland. Hy is tevrede as hy slegs erkenning kry vir wat hy doen, maar ironies genoeg is dit juis die erkenning wat aanleiding gee tot sy selfvernietiging. ’n Uitgeworpe alkoholis se sielestryd is die tema van ''God se bobbejaan'', terwyl die staatsdiens departementele sekretaris in ''’n Koekie seep'' aktief deelneem aan die opstel en goedkeuring van onderdrukkende beleidsdokumente, maar daarna ’n obsessie het om sy skuld aan hierdie beleidsake met seep weg te was.		In ''Die roos aan die pels'' oorheers verhale oor die rassebestel in die land, wat hoofsaaklik tussen 1959 en 1965 geskryf is. Die hoogtepunt is ''Die groot vrot'', ’n surrealistiese allegorie en sosiaal-polities betrokke verhaal. Die mense van die dorp word teen die Buitemense gestel. Die aarde is besig om te vrot en die Buitemense (met die kleure van die grond) het reeds weggevlug. Die mense prakseer tegnologiese oplossings om aan die gang te bly in die verrottende wêreld, maar eindelik begin die “hellevaart”, wanneer die huise wegsak in die verrottende aarde, kommunikasie verbreek word en eindelik ook die ligte gedoof word. In ''Khoib en die see'' is Khoib ooggetuie van ’n seilskip wat sink in die vroeë dae van seilvaart voor Van Riebeeck en hy red ’n wit vrou wat op die skip was. Sy verwag later sy kind, maar wil slegs teruggaan na haar eie land oorkant die see. Ten einde raad stem Khoib in hom haar soontoe te neem in ’n roeibootjie, al weet hy nie hoe ver dit is nie. Met ’n klein skuit en onvoldoende proviand vaar hulle aan die einde die diep see in op ’n reis wat net een einde kan hê. Khoib is op pad na ’n droomland. Hy is tevrede as hy slegs erkenning kry vir wat hy doen, maar ironies genoeg is dit juis die erkenning wat aanleiding gee tot sy selfvernietiging. ’n Uitgeworpe alkoholis se sielestryd is die tema van ''God se bobbejaan'', terwyl die staatsdiens departementele sekretaris in ''’n Koekie seep'' aktief deelneem aan die opstel en goedkeuring van onderdrukkende beleidsdokumente, maar daarna ’n obsessie het om sy skuld aan hierdie beleidsake met seep weg te was.

Jan Kamp

2026-06-01T20:36:58Z

Jan Hendrik Hofmeyr (predikant)

2026-06-01T20:36:06Z

Jan F.E. Celliers

2026-06-01T20:33:46Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:33, 1 Junie 2026
Lyn 59:		Lyn 59:

	=== Poësie ===		=== Poësie ===
	Hoewel sy gedigte van groot literêr-historiese waarde is, word dit reeds in sy leeftyd laer aangeslaan as dié van sy tydgenote soos [[Totius]], [[C. Louis Leipoldt\|Leipoldt]] en Marais, hoofsaaklik vanweë die beperkte ervaringswêreld en werklike diepgang daarin, asook die verouderde woordgebruik, verstegniek en rymdwang. Sy kreatiewe bron is die leefwyse van die [[Afrikaners\|Afrikaner]] met sy vaste waardesisteem en ongekompliseerde siening van die lewe. Uiterlike gebeurtenisse soos die [[Anglo-Boereoorlog]] of die Rebellie spoor hom aan tot sterk nasionalistiese verse, maar dit lei nie noodwendig tot ’n grootse opstand of konflik nie. In sy latere gedigte is daar wel ’n wegbeweeg van die eng nasionale en Afrikaanse temas, maar dit lei ongelukkig nie tot ’n betekenisvolle verdieping nie. Hierdie gedigte verval meestal in moralisasie.<ref>http://www.stellenboschwriters.com/celliersj.html</ref>		Hoewel sy gedigte van groot literêr-historiese waarde is, word dit reeds in sy leeftyd laer aangeslaan as dié van sy tydgenote soos [[Totius]], [[C. Louis Leipoldt\|Leipoldt]] en Marais, hoofsaaklik vanweë die beperkte ervaringswêreld en werklike diepgang daarin, asook die verouderde woordgebruik, verstegniek en rymdwang. Sy kreatiewe bron is die leefwyse van die [[Afrikaners\|Afrikaner]] met sy vaste waardesisteem en ongekompliseerde siening van die lewe. Uiterlike gebeurtenisse soos die [[Anglo-Boereoorlog]] of die Rebellie spoor hom aan tot sterk nasionalistiese verse, maar dit lei nie noodwendig tot ’n grootse opstand of konflik nie. In sy latere gedigte is daar wel ’n wegbeweeg van die eng nasionale en Afrikaanse temas, maar dit lei ongelukkig nie tot ’n betekenisvolle verdieping nie. Hierdie gedigte verval meestal in moralisasie.<ref name="stel">http://www.stellenboschwriters.com/celliersj.html</ref>

	Na ’n besoek aan Majuba in [[1884]] skryf hy een van sy eerste gedigte in Nederlands, wat in ''De Volkstem'' geplaas word, naamlik ''Lichtjes, ontwakende een voor een, kleuren de tenten in’t lager beneen''. Hy skryf sy eerste Afrikaanse gedig in 1894 onder die titel ''Ons pieknie'', ’n herinnering aan ’n piekniek, terwyl ''Gefop oudjie'' ook uit ongeveer hierdie tyd dateer. Op kommando skryf hy ''Ou oom Willem aan sy verslete ou baadjie'', wat later in sy versamelbundel ''Ons Leesboek'' opgeneem word. Hy kry in die buiteland meer tyd om te dink en tussen die sneeu bedekte berge van die dorpie [[Montreux]] in [[Switserland]] sien hy in sy geestesoog die vlaktes van sy land. So ontstaan ''Die vlakte'', wat hy ’n paar jaar later op [[12 Mei]] [[1906]] in ''[[De Volkstem]]'' laat publiseer. Aanvanklik skryf hy die gedig in Nederlands, maar slaan gou oor na Afrikaans. Ongeveer twee maande na die publikasie van die gedig verskyn daar ’n baie gunstige resensie daaroor in ''Neerlandia'', waarby Afrikaans ook aangeprys word as skryftaal en letterkundige taal. Weens gebrek aan genoegsame voorbeelde in Afrikaans erken Jan dat hy Shelley se gedig ''The cloud'' as voorbeeld vir die teksvorm gebruik het by die skryf van ''Die vlakte'', hoewel sy werk beslis oorspronklik van aard is. Volgens eie mededeling is die gedig geïnspireer deur sy ervaring van die Transvaalse vlaktes terwyl hy as burger op kommando was, al is dit in Switserland geskryf. Die gedig het die vlakte self as naïewe spreker, wat die hele gedig verpersoonlik. Die vlakte word uitgebeeld in die oggend, die middag, tydens ’n donderstorm en in die aand en nag as die aarde verkwik is deur die reën en daar ’n vrede neerdaal op mens en dier. Hierdie gedig en die daaropvolgende bundel, ''Die vlakte en ander gedigte'' (slegs enkele maande na Totius se ''By die monument''), word entoesiasties ontvang.<ref>Dekker, G. in Nienaber, P.J. (samesteller) ''Jan Celliers – Ons volksdigter''. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg 1951</ref> Dit word beskou as ’n deurbraak in die stryd om te bewys dat Afrikaans ’n volwaardige taal is en Celliers se status as volksdigter is hierna verseker. Hy maak gebruik van ietwat verhewe en deftige taal en sy digkuns word gekenmerk deur die volgehoue rympatrone en ander klanktegnieke, soos alliterasie wat in ’n gedig soos ''Die ossewa'' (na aanleiding van die voorbeeld van Gezelle se gedig ''Twee horsen'') selfs oorheersend word en die betekenis van die woorde verbloem in stede van ondersteun. Veel beter is hierdie klankspel in ''Die Dorpsondag'', wat die kerkklokke se gebeier in verskillende tone weergee. In hierdie bundel verwoord die digter die Afrikaner se smart ná die oorlog, veral in die treffende gedig ''Dis al'', wat in sy bondigheid die eers verbanne maar nou teruggekeerde kryger se weemoed uitbeeld soos geen ander gedig in Afrikaans nie. Ander treffende oorlogsgedigte is ''Die brand'', waar die moeder en haar kind uitgedryf word in die winternag terwyl alles om hulle brand, en ''Die kampsuster'', wat die leed van ’n sterwende Boerevrou in eenvoudige woorde maar met aangrypende emosie uitbeeld. ''Berusting'' is die weergawe van ’n jong vrou se emosies na aanleiding van die oorlog se smart, waar sy haar berus in die Here se wil. ''Trou'' is ’n lofuiting aan die edele kenmerke van ’n standvastige mens. Etlike gedigte besing die skoonheid van die natuur en veral ''Eensaamheid'' is ’n mooi stemmingsgedig met sy weergawe van die veld teen sonsondergang en in die nag. ''Klein ondeug'' bekoor met sy situasietekening en uitbeelding van die kleuter se lewensdrif. [[Gustav Preller]] skryf ’n belangrike inleiding tot hierdie bundel, waarin hy dit loof as “liriek van ’n heeltemal ander, ’n veel subtieler, inniger gevoel en skildering”.		Na ’n besoek aan Majuba in [[1884]] skryf hy een van sy eerste gedigte in Nederlands, wat in ''De Volkstem'' geplaas word, naamlik ''Lichtjes, ontwakende een voor een, kleuren de tenten in’t lager beneen''. Hy skryf sy eerste Afrikaanse gedig in 1894 onder die titel ''Ons pieknie'', ’n herinnering aan ’n piekniek, terwyl ''Gefop oudjie'' ook uit ongeveer hierdie tyd dateer. Op kommando skryf hy ''Ou oom Willem aan sy verslete ou baadjie'', wat later in sy versamelbundel ''Ons Leesboek'' opgeneem word. Hy kry in die buiteland meer tyd om te dink en tussen die sneeu bedekte berge van die dorpie [[Montreux]] in [[Switserland]] sien hy in sy geestesoog die vlaktes van sy land. So ontstaan ''Die vlakte'', wat hy ’n paar jaar later op [[12 Mei]] [[1906]] in ''[[De Volkstem]]'' laat publiseer. Aanvanklik skryf hy die gedig in Nederlands, maar slaan gou oor na Afrikaans. Ongeveer twee maande na die publikasie van die gedig verskyn daar ’n baie gunstige resensie daaroor in ''Neerlandia'', waarby Afrikaans ook aangeprys word as skryftaal en letterkundige taal. Weens gebrek aan genoegsame voorbeelde in Afrikaans erken Jan dat hy Shelley se gedig ''The cloud'' as voorbeeld vir die teksvorm gebruik het by die skryf van ''Die vlakte'', hoewel sy werk beslis oorspronklik van aard is. Volgens eie mededeling is die gedig geïnspireer deur sy ervaring van die Transvaalse vlaktes terwyl hy as burger op kommando was, al is dit in Switserland geskryf. Die gedig het die vlakte self as naïewe spreker, wat die hele gedig verpersoonlik. Die vlakte word uitgebeeld in die oggend, die middag, tydens ’n donderstorm en in die aand en nag as die aarde verkwik is deur die reën en daar ’n vrede neerdaal op mens en dier. Hierdie gedig en die daaropvolgende bundel, ''Die vlakte en ander gedigte'' (slegs enkele maande na Totius se ''By die monument''), word entoesiasties ontvang.<ref>Dekker, G. in Nienaber, P.J. (samesteller) ''Jan Celliers – Ons volksdigter''. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg 1951</ref> Dit word beskou as ’n deurbraak in die stryd om te bewys dat Afrikaans ’n volwaardige taal is en Celliers se status as volksdigter is hierna verseker. Hy maak gebruik van ietwat verhewe en deftige taal en sy digkuns word gekenmerk deur die volgehoue rympatrone en ander klanktegnieke, soos alliterasie wat in ’n gedig soos ''Die ossewa'' (na aanleiding van die voorbeeld van Gezelle se gedig ''Twee horsen'') selfs oorheersend word en die betekenis van die woorde verbloem in stede van ondersteun. Veel beter is hierdie klankspel in ''Die Dorpsondag'', wat die kerkklokke se gebeier in verskillende tone weergee. In hierdie bundel verwoord die digter die Afrikaner se smart ná die oorlog, veral in die treffende gedig ''Dis al'', wat in sy bondigheid die eers verbanne maar nou teruggekeerde kryger se weemoed uitbeeld soos geen ander gedig in Afrikaans nie. Ander treffende oorlogsgedigte is ''Die brand'', waar die moeder en haar kind uitgedryf word in die winternag terwyl alles om hulle brand, en ''Die kampsuster'', wat die leed van ’n sterwende Boerevrou in eenvoudige woorde maar met aangrypende emosie uitbeeld. ''Berusting'' is die weergawe van ’n jong vrou se emosies na aanleiding van die oorlog se smart, waar sy haar berus in die Here se wil. ''Trou'' is ’n lofuiting aan die edele kenmerke van ’n standvastige mens. Etlike gedigte besing die skoonheid van die natuur en veral ''Eensaamheid'' is ’n mooi stemmingsgedig met sy weergawe van die veld teen sonsondergang en in die nag. ''Klein ondeug'' bekoor met sy situasietekening en uitbeelding van die kleuter se lewensdrif. [[Gustav Preller]] skryf ’n belangrike inleiding tot hierdie bundel, waarin hy dit loof as “liriek van ’n heeltemal ander, ’n veel subtieler, inniger gevoel en skildering”.
Lyn 102:		Lyn 102:

	== Eerbewyse ==		== Eerbewyse ==
	Jan Celliers is in [[1909]] een van die stigterlede van die [[Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns]]<ref>Esat: http://esat.sun.ac.za/index.php/Jan_F.E._Celliers</ref> en in 1930 word hy verkies tot erelid van die Akademie. Hy word in 1919 verkies tot buitelandse erelid van die [[Vlaamsche Academie voor Taal en Letterkunde]]. Op [[20 Maart]] [[1936]] huldig die Oranjeklub in Kaapstad hom met die opvoering van liedere en voordragte uit sy werk. Die Suid-Afrikaanse Akademie vereer hom in Mei 1936 met ’n erepenning vir sy baanbrekerswerk vir die Afrikaanse taal.<ref~~>http:~~/~~/www.stellenboschwriters.com/celliersj.html</ref~~> In Maart [[1937]] hou die [[Afrikaanse Skrywerskring]] in Johannesburg ’n eetmaal tot sy eer. Die bekende Jan Celliers Laerskool by die Dieretuinmeer in Johannesburg word na hom genoem en ’n borsbeeld van hom deur [[Coert Steynberg]] word in die skoolterrein opgerig, terwyl ’n olieverfskildery van hom deur [[W.H. Coetzer]] in die skoolsaal opgehang is. [[Jan Cellierspark, Pretoria\|Jan Cellierspark]] in [[Groenkloof]], Pretoria is na hom genoem.		Jan Celliers is in [[1909]] een van die stigterlede van die [[Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns]]<ref>Esat: http://esat.sun.ac.za/index.php/Jan_F.E._Celliers</ref> en in 1930 word hy verkies tot erelid van die Akademie. Hy word in 1919 verkies tot buitelandse erelid van die [[Vlaamsche Academie voor Taal en Letterkunde]]. Op [[20 Maart]] [[1936]] huldig die Oranjeklub in Kaapstad hom met die opvoering van liedere en voordragte uit sy werk. Die Suid-Afrikaanse Akademie vereer hom in Mei 1936 met ’n erepenning vir sy baanbrekerswerk vir die Afrikaanse taal.<ref name="stel" /> In Maart [[1937]] hou die [[Afrikaanse Skrywerskring]] in Johannesburg ’n eetmaal tot sy eer. Die bekende Jan Celliers Laerskool by die Dieretuinmeer in Johannesburg word na hom genoem en ’n borsbeeld van hom deur [[Coert Steynberg]] word in die skoolterrein opgerig, terwyl ’n olieverfskildery van hom deur [[W.H. Coetzer]] in die skoolsaal opgehang is. [[Jan Cellierspark, Pretoria\|Jan Cellierspark]] in [[Groenkloof]], Pretoria is na hom genoem.

	== Publikasies<ref>Digitale bibliotheek voor Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=cell001</ref> ==		== Publikasies<ref>Digitale bibliotheek voor Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=cell001</ref> ==

Jakobus II van Engeland

2026-06-01T20:32:42Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:32, 1 Junie 2026
Lyn 34:		Lyn 34:

	== Vroeë lewe ==		== Vroeë lewe ==
	Jakobus, die tweede oorlewende seun van [[Karel I van Engeland\|Karel I]] en Henrietta Maria van Frankryk, is op [[14 Oktober]] [[1633]] in die [[Sint James-paleis]] in [[Londen]] gebore.<ref>Miller, 1</ref> Later in dié jaar is Jakobus deur William Laud, die [[Anglikaanse Kerk\|Anglikaanse]] [[Aartsbiskop van Kantelberg]], gedoop.<ref>Callow, 31</ref> Op 22 Januarie 1644 het hy die Hertog van York geword.<ref~~>Callow,~~ ~~31<~~/~~ref~~>		Jakobus, die tweede oorlewende seun van [[Karel I van Engeland\|Karel I]] en Henrietta Maria van Frankryk, is op [[14 Oktober]] [[1633]] in die [[Sint James-paleis]] in [[Londen]] gebore.<ref>Miller, 1</ref> Later in dié jaar is Jakobus deur William Laud, die [[Anglikaanse Kerk\|Anglikaanse]] [[Aartsbiskop van Kantelberg]], gedoop.<ref name="c31">Callow, 31</ref> Op 22 Januarie 1644 het hy die Hertog van York geword.<ref name="c31" />

	=== Burgeroorlog ===		=== Burgeroorlog ===

Jakkie Cilliers

2026-06-01T20:31:49Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:31, 1 Junie 2026
Lyn 26:		Lyn 26:
	In 2022 speel sy vir die Blou Bulle Vrouespan vir die [[Pretoria\|Pretoria-span]] . Sy het slegs twee wedstryde vir [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Suid-Afrika]] gehad toe sy in September 2022 gekies is om in die [[Vrouerugbywêreldbeker 2021\|Wêreldbeker]] in Nieu-Seeland te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.rugbyworld.com/tournaments/rugby-world-cup/south-africa-womens-rugby-world-cup-squad-2022-145692\|title=South Africa Women's Rugby World Cup Squad 2022\|date=2022-09-21\|website=rugbyworld.com\|language=en\|access-date=2022-09-25}}</ref>		In 2022 speel sy vir die Blou Bulle Vrouespan vir die [[Pretoria\|Pretoria-span]] . Sy het slegs twee wedstryde vir [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Suid-Afrika]] gehad toe sy in September 2022 gekies is om in die [[Vrouerugbywêreldbeker 2021\|Wêreldbeker]] in Nieu-Seeland te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.rugbyworld.com/tournaments/rugby-world-cup/south-africa-womens-rugby-world-cup-squad-2022-145692\|title=South Africa Women's Rugby World Cup Squad 2022\|date=2022-09-21\|website=rugbyworld.com\|language=en\|access-date=2022-09-25}}</ref>

	In 2023 is sy gekies om die eerste uitgawe van die WXV te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-core-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.</ref>		In 2023 is sy gekies om die eerste uitgawe van die WXV te speel.<ref name="core">{{Cite web\|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-core-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.</ref>

	In 2024 is sy weer opgeroep om aan die WXV deel te neem.<ref>{{Cite web \|date=22 September 2024 \|title=Dumke declared fit for WXV 2 campaign \|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2024/09/22/dumke-declared-fit-for-wxv-2-campaign/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref> Sy het beseer geraak teen [[Wallaroos\|Australië]] en die laaste wedstryd teen [[Italiaanse nasionale vrouerugbyspan\|Italië]] misgeloop.<ref>{{Cite web \|date=10 October 2024 \|title=Injuries force Swys' hand \|url=https://rugby365.com/countries/south-africa/injuries-force-swys-hand/ \|access-date=2025-07-09 \|website=rugby365.com \|language=en}}.</ref>		In 2024 is sy weer opgeroep om aan die WXV deel te neem.<ref>{{Cite web \|date=22 September 2024 \|title=Dumke declared fit for WXV 2 campaign \|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2024/09/22/dumke-declared-fit-for-wxv-2-campaign/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref> Sy het beseer geraak teen [[Wallaroos\|Australië]] en die laaste wedstryd teen [[Italiaanse nasionale vrouerugbyspan\|Italië]] misgeloop.<ref>{{Cite web \|date=10 October 2024 \|title=Injuries force Swys' hand \|url=https://rugby365.com/countries/south-africa/injuries-force-swys-hand/ \|access-date=2025-07-09 \|website=rugby365.com \|language=en}}.</ref>
Lyn 32:		Lyn 32:
	Met die Bulls Daisies het sy drie nasionale titels agtereenvolgens gewen.<ref>{{Cite web \|title=Unbeaten Bulls Daisies Storm To 2023 Title \|url=https://ruggas.co.za/unbeaten-bulls-daisies-storm-to-2023-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=ruggas.co.za \|language=en}}.</ref><ref>{{Cite web \|date=26 August 2023 \|title=Fourteen straight as Bulls Daisies claim Women's Premier Division title \|url=https://springboks.rugby//news-features/articles/2023/08/26/fourteen-straight-as-bulls-daisies-claim-women-s-premier-division-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref><ref name="BullsDaisies">{{Cite web \|date=29 March 2025 \|title=Bulls Daisies make it three in a row in the Women's Premier Division \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/29/bulls-daisies-make-it-three-in-a-row-in-the-women-s-premier-division/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> In 2025 is sy as die beste speler in die Suid-Afrikaanse Kampioenskap aangewys,<ref>{{Cite web \|date=13 March 2025 \|title=Kolbe and Roos step up to clinch top SA Rugby Awards \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/13/kolbe-and-roos-step-up-to-clinch-top-sa-rugby-awards/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> waarvan sy as puntemakers (127 punte) geëindig het.<ref name="BullsDaisies" />		Met die Bulls Daisies het sy drie nasionale titels agtereenvolgens gewen.<ref>{{Cite web \|title=Unbeaten Bulls Daisies Storm To 2023 Title \|url=https://ruggas.co.za/unbeaten-bulls-daisies-storm-to-2023-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=ruggas.co.za \|language=en}}.</ref><ref>{{Cite web \|date=26 August 2023 \|title=Fourteen straight as Bulls Daisies claim Women's Premier Division title \|url=https://springboks.rugby//news-features/articles/2023/08/26/fourteen-straight-as-bulls-daisies-claim-women-s-premier-division-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref><ref name="BullsDaisies">{{Cite web \|date=29 March 2025 \|title=Bulls Daisies make it three in a row in the Women's Premier Division \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/29/bulls-daisies-make-it-three-in-a-row-in-the-women-s-premier-division/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> In 2025 is sy as die beste speler in die Suid-Afrikaanse Kampioenskap aangewys,<ref>{{Cite web \|date=13 March 2025 \|title=Kolbe and Roos step up to clinch top SA Rugby Awards \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/13/kolbe-and-roos-step-up-to-clinch-top-sa-rugby-awards/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> waarvan sy as puntemakers (127 punte) geëindig het.<ref name="BullsDaisies" />

	Sy was ingesluit in die [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Springbok-vrouegroep]] vir die [[Vrouerugbywêreldbeker 2025\|2025 Vroue-rugbywêreldbeker]] wat in [[Engeland]] plaasgevind het.<ref name="South Africa2">{{cite web\|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2025/08/09/booi-leads-experienced-sa-squad-to-women-s-rugby-world-cup-2025/\|title=Booi leads experienced squad to Women's RWC 2025\|date=9 August 2025\|website=Springboks Rugby\|access-date=10 August 2025}}</ref><ref~~>{{Cite~~ ~~web\|url~~=~~https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-~~core~~-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced~~ ~~core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.<~~/~~ref~~>		Sy was ingesluit in die [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Springbok-vrouegroep]] vir die [[Vrouerugbywêreldbeker 2025\|2025 Vroue-rugbywêreldbeker]] wat in [[Engeland]] plaasgevind het.<ref name="South Africa2">{{cite web\|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2025/08/09/booi-leads-experienced-sa-squad-to-women-s-rugby-world-cup-2025/\|title=Booi leads experienced squad to Women's RWC 2025\|date=9 August 2025\|website=Springboks Rugby\|access-date=10 August 2025}}</ref><ref name="core" />

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/16

2026-06-01T20:30:55Z

+ Die Transvaler

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=Eerste Transvaler Dagblad.jpg
|groote=250px
|byskrif=Voorblad van die eerste ''Die Transvaler'', 1 Oktober 1937.
|teks='''''[[Die Transvaler]]''''' was 'n [[Afrikaans]]e oggendkoerant in [[Johannesburg]] van [[1 Oktober]] [[1937]] tot vroeg in Februarie 1983 toe dit ingevolge 'n skikking tussen [[Perskor]] en [[Naspers]] ná 'n bittere persstryd wat albei maatskappye dermiljoene rande gekos het, na [[Pretoria]] verskuif het, waar dit as 'n middagblad met moeite voortbestaan het tot sy sluiting in April 1993.

Die koerant is van sy ontstaan af deur [[Voortrekkerpers]] Beperk uitgegee tot en met sy uitgewer se samesmelting met die [[Afrikaanse Pers (1962) Beperk]] in 1971 om Perskor te vorm. ''Die Transvaler'' was die eerste dagblad in die destydse [[Transvaal]] wat die Gesuiwerde [[Nasionale Party]] van dr. [[D.F. Malan]] ondersteun het nadat hy en sy volgelinge op [[5 Desember]] [[1934]] geweier het om met die [[Suid-Afrikaanse Party]] saam te smelt as die [[Verenigde Party]].

Die ander destydse Nasionaalgesinde Afrikaanse dagblad in Transvaal, ''[[Die Vaderland]]'', wat in 1936 gestig is, het genl. [[J.B.M. Hertzog]] tot in die Verenigde Party gevolg, maar met Hertzog se bedanking uit die V.P. omdat hy nie Suid-Afrika se deelname aan die [[Tweede Wêreldoorlog]] gesteun het nie, weer die [[Afrikanerparty]] en die (Herenigde) Nasionale Party gesteun. In Pretoria was die dagblad ''[[Die Volkstem]]'' tot en met sy verdwyning in 1951 'n stoere ondersteuner van die Verenigde Party.

Van 1951 tot met die koms 17 jaar later (in 1968) van ''[[Hoofstad]]'', 'n gesamentlike poging deur die [[Afrikaanse Pers (1962) Beperk]] en [[Voortrekkerpers]] Beperk, was daar in die destydse Transvaal net twee Afrikaanse dagblaaie. Sedert 1993 is ''[[Beeld]]'' die enigste Afrikaanse dagblad vir [[Gauteng]], [[Noordwes]], [[Mpumalanga]], [[Limpopo]] en [[KwaZulu-Natal]].

|skakel=Die Transvaler
}}

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/13

2026-06-01T20:30:51Z

+ Die Vaderland

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=Die Vaderland 30 April 1981.jpg
|groote=250px
|byskrif=''Die Vaderland'' se voorblad van 30 April 1981.
|teks='''''[[Die Vaderland]]''''' was 'n [[Afrikaans]]e middagblad in [[Johannesburg]] van 1936 tot 1988.

Dit was die eerste Afrikaanse dagblad in die stad en tydens sy hele bestaan 'n vurige ondersteuner van die [[Nasionale Party]], buiten van 1934 tot 1939 toe dit die [[Verenigde Party]] ondersteun het omdat genl. [[J.B.M. Hertzog]] hom toe in daardie party bevind het ná die samesmelting met die [[Suid-Afrikaanse Party]] van genl. [[Jan Smuts]]. Gevolglik het Kaapse Nasionaliste in 1937 ''[[Die Transvaler]]'' in [[Johannesburg]] opgerig as spreekbuis van die Gesuiwerde [[Nasionale Party]]. Tot en met die verskyning van ''[[Beeld]]'' in 1974 was ''Die Transvaler'' Johannesburg se enigste [[Afrikaans]]e oggendblad en ''Die Vaderland'' die enigste Afrikaanse middagblad. Die koms van die [[Nasionale Pers]] se ''Beeld'' het in 1983 tot die sluiting van ''[[Oggendblad]]'' en ''[[Hoofstad]]'' in [[Pretoria]] gelei, in 1988 tot die inlywing van ''Die Vaderland'' by ''Die Transvaler'' en uiteindelik, in 1993, ook tot die sluiting van ''Die Transvaler'', [[Perskor]] se laaste Afrikaanse dagblad, waarna die maatskappy nog net ''[[The Citizen]]'' uitgegee het en die helfte van die Sondagblad ''[[Rapport]]'' besit het.

|skakel=Die Vaderland
}}

Jahrom

2026-06-01T20:30:44Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:30, 1 Junie 2026
Lyn 98:		Lyn 98:
	\|bevolking_soos_op=2016		\|bevolking_soos_op=2016
	\|bevolkingnotas=		\|bevolkingnotas=
	\|bevolking_totaal=141634 ~~<ref>https://www.amar.org.ir/english</ref>~~		\|bevolking_totaal=141634
	\|bevolkingsdigtheid_km2=4754		\|bevolkingsdigtheid_km2=4754
	\|bevolkingsdigtheid_myl2=12310		\|bevolkingsdigtheid_myl2=12310
Lyn 135:		Lyn 135:
	}}		}}

	'''Jahrom''' ([[Persies]]: جهرم") is 'n [[Perse\|Perses]]-bewoonde [[stad]] wat in die provinsie [[Fars]] in die Suid van [[Iran]] geleë is. Die stad het ongeveer 141 634 inwoners (2016).~~<ref>https://www.amar.org.ir/english</ref>~~		'''Jahrom''' ([[Persies]]: جهرم") is 'n [[Perse\|Perses]]-bewoonde [[stad]] wat in die provinsie [[Fars]] in die Suid van [[Iran]] geleë is. Die stad het ongeveer 141 634 inwoners (2016).

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

Adeel Akhtar

2026-06-01T20:28:41Z

beeld

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:28, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	{{Inligtingskas Akteur		{{Inligtingskas Akteur
	\| Naam = Adeel Akhtar		\| Naam = Adeel Akhtar
	\| Beeld =		\| Beeld = Adeel Akhtar - Soccer Aid for UNICEF 2026.jpg
	\| Beeldbeskrywing = <!-- Vir oormuis-info/ vir siggestremdes; sonder wiki-sintaks -->		\| Beeldbeskrywing = <!-- Vir oormuis-info/ vir siggestremdes; sonder wiki-sintaks -->
	\| Beeldonderskrif =		\| Beeldonderskrif = Adeel Akhtar (2026)
	\| Geboortenaam =		\| Geboortenaam =
	\| Alias =		\| Alias =

Jagter-versamelaar

2026-06-01T20:23:38Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:23, 1 Junie 2026
Lyn 2:		Lyn 2:
	'''Jagter-versamelaars''' is gemeenskappe wat die meeste van of al hulle [[kos]] kry deur wilde [[dier]]e te jag en wilde [[plant]]e te versamel. Daarteenoor is [[landbou]]gemeenskappe afhanklik van gedomestiseerde [[spesie]]s.		'''Jagter-versamelaars''' is gemeenskappe wat die meeste van of al hulle [[kos]] kry deur wilde [[dier]]e te jag en wilde [[plant]]e te versamel. Daarteenoor is [[landbou]]gemeenskappe afhanklik van gedomestiseerde [[spesie]]s.

	Om te [[jag]] en versamel was die [[mens]] se eerste en suksesvolste aanpassing – dit het deur minstens 90 persent van die menslike [[geskiedenis]] voortgeduur.<ref>{{cite book \|last1=Lee \|first1=Richard B. \|last2=Daly \|first2=Richard Heywood \|title=Cambridge Encyclopedia of Hunters and Gatherers \|year=1999 \|publisher=Cambridge University Press \|isbn=978-0521609197 \|page=inside front cover \|url=https://books.google.com/?id=5eEASHGLg3MC&pg=PP2}}</ref> Ná die [[Neolitiese Omwenteling]], waarin landbou ontwikkel het, is baie jagter-versamelaars wat nie hulle leefstyl verander het nie, deur landbougemeenskappe verdring of verower.<ref>{{Cite journal\|last=Stephens\|first=Lucas\|last2=Fuller\|first2=Dorian\|last3=Boivin\|first3=Nicole\|last4=Rick\|first4=Torben\|last5=Gauthier\|first5=Nicolas\|last6=Kay\|first6=Andrea\|last7=Marwick\|first7=Ben\|last8=Armstrong\|first8=Chelsey Geralda\|last9=Barton\|first9=C. Michael\|date=2019-08-30\|title=Archaeological assessment reveals Earth's early transformation through land use\|journal=Science\|language=en\|volume=365\|issue=6456\|pages=897–902\|doi=10.1126/science.aax1192\|pmid=31467217\|issn=0036-8075\|hdl=10150/634688}}</ref>		Om te [[jag]] en versamel was die [[mens]] se eerste en suksesvolste aanpassing – dit het deur minstens 90 persent van die menslike [[geskiedenis]] voortgeduur.<ref>{{cite book \|last1=Lee \|first1=Richard B. \|last2=Daly \|first2=Richard Heywood \|title=Cambridge Encyclopedia of Hunters and Gatherers \|year=1999 \|publisher=Cambridge University Press \|isbn=978-0521609197 \|page=inside front cover \|url=https://books.google.com/?id=5eEASHGLg3MC&pg=PP2}}</ref> Ná die [[Neolitiese Omwenteling]], waarin landbou ontwikkel het, is baie jagter-versamelaars wat nie hulle leefstyl verander het nie, deur landbougemeenskappe verdring of verower.<ref name="step">{{Cite journal\|last=Stephens\|first=Lucas\|last2=Fuller\|first2=Dorian\|last3=Boivin\|first3=Nicole\|last4=Rick\|first4=Torben\|last5=Gauthier\|first5=Nicolas\|last6=Kay\|first6=Andrea\|last7=Marwick\|first7=Ben\|last8=Armstrong\|first8=Chelsey Geralda\|last9=Barton\|first9=C. Michael\|date=2019-08-30\|title=Archaeological assessment reveals Earth's early transformation through land use\|journal=Science\|language=en\|volume=365\|issue=6456\|pages=897–902\|doi=10.1126/science.aax1192\|pmid=31467217\|issn=0036-8075\|hdl=10150/634688}}</ref>

	Net ’n paar moderne gemeenskappe word as jagter-versamelaars geklassifiseer, en baie van hulle vul hulle versameling aan met eenvoudige vorme van landbou.<ref name=":0">{{Cite book\|title=Why Forage? Hunters and Gatherers in the Twenty-first Century\|editor-last=Codding\|editor-first=Brian F.\|editor-last2=Kramer\|editor-first2=Karen L.\|publisher=School for Advanced Research, University of New Mexico Press\|year=2016\|isbn=978-0826356963\|location=Santa Fe; Albuquerque\|pages=\|via=}}</ref><ref>{{Cite book\|title=Why Forage? Hunters and Gatherers in the Twenty-First Century\|last=Greaves\|first=Russell D.\|display-authors=etal\|publisher=School for Advanced Research, University of New Mexico Press\|year=2016\|isbn=978-0826356963\|location=Santa Fe, Albuquerque\|pages=241–262\|chapter=Economic activities of twenty-first century foraging populations\|via=}}</ref>		Net ’n paar moderne gemeenskappe word as jagter-versamelaars geklassifiseer, en baie van hulle vul hulle versameling aan met eenvoudige vorme van landbou.<ref name=":0">{{Cite book\|title=Why Forage? Hunters and Gatherers in the Twenty-first Century\|editor-last=Codding\|editor-first=Brian F.\|editor-last2=Kramer\|editor-first2=Karen L.\|publisher=School for Advanced Research, University of New Mexico Press\|year=2016\|isbn=978-0826356963\|location=Santa Fe; Albuquerque\|pages=\|via=}}</ref><ref>{{Cite book\|title=Why Forage? Hunters and Gatherers in the Twenty-First Century\|last=Greaves\|first=Russell D.\|display-authors=etal\|publisher=School for Advanced Research, University of New Mexico Press\|year=2016\|isbn=978-0826356963\|location=Santa Fe, Albuquerque\|pages=241–262\|chapter=Economic activities of twenty-first century foraging populations\|via=}}</ref>
Lyn 14:		Lyn 14:
	Vanaf die oorgang tussen die Middel- tot Laat Paleolitikum, sowat 80 000 tot 70 000 jaar gelede, het sommige jagter-visser-versamelaarsgroepe begin spesialiseer deur minder (en groter) diere te jag en ’n kleiner versameling kos bymekaar te maak. Dit het ook die ontwikkeling van gespesialiseerde gereedskap soos visnette, vishoeke en beenharpoene tot gevolg gehad.<ref>Fagan, B. (1989). ''People of the Earth'', pp. 169–181. Scott, Foresman.</ref> Die oorgang na die daaropvolgende Neolitikum is hoofsaaklik gekenmerk deur die ongekende ontwikkeling van landboupraktyke. Landbou het sowat 12 000 jaar gelede in die [[Midde-Ooste]] begin ontwikkel, asook onafhanklik in baie ander wêrelddele, insluitende [[Suidoos-Asië]], dele van [[Afrika]], [[Meso-Amerika]] en die [[Andes]].		Vanaf die oorgang tussen die Middel- tot Laat Paleolitikum, sowat 80 000 tot 70 000 jaar gelede, het sommige jagter-visser-versamelaarsgroepe begin spesialiseer deur minder (en groter) diere te jag en ’n kleiner versameling kos bymekaar te maak. Dit het ook die ontwikkeling van gespesialiseerde gereedskap soos visnette, vishoeke en beenharpoene tot gevolg gehad.<ref>Fagan, B. (1989). ''People of the Earth'', pp. 169–181. Scott, Foresman.</ref> Die oorgang na die daaropvolgende Neolitikum is hoofsaaklik gekenmerk deur die ongekende ontwikkeling van landboupraktyke. Landbou het sowat 12 000 jaar gelede in die [[Midde-Ooste]] begin ontwikkel, asook onafhanklik in baie ander wêrelddele, insluitende [[Suidoos-Asië]], dele van [[Afrika]], [[Meso-Amerika]] en die [[Andes]].

			[[Beeld:ArchaeoGLOBE FHG.gif\|thumb\|270px\|’n Wêreldkaart wat die afname van jagter-versameling wys.<ref name="step" />]]
	[[Beeld:ArchaeoGLOBE FHG.gif\|thumb\|270px\|’n Wêreldkaart wat die afname van jagter-versameling wys.<ref>{{Cite journal\|last=Stephens\|first=Lucas\|last2=Fuller\|first2=Dorian\|last3=Boivin\|first3=Nicole\|last4=Rick\|first4=Torben\|last5=Gauthier\|first5=Nicolas\|last6=Kay\|first6=Andrea\|last7=Marwick\|first7=Ben\|last8=Armstrong\|first8=Chelsey Geralda\|last9=Barton\|first9=C. Michael\|date=2019-08-30\|title=Archaeological assessment reveals Earth's early transformation through land use\|journal=Science\|language=en\|volume=365\|issue=6456\|pages=897–902\|doi=10.1126/science.aax1192\|pmid=31467217\|issn=0036-8075\|hdl=10150/634688}}</ref>]]
	In dié tydperk is die verbouing van plante in woude ook toegepas. Dit het in prehistoriese tye begin aan beboste rivieroewers en aan die nat voorheuwels van die [[moeson]]streke. Families het hulle lewe probeer verbeter deur hulle onmiddellike omgewing aan te pas – hulle het nuttige plante geïdentifiseer, beskerm en verbeter terwyl ongewenste spesies uitgeskakel is.<ref>{{Google books \|title=The forest-garden farms of Kandy, Sri Lanka \|author=Douglas John McConnell \|year=1992 \|page=1 \|id=G3QPo7lThXsC \|isbn=978-9251028988}}</ref>		In dié tydperk is die verbouing van plante in woude ook toegepas. Dit het in prehistoriese tye begin aan beboste rivieroewers en aan die nat voorheuwels van die [[moeson]]streke. Families het hulle lewe probeer verbeter deur hulle onmiddellike omgewing aan te pas – hulle het nuttige plante geïdentifiseer, beskerm en verbeter terwyl ongewenste spesies uitgeskakel is.<ref>{{Google books \|title=The forest-garden farms of Kandy, Sri Lanka \|author=Douglas John McConnell \|year=1992 \|page=1 \|id=G3QPo7lThXsC \|isbn=978-9251028988}}</ref>

Ian Bremmer

2026-06-01T20:23:27Z

J-kromme: Grafiek

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:23, 1 Junie 2026
Lyn 46:		Lyn 46:
	==Sleutelkonsepte==		==Sleutelkonsepte==
	===J-kromme===		===J-kromme===
			[[Lêer:Stabiliteit en openheid grafiek.png\|duimnael]]
	Bremmer se boek, ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall'',<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>		Bremmer se boek, ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall'',<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>

Jacobus Pauw

2026-06-01T20:22:35Z

Ian Bremmer

2026-06-01T20:22:24Z

Spilpunttoestand: kursief

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:22, 1 Junie 2026
(Een wysiging tussenin deur dieselfde gebruiker nie gewys nie)
Lyn 58:		Lyn 58:

	===Spilpunttoestand===		===Spilpunttoestand===
	Bremmer gebruik spilpuntstaat om 'n nasie te beskryf wat winsgewende verhoudings met verskeie ander grootmoondhede kan bou sonder om te afhanklik te raak van enigeen van hulle.<ref>{{cite news\|url=https://www.wsj.com/articles/SB10001424052702304811304577365990370899520\|title=The Future Belongs to the Flexible\|newspaper=[[The Wall Street Journal]]\|access-date=19 Julie 2017}}</ref> Hierdie vermoë om te verskans, laat 'n spilpuntstaat toe om te verhoed dat dit – in terme van veiligheid of ekonomie – deur 'n enkele land vasgevang word. Aan die teenoorgestelde kant van die spektrum is skadustate, gevries binne die invloed van 'n enkele moondheid. [[Kanada]] is 'n voorbeeld van 'n spilpuntstaat: met beduidende handelsbande met beide die Verenigde State en [[Asië]], en formele veiligheidsbande met NAVO, is dit beskerm teen konflik met enige enkele grootmoondheid. [[Meksiko]], aan die ander kant, is 'n skadustaat as gevolg van sy oorweldigende afhanklikheid van die Amerikaanse ekonomie.<ref>{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=Which Countries Will Rise to the Top in a Leaderless World? \|url=https://hbr.org/2012/05/which-countries-will-rise-to-t \|access-date=October 24, 2021 \|publisher=Harvard Business Review \|date=30 Mei 2012}}</ref><ref>{{cite news \|last1=Foxman \|first1=Simone \|title=These Are The Countries That Will Win And Lose In The New Global Paradigm \|url=https://www.businessinsider.com/bremmer-these-are-the-countries-that-will-win-and-lose-in-the-g-zero-world-2012-5#loser-mexico-19< \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=Business Insider \|date=1 Mei 2012}}</ref> In Every Nation for Itself stel Bremmer dat "die vermoë om te draai 'n kritieke voordeel is".<ref>{{cite book \|last=Bremmer \|first=Ian \|date=1 Mei 2012 \|title=Every Nation for Itself: Winners and Losers in A G-Zero World\|url=https://archive.org/details/everynationforit0000brem/page/116/mode/2up?q=pivot\|publisher=Portfolio Hardcover \|page=117 \|isbn=9780670921041\|access-date=6 April 2025}}</ref>		Bremmer gebruik spilpuntstaat om 'n nasie te beskryf wat winsgewende verhoudings met verskeie ander grootmoondhede kan bou sonder om te afhanklik te raak van enigeen van hulle.<ref>{{cite news\|url=https://www.wsj.com/articles/SB10001424052702304811304577365990370899520\|title=The Future Belongs to the Flexible\|newspaper=[[The Wall Street Journal]]\|access-date=19 Julie 2017}}</ref> Hierdie vermoë om te verskans, laat 'n spilpuntstaat toe om te verhoed dat dit – in terme van veiligheid of ekonomie – deur 'n enkele land vasgevang word. Aan die teenoorgestelde kant van die spektrum is skadustate, gevries binne die invloed van 'n enkele moondheid. [[Kanada]] is 'n voorbeeld van 'n spilpuntstaat: met beduidende handelsbande met beide die Verenigde State en [[Asië]], en formele veiligheidsbande met NAVO, is dit beskerm teen konflik met enige enkele grootmoondheid. [[Meksiko]], aan die ander kant, is 'n skadustaat as gevolg van sy oorweldigende afhanklikheid van die Amerikaanse ekonomie.<ref>{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=Which Countries Will Rise to the Top in a Leaderless World? \|url=https://hbr.org/2012/05/which-countries-will-rise-to-t \|access-date=October 24, 2021 \|publisher=Harvard Business Review \|date=30 Mei 2012}}</ref><ref>{{cite news \|last1=Foxman \|first1=Simone \|title=These Are The Countries That Will Win And Lose In The New Global Paradigm \|url=https://www.businessinsider.com/bremmer-these-are-the-countries-that-will-win-and-lose-in-the-g-zero-world-2012-5#loser-mexico-19< \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=Business Insider \|date=1 Mei 2012}}</ref> In ''Every Nation for Itself'' stel Bremmer dat "die vermoë om te draai 'n kritieke voordeel is".<ref>{{cite book \|last=Bremmer \|first=Ian \|date=1 Mei 2012 \|title=Every Nation for Itself: Winners and Losers in A G-Zero World\|url=https://archive.org/details/everynationforit0000brem/page/116/mode/2up?q=pivot\|publisher=Portfolio Hardcover \|page=117 \|isbn=9780670921041\|access-date=6 April 2025}}</ref>

			===Geopolitiese resessie===
			Bremmer het die term "geopolitieke resessie" geskep om die huidige [[Geopolitiek\|geopolitieke]] omgewing te beskryf, een wat gedefinieer word deur 'n afwikkeling van die voormalige VSA-geleide globale orde. Anders as ekonomiese resessies, gekoppel aan gereelde oplewings- en ondergangsiklusse, sien Bremmer geopolitieke resessies as baie langer siklusse wat minder geneig is om herken te word.<ref>{{Cite web\|url=https://www.cnbc.com/2018/10/10/china-emerging-markets-are-rising-us-led-order-ending-ian-bremmer.html\|title=A 'geopolitical recession' has arrived and the US-led world order is ending, Ian Bremmer says\|last=Tan\|first=Weizhen\|date=10 Oktober 2018\|website=CNBC\|language=en\|access-date=24 Junie 2019}}</ref> Hy sien die huidige geopolitieke resessie as gedefinieer deur verslegtende verhoudings tussen die VSA en sy tradisionele bondgenote - veral die Europeërs - namate China opstaan en 'n alternatiewe internasionale politieke en ekonomiese argitektuur skep. Bremmer voer aan dat die algehele resultaat 'n meer gefragmenteerde benadering tot globale bestuur, 'n toename in geopolitieke stertrisiko's en 'n verminderde vermoë is om effektief op groot internasionale krisisse te reageer.<ref>{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=3 Risks Poised to Disrupt a Fast-Changing World by 2021 {{!}} GE News \|url=https://www.ge.com/news/reports/ian-bremmer-3-risks-poised-to-disrupt-a-fast-changing-world-by-2021 \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=GE \|date=29 Maart 2016 }}</ref><ref>{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=US-EU relations will never be the same again \|url=https://www.businesslive.co.za/bd/opinion/columnists/2021-04-07-ian-bremmer-us-eu-relations-will-never-be-the-same-again/ \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=BusinessLIVE \|date=7 April 2021}}</ref>

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

Jacobus Nicolaas Geldenhuys

2026-06-01T20:21:29Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:21, 1 Junie 2026
Lyn 23:		Lyn 23:
	Geldenhuys is in April 1904 by geleentheid van die nagmaalsviering deur di. P.J. de Vaal (van die [[NG gemeente Kimberley]] en W.F.P. Marais (leraar van die [[NG gemeente Dutoitspan]]) bevestig. Die gemeente het besluit om £50 vir sy salaris vir die ses maande by te dra. Die voorsitter van die ring, ds. Marais, het ook [[Livingstone]] en [[Victoria-waterval\|Waterval]] besoek, waar hy onderskeidelik 60 en 50 mense behorende tot die NG Kerk teëgekom het. Hulle kon by dié geleentheid vir die eerste keer benoorde van die [[Zambezirivier\|Zambezi]] 'n erediens in hul eie taal aanhoor.		Geldenhuys is in April 1904 by geleentheid van die nagmaalsviering deur di. P.J. de Vaal (van die [[NG gemeente Kimberley]] en W.F.P. Marais (leraar van die [[NG gemeente Dutoitspan]]) bevestig. Die gemeente het besluit om £50 vir sy salaris vir die ses maande by te dra. Die voorsitter van die ring, ds. Marais, het ook [[Livingstone]] en [[Victoria-waterval\|Waterval]] besoek, waar hy onderskeidelik 60 en 50 mense behorende tot die NG Kerk teëgekom het. Hulle kon by dié geleentheid vir die eerste keer benoorde van die [[Zambezirivier\|Zambezi]] 'n erediens in hul eie taal aanhoor.

	Reeds in sy studiejare het prop. Geldenhuys verklaar dat sy hart na die "uitgewekene van my volk" trek en noordwaarts staan.<ref>Olivier, S.P. 1945. ''Ons Kerk in Rhodesië''. Bulawayo: Ring van Bulawayo.</ref> Met die versoek om in Rhodesië te gaan arbei, is sy begeerte vervul en ná die tydperk van ses maande het hy baie beslis geweet dat hy in dié gebied wou aanbly. So beroep die gemeente Bulawayo hom amptelik en is hy in November 1904 as die eerste predikant deur die lidmate van Bulawayo beroep, georden.		Reeds in sy studiejare het prop. Geldenhuys verklaar dat sy hart na die "uitgewekene van my volk" trek en noordwaarts staan.<ref name="olivier">Olivier, S.P. 1945. ''Ons Kerk in Rhodesië''. Bulawayo: Ring van Bulawayo.</ref> Met die versoek om in Rhodesië te gaan arbei, is sy begeerte vervul en ná die tydperk van ses maande het hy baie beslis geweet dat hy in dié gebied wou aanbly. So beroep die gemeente Bulawayo hom amptelik en is hy in November 1904 as die eerste predikant deur die lidmate van Bulawayo beroep, georden.

	== Bulawayo-wyk ==		== Bulawayo-wyk ==
	Die jong predikant se gemeente was die grootse in suidelike Afrika, maar dit het hom nie gestuit nie. Die Bulawayo-wyk van die gemeente het gestrek van [[Francistown]] in [[Betsjoeanaland]] tot noord van [[Livingstone]] in [[Noord-Rhodesië]]. Met die uitsondering van Enkeldoorn (die teenswoordige [[NG gemeente Chivhu]], was al die gemeentes herderloos, onder meer [[NG gemeente Harare\|Salisbury]], [[NG gemeente Mutare\|Umtali]] en [[NG gemeente Chipinge\|Melsetter]]. Dié gebied het sowat 1,1 miljoen km² beslaan, so groot soos [[Suid-Afrika]] met die uitsondering van [[KwaZulu-Natal]]. Vervoer in dié gebied is daardeur vergemaklik dat die treinspoor toe al gestrek het tot op [[Beira]], Portugees-Oos-Afrika, in die ooste en die [[Victoria-waterval]] in die noorde.		Die jong predikant se gemeente was die grootse in suidelike Afrika, maar dit het hom nie gestuit nie. Die Bulawayo-wyk van die gemeente het gestrek van [[Francistown]] in [[Betsjoeanaland]] tot noord van [[Livingstone]] in [[Noord-Rhodesië]]. Met die uitsondering van Enkeldoorn (die teenswoordige [[NG gemeente Chivhu]], was al die gemeentes herderloos, onder meer [[NG gemeente Harare\|Salisbury]], [[NG gemeente Mutare\|Umtali]] en [[NG gemeente Chipinge\|Melsetter]]. Dié gebied het sowat 1,1 miljoen km² beslaan, so groot soos [[Suid-Afrika]] met die uitsondering van [[KwaZulu-Natal]]. Vervoer in dié gebied is daardeur vergemaklik dat die treinspoor toe al gestrek het tot op [[Beira]], Portugees-Oos-Afrika, in die ooste en die [[Victoria-waterval]] in die noorde.

	Buiten die uitgestrektheid, is ds. Geldenhuys se taak bemoeilik deur die lidmate se gebrekkige godsdienssin. Hy het gekla die NG lidmate gee nie om by watter kerklike gemeenskap hulle aansluit of waar hulle hul kinders laat doop nie. "Die susters neem meestal aan die Avondmaal deel," het hy geskryf; "die broeders verkies om weg te bly." Volgens hom het "broederlike liefde gekwyn, min geduld is beoefen, en ewe min sigbare belangstelling in die Christelike werksaamhede" is opgemerk. Elkeen het geblyk besig te wees met sy eie sake, en veral vind hy die taal van die jongmense in die verafgeleë distrikte "zeer onkies".<ref~~>Olivier,~~ ~~S.P.~~ ~~1945. ''Ons Kerk in Rhodesië''. Bulawayo: Ring van Bulawayo.<~~/~~ref~~>		Buiten die uitgestrektheid, is ds. Geldenhuys se taak bemoeilik deur die lidmate se gebrekkige godsdienssin. Hy het gekla die NG lidmate gee nie om by watter kerklike gemeenskap hulle aansluit of waar hulle hul kinders laat doop nie. "Die susters neem meestal aan die Avondmaal deel," het hy geskryf; "die broeders verkies om weg te bly." Volgens hom het "broederlike liefde gekwyn, min geduld is beoefen, en ewe min sigbare belangstelling in die Christelike werksaamhede" is opgemerk. Elkeen het geblyk besig te wees met sy eie sake, en veral vind hy die taal van die jongmense in die verafgeleë distrikte "zeer onkies".<ref name="olivier" />

	Op onderwysgebied het dit hom ontstel dat geen Hollands aan die NG kerkskooltjie gegee is nie en hy het dadelik stappe gedoen om ander onderwysers te kry sodat met die onderwys nie net in die Bulawayo-wyk nie, maar in al die gemeentes in Suid-Rhodesië, 'n vaste koers ingeslaan kon word. Mettertyd het hy daarin geslaan om vrywillige vrou te kry om uit die Suide na Rhodesië te gaan.		Op onderwysgebied het dit hom ontstel dat geen Hollands aan die NG kerkskooltjie gegee is nie en hy het dadelik stappe gedoen om ander onderwysers te kry sodat met die onderwys nie net in die Bulawayo-wyk nie, maar in al die gemeentes in Suid-Rhodesië, 'n vaste koers ingeslaan kon word. Mettertyd het hy daarin geslaan om vrywillige vrou te kry om uit die Suide na Rhodesië te gaan.

Jackie Nagtegaal

2026-06-01T20:20:49Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:20, 1 Junie 2026
Lyn 7:		Lyn 7:

	== Skryfwerk ==		== Skryfwerk ==
	Sy skryf<ref> Beyers, Yvonne “Hough haar aansporing om 'n skrywer te word” “Beeld” 21 Junie 2003</ref> al vandat sy in graad drie is en voltooi “'''''Daar’s vis in die punch'''''”<ref> Harper, Susanne “Beeld” 24 Augustus 2009</ref><ref>Nel, Ronel “Rapport” 19 April 2009</ref> voor haar sestiende verjaarsdag.<ref>Myburgh, Melt [http://152.111.1.87/argief/berigte/rapport/2006/07/16/RP/4/01.html]{{Webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20160426183454/http://152.111.1.87/argief/berigte/rapport/2006/07/16/RP/4/01.html\|date=26 April 2016}}<span> </span>[[Rapport]]</ref> Hierdie boek bevat volgens eie erkenning baie outobiografiese elemente en beeld die lewe van 'n moderne, ryk tiener uit.<ref>Stadler, Hanlie “'n Vis met punch” “Rapport” 31 Maart 2002</ref> Charlie Koekemoer is in graad elf en 'n leerling aan 'n privaat skool in die Kaap.<ref>Nagtegaal, Jackie “‘Vis in die punch’ gooi klip in die bos” “Bylae by Die Burger” “27 Maart 2002</ref> Haar ouers is advokate en selde tuis. Charlie het haar eie kar sonder bestuurslisensie, verstaan seks en dwelms<ref>Groen, Gert “Geld, seks, dwelms en ander issues…” “Beeld” 22 April 2002</ref> en kuier tot in die vroeë oggendure in klubs.<ref>John, Philip Literator: http://blogs.sun.ac.za/boekwurm/files/2010/10/Vis-in-die-punch-en-kreatiwiteit.pdf</ref> Die skilder [[Frida Kahlo]] is haar inspirasie en sy besluit om die Kahlo-uitstalling in die Kaap te gaan soek. Hierdie soektog word ook 'n innerlike reis waarin sy tot groter insig kom oor haar eie bestaan en haar verhouding met haar ouers.<ref> Myburgh, Melt “Die geheim van Jackie Nagtegaal se heupe” “Rapport” 16 Julie 2006</ref> Die boek <ref>Brink, André P. “Daar’s punch in dié debat” “Beeld” 24 September 2003</ref> is geskryf in 'n tussentaal tussen Engels en Afrikaans<ref>Hambidge, Joan “Jackie Nagtegaal skryf maar net soos ons praat” “Rapport” 20 Julie 2003</ref> en word later in volbloed-Engels vertaal as “''Alternative realities''”.<ref> Engelbrecht, Theunis “Storm oor ‘lui’ skrywerstaal” “Rapport” 29 Junie 2003</ref> Die [[MER-prys\|M.E.R.-prys]] en 'n [[KykNET]]-merieteprys word in 2003 aan “''Daar’s vis in die punch''” toegeken. Die boek word ook tot verhoogdrama verwerk en in 2006 by die [[Klein Karoo Nasionale Kunstefees]] opgevoer.		Sy skryf<ref> Beyers, Yvonne “Hough haar aansporing om 'n skrywer te word” “Beeld” 21 Junie 2003</ref> al vandat sy in graad drie is en voltooi “'''''Daar’s vis in die punch'''''”<ref> Harper, Susanne “Beeld” 24 Augustus 2009</ref><ref name="nel">Nel, Ronel “Rapport” 19 April 2009</ref> voor haar sestiende verjaarsdag.<ref>Myburgh, Melt [http://152.111.1.87/argief/berigte/rapport/2006/07/16/RP/4/01.html]{{Webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20160426183454/http://152.111.1.87/argief/berigte/rapport/2006/07/16/RP/4/01.html\|date=26 April 2016}}<span> </span>[[Rapport]]</ref> Hierdie boek bevat volgens eie erkenning baie outobiografiese elemente en beeld die lewe van 'n moderne, ryk tiener uit.<ref>Stadler, Hanlie “'n Vis met punch” “Rapport” 31 Maart 2002</ref> Charlie Koekemoer is in graad elf en 'n leerling aan 'n privaat skool in die Kaap.<ref>Nagtegaal, Jackie “‘Vis in die punch’ gooi klip in die bos” “Bylae by Die Burger” “27 Maart 2002</ref> Haar ouers is advokate en selde tuis. Charlie het haar eie kar sonder bestuurslisensie, verstaan seks en dwelms<ref>Groen, Gert “Geld, seks, dwelms en ander issues…” “Beeld” 22 April 2002</ref> en kuier tot in die vroeë oggendure in klubs.<ref>John, Philip Literator: http://blogs.sun.ac.za/boekwurm/files/2010/10/Vis-in-die-punch-en-kreatiwiteit.pdf</ref> Die skilder [[Frida Kahlo]] is haar inspirasie en sy besluit om die Kahlo-uitstalling in die Kaap te gaan soek. Hierdie soektog word ook 'n innerlike reis waarin sy tot groter insig kom oor haar eie bestaan en haar verhouding met haar ouers.<ref> Myburgh, Melt “Die geheim van Jackie Nagtegaal se heupe” “Rapport” 16 Julie 2006</ref> Die boek <ref>Brink, André P. “Daar’s punch in dié debat” “Beeld” 24 September 2003</ref> is geskryf in 'n tussentaal tussen Engels en Afrikaans<ref>Hambidge, Joan “Jackie Nagtegaal skryf maar net soos ons praat” “Rapport” 20 Julie 2003</ref> en word later in volbloed-Engels vertaal as “''Alternative realities''”.<ref> Engelbrecht, Theunis “Storm oor ‘lui’ skrywerstaal” “Rapport” 29 Junie 2003</ref> Die [[MER-prys\|M.E.R.-prys]] en 'n [[KykNET]]-merieteprys word in 2003 aan “''Daar’s vis in die punch''” toegeken. Die boek word ook tot verhoogdrama verwerk en in 2006 by die [[Klein Karoo Nasionale Kunstefees]] opgevoer.

	“''In limbo''”<ref>Harper, Susanne “Beeld” 24 Augustus 2009</ref><ref~~>Nel,~~ ~~Ronel~~ ~~“Rapport” 19 April 2009<~~/~~ref~~> (wat sy saam met haar ma skryf) is die verhaal van 'n ma en dogter wat albei alkoholiste is en beskryf die probleme wat hulle op die lewenspad ervaar.<ref>Truter, Suzette “Loner in limbo” “Sarie” November 2003</ref> Die ma is lewensmentor en die dogter is 'n sekslustige entrepreneur wat praatjies hou oor straatkinders. Reinet se bydrae is om die ma se karakter weer te gee, terwyl Jackie uit die perspektief van die kind skryf.<ref>Grundling, Erns “In (die mees beautiful Afrikaanse) limbo” “Insig” Augustus 2003</ref>		“''In limbo''”<ref>Harper, Susanne “Beeld” 24 Augustus 2009</ref><ref name="nel" /> (wat sy saam met haar ma skryf) is die verhaal van 'n ma en dogter wat albei alkoholiste is en beskryf die probleme wat hulle op die lewenspad ervaar.<ref>Truter, Suzette “Loner in limbo” “Sarie” November 2003</ref> Die ma is lewensmentor en die dogter is 'n sekslustige entrepreneur wat praatjies hou oor straatkinders. Reinet se bydrae is om die ma se karakter weer te gee, terwyl Jackie uit die perspektief van die kind skryf.<ref>Grundling, Erns “In (die mees beautiful Afrikaanse) limbo” “Insig” Augustus 2003</ref>

	== Publikasies ==		== Publikasies ==

Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/12

2026-06-01T20:20:37Z

+ Tafelberg

Nuwe bladsy

{{Portaal:Suid-Afrika/Gekose artikel/Uitleg
|beeld_naam=Table mountain and the ocean cape town.JPG
|groote=250px
|byskrif=Tafelberg, met Kaapstad en Tafelbaai (voor).
|teks='''[[Tafelberg]]''' ([[Engels]]: ''Table Mountain''; [[Khoi]]: ''Huriǂoaxa'' of ''Hoerikwaggo'', "Seeberg") is ’n berg van 1 km hoog in [[Suid-Afrika]] met ’n uitsig oor [[Kaapstad]] en die [[Kaapse Skiereiland]]. Dit het ’n kenmerkende plat plato, wat ’n [[mesa]] genoem word, en strek omtrent drie kilometer van punt tot punt. Die grootste deel van die berg bestaan uit 450-510 miljoen jaar oue gesteentes. Dié gesteentes beslaan ook die boonste laag van die [[Kaapse Plooiberge]], waarvan Tafelberg deel is. Dit is uiters harde, erosiebestande [[kwarts]][[sandsteen]], wat die [[Kaapse Plooiberge#Tafelberg-groep|Skiereiland-formasie]] genoem word en die steil grys kranse vorm.

’n Kabelspoor neem besoekers van ’n kabelstasie aan die westelike berghang na die kruin. Van daar is ’n asemrowende uitsig oor Kaapstad, [[Tafelbaai]], [[Leeukop]], [[Vlaeberg]] en [[Robbeneiland]] in die noorde, asook die [[Atlantiese Oseaan|Atlantiese kuslyn]] in die weste en suide. Op die berg is ’n restaurant en winkels.

Die gebied om Tafelberg word al baie eeue lank bewoon. Sowat 2 000 jaar gelede het die [[Khoi]]-sprekende volke uit die noorde na die Skiereiland migreer. Voorheen is die gebied deur [[Nomade|nomadiese]] [[Tuu-tale|!Kwi]]-sprekers bewoon. Omstreeks 1800 is drie [[blokhuis]]e op Tafelberg gebou, en tussen 1896 en 1907 vyf damme om water aan Kaapstad te verskaf. Dié damme maak nie meer deel uit van die watervoorsiening nie.

’n Groot deel van die Kaapse Skiereiland bestaan uit verskeie soorte unieke [[fynbos]]. Die [[Kaapse floraryk]] is ’n [[wêrelderfenisgebied]] met talle plante wat inheems is en nêrens anders aangetref word nie. Altesaam 1 500 van die spesies hier kom voor in die gebied van 57 km² wat Tafelberg en die Agterberg insluit – soveel soos al die plantspesies in die hele [[Verenigde Koninkryk]]. Ná pleidooie sedert die middel 1930's vir ’n nasionale park op die Kaapse Skiereiland wat om Tafelberg gesentreer is, het oudpresident [[Nelson Mandela]] in 1998 die Skiereilandse Nasionale Park afgekondig. Dit is nou bekend as die [[Tafelberg Nasionale Park]].

Verskeie soorte diere kom ook op die berg voor. Dit sluit in [[dassie]]s, [[ystervark]]e, [[muishond]]e, [[slang]]e, [[akkedis]]se, [[Skilpad|skilpaaie]] en ’n skaars inheemse paddaspesie, die [[Tafelbergse spookpadda]]. [[Roofvoël]]s sluit in die bedreigde [[witkruisarend]], asook die [[rooiborsjakkalsvoël]], [[dwergarend]], [[kaalwangvalk]], [[swerfvalk]] en [[kransvalk]]. Voorheen het ook [[leeu]]s, [[tier]]e en [[kwagga]]s hier voorgekom.

As ’n mens suid oor die stad na Tafelberg kyk, sien jy links (oos) die driehoekige [[Duiwelspiek]] (1 000 [[meter|m]]) en regs die ronde Leeukop (669 m) en Vlaeberg (Seinheuwel). Tafelberg se plat bokant word gereeld deur wolke bedek, bekend as die "tafeldoek". Dit is stuwingswolke wat gevorm word wanneer ’n [[Kaapse Dokter|suidoostewind]] teen die berghange opwaai na kouer lug, waar die vog in die wind kondenseer en wolke vorm. Volgens legende word dié verskynsel toegeskryf aan ’n rookkompetisie tussen die duiwel en ’n afgetrede seerower, [[Van Hunks]].

Die berg se hoogste punt is by die [[Maclear-baken]]. ’n Berugte, gevaarlike ligging is die Carrel-lys, ’n ononderbroke afgrond nie ver van die Maclear-baken nie.

Die stad Kaapstad omring deesdae die berg; plaaslike inwoners gebruik die berg graag as ’n landmerk om deur die stad te navigeer. Van die aktiwiteite waaraan inwoners en besoekers op die berg kan deelneem, sluit honderde staproetes in, asook [[rotsklim]], [[abseil]] en [[bergfiets]]ry.

|skakel=Tafelberg
}}

J.B.Z. Keet

2026-06-01T20:19:57Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:19, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	{{Weesbladsy}}		{{Weesbladsy}}
	'''Johan Bernard Zulch Keet''' ([[Porterville]], [[Kaapkolonie]], [[21 Oktober]] [[1884]] – [[Johannesburg]], [[Suid-Afrika]], [[31 Julie]] [[1965]]) was ’n Johannesburgse koordirigent wat veral onthou word vir die [[Asafkoor, Johannesburg\|Asafkoor]], waarvan hy van 1921 tot 1963 dirigent was in opvolging van die stigter, H.A. Delen. Dié koor het bestaan uit ’n hele aantal kore, wat almal afsonderlik deur Keet voorberei en vir groot uitvoerings saamgetrek is: dié van [[Melville]] (1920), [[Turffontein]] (1924, gestig aan huis van die onderwysman [[Pieter Coetsee]]), [[Brixton]] (1928), [[Germiston]] (1932), [[Alberton]] (1936) en [[Linden]] (1937).<ref>{{af}} Malan, dr. Jacques P. 1980. ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I''. Kaapstad: Oxford University Press.</ref> Hy het hom dekades lank beywer om koormusiek onder die Afrikaners in Johannesburg bekend te stel.<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>		'''Johan Bernard Zulch Keet''' ([[Porterville]], [[Kaapkolonie]], [[21 Oktober]] [[1884]] – [[Johannesburg]], [[Suid-Afrika]], [[31 Julie]] [[1965]]) was ’n Johannesburgse koordirigent wat veral onthou word vir die [[Asafkoor, Johannesburg\|Asafkoor]], waarvan hy van 1921 tot 1963 dirigent was in opvolging van die stigter, H.A. Delen. Dié koor het bestaan uit ’n hele aantal kore, wat almal afsonderlik deur Keet voorberei en vir groot uitvoerings saamgetrek is: dié van [[Melville]] (1920), [[Turffontein]] (1924, gestig aan huis van die onderwysman [[Pieter Coetsee]]), [[Brixton]] (1928), [[Germiston]] (1932), [[Alberton]] (1936) en [[Linden]] (1937).<ref name="malan">{{af}} Malan, dr. Jacques P. 1980. ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I''. Kaapstad: Oxford University Press.</ref> Hy het hom dekades lank beywer om koormusiek onder die Afrikaners in Johannesburg bekend te stel.<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>

	== Herkoms en vroeë jare ==		== Herkoms en vroeë jare ==
Lyn 8:		Lyn 8:
	Keet was van die begin af geesdriftig oor koorsang. Sy eerste poging was 'n Sondagskoolkoor in die [[NG gemeente Johannesburg\|Braamfonteinse NG gemeente]]. In 1919 het hy 'n mannekoor van 60 lede gestig, die Afrikaanse Mannekoor. Hulle het hulself onderskei op kunswedstryde en was in aanvraag vir konserte. In April 1923 het dié koor saam met die Johannesburgse Filharmoniese Vereniging opgetree in 'n uitvoering van die "Finale" van [[Ludwig van Beethoven\|Beethoven]] se ''Negende Simfonie'' in die Johannesburgse stadsaal, uitgevoer deur die Kaapse Stadsorkes onder leiding van [[Theo Wendt]]. Intussen is op [[5 Julie]] [[1920]], sy stigtingsjaar, in die [[NG gemeente Melville]] aan huis van mnr. en mev. S.J. Buys 'n koor gestig wat die Asaf- Christelike Koorvereniging genoem is (na Asaf, die beweerde stigter van die tempelkoor in die tyd van die Bybelse koning Dawid) en waarvan Keet ses maande later die permanente dirigent geword het toe hy dié taak oorneem by H.A. Delen. Takke is gestig in Turffontein en Brixton en later in Germiston, Alberton en Linden.		Keet was van die begin af geesdriftig oor koorsang. Sy eerste poging was 'n Sondagskoolkoor in die [[NG gemeente Johannesburg\|Braamfonteinse NG gemeente]]. In 1919 het hy 'n mannekoor van 60 lede gestig, die Afrikaanse Mannekoor. Hulle het hulself onderskei op kunswedstryde en was in aanvraag vir konserte. In April 1923 het dié koor saam met die Johannesburgse Filharmoniese Vereniging opgetree in 'n uitvoering van die "Finale" van [[Ludwig van Beethoven\|Beethoven]] se ''Negende Simfonie'' in die Johannesburgse stadsaal, uitgevoer deur die Kaapse Stadsorkes onder leiding van [[Theo Wendt]]. Intussen is op [[5 Julie]] [[1920]], sy stigtingsjaar, in die [[NG gemeente Melville]] aan huis van mnr. en mev. S.J. Buys 'n koor gestig wat die Asaf- Christelike Koorvereniging genoem is (na Asaf, die beweerde stigter van die tempelkoor in die tyd van die Bybelse koning Dawid) en waarvan Keet ses maande later die permanente dirigent geword het toe hy dié taak oorneem by H.A. Delen. Takke is gestig in Turffontein en Brixton en later in Germiston, Alberton en Linden.

	Aanvanklik het Keet al die kore persoonlik afgerig en gedirigeer, een vir elke aand van die week (die bronne maak nie melding van die voortbestaan van die Melvillse koor nie), behalwe Saterdae en Sondae, nadat hy met die hulp sy vrou as orrelis en begeleidster in die vroeë twintigerjare gemeentelike en streekkore in talle voorstede van Johannesburg gestig het.<ref>{{af}} [[Anton Hartman\|Hartman, prof. Anton]] in Swart, prof. dr. M.J. (voors.). 1980. ''Afrikaanse Kultuuralmanak''. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.</ref> In 1951 is al die takkore saamgetrek in een gesentraliseerde koor nadat dit reeds vroeër doenliker gebly het om onderleiers aan te stel en die kore vir hul vernaamste repetisies onder Keet te verenig. Die sentrale Asafkoor wat op dié manier saamgesnoer is, het aan die Johannesburgse Afrikaners ’n belangrike kultuurinstrument gebied, volgens prof. [[Anton Hartman]]. Die getalle het van die oorspronklike 30 tot 287 in 1946 aangegroei toe die kore die eerste van sy jaarlikse uitvoerings van Händel se ''Messias'' in Engels en Afrikaans in die Johannesburgse stadsaal aangebied het.<ref>{{af}} Henning, dr. C.G. in Beyers, C.J. (hoofred.). 1981. ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'', deel IV. Durban: Butterworth & Kie (Edms) Bpk.</ref> (Volgens die ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie'' is die ''Messias'' reeds van 1939 af tradisioneel een aand in Afrikaans en ’n ander aand in Engels gesing, 'n meer waarskynlike weergawe.)<ref~~>{{af}}~~ ~~Malan,~~ ~~dr. Jacques P. 1980. ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I''. Kaapstad: Oxford University Press.<~~/~~ref~~>		Aanvanklik het Keet al die kore persoonlik afgerig en gedirigeer, een vir elke aand van die week (die bronne maak nie melding van die voortbestaan van die Melvillse koor nie), behalwe Saterdae en Sondae, nadat hy met die hulp sy vrou as orrelis en begeleidster in die vroeë twintigerjare gemeentelike en streekkore in talle voorstede van Johannesburg gestig het.<ref>{{af}} [[Anton Hartman\|Hartman, prof. Anton]] in Swart, prof. dr. M.J. (voors.). 1980. ''Afrikaanse Kultuuralmanak''. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.</ref> In 1951 is al die takkore saamgetrek in een gesentraliseerde koor nadat dit reeds vroeër doenliker gebly het om onderleiers aan te stel en die kore vir hul vernaamste repetisies onder Keet te verenig. Die sentrale Asafkoor wat op dié manier saamgesnoer is, het aan die Johannesburgse Afrikaners ’n belangrike kultuurinstrument gebied, volgens prof. [[Anton Hartman]]. Die getalle het van die oorspronklike 30 tot 287 in 1946 aangegroei toe die kore die eerste van sy jaarlikse uitvoerings van Händel se ''Messias'' in Engels en Afrikaans in die Johannesburgse stadsaal aangebied het.<ref>{{af}} Henning, dr. C.G. in Beyers, C.J. (hoofred.). 1981. ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'', deel IV. Durban: Butterworth & Kie (Edms) Bpk.</ref> (Volgens die ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie'' is die ''Messias'' reeds van 1939 af tradisioneel een aand in Afrikaans en ’n ander aand in Engels gesing, 'n meer waarskynlike weergawe.)<ref name="malan" />

	Asaf het ’n egte volkskoor geword wat in voortdurende aanvraag was op feestelike geleenthede soos Krugerdag (10 Oktober) en ander Afrikaanse kultuurfeeste in die Johannesburgse stadsaal, maar ook groot werke in die koorrepertorium aangedurf en deelgeneem het aan die operaseisoene onder [[John Connell]]. Volgens prof. Anton Hartman in "Die Goudstadse Afrikaner en musiek, 1925–1970" in ''Oorsig 1979, nr. 8'' was dit ’n gelukkige toedrag van sake dat Keet en Connell ’n goeie verstandhouding gehad het. So is die Asafkoor en Johannesburg Philharmonic Choir op gelyke voet by musiekgeleenthede betrek en het die Asafkoor ook tydens die jaarlikse operaseisoene opgetree. Die Asafkoor het baie Afrikaanse sangers geleentheid gebied om in Johannesburg as soliste op te tree, onder andere [[Cecilia Wessels]], [[Betsy de la Porte]], [[Dirk Lourens]], Dennis van Schoor, [[Jossie Boshoff]] (later mev. [[Anton Hartman\|Hartman]]), Danie van der Heever en andere.<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>		Asaf het ’n egte volkskoor geword wat in voortdurende aanvraag was op feestelike geleenthede soos Krugerdag (10 Oktober) en ander Afrikaanse kultuurfeeste in die Johannesburgse stadsaal, maar ook groot werke in die koorrepertorium aangedurf en deelgeneem het aan die operaseisoene onder [[John Connell]]. Volgens prof. Anton Hartman in "Die Goudstadse Afrikaner en musiek, 1925–1970" in ''Oorsig 1979, nr. 8'' was dit ’n gelukkige toedrag van sake dat Keet en Connell ’n goeie verstandhouding gehad het. So is die Asafkoor en Johannesburg Philharmonic Choir op gelyke voet by musiekgeleenthede betrek en het die Asafkoor ook tydens die jaarlikse operaseisoene opgetree. Die Asafkoor het baie Afrikaanse sangers geleentheid gebied om in Johannesburg as soliste op te tree, onder andere [[Cecilia Wessels]], [[Betsy de la Porte]], [[Dirk Lourens]], Dennis van Schoor, [[Jossie Boshoff]] (later mev. [[Anton Hartman\|Hartman]]), Danie van der Heever en andere.<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>

	Mettertyd het Asaf 'n reputasie opgebou as een van die grootste koorverenigings in Suid-Afrika. Die repertoire het die ''Requiem'' van [[Wolfgang Amadeus Mozart\|Mozart]] ingesluit, asook dié van [[Guiseppe Verdi\|Verdi]] sowel as Beethoven se ''Negende Simfonie'', Mendelssohn se ''Elia'' en [[Johann Sebastian Bach\|Bach]] se ''Matteuspassie''. By talle geleenthede het die koor saam met die Johannesburgse Filharmoniese Vereniging opgetree en by volks- en feesgeleenthede 'n vername rol gespeel, byvoorbeeld by die hoeksteenlegging (1938) en inwyding (1949) van die [[Voortrekkermonument]], die [[Van Riebeeckfees]] (1952) en die jaarlikse Johannesburgse Musiekfees. Op dié fees, wat onder die direksie van Connell gestaan het, het die Asafkoor stukke vertolk uit operas soos ''Tannhäuser'' (Wagner), ''Die verhale van Hoffmann'' (Offenbach) en ''Carmen'' (Bizet), wat op [[23 April]] [[1945]] in Afrikaans in die Empire-teater opgevoer is, die eerste opvoering van ’n opera in Afrikaans in Johannesburg. Van 1934 af het die koor ook gereeld meegewerk aan uitsendings van die [[SAUK]], saam met wie se orkes hulle gereeld opgetree het.<ref~~>{{af}}~~ ~~Malan,~~ ~~dr. Jacques P. 1980. ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I''. Kaapstad: Oxford University Press.<~~/~~ref~~>		Mettertyd het Asaf 'n reputasie opgebou as een van die grootste koorverenigings in Suid-Afrika. Die repertoire het die ''Requiem'' van [[Wolfgang Amadeus Mozart\|Mozart]] ingesluit, asook dié van [[Guiseppe Verdi\|Verdi]] sowel as Beethoven se ''Negende Simfonie'', Mendelssohn se ''Elia'' en [[Johann Sebastian Bach\|Bach]] se ''Matteuspassie''. By talle geleenthede het die koor saam met die Johannesburgse Filharmoniese Vereniging opgetree en by volks- en feesgeleenthede 'n vername rol gespeel, byvoorbeeld by die hoeksteenlegging (1938) en inwyding (1949) van die [[Voortrekkermonument]], die [[Van Riebeeckfees]] (1952) en die jaarlikse Johannesburgse Musiekfees. Op dié fees, wat onder die direksie van Connell gestaan het, het die Asafkoor stukke vertolk uit operas soos ''Tannhäuser'' (Wagner), ''Die verhale van Hoffmann'' (Offenbach) en ''Carmen'' (Bizet), wat op [[23 April]] [[1945]] in Afrikaans in die Empire-teater opgevoer is, die eerste opvoering van ’n opera in Afrikaans in Johannesburg. Van 1934 af het die koor ook gereeld meegewerk aan uitsendings van die [[SAUK]], saam met wie se orkes hulle gereeld opgetree het.<ref name="malan" />

	Min is bekend aangaande Keet se bedrywighede buite die musiekwêreld. Hy het in 1963 ophou dirigeer. Danie van den Heever, wat in 1928 as 12-jarige by die koor aangesluit het, het Keet as voorsitter en dirigent opgevolg. Op sy 79ste verjaardag, op [[21 Oktober]] [[1963]], is 'n spesiale huldeblyk aan hom gebring deur 'n konsert wat ter ere van hom in die Johannesburgse Stadskouburg aangebied is. Die hulde het ook 'n gedenkplaat ingesluit om sy dienste aan koorsang en die kulturele ontwikkeling van die Afrikaner aan die [[Witwatersrand]] te herdenk.		Min is bekend aangaande Keet se bedrywighede buite die musiekwêreld. Hy het in 1963 ophou dirigeer. Danie van den Heever, wat in 1928 as 12-jarige by die koor aangesluit het, het Keet as voorsitter en dirigent opgevolg. Op sy 79ste verjaardag, op [[21 Oktober]] [[1963]], is 'n spesiale huldeblyk aan hom gebring deur 'n konsert wat ter ere van hom in die Johannesburgse Stadskouburg aangebied is. Die hulde het ook 'n gedenkplaat ingesluit om sy dienste aan koorsang en die kulturele ontwikkeling van die Afrikaner aan die [[Witwatersrand]] te herdenk.

	== Waardering ==		== Waardering ==
	Keet het 'n vurige geloof in die vormende invloed van koorsang op sangers en luisteraars gehad en hom tot die uiterste toe ingespan om deelname aan koorsang ook in ander sentrums te laat posvat, aldus prof. dr. Jacques P. Malan.<ref~~>{{af}}~~ ~~Malan,~~ ~~dr. Jacques P. 1980. ''Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I''. Kaapstad: Oxford University Press.<~~/~~ref~~> Reeds in 1936 het ds. A. Stander van die [[NG gemeente Turffontein]] die rol van die Asafkore onder Keet se leiding in die opheffing van die Afrikaanse volk geloof toe ''[[Die Vaderland]]'' op [[8 Oktober]] as volg berig onder die opskrif "Loof pragtige werk van Asafkore aan Rand": "Hy is bly dat diegene wat leiding neem, en veral mnr. Keet, hulle besig hou met die groot en werklik skone dinge, dinge wat dieper gaan as die ou liedjies soos 'Brandewyn<!-- Dit staan so in die aanhaling --> laat my staan'."<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>		Keet het 'n vurige geloof in die vormende invloed van koorsang op sangers en luisteraars gehad en hom tot die uiterste toe ingespan om deelname aan koorsang ook in ander sentrums te laat posvat, aldus prof. dr. Jacques P. Malan.<ref name="malan" /> Reeds in 1936 het ds. A. Stander van die [[NG gemeente Turffontein]] die rol van die Asafkore onder Keet se leiding in die opheffing van die Afrikaanse volk geloof toe ''[[Die Vaderland]]'' op [[8 Oktober]] as volg berig onder die opskrif "Loof pragtige werk van Asafkore aan Rand": "Hy is bly dat diegene wat leiding neem, en veral mnr. Keet, hulle besig hou met die groot en werklik skone dinge, dinge wat dieper gaan as die ou liedjies soos 'Brandewyn<!-- Dit staan so in die aanhaling --> laat my staan'."<ref>{{af}} Stals, prof. dr. E.L.P. (red.) (1986). ''Afrikaners in die Goudstad. Deel 2. 1924–1961''. Pretoria: HAUM Opvoedkundige Uitgewery.</ref>

	== Gesinslewe ==		== Gesinslewe ==

Ian Bremmer

2026-06-01T20:17:54Z

Verwysings

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:17, 1 Junie 2026
(Een wysiging tussenin deur dieselfde gebruiker nie gewys nie)
Lyn 53:		Lyn 53:
	===G-Zero===		===G-Zero===
	Die term G-Zero-wêreld verwys na 'n ineenstorting van globale leierskap wat veroorsaak word deur 'n afname in Westerse invloed en die onvermoë van ander nasies om die leemte te vul.<ref>{{cite web\|url=http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|title=Eurasia Group Top 10 Risks of 2011\|website=Eurasiagroup.net\|access-date=19 Julie 2017\|url-status=dead\|archive-url=https://web.archive.org/web/20110131233850/http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|archive-date=31 Januarie 2011}}</ref><ref>Gregory Scoblete. [http://www.realclearpolitics.com/articles/2010/05/28/free_market_fail_105754.html Will Free Markets Give Way to State Capitalism?], ''RealClearPolitics'', 28 Mei 2010.</ref> Dit is 'n verwysing na 'n vermeende verskuiwing weg van die voorrang van die G7-geïndustrialiseerde lande en die uitgebreide [[Groep van 20\|G20]]-hoofekonomieë, wat opkomende moondhede soos China, Indië, Brasilië, Turkye en ander insluit. In sy boek ''Every Nation for Itself: Winners and Losers in a G-Zero World'' (New York: Portfolio, 2012) verduidelik Bremmer dat geen land of groep lande in die G-Zero die politieke en ekonomiese hefboom het om 'n internasionale agenda te dryf of globale openbare goedere te verskaf nie.<ref>Ian Bremmer and David Gordon.[http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero G-Zero] {{webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20110912015854/http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero \|date=12 September 2011 }}, Foreign Policy', 7 Januarie 2011.</ref><ref>Ian Bremmer and Nouriel Roubini. [http://www.foreignaffairs.com/articles/67339/ian-bremmer-and-nouriel-roubini/a-g-zero-world A G-Zero World], ''Foreign Affairs'', Maart/April 2011.</ref>		Die term G-Zero-wêreld verwys na 'n ineenstorting van globale leierskap wat veroorsaak word deur 'n afname in Westerse invloed en die onvermoë van ander nasies om die leemte te vul.<ref>{{cite web\|url=http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|title=Eurasia Group Top 10 Risks of 2011\|website=Eurasiagroup.net\|access-date=19 Julie 2017\|url-status=dead\|archive-url=https://web.archive.org/web/20110131233850/http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|archive-date=31 Januarie 2011}}</ref><ref>Gregory Scoblete. [http://www.realclearpolitics.com/articles/2010/05/28/free_market_fail_105754.html Will Free Markets Give Way to State Capitalism?], ''RealClearPolitics'', 28 Mei 2010.</ref> Dit is 'n verwysing na 'n vermeende verskuiwing weg van die voorrang van die G7-geïndustrialiseerde lande en die uitgebreide [[Groep van 20\|G20]]-hoofekonomieë, wat opkomende moondhede soos China, Indië, Brasilië, Turkye en ander insluit. In sy boek ''Every Nation for Itself: Winners and Losers in a G-Zero World'' (New York: Portfolio, 2012) verduidelik Bremmer dat geen land of groep lande in die G-Zero die politieke en ekonomiese hefboom het om 'n internasionale agenda te dryf of globale openbare goedere te verskaf nie.<ref>Ian Bremmer and David Gordon.[http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero G-Zero] {{webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20110912015854/http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero \|date=12 September 2011 }}, Foreign Policy', 7 Januarie 2011.</ref><ref>Ian Bremmer and Nouriel Roubini. [http://www.foreignaffairs.com/articles/67339/ian-bremmer-and-nouriel-roubini/a-g-zero-world A G-Zero World], ''Foreign Affairs'', Maart/April 2011.</ref>

			===Bewapening van finansies===
			Die term "wapenisering van finansies" verwys na die [[buitelandse beleid]]strategie om aansporings (toegang tot [[kapitaalmark]]te) en strawwe (verskeie soorte sanksies) as instrumente van dwangdiplomasie te gebruik. In sy Eurasia Group ''Top Risks 2015''-verslag.<ref>{{cite web \|url=https://s3.amazonaws.com/toprisks2015/Top+Risks+2015.pdf \|title=Archived copy \|access-date=27 April 2015 \|url-status=dead \|archive-url=https://web.archive.org/web/20150128072806/https://s3.amazonaws.com/toprisks2015/Top+Risks+2015.pdf \|archive-date=January 28, 2015 }}</ref><ref name="ian-bremmer-qa-top-risks-of-2015">{{cite news \|last1=BRINK Editorial Staff \|title=Ian Bremmer Q&A: Top Risks of 2015 \|url=https://www.brinknews.com/ian-bremmer-qa-top-risks-of-2015/ \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=BRINK \|date=9 Januarie 2015}}</ref><ref>{{cite news \|last1=Holodny \|first1=Elena \|title=2015 Could Be The Year We Witness The 'Weaponization Of Finance' \|url=https://www.businessinsider.com/weaponization-of-finance-eurasia-group-2015-1 \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=The Insider \|date=5 Januarie 2015}}</ref><ref name="ian-bremmer-5-political-risks">{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=5 Patterns Disrupting the World \|url=https://www.ge.com/news/reports/ian-bremmer-5-political-risks-set-to-disrupt-the-world \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=GE \|date=23 September 2015}}</ref> gebruik Bremmer die term "wapenisering van finansies" om die maniere te beskryf waarop die Verenigde State sy invloed gebruik om globale uitkomste te beïnvloed. Eerder as om staat te maak op tradisionele elemente van Amerika se veiligheidsvoordeel – insluitend VSA-geleide alliansies soos [[NAVO]] en multilaterale instellings soos die [[Wêreldbank]] en die [[Internasionale Monetêre Fonds]] – voer Bremmer aan dat die VSA nou "finansiering bewapen" deur toegang tot die Amerikaanse mark en tot Amerikaanse banke te beperk as 'n instrument van sy buitelandse en veiligheidsbeleid.<ref name="ian-bremmer-qa-top-risks-of-2015" /><ref name="ian-bremmer-5-political-risks" />

			===Spilpunttoestand===
			Bremmer gebruik spilpuntstaat om 'n nasie te beskryf wat winsgewende verhoudings met verskeie ander grootmoondhede kan bou sonder om te afhanklik te raak van enigeen van hulle.<ref>{{cite news\|url=https://www.wsj.com/articles/SB10001424052702304811304577365990370899520\|title=The Future Belongs to the Flexible\|newspaper=[[The Wall Street Journal]]\|access-date=19 Julie 2017}}</ref> Hierdie vermoë om te verskans, laat 'n spilpuntstaat toe om te verhoed dat dit – in terme van veiligheid of ekonomie – deur 'n enkele land vasgevang word. Aan die teenoorgestelde kant van die spektrum is skadustate, gevries binne die invloed van 'n enkele moondheid. [[Kanada]] is 'n voorbeeld van 'n spilpuntstaat: met beduidende handelsbande met beide die Verenigde State en [[Asië]], en formele veiligheidsbande met NAVO, is dit beskerm teen konflik met enige enkele grootmoondheid. [[Meksiko]], aan die ander kant, is 'n skadustaat as gevolg van sy oorweldigende afhanklikheid van die Amerikaanse ekonomie.<ref>{{cite news \|last1=Bremmer \|first1=Ian \|title=Which Countries Will Rise to the Top in a Leaderless World? \|url=https://hbr.org/2012/05/which-countries-will-rise-to-t \|access-date=October 24, 2021 \|publisher=Harvard Business Review \|date=30 Mei 2012}}</ref><ref>{{cite news \|last1=Foxman \|first1=Simone \|title=These Are The Countries That Will Win And Lose In The New Global Paradigm \|url=https://www.businessinsider.com/bremmer-these-are-the-countries-that-will-win-and-lose-in-the-g-zero-world-2012-5#loser-mexico-19< \|access-date=24 Oktober 2021 \|publisher=Business Insider \|date=1 Mei 2012}}</ref> In Every Nation for Itself stel Bremmer dat "die vermoë om te draai 'n kritieke voordeel is".<ref>{{cite book \|last=Bremmer \|first=Ian \|date=1 Mei 2012 \|title=Every Nation for Itself: Winners and Losers in A G-Zero World\|url=https://archive.org/details/everynationforit0000brem/page/116/mode/2up?q=pivot\|publisher=Portfolio Hardcover \|page=117 \|isbn=9780670921041\|access-date=6 April 2025}}</ref>

	== Verwysings ==		== Verwysings ==
	{{Verwysings}}		{{Verwysings\|3}}

	{{DEFAULTSORT:Bremmer, Ian}}		{{DEFAULTSORT:Bremmer, Ian}}

Iwan Iljin

2026-06-01T20:16:05Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:16, 1 Junie 2026
Lyn 2:		Lyn 2:
	'''Iwan Aleksandrowitsj Iljin''' ([[Russies]]: Иванъ Александровичъ Ильинъ, [[9 April]] [O.S. 28 Maart] [[1883]] – [[21 Desember]] [[1954]]) was 'n Russiese regsgeleerde, godsdienstige en politieke [[filosoof]], [[Slawofilie\|slawofiel]], redenaar en konserwatiewe monargis. Hy het die [[Februarie-rewolusie]] as 'n "tydelike wanorde" en die [[Oktober-rewolusie]] as 'n "nasionale katastrofe" beskou en het aktief by die stryd teen die [[Bolsjewis\|Bolsjewistiese]] regime aangesluit.<ref name="marsiada.ru">{{cite web \| url=http://marsiada.ru/359/407/644/668/ \| title=Иван Александрович Ильин. Биография }}{{Dooie skakel\|date=Januarie 2025 \|bot=InternetArchiveBot \|fix-attempted=yes }}</ref> Hy het 'n [[Wit beweging\|wit]] emigrant-[[joernalis]], 'n slawofiel en 'n [[Ideologie\|ideoloog]] van die Russiese Al-Militêre Unie geword wat geglo het dat geweld die enigste manier was waardeur die [[Sowjet]]-regime omvergewerp kon word.<ref>[http://whiterussianshistory.org/rovs From the Russian Army to Underground Organizations: The Trajectory of the Whites in the European and French matrix]</ref>		'''Iwan Aleksandrowitsj Iljin''' ([[Russies]]: Иванъ Александровичъ Ильинъ, [[9 April]] [O.S. 28 Maart] [[1883]] – [[21 Desember]] [[1954]]) was 'n Russiese regsgeleerde, godsdienstige en politieke [[filosoof]], [[Slawofilie\|slawofiel]], redenaar en konserwatiewe monargis. Hy het die [[Februarie-rewolusie]] as 'n "tydelike wanorde" en die [[Oktober-rewolusie]] as 'n "nasionale katastrofe" beskou en het aktief by die stryd teen die [[Bolsjewis\|Bolsjewistiese]] regime aangesluit.<ref name="marsiada.ru">{{cite web \| url=http://marsiada.ru/359/407/644/668/ \| title=Иван Александрович Ильин. Биография }}{{Dooie skakel\|date=Januarie 2025 \|bot=InternetArchiveBot \|fix-attempted=yes }}</ref> Hy het 'n [[Wit beweging\|wit]] emigrant-[[joernalis]], 'n slawofiel en 'n [[Ideologie\|ideoloog]] van die Russiese Al-Militêre Unie geword wat geglo het dat geweld die enigste manier was waardeur die [[Sowjet]]-regime omvergewerp kon word.<ref>[http://whiterussianshistory.org/rovs From the Russian Army to Underground Organizations: The Trajectory of the Whites in the European and French matrix]</ref>

	As 'n anti-kommunis<ref name="Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist">{{cite web \| url=https://ridl.io/ivan-ilyin-a-fashionable-fascist/ \| title=Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist }}</ref> het Iljin [[Hitler]] aanvanklik verdedig, maar sy kritiek op [[totalitarisme]] is glad nie deur die [[Nazi-Duitsland\|Nazi-regime]] waardeer nie. Boonop het hy in 1934 geweier om hul bevele te aanvaar om Nazi-propaganda in die Russiese Akademiese Instituut te versprei en is daarna uit sy pos verwyder en van alle verdere indiensneming verbied.<ref>"Il'in, Ivan Aleksandrovich (1883–1954) ." ''Encyclopedia of Philosophy.'' Encyclopedia.com. 22 Desember 2022 <https://www.encyclopedia.com>.</ref> Binne 'n jaar is hy ontslaan omdat hy Russies was, gearresteer en daarna verbied om openbare verskynings by die Russiese Wetenskaplike Instituut te maak omdat hy geweier het om [[Antisemitisme\|antisemitiese]] beleid te bevorder.<ref>Valliere, P. (2021). "Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith". In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15. {{ISBN\|9781003017097}}.</ref> Terwyl Iljin sy hoofbron van inkomste verloor het, het [[Sergei Rachmaninoff]] hom finansieel gehelp om in 1938 in [[Switserland]] te bly. Aangesien Iljin nie toegelaat is om te werk of polities aktief te wees nie,<ref>{{cite news \|title=Vladimir Putin sits atop a crumbling pyramid of power \|url=https://www.theguardian.com/commentisfree/2022/feb/27/vladimir-putin-russia-ukraine-power \|work=The Guardian \|date=27 Februarie 2022}}</ref> het hy meestal estetiese, etiese en sielkundige vrae bestudeer.<ref>[https://www.academia.edu/41824323/ETHICAL_AND_PSYCHOLOGICAL_PROBLEMS_IN_THE_WORKS_OF_I_A_ILYIN ETHICAL AND PSYCHOLOGICAL PROBLEMS IN THE WORKS OF I.A. ILYIN by Olga Savvina and Ivan Lapshin]</ref>		As 'n anti-kommunis<ref name="Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist">{{cite web \| url=https://ridl.io/ivan-ilyin-a-fashionable-fascist/ \| title=Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist }}</ref> het Iljin [[Hitler]] aanvanklik verdedig, maar sy kritiek op [[totalitarisme]] is glad nie deur die [[Nazi-Duitsland\|Nazi-regime]] waardeer nie. Boonop het hy in 1934 geweier om hul bevele te aanvaar om Nazi-propaganda in die Russiese Akademiese Instituut te versprei en is daarna uit sy pos verwyder en van alle verdere indiensneming verbied.<ref>"Il'in, Ivan Aleksandrovich (1883–1954) ." ''Encyclopedia of Philosophy.'' Encyclopedia.com. 22 Desember 2022 <https://www.encyclopedia.com>.</ref> Binne 'n jaar is hy ontslaan omdat hy Russies was, gearresteer en daarna verbied om openbare verskynings by die Russiese Wetenskaplike Instituut te maak omdat hy geweier het om [[Antisemitisme\|antisemitiese]] beleid te bevorder.<ref name="val">Valliere, P. (2021). "Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith". In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15. {{ISBN\|9781003017097}}.</ref> Terwyl Iljin sy hoofbron van inkomste verloor het, het [[Sergei Rachmaninoff]] hom finansieel gehelp om in 1938 in [[Switserland]] te bly. Aangesien Iljin nie toegelaat is om te werk of polities aktief te wees nie,<ref>{{cite news \|title=Vladimir Putin sits atop a crumbling pyramid of power \|url=https://www.theguardian.com/commentisfree/2022/feb/27/vladimir-putin-russia-ukraine-power \|work=The Guardian \|date=27 Februarie 2022}}</ref> het hy meestal estetiese, etiese en sielkundige vrae bestudeer.<ref>[https://www.academia.edu/41824323/ETHICAL_AND_PSYCHOLOGICAL_PROBLEMS_IN_THE_WORKS_OF_I_A_ILYIN ETHICAL AND PSYCHOLOGICAL PROBLEMS IN THE WORKS OF I.A. ILYIN by Olga Savvina and Ivan Lapshin]</ref>

	Ivan Iljin, dikwels siek, het meer as 40 boeke en honderde artikels en pamflette in Russies en [[Duits]] geskryf. Byna al sy werke is deurdrenk van [[godsdiens]] en hou verband met Rusland. Iljin het nie tot die groep volgelinge van Vladimir Solovyof behoort nie, wat wêreldwye teokrasie verkondig het en met wie die Russiese godsdienstige en filosofiese Renaissance van die vroeë 20ste eeu gewoonlik geassosieer word.<ref name="marsiada.ru"/> Hy het gevra vir 'n patriargale vorm van heerskappy vir Rusland, gebaseer op Ortodoksie en geloof in die [[tsaar]] (die outokraat, nie die tiran nie).<ref>{{cite web \| url=https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/putin-s-plan-restore-romanovs-part-3-0 \| title=Putin's plan to restore the Romanovs (Part 3) \| Lowy Institute }}</ref><ref>[http://www.odinblago.ru/filosofiya/ilin/ilin_o_monarkhii_i_resp/10, Ilyin I. A., On the monarchy and the Republic. The danger of Monarchy, p. 568]</ref><ref>[https://www.lander.odessa.ua/doc/Putinism.pdf Walter Laquer (2015)]</ref> Beroepe op heldhaftigheid en morele aristokratisme verskyn regdeur Iljin se geskrifte.<ref~~>Valliere, P. (2021).~~ "~~Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith~~"~~. In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15.~~ ~~{{ISBN\|9781003017097}}.<~~/~~ref~~> Hy het die verskaffer van die leerstelling van Westerse Russofobie geword.<ref>[https://books.google.com/books?id=v3zCCXSC7joC&q=Il%27in&pg=PA165 Philip T. Grier (1994) The Complex Legacy of Ivan Il'in, bl. 151. In: Russian Thought After Communism: The Recovery of a Philosophical Heritage edited by James Patrick Scanlan]</ref>		Ivan Iljin, dikwels siek, het meer as 40 boeke en honderde artikels en pamflette in Russies en [[Duits]] geskryf. Byna al sy werke is deurdrenk van [[godsdiens]] en hou verband met Rusland. Iljin het nie tot die groep volgelinge van Vladimir Solovyof behoort nie, wat wêreldwye teokrasie verkondig het en met wie die Russiese godsdienstige en filosofiese Renaissance van die vroeë 20ste eeu gewoonlik geassosieer word.<ref name="marsiada.ru"/> Hy het gevra vir 'n patriargale vorm van heerskappy vir Rusland, gebaseer op Ortodoksie en geloof in die [[tsaar]] (die outokraat, nie die tiran nie).<ref>{{cite web \| url=https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/putin-s-plan-restore-romanovs-part-3-0 \| title=Putin's plan to restore the Romanovs (Part 3) \| Lowy Institute }}</ref><ref>[http://www.odinblago.ru/filosofiya/ilin/ilin_o_monarkhii_i_resp/10, Ilyin I. A., On the monarchy and the Republic. The danger of Monarchy, p. 568]</ref><ref>[https://www.lander.odessa.ua/doc/Putinism.pdf Walter Laquer (2015)]</ref> Beroepe op heldhaftigheid en morele aristokratisme verskyn regdeur Iljin se geskrifte.<ref name="val" /> Hy het die verskaffer van die leerstelling van Westerse Russofobie geword.<ref>[https://books.google.com/books?id=v3zCCXSC7joC&q=Il%27in&pg=PA165 Philip T. Grier (1994) The Complex Legacy of Ivan Il'in, bl. 151. In: Russian Thought After Communism: The Recovery of a Philosophical Heritage edited by James Patrick Scanlan]</ref>

	Iljin het sy lewe lank 'n regte Hegelian gebly en die temas van die staat, wet en mag in die wêreldgeskiedenis ondersoek.<ref>{{cite web \| url=https://rodinananeve.ru/ivan-ilyin-voyna-uchit-nas-jit-lubia-nechto-visshee/ \| title=Иван Ильин: Война учит нас жить, любя нечто высшее · Родина на Неве \| date=3 Augustus 2022 }}</ref> Iljin het federalisme, neutraliteit,<ref>{{cite web \| url=https://www.derbund.ch/ich-moechte-mit-allem-dem-geliebten-schweizervolk-dienen-192592923504 \| title="Ich möchte dem Schweizervolk dienen" }}</ref> verwerp en was 'n vyand van Westerse [[analitiese filosofie]]. Die ultranasionalistiese Iljin was krities oor Westerse-styl demokrasie, en het eerder die belangrikheid van 'n sterk regering in ooreenstemming met Rusland se outokratiese erfenis beklemtoon.<ref>{{Cite news \|last=Snyder \|first=Timothy \|date=2016-09-20 \|title=Opinion {{!}} How a Russian Fascist Is Meddling in America's Election \|language=en-US \|work=The New York Times \|url=https://www.nytimes.com/2016/09/21/opinion/how-a-russian-fascist-is-meddling-in-americas-election.html \|access-date=2022-10-21 \|issn=0362-4331}}</ref><ref name="crisismagazine.com">{{cite web \| url=https://www.crisismagazine.com/2017/read-ivan-ilyin-understand-modern-russia \| title=Read Ivan Ilyin to Understand Modern Russia \| date=24 Augustus 2017 }}</ref> Hy het die ineenstorting van die Sowjetstaat voorspel. Iljin se sienings oor die sosiale struktuur van Rusland en wêreldgeskiedenis het 'n groot invloed gehad op post-Sowjet-intellektuele en politici, insluitend [[Aleksandr Solzhenitsyn]], en die Russiese president [[Wladimir Poetin]].<ref>{{Cite web \|title=Александр Солженицын. Как нам обустроить Россию \|url=http://www.lib.ru/PROZA/SOLZHENICYN/s_kak_1990.txt \|access-date=2022-05-11 \|website=www.lib.ru}}</ref><ref>Robinson, Paul (2012-03-28). "Putin's Philosophy". The American Conservative. Besoek op 2022-02-27.</ref>		Iljin het sy lewe lank 'n regte Hegelian gebly en die temas van die staat, wet en mag in die wêreldgeskiedenis ondersoek.<ref>{{cite web \| url=https://rodinananeve.ru/ivan-ilyin-voyna-uchit-nas-jit-lubia-nechto-visshee/ \| title=Иван Ильин: Война учит нас жить, любя нечто высшее · Родина на Неве \| date=3 Augustus 2022 }}</ref> Iljin het federalisme, neutraliteit,<ref>{{cite web \| url=https://www.derbund.ch/ich-moechte-mit-allem-dem-geliebten-schweizervolk-dienen-192592923504 \| title="Ich möchte dem Schweizervolk dienen" }}</ref> verwerp en was 'n vyand van Westerse [[analitiese filosofie]]. Die ultranasionalistiese Iljin was krities oor Westerse-styl demokrasie, en het eerder die belangrikheid van 'n sterk regering in ooreenstemming met Rusland se outokratiese erfenis beklemtoon.<ref>{{Cite news \|last=Snyder \|first=Timothy \|date=2016-09-20 \|title=Opinion {{!}} How a Russian Fascist Is Meddling in America's Election \|language=en-US \|work=The New York Times \|url=https://www.nytimes.com/2016/09/21/opinion/how-a-russian-fascist-is-meddling-in-americas-election.html \|access-date=2022-10-21 \|issn=0362-4331}}</ref><ref name="crisismagazine.com">{{cite web \| url=https://www.crisismagazine.com/2017/read-ivan-ilyin-understand-modern-russia \| title=Read Ivan Ilyin to Understand Modern Russia \| date=24 Augustus 2017 }}</ref> Hy het die ineenstorting van die Sowjetstaat voorspel. Iljin se sienings oor die sosiale struktuur van Rusland en wêreldgeskiedenis het 'n groot invloed gehad op post-Sowjet-intellektuele en politici, insluitend [[Aleksandr Solzhenitsyn]], en die Russiese president [[Wladimir Poetin]].<ref>{{Cite web \|title=Александр Солженицын. Как нам обустроить Россию \|url=http://www.lib.ru/PROZA/SOLZHENICYN/s_kak_1990.txt \|access-date=2022-05-11 \|website=www.lib.ru}}</ref><ref>Robinson, Paul (2012-03-28). "Putin's Philosophy". The American Conservative. Besoek op 2022-02-27.</ref>

Italiaanse nasionale rugbyspan

2026-06-01T20:14:48Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:14, 1 Junie 2026
Lyn 69:		Lyn 69:
	Britse seelui, wat by die Genuese hawe aangedoen het, het rondom 1890 die in die [[Verenigde Koninkryk]] reeds gevestigde rugby aan Italië bekendgestel. Maar vanaf die begin is dit deur sokker oorskadu en was ’n nissport. Daar word vermoed dat die Britte aanvanklik veral onder mekaar verkeer het.<ref>{{en}} {{cite book \|author=Richard Bath \|title=The Complete Book of Rugby \|publisher=Seven Oaks Ltd. \|date=1997 \|isbn=1-86200-013-1 \|pages=68}}</ref> Die eerste amptelike rugbywedstryd op Italiaanse bodem is op 2 April 1910 in [[Turyn]] tussen twee buitelandse klubs, die [[Parys]]e SCUF en die [[Genève\|Geneefse]] RC Servette, gehou. Twee weke later is die eerste Italiaanse rugbyklub, RC Torino, gestig, maar hulle het ná net een wedstryd teen die sokkerklub FC Pro Vercelli hulself weer ontbind.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Gianluca Barca, Gian Franco Bellè \|title=La sesta nazione. Ottant'anni di storia della Federazione Italiana Rugby \|publisher=Grafiche Step editrice \|location=Parma \|year=2008 \|pages=11}}</ref> Een jaar later het Stefano Bellandi, die bestuurder van die ''Teatro alla Scala'' in [[Milaan]], die beslissende impuls vir rugby se vestiging in Italië gelewer. Hy het, nadat hy ’n aantal jare in [[Frankryk]] deurgebring en die rugbysport leer ken het, na Italië teruggekeer en sy militêre diens gedoen. Saam met die hulp van ’n Franse vriend het hy ’n rugby-afdeling by die sportklub US Milanese gestig. Dit het op 2 April 1911 op die Arena Civica teen ’n span uit Voiron sy eerste wedstryd gespeel. Volgens ''La Gazzetta dello Sport'' was die toeskouers ten spyte van die 0–15-nederlaag opgewonde, waarvolgens verdere wedstryde gereël is.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=299–300}}</ref>		Britse seelui, wat by die Genuese hawe aangedoen het, het rondom 1890 die in die [[Verenigde Koninkryk]] reeds gevestigde rugby aan Italië bekendgestel. Maar vanaf die begin is dit deur sokker oorskadu en was ’n nissport. Daar word vermoed dat die Britte aanvanklik veral onder mekaar verkeer het.<ref>{{en}} {{cite book \|author=Richard Bath \|title=The Complete Book of Rugby \|publisher=Seven Oaks Ltd. \|date=1997 \|isbn=1-86200-013-1 \|pages=68}}</ref> Die eerste amptelike rugbywedstryd op Italiaanse bodem is op 2 April 1910 in [[Turyn]] tussen twee buitelandse klubs, die [[Parys]]e SCUF en die [[Genève\|Geneefse]] RC Servette, gehou. Twee weke later is die eerste Italiaanse rugbyklub, RC Torino, gestig, maar hulle het ná net een wedstryd teen die sokkerklub FC Pro Vercelli hulself weer ontbind.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Gianluca Barca, Gian Franco Bellè \|title=La sesta nazione. Ottant'anni di storia della Federazione Italiana Rugby \|publisher=Grafiche Step editrice \|location=Parma \|year=2008 \|pages=11}}</ref> Een jaar later het Stefano Bellandi, die bestuurder van die ''Teatro alla Scala'' in [[Milaan]], die beslissende impuls vir rugby se vestiging in Italië gelewer. Hy het, nadat hy ’n aantal jare in [[Frankryk]] deurgebring en die rugbysport leer ken het, na Italië teruggekeer en sy militêre diens gedoen. Saam met die hulp van ’n Franse vriend het hy ’n rugby-afdeling by die sportklub US Milanese gestig. Dit het op 2 April 1911 op die Arena Civica teen ’n span uit Voiron sy eerste wedstryd gespeel. Volgens ''La Gazzetta dello Sport'' was die toeskouers ten spyte van die 0–15-nederlaag opgewonde, waarvolgens verdere wedstryde gereël is.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=299–300}}</ref>

	Die [[Eerste Wêreldoorlog]] het hierdie ontwikkeling stopgesit. Ná die einde van die oorlog het Bellandi hom vir ’n herlewing van die Italiaanse rugbysport beywer en by die Milaanse ''Sport Club Italia'' ’n nuwe span saamgestel. Vervolgens het bykomende klubs ontstaan en middelgroot [[nywerheid]]sstede in die [[Povlakte]] soos Brescia, Parma, Rovigo en [[Treviso]] het in Italië se rugbyvestings ontwikkel (later het nog [[Rome]], [[Napels]] en L’Aquila bygekom). Op 26 Julie 1927 het Bellandi ’n “Propagandakomitee” gestig en die Franse joernalis Henri Desgrange, stigter van die [[Tour de France]], om ondersteuning gevra. Hy het gehelp om ’n aantal wedstryde van ’n nieamptelike Italiaanse keurspan teen verskeie Franse klubs te reël.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=303}}</ref> Enkele verteenwoordigers van die fascistiese Italiaanse regime het die propagandistiese waardes van die gewild wordende rugbysport opgemerk. Augusto Turati, sekretaris-generaals van die ''Partito Nazionale Fascista'' (PNF), het op 13 Mei 1928 die eerste wedstryd in die hoofstad gereël en die Stadio Nazionale del PNF beskikbaar gestel.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}</ref> Enkele maande later, op 26 September, is uit die destydse Propagandakomitee die [[Italiaanse Rugbyfederasie]] (''Federazione Italiana Rugby'', FIR) gestig, wat vervolgens die eerste nasionale kampioenskap aangebied het.<ref name="coni">{{it}} {{cite web \|url=https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|title=La storia della FIR \|publisher=Comitato Olimpico Nazionale Italiano \|date=2020 \|accessdate=21 Januarie 2021 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20210121190415/https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|archive-date=21 Januarie 2021 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref>		Die [[Eerste Wêreldoorlog]] het hierdie ontwikkeling stopgesit. Ná die einde van die oorlog het Bellandi hom vir ’n herlewing van die Italiaanse rugbysport beywer en by die Milaanse ''Sport Club Italia'' ’n nuwe span saamgestel. Vervolgens het bykomende klubs ontstaan en middelgroot [[nywerheid]]sstede in die [[Povlakte]] soos Brescia, Parma, Rovigo en [[Treviso]] het in Italië se rugbyvestings ontwikkel (later het nog [[Rome]], [[Napels]] en L’Aquila bygekom). Op 26 Julie 1927 het Bellandi ’n “Propagandakomitee” gestig en die Franse joernalis Henri Desgrange, stigter van die [[Tour de France]], om ondersteuning gevra. Hy het gehelp om ’n aantal wedstryde van ’n nieamptelike Italiaanse keurspan teen verskeie Franse klubs te reël.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=303}}</ref> Enkele verteenwoordigers van die fascistiese Italiaanse regime het die propagandistiese waardes van die gewild wordende rugbysport opgemerk. Augusto Turati, sekretaris-generaals van die ''Partito Nazionale Fascista'' (PNF), het op 13 Mei 1928 die eerste wedstryd in die hoofstad gereël en die Stadio Nazionale del PNF beskikbaar gestel.<ref name="rav305">{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}</ref> Enkele maande later, op 26 September, is uit die destydse Propagandakomitee die [[Italiaanse Rugbyfederasie]] (''Federazione Italiana Rugby'', FIR) gestig, wat vervolgens die eerste nasionale kampioenskap aangebied het.<ref name="coni">{{it}} {{cite web \|url=https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|title=La storia della FIR \|publisher=Comitato Olimpico Nazionale Italiano \|date=2020 \|accessdate=21 Januarie 2021 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20210121190415/https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|archive-date=21 Januarie 2021 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref>

	=== Die nasionale span se eerste jare ===		=== Die nasionale span se eerste jare ===
	[[Lêer:Rugby Italia 1933.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1933]]		[[Lêer:Rugby Italia 1933.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1933]]
	[[Lêer:Rugby Italia 1942 Milano.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1942]]		[[Lêer:Rugby Italia 1942 Milano.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1942]]
	Die FIR het ook ’n amptelike nasionale span van stapel gestuur. Hul eerste toetswedstryd is op 29 Mei 1929 in [[Barcelona]] teen die eweneens debuutmakende [[Spaanse nasionale rugbyspan\|Spanje]] gehou. Voor ’n skare van 62 000 op die Montjuicstadion en in teenwoordigheid van die Spaanse koning Alfons XIII<ref>{{es}} {{cite web \|url=https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-19290521-49.html \|title=España vence a Italia por nueve puntos a cero \|publisher=ABC \|date=29 Mei 1929 \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref> is hulle met 9–0 verslaan; die Spaanse span het uitsluitlik uit [[Katalane]] bestaan. ’n Jaar later het Italië wraak geneem en in Milaan hul eerste tuiswedstryd met 3–0 gewen.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=306}}</ref> Op 19 Oktober 1929 het die Olimpiese beheerliggaam ''Comitato Olimpico Nazionale Italiano'' (CONI) die FIR ná net een jaar se werk ontbind en die bestuur van die nasionale kampioenskap oorgeneem.<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://www.archiviolastampa.it/component/option,com_lastampa/task,search/mod,libera/action,viewer/Itemid,3/page,5/articleid,1156_01_1929_0251_0005_24386420/anews,true/ \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=La Stampa \|date=20 Oktober 1929 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> Die presiese rede is nie bekend nie, maar daar word vermoed dat die fascistiese regime teenoor die kulturele verskynsel rugby toenemend met misnoë bekyk het, aangesien dit van ’n Britse oorsprong was. Die onderdrukking van rugby het gepaard gegaan met pogings om ’n nuwe balsport, ''Volata'' genoem, af te dwing, wat volgens bewerings ’n nasaat van die Romeinse Harpastum was.<ref~~>{{it}}~~ ~~{{cite book \|authors~~=~~Luciano~~ ~~Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}<~~/~~ref~~> Volata het nie gewildheid verwerf nie, waarvolgens CONI die rugbybeheerligaam in Oktober 1932 herstig het, aanvanklik onder die Italiaaniseerde naam ''Federazione Italiana della Palla Ovale'' (“Italiaanse Ovaalbalbeheerliggaam”).<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://dlib.coninet.it/bookreader.php?&c=1&f=1023&p=4#page/4/mode/2up \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=Il Littoriale \|date=12 Oktober 1932 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> In die daaropvolgende jaar het die beheerliggaam onder die amper oorspronklike naam ''Federazione Italiana Rugbi'' verkeer (vanaf 1946 is rugby weer met ’n y geskryf).<ref name="coni" />		Die FIR het ook ’n amptelike nasionale span van stapel gestuur. Hul eerste toetswedstryd is op 29 Mei 1929 in [[Barcelona]] teen die eweneens debuutmakende [[Spaanse nasionale rugbyspan\|Spanje]] gehou. Voor ’n skare van 62 000 op die Montjuicstadion en in teenwoordigheid van die Spaanse koning Alfons XIII<ref>{{es}} {{cite web \|url=https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-19290521-49.html \|title=España vence a Italia por nueve puntos a cero \|publisher=ABC \|date=29 Mei 1929 \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref> is hulle met 9–0 verslaan; die Spaanse span het uitsluitlik uit [[Katalane]] bestaan. ’n Jaar later het Italië wraak geneem en in Milaan hul eerste tuiswedstryd met 3–0 gewen.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=306}}</ref> Op 19 Oktober 1929 het die Olimpiese beheerliggaam ''Comitato Olimpico Nazionale Italiano'' (CONI) die FIR ná net een jaar se werk ontbind en die bestuur van die nasionale kampioenskap oorgeneem.<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://www.archiviolastampa.it/component/option,com_lastampa/task,search/mod,libera/action,viewer/Itemid,3/page,5/articleid,1156_01_1929_0251_0005_24386420/anews,true/ \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=La Stampa \|date=20 Oktober 1929 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> Die presiese rede is nie bekend nie, maar daar word vermoed dat die fascistiese regime teenoor die kulturele verskynsel rugby toenemend met misnoë bekyk het, aangesien dit van ’n Britse oorsprong was. Die onderdrukking van rugby het gepaard gegaan met pogings om ’n nuwe balsport, ''Volata'' genoem, af te dwing, wat volgens bewerings ’n nasaat van die Romeinse Harpastum was.<ref name="rav305" /> Volata het nie gewildheid verwerf nie, waarvolgens CONI die rugbybeheerligaam in Oktober 1932 herstig het, aanvanklik onder die Italiaaniseerde naam ''Federazione Italiana della Palla Ovale'' (“Italiaanse Ovaalbalbeheerliggaam”).<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://dlib.coninet.it/bookreader.php?&c=1&f=1023&p=4#page/4/mode/2up \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=Il Littoriale \|date=12 Oktober 1932 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> In die daaropvolgende jaar het die beheerliggaam onder die amper oorspronklike naam ''Federazione Italiana Rugbi'' verkeer (vanaf 1946 is rugby weer met ’n y geskryf).<ref name="coni" />

	As gevolg van beheerliggaamsgeskille het die nasionale span drie jaar lank onaktief gebly, maar vanaf 1933 teen die destydse sterkste spanne van die vastelandse Europa te staan gekom. Die lede van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou [[Wêreldrugby]]) het egter oorwegend met mekaar verkeer. Die [[Franse nasionale rugbyspan]] was tot in 1983 die enigste wêreldklasspan buite die IRVR en tot in 1988 die enigste van die destydse Vyfnasies, wat amptelike toetswedstryde teen Italië gespeel het. Tydens die [[Europese Rugbykampioenskap\|Europese Nasiesbeker]] is op 17 Oktober 1937 in Parys die eerste wedstryd tussen albei spanne gereël en het in ’n 5–43-nederlaag vir die Italianers geëindig. Die ''Fédération internationale de rugby amateur'' (FIRA, vandag Rugby Europa) was verantwoordelik vir die reël van die Europese Nasiesbeker. Dié alternatiewe internasionale beheerliggaam is in 1934 op inisiatief van Frankryk gestig, nadat hulle uit die Vyfnasies geskors is. Een van die stigtingslede was die FIR; die ander was Spanje, [[Belgiese nasionale rugbyspan\|België]], [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]], Katalonië, [[Roemeense nasionale rugbyspan\|Roemenië]], [[Nederlandse nasionale rugbyspan\|Nederland]] en [[Duitse nasionale rugbyspan\|Nazi-Duitsland]].<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.rugbyeurope.eu/about-us/about-rugby-europe/ \|title=About us \|publisher=Rugby Europa \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref>		As gevolg van beheerliggaamsgeskille het die nasionale span drie jaar lank onaktief gebly, maar vanaf 1933 teen die destydse sterkste spanne van die vastelandse Europa te staan gekom. Die lede van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou [[Wêreldrugby]]) het egter oorwegend met mekaar verkeer. Die [[Franse nasionale rugbyspan]] was tot in 1983 die enigste wêreldklasspan buite die IRVR en tot in 1988 die enigste van die destydse Vyfnasies, wat amptelike toetswedstryde teen Italië gespeel het. Tydens die [[Europese Rugbykampioenskap\|Europese Nasiesbeker]] is op 17 Oktober 1937 in Parys die eerste wedstryd tussen albei spanne gereël en het in ’n 5–43-nederlaag vir die Italianers geëindig. Die ''Fédération internationale de rugby amateur'' (FIRA, vandag Rugby Europa) was verantwoordelik vir die reël van die Europese Nasiesbeker. Dié alternatiewe internasionale beheerliggaam is in 1934 op inisiatief van Frankryk gestig, nadat hulle uit die Vyfnasies geskors is. Een van die stigtingslede was die FIR; die ander was Spanje, [[Belgiese nasionale rugbyspan\|België]], [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]], Katalonië, [[Roemeense nasionale rugbyspan\|Roemenië]], [[Nederlandse nasionale rugbyspan\|Nederland]] en [[Duitse nasionale rugbyspan\|Nazi-Duitsland]].<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.rugbyeurope.eu/about-us/about-rugby-europe/ \|title=About us \|publisher=Rugby Europa \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref>

Italiaanse nasionale krieketspan

2026-06-01T20:11:38Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:11, 1 Junie 2026
Lyn 80:		Lyn 80:
	Die '''Italiaanse nasionale krieketspan''' ([[Italiaans]]: ''Nazionale maschile di cricket dell’Italia'') is die nasionale [[krieket]]span wat [[Italië]] in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Italië deur [[Italiaanse Krieketfederasie]] (''F.CR.I.'', van Italiaans: ''Federazione Cricket Italiana'') beheer. Hulle staan ook bekend as ''gli Azzurri'' (Italiaans vir: “die [[Hemelblou]]es”). [[Savoiblou]] is die gewone kleur van die nasionale spanne wat Italië verteenwoordig, aangesien dit die tradisionele kleur van die [[Huis van Savoje]] was wat van 1860 tot 1946 oor die Koninkryk Italië regeer het. Ná die [[Toetskrieket\|toetslande]] [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] asook die assosiaatlede [[Nederlandse nasionale krieketspan\|Nederland]] en [[Skotse nasionale krieketspan\|Skotland]] is Italië tradisioneel een van die sterker nasionale Europese krieketspanne.		Die '''Italiaanse nasionale krieketspan''' ([[Italiaans]]: ''Nazionale maschile di cricket dell’Italia'') is die nasionale [[krieket]]span wat [[Italië]] in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Italië deur [[Italiaanse Krieketfederasie]] (''F.CR.I.'', van Italiaans: ''Federazione Cricket Italiana'') beheer. Hulle staan ook bekend as ''gli Azzurri'' (Italiaans vir: “die [[Hemelblou]]es”). [[Savoiblou]] is die gewone kleur van die nasionale spanne wat Italië verteenwoordig, aangesien dit die tradisionele kleur van die [[Huis van Savoje]] was wat van 1860 tot 1946 oor die Koninkryk Italië regeer het. Ná die [[Toetskrieket\|toetslande]] [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] asook die assosiaatlede [[Nederlandse nasionale krieketspan\|Nederland]] en [[Skotse nasionale krieketspan\|Skotland]] is Italië tradisioneel een van die sterker nasionale Europese krieketspanne.

	Italië het vier keer aan die [[T20I-wêreldbeker]]kwalifisering deelgeneem en die 2025-kwalifisering as naaswenner ná Nederland afgesluit, waarmee hulle vir die [[T20I-wêreldbeker 2026]] kon kwalifiseer, hul eerste deelname aan dié toernooi.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/italy-and-netherlands-qualify-for-the-men-s-t20-world-cup-2026 \|title=Italy and Netherlands qualify for the Men's T20 World Cup 2026 \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> In dié proses kon hulle onder andere die meermalige deelnemer en gunsteling Skotland vir die eerste keer klop. Daarmee het hulle ná die volle lede Engeland en Ierland, asook die assosiaatlede Nederland en Skotland die vyfde Europese land geword wat vir ’n wêreldbekertoernooi kon kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2026 kon Italië [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		Italië het vier keer aan die [[T20I-wêreldbeker]]kwalifisering deelgeneem en die 2025-kwalifisering as naaswenner ná Nederland afgesluit, waarmee hulle vir die [[T20I-wêreldbeker 2026]] kon kwalifiseer, hul eerste deelname aan dié toernooi.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/italy-and-netherlands-qualify-for-the-men-s-t20-world-cup-2026 \|title=Italy and Netherlands qualify for the Men's T20 World Cup 2026 \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> In dié proses kon hulle onder andere die meermalige deelnemer en gunsteling Skotland vir die eerste keer klop. Daarmee het hulle ná die volle lede Engeland en Ierland, asook die assosiaatlede Nederland en Skotland die vyfde Europese land geword wat vir ’n wêreldbekertoernooi kon kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2026 kon Italië [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref name="gardner">{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>

	In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die [[Twintig20\|T20I-wedstryde]] wat Italië ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken.<ref name="T20I-status">{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|title=All T20 matches between ICC members to get international status \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 April 2018 \|accessdate=3 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231003012749/https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|archive-date=3 Oktober 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Italië is tans (Februarie 2026) 26ste op die Twintig20-wêreldranglys.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/rankings/mens/team-rankings/t20i \|title=Men's T20I Team Rankings \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die [[Twintig20\|T20I-wedstryde]] wat Italië ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken.<ref name="T20I-status">{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|title=All T20 matches between ICC members to get international status \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 April 2018 \|accessdate=3 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231003012749/https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|archive-date=3 Oktober 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Italië is tans (Februarie 2026) 26ste op die Twintig20-wêreldranglys.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/rankings/mens/team-rankings/t20i \|title=Men's T20I Team Rankings \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>
Lyn 128:		Lyn 128:
	Ná die opname van krieket in die [[Olimpiese Somerspele 2028]] in [[Los Angeles]] se program het die Italiaanse Krieketfederasie op 11 Julie 2024 ’n volle lid van die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee geword.<ref name="FCRI_CONI1" /><ref name="FCRI_CONI1" /> Reeds een maand vroeër het Italië vir die eerste keer ’n wêreldbekerkwalifisering gehuisves en die Europese [[T20I-wêreldbeker 2026]]-kwalifisering A in [[Rome]] aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|title=Italy, Germany, Denmark set to host ICC event for first-time ever in 2024 \|publisher=Asian News International \|date=14 Desember 2023 \|accessdate=14 Desember 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231214151558/https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|archive-date=14 Desember 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Die gasheer het onoorwonne die eindstryd gehaal, waarin hulle ’n maklike oorwinning oor Roemenië kon aanteken (met 160 lopies), nadat [[Joe Burns]] die eerste T20I-honderdtal vir Italië aangeteken het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://cricketitalia.org/qualificazioni-world-cup-t20-2026-trionfo-italia-azzurri-alla-seconda-fase-regionale/ \|title=2026 World Cup T20 Qualifiers: Italy triumphs. The Azzurri advance to the second regional round. \|publisher=[[Italiaanse Krieketfederasie]] \|date=16 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Daarmee het die span die Europa-kwalifisering 2025 gehaal.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/italy-advance-in-men-s-t20-world-cup-2026-qualification-after-victory-in-rome \|title=Italy advance in Men’s T20 World Cup 2026 Qualification after victory in Rome \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=17 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens dié kwalifiseringstoernooi in Nederland het die Italianers Guernsey geklop, terwyl die wedstryd teen Jersey uitgereën is, waarna hulle ’n verrassende oorwinning oor Skotland kon aanteken, waarmee hulle vir die T20I-wêreldbeker 2026 gekwalifiseer het, gelyk aan hul eerste deelname aan ’n wêreldbekertoernooi ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/italy-make-history-qualify-for-2026-mens-t20-world-cup-1494665 \|title=Italy make history by qualifying for 2026 T20 World Cup \|publisher=ESPNcricinfo \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Die Italiaanse afrigtingspan sluit ervare voormalige internasionale krieketspelers in soos die Ierse [[Kevin O’Brien]], die Kanadese [[John Davison]] en die Skotse [[Dougie Brown]] wat al drie tydens die Krieketwêreldbeker 2007 vir hul onderskeie nasionale krieketspan verskyn het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/how-italy-made-it-to-the-2026-t20-world-cup-1496101 \|title=New skies for the Azzuri: Italy's long road to T20 World Cup qualification \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/awesome-azzurri-how-italy-stunned-europe-t20-world-cup-hopes-and-building-a-cricket-legacy \|title=Awesome Azzurri: How Italy stunned Europe, T20 World Cup hopes and building a cricket legacy \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		Ná die opname van krieket in die [[Olimpiese Somerspele 2028]] in [[Los Angeles]] se program het die Italiaanse Krieketfederasie op 11 Julie 2024 ’n volle lid van die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee geword.<ref name="FCRI_CONI1" /><ref name="FCRI_CONI1" /> Reeds een maand vroeër het Italië vir die eerste keer ’n wêreldbekerkwalifisering gehuisves en die Europese [[T20I-wêreldbeker 2026]]-kwalifisering A in [[Rome]] aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|title=Italy, Germany, Denmark set to host ICC event for first-time ever in 2024 \|publisher=Asian News International \|date=14 Desember 2023 \|accessdate=14 Desember 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231214151558/https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|archive-date=14 Desember 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Die gasheer het onoorwonne die eindstryd gehaal, waarin hulle ’n maklike oorwinning oor Roemenië kon aanteken (met 160 lopies), nadat [[Joe Burns]] die eerste T20I-honderdtal vir Italië aangeteken het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://cricketitalia.org/qualificazioni-world-cup-t20-2026-trionfo-italia-azzurri-alla-seconda-fase-regionale/ \|title=2026 World Cup T20 Qualifiers: Italy triumphs. The Azzurri advance to the second regional round. \|publisher=[[Italiaanse Krieketfederasie]] \|date=16 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Daarmee het die span die Europa-kwalifisering 2025 gehaal.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/italy-advance-in-men-s-t20-world-cup-2026-qualification-after-victory-in-rome \|title=Italy advance in Men’s T20 World Cup 2026 Qualification after victory in Rome \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=17 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens dié kwalifiseringstoernooi in Nederland het die Italianers Guernsey geklop, terwyl die wedstryd teen Jersey uitgereën is, waarna hulle ’n verrassende oorwinning oor Skotland kon aanteken, waarmee hulle vir die T20I-wêreldbeker 2026 gekwalifiseer het, gelyk aan hul eerste deelname aan ’n wêreldbekertoernooi ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/italy-make-history-qualify-for-2026-mens-t20-world-cup-1494665 \|title=Italy make history by qualifying for 2026 T20 World Cup \|publisher=ESPNcricinfo \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Die Italiaanse afrigtingspan sluit ervare voormalige internasionale krieketspelers in soos die Ierse [[Kevin O’Brien]], die Kanadese [[John Davison]] en die Skotse [[Dougie Brown]] wat al drie tydens die Krieketwêreldbeker 2007 vir hul onderskeie nasionale krieketspan verskyn het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/how-italy-made-it-to-the-2026-t20-world-cup-1496101 \|title=New skies for the Azzuri: Italy's long road to T20 World Cup qualification \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/awesome-azzurri-how-italy-stunned-europe-t20-world-cup-hopes-and-building-a-cricket-legacy \|title=Awesome Azzurri: How Italy stunned Europe, T20 World Cup hopes and building a cricket legacy \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>

	In voorbereiding op die T20I-wêreldbeker 2026 het die Italiaanse span in die [[Verenigde Arabiese Emirate]] teen die volle lid [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] in drie T20I-wedstryde te staan gekom, waarvan hulle die derde gewen het, gelyk aan hul eerste oorwinning oor ’n volle lid.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.bbc.com/sport/cricket/articles/c77km0yrye2o \|title=Italy earn landmark win over Ireland in T20 match \|publisher=[[BBC]] \|author=Richard Petrie \|date=26 Januarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens die hooftoernooi in [[Indië]] en [[Sri Lanka]] het die span nederlae gely teen Skotland (met 73 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-scotland-7th-match-group-c-1512725/match-report \|title=Munsey and Leask spoil Italy's T20 World Cup debut \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=9 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] (met 24 lopies)<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/england-vs-italy-29th-match-group-c-1512747/match-report \|title=Jacks the star as England qualify for Super Eights with nervy win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Matt Roller \|date=16 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> en [[Wes-Indiese nasionale krieketspan\|Wes-Indië]] (met 42 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-west-indies-37th-match-group-c-1512755/match-report \|title=Hope's 75, Forde and Joseph's wickets help WI go into Super Eight unconquered \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Deivarayan Muthu \|date=19 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> maar hulle kon daarin slaag om [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] (met tien paaltjies) te klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref~~>{{en}}~~ ~~{{cite web \|url~~=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie ~~2026}}<~~/~~ref~~>		In voorbereiding op die T20I-wêreldbeker 2026 het die Italiaanse span in die [[Verenigde Arabiese Emirate]] teen die volle lid [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] in drie T20I-wedstryde te staan gekom, waarvan hulle die derde gewen het, gelyk aan hul eerste oorwinning oor ’n volle lid.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.bbc.com/sport/cricket/articles/c77km0yrye2o \|title=Italy earn landmark win over Ireland in T20 match \|publisher=[[BBC]] \|author=Richard Petrie \|date=26 Januarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens die hooftoernooi in [[Indië]] en [[Sri Lanka]] het die span nederlae gely teen Skotland (met 73 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-scotland-7th-match-group-c-1512725/match-report \|title=Munsey and Leask spoil Italy's T20 World Cup debut \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=9 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] (met 24 lopies)<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/england-vs-italy-29th-match-group-c-1512747/match-report \|title=Jacks the star as England qualify for Super Eights with nervy win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Matt Roller \|date=16 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> en [[Wes-Indiese nasionale krieketspan\|Wes-Indië]] (met 42 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-west-indies-37th-match-group-c-1512755/match-report \|title=Hope's 75, Forde and Joseph's wickets help WI go into Super Eight unconquered \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Deivarayan Muthu \|date=19 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> maar hulle kon daarin slaag om [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] (met tien paaltjies) te klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref name="gardner" />

	== Kleure, embleem en bynaam ==		== Kleure, embleem en bynaam ==

Ian Bremmer

2026-06-01T20:09:12Z

Inligtingkas

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:09, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
			{{Inligtingskas Wetenskaplike
			\| naam = Ian Bremmer
			\| beeld = Ian Bremmer headshot.jpg
			\| beeldbeskrywing = <!-- Vir oormuis-info/ vir siggestremdes; sonder wiki-sintaks -->
			\| beeldonderskrif = Ian Bremmer in 2017
			\| geboortenaam = Ian Arthur Bremmer
			\| geboortedatum = {{Geboortedatum\|1969\|11\|12}}
			\| geboorteplek = Chelsea, Massachusetts
			\| sterftedatum =
			\| sterfteplek =
			\| plek van graf =
			\| blyplek =
			\| burgerskap =
			\| nasionaliteit = {{vlagland\|Verenigde State}}
			\| vakgebied = Geo-politiek, politieke wetenskaplike
			\| werkplek =
			\| alma mater = Tulane-universiteit, Stanford-universiteit
			\| doktorale promotor =
			\| akademiese adviseurs =
			\| doktorale studente =
			\| ander studente =
			\| bekend vir = Eurasia Group en GZERO Media
			\| beïnvloed deur =
			\| invloed op =
			\| toekennings =
			\| handtekening =
			\| webblad =
			\| voetnotas =
			}}

	'''Ian Arthur Bremmer''' (gebore [[12 November]] [[1969]]) is 'n [[Verenigde State van Amerika\|Amerikaanse]] politieke wetenskaplike, [[skrywer]] en [[entrepreneur]] wat fokus op globale politieke [[risiko]]. Hy is die stigter en president van Eurasia Group, 'n politieke risiko-navorsings- en konsultasiefirma. Hy is ook die stigter van GZERO Media, 'n digitale mediafirma.		'''Ian Arthur Bremmer''' (gebore [[12 November]] [[1969]]) is 'n [[Verenigde State van Amerika\|Amerikaanse]] politieke wetenskaplike, [[skrywer]] en [[entrepreneur]] wat fokus op globale politieke [[risiko]]. Hy is die stigter en president van Eurasia Group, 'n politieke risiko-navorsings- en konsultasiefirma. Hy is ook die stigter van GZERO Media, 'n digitale mediafirma.

István Sándorfi

2026-06-01T20:08:32Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:08, 1 Junie 2026
Lyn 22:		Lyn 22:

	== Vroeë lewe ==		== Vroeë lewe ==
	Omdat István Sándorfi se vader vir 'n Amerikaanse maatskappy werksaam was, is hy in [[1950]] vir vyf jaar tronk toe gestuur. Net enkele dae voor die [[Hongaarse Rewolusie van 1956\|Hongaarse Opstand in 1956]] is hy vrygelaat. Die gesin het Hongarye in dieselfde jaar verlaat en hulle eers in [[Oostenryk]], daarna in [[Duitsland]] en uiteindelik in Frankryk gevestig.<ref>[http://www.muvesz-vilag.hu/kepzomuveszet/visszatekinto/7698 ''www.muvesz-vilag.hu'']</ref><ref>{{Cite web \|url=http://www.fosaw.com/biography.htm \|title=''www.fosaw.com: Biografie'' \|access-date=19 Maart 2010 \|archive-date= 3 Junie 2010 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20100603072905/http://www.fosaw.com/biography.htm \|url-status=dead }}</ref>		Omdat István Sándorfi se vader vir 'n Amerikaanse maatskappy werksaam was, is hy in [[1950]] vir vyf jaar tronk toe gestuur. Net enkele dae voor die [[Hongaarse Rewolusie van 1956\|Hongaarse Opstand in 1956]] is hy vrygelaat. Die gesin het Hongarye in dieselfde jaar verlaat en hulle eers in [[Oostenryk]], daarna in [[Duitsland]] en uiteindelik in Frankryk gevestig.<ref>[http://www.muvesz-vilag.hu/kepzomuveszet/visszatekinto/7698 ''www.muvesz-vilag.hu'']</ref><ref name="fosaw">{{Cite web \|url=http://www.fosaw.com/biography.htm \|title=''www.fosaw.com: Biografie'' \|access-date=19 Maart 2010 \|archive-date= 3 Junie 2010 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20100603072905/http://www.fosaw.com/biography.htm \|url-status=dead }}</ref>

	Sándorfi het op die ouderdom van agt begin om te teken, en toe hy twaalf was het hy begin om met olieverf te skilder. Hy het 'n diploma by die ''École nationale supérieure des Beaux-Arts'' in Parys behaal en daarnaas ook aan die ''École nationale supérieure des arts décoratifs'' gestudeer.		Sándorfi het op die ouderdom van agt begin om te teken, en toe hy twaalf was het hy begin om met olieverf te skilder. Hy het 'n diploma by die ''École nationale supérieure des Beaux-Arts'' in Parys behaal en daarnaas ook aan die ''École nationale supérieure des arts décoratifs'' gestudeer.
Lyn 32:		Lyn 32:
	== Kuns en werke ==		== Kuns en werke ==

	In die 1970's het Sándorfi begin om self model vir sy skilderye te staan - hy het nie daarvan gehou dat vreemdelinge toegekyk het toe hy aan die skilder was nie. Sy eerste kunsuitstalling is in 'n klein galery in Parys gehou, later - in [[1973]] - het die eerste groot uitstalling in die ''[[Musée d'art moderne de Paris\|Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris]]'' gevolg. <ref~~>{{Cite~~ ~~web \|url~~=~~http://www.~~fosaw.com/biography.htm \|title=''www.fosaw.com: Biografie'' \|access-date=19 Maart 2010 \|archive-date= 3 Junie 2010 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20100603072905/http://www.fosaw.com/biography.htm \|url-status=dead ~~}}<~~/~~ref~~> Sy werke kon daarna in verskeie museums in die buiteland besigtig word, waaronder [[Kopenhagen]], [[Rome]], [[München]], [[Brussel]], [[Basel]], [[New York Stad\|New York]], [[Los Angeles]] en [[San Francisco]].		In die 1970's het Sándorfi begin om self model vir sy skilderye te staan - hy het nie daarvan gehou dat vreemdelinge toegekyk het toe hy aan die skilder was nie. Sy eerste kunsuitstalling is in 'n klein galery in Parys gehou, later - in [[1973]] - het die eerste groot uitstalling in die ''[[Musée d'art moderne de Paris\|Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris]]'' gevolg. <ref name="fosaw" /> Sy werke kon daarna in verskeie museums in die buiteland besigtig word, waaronder [[Kopenhagen]], [[Rome]], [[München]], [[Brussel]], [[Basel]], [[New York Stad\|New York]], [[Los Angeles]] en [[San Francisco]].

	Vir sy skilderye het hy dikwels vreemde voorwerpe of selfs baie vreemde bewegings en situasies gebruik. Die oorheersende kleure in sy werke was in die 1970's en 1980's blou, lila en koue kombinasies van hierdie twee kleure. In die 1980's het hy homself op meer vroulike vorme en stillewens toegespits. Vanaf [[1988]] het hy hoofsaaklik vroue geskilder.		Vir sy skilderye het hy dikwels vreemde voorwerpe of selfs baie vreemde bewegings en situasies gebruik. Die oorheersende kleure in sy werke was in die 1970's en 1980's blou, lila en koue kombinasies van hierdie twee kleure. In die 1980's het hy homself op meer vroulike vorme en stillewens toegespits. Vanaf [[1988]] het hy hoofsaaklik vroue geskilder.

Ian Bremmer

2026-06-01T20:08:06Z

Sleutelkonsepte: bywerk

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:08, 1 Junie 2026
Lyn 17:		Lyn 17:
	===J-kromme===		===J-kromme===
	Bremmer se boek, ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall'',<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>		Bremmer se boek, ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall'',<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>

			===Staatskapitalisme===
			In 2010 het Bremmer die boek ''The End of the Free Market: Who Wins the War Between States and Corporations'' gepubliseer. Bremmer het gesê die finansiële krisis van 2008 het dit "moeiliker gemaak vir Westerlinge om 'n vryemarkstelsel te bevorder en makliker vir die [[Volksrepubliek China]] en [[Rusland]] om te argumenteer dat slegs regerings ekonomieë op die rand van die afgrond kan red". Die krisis het bewys gelewer dat "verligte staatsbestuur beskerming teen die natuurlike oordadige vrye markte sal bied".<ref>{{cite news\|url=https://www.ft.com/content/439ccee0-bec6-11df-a755-00144feab49a \|title=State capitalism: China's 'market-Leninism' has yet to face biggest test \|newspaper=Financial Times \|date=13 September 2010 \|access-date=19 Julie 2017}} {{subscription required\|date=Julie 2017}}</ref>

			===G-Zero===
			Die term G-Zero-wêreld verwys na 'n ineenstorting van globale leierskap wat veroorsaak word deur 'n afname in Westerse invloed en die onvermoë van ander nasies om die leemte te vul.<ref>{{cite web\|url=http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|title=Eurasia Group Top 10 Risks of 2011\|website=Eurasiagroup.net\|access-date=19 Julie 2017\|url-status=dead\|archive-url=https://web.archive.org/web/20110131233850/http://eurasiagroup.net/pages/top-risks\|archive-date=31 Januarie 2011}}</ref><ref>Gregory Scoblete. [http://www.realclearpolitics.com/articles/2010/05/28/free_market_fail_105754.html Will Free Markets Give Way to State Capitalism?], ''RealClearPolitics'', 28 Mei 2010.</ref> Dit is 'n verwysing na 'n vermeende verskuiwing weg van die voorrang van die G7-geïndustrialiseerde lande en die uitgebreide [[Groep van 20\|G20]]-hoofekonomieë, wat opkomende moondhede soos China, Indië, Brasilië, Turkye en ander insluit. In sy boek ''Every Nation for Itself: Winners and Losers in a G-Zero World'' (New York: Portfolio, 2012) verduidelik Bremmer dat geen land of groep lande in die G-Zero die politieke en ekonomiese hefboom het om 'n internasionale agenda te dryf of globale openbare goedere te verskaf nie.<ref>Ian Bremmer and David Gordon.[http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero G-Zero] {{webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20110912015854/http://eurasia.foreignpolicy.com/posts/2011/01/07/g_zero \|date=12 September 2011 }}, Foreign Policy', 7 Januarie 2011.</ref><ref>Ian Bremmer and Nouriel Roubini. [http://www.foreignaffairs.com/articles/67339/ian-bremmer-and-nouriel-roubini/a-g-zero-world A G-Zero World], ''Foreign Affairs'', Maart/April 2011.</ref>

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

Istanboel

2026-06-01T20:07:37Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:07, 1 Junie 2026
Lyn 100:		Lyn 100:
	Nadat die Bisantyne hulle verset het teen die magte van die Romeinse keiser [[Septimius Severus]], het die Romeine die stad in 196 n.C. verower. In 324 het Bisantium die aandag getrek van Konstantyn die Grote nadat hy sy medeheerser [[Licinius]] op [[18 September]] [[324]] oorwin het by die Slag van Chrysopolis ([[Üsküdar]]) aan die Bosporus, wat die burgeroorlog tussen die twee keisers finaal beëindig het. Bisantium, toe bekend as Nova Roma en later as Konstantinopel, is ses jaar later, in 395, aangewys as die nuwe hoofstad van die Romeinse Ryk.		Nadat die Bisantyne hulle verset het teen die magte van die Romeinse keiser [[Septimius Severus]], het die Romeine die stad in 196 n.C. verower. In 324 het Bisantium die aandag getrek van Konstantyn die Grote nadat hy sy medeheerser [[Licinius]] op [[18 September]] [[324]] oorwin het by die Slag van Chrysopolis ([[Üsküdar]]) aan die Bosporus, wat die burgeroorlog tussen die twee keisers finaal beëindig het. Bisantium, toe bekend as Nova Roma en later as Konstantinopel, is ses jaar later, in 395, aangewys as die nuwe hoofstad van die Romeinse Ryk.

	Ná die dood van [[Theodosius I]] in 395 en die permanente verdeling van die Romeinse Ryk tussen sy twee seuns, het Konstantinopel die hoofstad van die [[Bisantium\|Oos-Romeinse Ryk]] (Bisantynse Ryk) geword. Sy unieke ligging tussen twee kontinente het dit ’n gewilde sentrum vir internasionale handel, kultuur en diplomasie gemaak. Die Bisantynse Ryk was duidelik Grieks wat kultuur betref en het die sentrum van die Griekse Ortodokse Christendom geword. Manjifieke [[Kerk (gebou)\|kerke]] is gebou, onder andere die [[Aya Sophia]], eens die wêreld se grootste katedraal. Die setel van die Patriarg van Konstantinopel, die spirituele leier van die Oosters-Ortodokse Kerk, is steeds in die Istanboelse distrik [[Fener]] (Phanar).<ref>{{cite encyclopedia\|last=Vailhé\|first=S.\|encyclopedia=Catholic Encyclopedia\|title=Konstantinopel\|url=http://www.newadvent.org/cathen/04301a.htm\|accessdate=12 September 2007\|year=1908\|publisher=Robert Appleton Company\|volume=4\|location=New York}}</ref>		Ná die dood van [[Theodosius I]] in 395 en die permanente verdeling van die Romeinse Ryk tussen sy twee seuns, het Konstantinopel die hoofstad van die [[Bisantium\|Oos-Romeinse Ryk]] (Bisantynse Ryk) geword. Sy unieke ligging tussen twee kontinente het dit ’n gewilde sentrum vir internasionale handel, kultuur en diplomasie gemaak. Die Bisantynse Ryk was duidelik Grieks wat kultuur betref en het die sentrum van die Griekse Ortodokse Christendom geword. Manjifieke [[Kerk (gebou)\|kerke]] is gebou, onder andere die [[Aya Sophia]], eens die wêreld se grootste katedraal. Die setel van die Patriarg van Konstantinopel, die spirituele leier van die Oosters-Ortodokse Kerk, is steeds in die Istanboelse distrik [[Fener]] (Phanar).<ref name="vail">{{cite encyclopedia\|last=Vailhé\|first=S.\|encyclopedia=Catholic Encyclopedia\|title=Konstantinopel\|url=http://www.newadvent.org/cathen/04301a.htm\|accessdate=12 September 2007\|year=1908\|publisher=Robert Appleton Company\|volume=4\|location=New York}}</ref>

	[[Lêer:Français 5594, fol. 217 haut, Flotte des croisés devant Byzance.jpeg\|duimnael\|250px\|Vloot van [[Venesië]] en van die kruisvaarders voor Konstantinopel in [[1203]]. ''Les passages d'Outremer'': Bibliothèque Nationale de France.]]		[[Lêer:Français 5594, fol. 217 haut, Flotte des croisés devant Byzance.jpeg\|duimnael\|250px\|Vloot van [[Venesië]] en van die kruisvaarders voor Konstantinopel in [[1203]]. ''Les passages d'Outremer'': Bibliothèque Nationale de France.]]
Lyn 422:		Lyn 422:
	Istanboel is deur baie gemeenskappe gevorm. Die godsdiens met die oorgrote meerderheid volgelinge is [[Islam]]. Godsdiensminderhede sluit in Grieks-Ortodokse en Armeense [[Christendom\|Christene]], [[Levant\|Katolieke Levantyne]] en [[Jode]]. Volgens die 2000-sensus was daar in dié jaar 2 691 aktiewe moskees, 123 aktiewe kerke en 26 aktiewe sinagoges in Istanboel. Baie van die godsdiensgroepe het voorheen in spesifieke distrikte gewoon, maar dit is nie meer die geval nie. In sommige gebiede, soos Kuzguncuk, staan ’n Armeense kerk langs ’n sinagoge, met oorkant die pad ’n Grieks-Ortodokse kerk langs ’n moskee.		Istanboel is deur baie gemeenskappe gevorm. Die godsdiens met die oorgrote meerderheid volgelinge is [[Islam]]. Godsdiensminderhede sluit in Grieks-Ortodokse en Armeense [[Christendom\|Christene]], [[Levant\|Katolieke Levantyne]] en [[Jode]]. Volgens die 2000-sensus was daar in dié jaar 2 691 aktiewe moskees, 123 aktiewe kerke en 26 aktiewe sinagoges in Istanboel. Baie van die godsdiensgroepe het voorheen in spesifieke distrikte gewoon, maar dit is nie meer die geval nie. In sommige gebiede, soos Kuzguncuk, staan ’n Armeense kerk langs ’n sinagoge, met oorkant die pad ’n Grieks-Ortodokse kerk langs ’n moskee.

	Die setel van die Patriarg van Konstantinopel, die spirituele leier van die Oosters-Ortodokse Kerk, is steeds in die [[Fener]]-distrik.<ref~~>{{cite~~ ~~encyclopedia\|last~~=Vailhé\|first=S.\|encyclopedia=Catholic Encyclopedia\|title=Konstantinopel\|url=http://www.newadvent.org/cathen/04301a.htm\|accessdate=12 September 2007\|year=1908\|publisher=Robert Appleton Company\|volume=4\|location=New ~~York}}<~~/~~ref~~> Ook in Istanboel is die aartsbiskop van die Turks-Ortodokse gemeenskap, ’n Armeense aartsbiskop en die Turkse grootrabbi.		Die setel van die Patriarg van Konstantinopel, die spirituele leier van die Oosters-Ortodokse Kerk, is steeds in die [[Fener]]-distrik.<ref name="vail" /> Ook in Istanboel is die aartsbiskop van die Turks-Ortodokse gemeenskap, ’n Armeense aartsbiskop en die Turkse grootrabbi.

	[[Lêer:Blue mosque2.jpg\|duimnael\|250px\|Die [[Sultan Ahmet-moskee\|Blou Moskee]].]]		[[Lêer:Blue mosque2.jpg\|duimnael\|250px\|Die [[Sultan Ahmet-moskee\|Blou Moskee]].]]

Israeli aanval op Katar in 2025

2026-06-01T20:06:49Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:06, 1 Junie 2026
Lyn 6:		Lyn 6:
	==Agtergrond==		==Agtergrond==
	===Hamas-leierskap in Katar en Israel se belofte om alle Hamas-leiers dood te maak===		===Hamas-leierskap in Katar en Israel se belofte om alle Hamas-leiers dood te maak===
	Na die aanvalle op suidelike Israel op 7 Oktober 2023 wat die Gasa-oorlog begin het, het Israel belowe om alle Hamas-leiers dood te maak.<ref>Rasgon, Adam; Nereim, Vivian; Bergman, Ronen (9 September 2025). "Israel Targeted Hamas Leadership in Qatar Strike". ''[[The New York Times]]''. Geargiveer op 9 September 2025. Besoek 9 September 2025. </ref><ref>{{cite web \|last1=Nissenbaum \|first1=Dion \|title=Israel Plans to Kill Hamas Leaders Around the World After War \|url=https://www.wsj.com/world/middle-east/israel-plans-to-kill-hamas-leaders-around-the-world-after-war-da88e6b9 \|website=The Wall Street Journal \|access-date=9 September 2025 \|date=1 Desember 2023 }}</ref><ref>{{cite news \|last1=Graham-Harrison \|first1=Emma \|last2=Kierszenbaum \|first2=Quique \|last3=McKernan \|first3=Bethan \|last4=Christou \|first4=William \|title=Iran vows revenge after Hamas leader Ismail Haniyeh killed in Tehran \|url=https://www.theguardian.com/world/article/2024/jul/31/hamas-leader-ismail-haniyeh-death-raid-iran-home-israel-gaza-war \|access-date=10 September 2025 \|work=The Guardian \|date=31 Julie 2024 }}</ref> Israel het egter deelgeneem aan bemiddelde onderhandelinge met Hamas, deur Katar, wat sedert die begin van die oorlog onderhandelinge in Doha aangebied het,<ref name="know"/> en kontak met beide kante gehandhaaf het; senior Israeliese amptenare het herhaaldelik na die emiraat gereis om die vrylating van gyselaars wat in Gasa aangehou word, te bespreek.<ref~~>Rasgon, Adam; Nereim, Vivian; Bergman, Ronen (9 September 2025).~~ "~~Israel Targeted Hamas Leadership in Qatar Strike~~". ~~''[[The New York Times]]''. Geargiveer op 9 September 2025. Besoek 9 September 2025. <~~/~~ref~~>		Na die aanvalle op suidelike Israel op 7 Oktober 2023 wat die Gasa-oorlog begin het, het Israel belowe om alle Hamas-leiers dood te maak.<ref name="rasgon">Rasgon, Adam; Nereim, Vivian; Bergman, Ronen (9 September 2025). "Israel Targeted Hamas Leadership in Qatar Strike". ''[[The New York Times]]''. Geargiveer op 9 September 2025. Besoek 9 September 2025. </ref><ref>{{cite web \|last1=Nissenbaum \|first1=Dion \|title=Israel Plans to Kill Hamas Leaders Around the World After War \|url=https://www.wsj.com/world/middle-east/israel-plans-to-kill-hamas-leaders-around-the-world-after-war-da88e6b9 \|website=The Wall Street Journal \|access-date=9 September 2025 \|date=1 Desember 2023 }}</ref><ref>{{cite news \|last1=Graham-Harrison \|first1=Emma \|last2=Kierszenbaum \|first2=Quique \|last3=McKernan \|first3=Bethan \|last4=Christou \|first4=William \|title=Iran vows revenge after Hamas leader Ismail Haniyeh killed in Tehran \|url=https://www.theguardian.com/world/article/2024/jul/31/hamas-leader-ismail-haniyeh-death-raid-iran-home-israel-gaza-war \|access-date=10 September 2025 \|work=The Guardian \|date=31 Julie 2024 }}</ref> Israel het egter deelgeneem aan bemiddelde onderhandelinge met Hamas, deur Katar, wat sedert die begin van die oorlog onderhandelinge in Doha aangebied het,<ref name="know"/> en kontak met beide kante gehandhaaf het; senior Israeliese amptenare het herhaaldelik na die emiraat gereis om die vrylating van gyselaars wat in Gasa aangehou word, te bespreek.<ref name="rasgon" />

	Katar het Hamas se politieke leierskap sedert 2012 gehuisves, toe senior figure, insluitend Khaled Mashal – destydse voorsitter van die Hamas Politieke Buro – tydens die [[Siriese Burgeroorlog\|Siriese burgeroorlog]] uit [[Sirië]] verhuis het. Volgens Katarrese amptenare het die skuif gevolg op 'n versoek van die Verenigde State om indirekte [[kommunikasie]] met die groep te fasiliteer. Ander senior lede wat in Doha gebaseer is, sluit in [[Ismail Haniyeh]], Khalil al-Hayya en Mousa Abu Marzouk.<ref>{{cite news \|title=Why does Qatar host Hamas's political office? \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/9/why-does-qatar-host-hamass-political-office \|website=Al Jazeera English \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 }}</ref> Na die [[sluipmoord]] op Mohammed Deif (13 Julie) en Ismail Haniyeh (31 Julie) in 2024, en die dood van [[Yahya Sinwar]] (16 Oktober), het al-Hayya – 'n stigterslid van Hamas en sy hoofonderhandelaar – een van vyf lede van die nuutgevormde "tydelike komitee" geword, 'n voorlopige top-besluitnemingsliggaam waarvan die ander lede Mashal, Zaher Jabarin, Muhammad Ismail Darwish,<ref name="WhoIsKalilalHayya">{{cite web \|title=Who is Khalil al-Hayya, who else was targeted in Israel's attack on Qatar? \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/10/who-is-khalil-al-hayya-who-else-was-targeted-in-israels-attack-on-qatar \|website=Al Jazeera English \|access-date=10 September 2025 \|date=10 September 2025}}</ref> en 'n vyfde onbekende lid is.<ref>{{cite news \|last=Abualouf \|first=Rushdi \|title=Who will lead Hamas after killing of Yahya Sinwar? \|url=https://www.bbc.com/news/articles/c04p04lq27ko \|website=www.bbc.com \|date=21 Oktober 2024 \|quote= Die komitee sal bestaan uit Khalil al-Hayya, Khaled Meshaal, Zaher Jabarin, Muhammad Darwish, hoof van die Shura-raad, en 'n vyfde individu wie se identiteit onbekend bly.. }}</ref>		Katar het Hamas se politieke leierskap sedert 2012 gehuisves, toe senior figure, insluitend Khaled Mashal – destydse voorsitter van die Hamas Politieke Buro – tydens die [[Siriese Burgeroorlog\|Siriese burgeroorlog]] uit [[Sirië]] verhuis het. Volgens Katarrese amptenare het die skuif gevolg op 'n versoek van die Verenigde State om indirekte [[kommunikasie]] met die groep te fasiliteer. Ander senior lede wat in Doha gebaseer is, sluit in [[Ismail Haniyeh]], Khalil al-Hayya en Mousa Abu Marzouk.<ref>{{cite news \|title=Why does Qatar host Hamas's political office? \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/9/why-does-qatar-host-hamass-political-office \|website=Al Jazeera English \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 }}</ref> Na die [[sluipmoord]] op Mohammed Deif (13 Julie) en Ismail Haniyeh (31 Julie) in 2024, en die dood van [[Yahya Sinwar]] (16 Oktober), het al-Hayya – 'n stigterslid van Hamas en sy hoofonderhandelaar – een van vyf lede van die nuutgevormde "tydelike komitee" geword, 'n voorlopige top-besluitnemingsliggaam waarvan die ander lede Mashal, Zaher Jabarin, Muhammad Ismail Darwish,<ref name="WhoIsKalilalHayya">{{cite web \|title=Who is Khalil al-Hayya, who else was targeted in Israel's attack on Qatar? \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/10/who-is-khalil-al-hayya-who-else-was-targeted-in-israels-attack-on-qatar \|website=Al Jazeera English \|access-date=10 September 2025 \|date=10 September 2025}}</ref> en 'n vyfde onbekende lid is.<ref>{{cite news \|last=Abualouf \|first=Rushdi \|title=Who will lead Hamas after killing of Yahya Sinwar? \|url=https://www.bbc.com/news/articles/c04p04lq27ko \|website=www.bbc.com \|date=21 Oktober 2024 \|quote= Die komitee sal bestaan uit Khalil al-Hayya, Khaled Meshaal, Zaher Jabarin, Muhammad Darwish, hoof van die Shura-raad, en 'n vyfde individu wie se identiteit onbekend bly.. }}</ref>
Lyn 17:		Lyn 17:
	Op 9 September 2025, om 15:46 plaaslike tyd,<ref>{{Cite web \|last1=Schifrin \|first1=Nick \|last2=Warsi \|first2=Zeba \|last3=Sagalyn \|first3=Dan \|last4=Kopelev \|first4=Sonia \|date=9 September 2025 \|title=Israeli strike on Hamas in Qatar adds fresh volatility to already unstable region \|url=https://www.pbs.org/newshour/show/israeli-strike-on-hamas-in-qatar-adds-fresh-volatility-to-already-unstable-region \|access-date=10 September 2025 \|website=PBS News \|language=en-us }}</ref> het 15 IDF-vegvliegtuie 10 bomme<ref name=":0">{{cite news \|last1=Yousif \|first1=Nadine \|date=9 September 2025 \|title=US says strike on Doha 'does not advance Israel's goals' \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cx25711r8jxo \|access-date=9 September 2025 \|website=BBC News }}</ref> op 'n residensiële kompleks in die Leqtaifiya-distrik van Doha laat val,<ref name=":0">{{cite news \|last1=Yousif \|first1=Nadine \|date=9 September 2025 \|title=US says strike on Doha 'does not advance Israel's goals' \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cx25711r8jxo \|access-date=9 September 2025 \|website=BBC News }}</ref><ref>{{cite news \|last1=Gritten \|first1=David \|last2=Adams \|first2=Paul \|title=Hamas claims leaders survived Israeli attack in Doha, but confirms six deaths \|url=https://www.bbc.com/news/articles/ced58zywdwno \|website=BBC \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 }}</ref><ref name="auto1" /> met die oog op die senior politieke leierskap van Hamas.<ref name="AP News-2025">{{cite news \|date=9 September 2025 \|title=Israel says it targets Hamas leadership in Qatar's capital as blast heard in Doha \|url=https://apnews.com/article/qatar-explosion-doha-e319dd51b170161372442831a8023db5 \|access-date=9 September 2025 \|website=AP News }}</ref> Volgens die [[BBC]] het die geteikende Hamas-leiers waarskynlik byeengekom om hul reaksie op die Amerikaanse gyselaarooreenkomsvoorstel te formuleer;<ref name="AP News-2025">{{cite news \|date=9 September 2025 \|title=Israel says it targets Hamas leadership in Qatar's capital as blast heard in Doha \|url=https://apnews.com/article/qatar-explosion-doha-e319dd51b170161372442831a8023db5 \|access-date=9 September 2025 \|website=AP News }}</ref> Hamas verklaar dat hulle by die vergadering was.<ref name="know" /> Israeliese media het berig dat talle senior Hamas-amptenare teenwoordig was by die vergadering toe die lugaanval plaasgevind het, insluitend al-Hayya, Mashal, Darwish, Marzouk en Jabarin.<ref>{{cite news \|last=ברוך \|first=עוזי \|title=פעולה דרמטית והיסטורית: חיל האוויר תקף את הנהגת חמאס בדוחא \|trans-title=Dramatic and historic action: The Air Force attacked Hamas leadership in Doha \|url=https://www.inn.co.il/news/678447 \|url-status=live \|archive-url=http://archive.today/LE9aL \|archive-date=9 September 2025 \|access-date=9 September 2025 \|website=ערוץ 7 \|language=he }}</ref><ref>{{Cite news \|date=9 September 2025 \|title=פעולה ישראלית היסטורית בקטאר: צה"ל תקף את הנהגת חמאס בדוחא \|url=https://www.ynet.co.il/news/article/rysixj65lx \|access-date=9 September 2025 \|work=Ynet \|language=he }}</ref><ref>{{Cite news \|last1=ארי \|first1=ליאור בן \|last2=חלבי \|first2=עינב \|date=9 September 2025 \|title=דיווח: מנהיג חמאס חליל אל-חיה חוסל \|url=https://www.ynet.co.il/news/article/hysyds6qgg \|access-date=9 September 2025 \|work=Ynet \|language=he }}</ref>		Op 9 September 2025, om 15:46 plaaslike tyd,<ref>{{Cite web \|last1=Schifrin \|first1=Nick \|last2=Warsi \|first2=Zeba \|last3=Sagalyn \|first3=Dan \|last4=Kopelev \|first4=Sonia \|date=9 September 2025 \|title=Israeli strike on Hamas in Qatar adds fresh volatility to already unstable region \|url=https://www.pbs.org/newshour/show/israeli-strike-on-hamas-in-qatar-adds-fresh-volatility-to-already-unstable-region \|access-date=10 September 2025 \|website=PBS News \|language=en-us }}</ref> het 15 IDF-vegvliegtuie 10 bomme<ref name=":0">{{cite news \|last1=Yousif \|first1=Nadine \|date=9 September 2025 \|title=US says strike on Doha 'does not advance Israel's goals' \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cx25711r8jxo \|access-date=9 September 2025 \|website=BBC News }}</ref> op 'n residensiële kompleks in die Leqtaifiya-distrik van Doha laat val,<ref name=":0">{{cite news \|last1=Yousif \|first1=Nadine \|date=9 September 2025 \|title=US says strike on Doha 'does not advance Israel's goals' \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cx25711r8jxo \|access-date=9 September 2025 \|website=BBC News }}</ref><ref>{{cite news \|last1=Gritten \|first1=David \|last2=Adams \|first2=Paul \|title=Hamas claims leaders survived Israeli attack in Doha, but confirms six deaths \|url=https://www.bbc.com/news/articles/ced58zywdwno \|website=BBC \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 }}</ref><ref name="auto1" /> met die oog op die senior politieke leierskap van Hamas.<ref name="AP News-2025">{{cite news \|date=9 September 2025 \|title=Israel says it targets Hamas leadership in Qatar's capital as blast heard in Doha \|url=https://apnews.com/article/qatar-explosion-doha-e319dd51b170161372442831a8023db5 \|access-date=9 September 2025 \|website=AP News }}</ref> Volgens die [[BBC]] het die geteikende Hamas-leiers waarskynlik byeengekom om hul reaksie op die Amerikaanse gyselaarooreenkomsvoorstel te formuleer;<ref name="AP News-2025">{{cite news \|date=9 September 2025 \|title=Israel says it targets Hamas leadership in Qatar's capital as blast heard in Doha \|url=https://apnews.com/article/qatar-explosion-doha-e319dd51b170161372442831a8023db5 \|access-date=9 September 2025 \|website=AP News }}</ref> Hamas verklaar dat hulle by die vergadering was.<ref name="know" /> Israeliese media het berig dat talle senior Hamas-amptenare teenwoordig was by die vergadering toe die lugaanval plaasgevind het, insluitend al-Hayya, Mashal, Darwish, Marzouk en Jabarin.<ref>{{cite news \|last=ברוך \|first=עוזי \|title=פעולה דרמטית והיסטורית: חיל האוויר תקף את הנהגת חמאס בדוחא \|trans-title=Dramatic and historic action: The Air Force attacked Hamas leadership in Doha \|url=https://www.inn.co.il/news/678447 \|url-status=live \|archive-url=http://archive.today/LE9aL \|archive-date=9 September 2025 \|access-date=9 September 2025 \|website=ערוץ 7 \|language=he }}</ref><ref>{{Cite news \|date=9 September 2025 \|title=פעולה ישראלית היסטורית בקטאר: צה"ל תקף את הנהגת חמאס בדוחא \|url=https://www.ynet.co.il/news/article/rysixj65lx \|access-date=9 September 2025 \|work=Ynet \|language=he }}</ref><ref>{{Cite news \|last1=ארי \|first1=ליאור בן \|last2=חלבי \|first2=עינב \|date=9 September 2025 \|title=דיווח: מנהיג חמאס חליל אל-חיה חוסל \|url=https://www.ynet.co.il/news/article/hysyds6qgg \|access-date=9 September 2025 \|work=Ynet \|language=he }}</ref>

	Die kompleks—’n omheinde residensiële kompleks<ref name="know" /> wat deur die Hamas Politieke Buro as hoofkwartier gebruik is<ref>{{cite news \|last1=El Sirgany \|first1=Sarah \|last2=Tawfeeq \|first2=Mohammed \|title=Security official killed and several injured in attack, Qatar's Interior Ministry says \|url=https://www.cnn.com/world/live-news/israel-qatar-attack-09-09-25#cmfct41cj002s3b6nnw4mj84t \|website=CNN \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 \|quote=Katar se ministerie van binnelandse sake het bevestig dat ontploffings wat vandag in Doha gehoor is, veroorsaak is deur 'n Israeliese aanval wat gemik was op die residensiële hoofkwartier waar lede van die Hamas Politieke Buro woon.}}</ref>—is erg beskadig.<ref name="know">{{cite news \|last1=Nimoni \|first1=Fiona \|date=9 September 2025 \|title=What do we know about Israeli strike on Hamas in Qatar? \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cq5jl77ygv4o \|url-status=live \|archive-url=http://archive.today/XtISQ \|archive-date=9 September 2025 \|access-date=9 September 2025 \|publisher=BBC}}</ref> Hamas het verklaar dat ses mense dood is, maar dat sy topleierskap die aanval oorleef het. Die sterftes is geïdentifiseer as al-Hayya se seun Humam, sy kantoordirekteur Jihad Abu Labal, drie lyfwagte en ’n Katarse veiligheidsbeampte.<ref name="know" /><ref>{{Cite news \|date=9 September 2025 \|title=Hamas says its leadership survived Israel's assassination bid in Doha \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/9/hamas-leadership-survived-israels-assassination-bid-in-doha-official \|access-date=10 September 2025 \|work=Al Jazeera }}</ref> Verskeie burgerlikes is beseer.<ref~~>Rasgon, Adam; Nereim, Vivian; Bergman, Ronen (9 September 2025).~~ "~~Israel Targeted Hamas Leadership in Qatar Strike~~"~~. ''[[The New York Times]]''. Geargiveer op 9 September 2025. Besoek 9 September 2025.~~ </~~ref~~>		Die kompleks—’n omheinde residensiële kompleks<ref name="know" /> wat deur die Hamas Politieke Buro as hoofkwartier gebruik is<ref>{{cite news \|last1=El Sirgany \|first1=Sarah \|last2=Tawfeeq \|first2=Mohammed \|title=Security official killed and several injured in attack, Qatar's Interior Ministry says \|url=https://www.cnn.com/world/live-news/israel-qatar-attack-09-09-25#cmfct41cj002s3b6nnw4mj84t \|website=CNN \|access-date=9 September 2025 \|date=9 September 2025 \|quote=Katar se ministerie van binnelandse sake het bevestig dat ontploffings wat vandag in Doha gehoor is, veroorsaak is deur 'n Israeliese aanval wat gemik was op die residensiële hoofkwartier waar lede van die Hamas Politieke Buro woon.}}</ref>—is erg beskadig.<ref name="know">{{cite news \|last1=Nimoni \|first1=Fiona \|date=9 September 2025 \|title=What do we know about Israeli strike on Hamas in Qatar? \|url=https://www.bbc.com/news/articles/cq5jl77ygv4o \|url-status=live \|archive-url=http://archive.today/XtISQ \|archive-date=9 September 2025 \|access-date=9 September 2025 \|publisher=BBC}}</ref> Hamas het verklaar dat ses mense dood is, maar dat sy topleierskap die aanval oorleef het. Die sterftes is geïdentifiseer as al-Hayya se seun Humam, sy kantoordirekteur Jihad Abu Labal, drie lyfwagte en ’n Katarse veiligheidsbeampte.<ref name="know" /><ref>{{Cite news \|date=9 September 2025 \|title=Hamas says its leadership survived Israel's assassination bid in Doha \|url=https://www.aljazeera.com/news/2025/9/9/hamas-leadership-survived-israels-assassination-bid-in-doha-official \|access-date=10 September 2025 \|work=Al Jazeera }}</ref> Verskeie burgerlikes is beseer.<ref name="rasgon" />
	Drie ander van al-Hayya se kinders, saam met sy vrou, is voorheen tydens die Gasa-oorlog in 2014 deur ’n Israeliese lugaanval dood.<ref name="WhoIsKalilalHayya" />		Drie ander van al-Hayya se kinders, saam met sy vrou, is voorheen tydens die Gasa-oorlog in 2014 deur ’n Israeliese lugaanval dood.<ref name="WhoIsKalilalHayya" />

Buffel

2026-06-01T20:05:52Z

teksdetails

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:05, 1 Junie 2026
Lyn 4:		Lyn 4:
	\| status_ref =<ref name=iucn>{{IUCN2008\|assessors=IUCN SSC Antelope Specialist Group\|year=2008\|id=21251\|title=Syncerus caffer\|downloaded=29 Maart 2009}} Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern.</ref>		\| status_ref =<ref name=iucn>{{IUCN2008\|assessors=IUCN SSC Antelope Specialist Group\|year=2008\|id=21251\|title=Syncerus caffer\|downloaded=29 Maart 2009}} Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern.</ref>
	\| image = African Buffalo.JPG		\| image = African Buffalo.JPG
	\| image_width = 220px
	\| regnum = [[Animalia]]		\| regnum = [[Animalia]]
	\| phylum = [[Chordata]]		\| phylum = [[Chordata]]
Lyn 69:		Lyn 68:
	[[Lêer:Buffel 1.jpg\|duimnael\|'n Buffel afgeneem in die [[Krugerwildtuin]]]]		[[Lêer:Buffel 1.jpg\|duimnael\|'n Buffel afgeneem in die [[Krugerwildtuin]]]]
	[[Lêer:African buffalo kenya.jpg\|duimnael\|'n Buffelkudde afgeneem in [[Kenia]]]]		[[Lêer:African buffalo kenya.jpg\|duimnael\|'n Buffelkudde afgeneem in [[Kenia]]]]
	Die buffel lewe in troppe — 'n groot trop kan uit duisende individue bestaan — en kleiner troppe kan van die hooftrop af wegbreek, om hul later weer daarby aan te sluit. Sommige troppe bestaan slegs uit vrygeselbulle, en heelwat alleenloperbulle word ook aangetref. In 'n gemengde trop het die volwasse bulle 'n oorheersingsrangorde wat die mees dominante bulle toegang gee tot die koeie wat in estrus is. Die koeie het ~~hule~~ eie hiërargie. Die dominante diere word gewoonlik aan die voor- en middelpunt van die trop gevind: daar is beter weiding en beter beskerming teen roofdiere. 'n Dier wys sy dominansie deur sy kop omhoog te hou, met die snoet uitgestrek na vore, en deur sywaarts te staan tot die opponent of vyand. Die horings word ook rondgeswaai. Die onderdanige dier laat sy kop sak en plaas sy neus onder die buik van die dominante dier.		Die buffel lewe in troppe — 'n groot trop kan uit duisende individue bestaan — en kleiner troppe kan van die hooftrop af wegbreek, om hul later weer daarby aan te sluit. Sommige troppe bestaan slegs uit vrygeselbulle, en heelwat alleenloperbulle word ook aangetref. In 'n gemengde trop het die volwasse bulle 'n oorheersingsrangorde wat die mees dominante bulle toegang gee tot die koeie wat in estrus is. Die koeie het hul eie hiërargie. Die dominante diere word gewoonlik aan die voor- en middelpunt van die trop gevind: daar is beter weiding en beter beskerming teen roofdiere. 'n Dier wys sy dominansie deur sy kop omhoog te hou, met die snoet uitgestrek na vore, en deur sywaarts te staan tot die opponent of vyand. Die horings word ook rondgeswaai. Die onderdanige dier laat sy kop sak en plaas sy neus onder die buik van die dominante dier.

	Buffeltroppe het duidelik gedefinieerde tuisgebiede. Hulle wei meestal snags (ongeveer 8 ure lank per dag), en gaan drink water vroeg soggens en teen skemer saans. Hulle hou daarvan om in moddergate rond te rol: dit verlig hittestres en het ook 'n belangrike sosiale funksie. Hulle soek skadu op gedurende die warmste tye van die dag.		Buffeltroppe het duidelik gedefinieerde tuisgebiede. Hulle wei meestal snags (ongeveer 8 ure lank per dag), en gaan drink water vroeg soggens en teen skemer saans. Hulle hou daarvan om in moddergate rond te rol: dit verlig hittestres en het ook 'n belangrike sosiale funksie. Hulle soek skadu op gedurende die warmste tye van die dag.
Lyn 79:		Lyn 78:

	== Voedsel ==		== Voedsel ==
	Die buffel is nie 'n kieskeurige weier nie, en ~~eet~~ die meeste van die beskikbare gras. Dit verkies wel eerder [[blare]] as stingels, en grassoorte wat ryk is aan ru-proteïen. Die gemiddelde buffel ~~eet~~ tot 17,5 kg se plantmateriaal per dag.		Die buffel is nie 'n kieskeurige weier nie, en vreet die meeste van die beskikbare gras. Dit verkies wel eerder [[blare]] as stingels, en grassoorte wat ryk is aan ru-proteïen. Die gemiddelde buffel vreet tot 17,5 kg se plantmateriaal per dag.

	== Voortplanting ==		== Voortplanting ==

Ismail Haniyeh

2026-06-01T20:05:24Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:05, 1 Junie 2026
Lyn 87:		Lyn 87:
	'''Ismail Haniyeh''' ([[Arabies]]: إسماعيل هنية) (1962 of 1963 – [[31 Julie]] [[2024]]) was 'n Palestynse politikus wat algemeen beskou is as die hoof politieke leier van [[Hamas]], wat die [[Gasastrook]] sedert 2007 regeer.<ref>{{Cite web \|last=Alshawabkeh \|first=Lina \|date=2023-10-17 \|title=Who are the leaders of Hamas? \|url=https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67103298 \|access-date=2024-02-19 \|website=BBC News \|language=en \|archive-date=19 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231019162128/https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67103298 \|url-status=live }}</ref> Hy was die voorsitter van die Hamas Politieke Buro. Van 2023 tot sy dood het hy in [[Katar]] gewoon.<ref>{{Cite web \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.counterextremism.com/extremists/ismail-haniyeh \|access-date=28 Oktober 2023 \|website=Counter Extremism Project \|language=en \|archive-date=28 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231028182247/https://www.counterextremism.com/extremists/ismail-haniyeh \|url-status=live }}</ref>		'''Ismail Haniyeh''' ([[Arabies]]: إسماعيل هنية) (1962 of 1963 – [[31 Julie]] [[2024]]) was 'n Palestynse politikus wat algemeen beskou is as die hoof politieke leier van [[Hamas]], wat die [[Gasastrook]] sedert 2007 regeer.<ref>{{Cite web \|last=Alshawabkeh \|first=Lina \|date=2023-10-17 \|title=Who are the leaders of Hamas? \|url=https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67103298 \|access-date=2024-02-19 \|website=BBC News \|language=en \|archive-date=19 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231019162128/https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67103298 \|url-status=live }}</ref> Hy was die voorsitter van die Hamas Politieke Buro. Van 2023 tot sy dood het hy in [[Katar]] gewoon.<ref>{{Cite web \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.counterextremism.com/extremists/ismail-haniyeh \|access-date=28 Oktober 2023 \|website=Counter Extremism Project \|language=en \|archive-date=28 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231028182247/https://www.counterextremism.com/extremists/ismail-haniyeh \|url-status=live }}</ref>

	Haniyeh is in 1962 of 1963 in die al-Shati-vlugtelingkamp in die destydse Egipte-beheerde Gasastrook gebore,<ref>{{Cite news \|last=Vinall \|first=Frances \|date=31 July 2024 \|title=What to know about Ismail Haniyeh, the Hamas leader killed in Iran \|url=https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731125427/https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 Julie 2024 \|newspaper=[[The Washington Post]] \|quote= Haniyeh is in Januarie 1963 gebore, volgens die Hamas-mediakantoor [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.britannica.com/biography/Ismail-Haniyeh \|access-date=31 Julie 2024 \|website=[[Encyclopædia Britannica]] \|language=en \|quote=born 1962?}}</ref><ref name="nytimes-ismail-haniyeh-dead">{{Cite news \|last1=Livni \|first1=Ephrat \|last2=Abdulrahim \|first2=Raja \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh, a Top Hamas Leader, Is Dead at 62 \|url=https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731065214/https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 July 2024 \|work=[[The New York Times]] \|language=en \|quote= Mnr. Haniyeh is in 1962 gebore [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|last=Fischbach \|first=Michael R. \|title=Haniyeh, Ismail \|url=https://www.encyclopedia.com/international/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/haniyeh-ismail-1962 \|access-date=31 Julie 2024 \|website=encyclopedia.com \|quote= Haniyeh is in 1962 gebore (sommige bronne sê Januarie 1963) [...]}}</ref> vir ouers wat tydens die Palestynse oorlog van 1948 uit [[Ashkelon]] verdryf of gevlug het. Hy verwerf 'n baccalaureusgraad in Arabiese letterkunde in 1987 aan die Islamitiese Universiteit van Gasa,<ref>{{Cite web \|title=Profile: Ismail Haniya, Hamas' political chief \|url=https://www.aljazeera.com/features/2017/5/9/profile-ismail-haniya-hamas-political-chief \|access-date=5 Junie 2024 \|website=Al Jazeera \|language=en \|date=9 Mei 2017}}</ref> waar hy die eerste keer by Hamas betrokke geraak het nadat dit tydens die Eerste Intifada teen die Israeliese besetting geskep is, wat gelei het tot sy tronkstraf vir drie kort tydperke nadat hulle aan betogings deelgeneem het. Na sy vrylating in 1992 is hy na Libanon verban, en het 'n jaar later teruggekeer om 'n dekaan by Gasa se Islamitiese Universiteit te word. Haniyeh is in 1997 aangestel as hoof van 'n Hamas-kantoor en het daarna in die geledere van die organisasie opgang gemaak.<ref>{{cite web\|url=https://edition.cnn.com/2024/07/31/middleeast/ismail-haniyeh-death-hamas-profile-intl-hnk/index.html\|title=Who was Ismail Haniyeh, the Hamas political leader killed in Tehran?\|publisher=CNN}}</ref>		Haniyeh is in 1962 of 1963 in die al-Shati-vlugtelingkamp in die destydse Egipte-beheerde Gasastrook gebore,<ref name="vin">{{Cite news \|last=Vinall \|first=Frances \|date=31 July 2024 \|title=What to know about Ismail Haniyeh, the Hamas leader killed in Iran \|url=https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731125427/https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 Julie 2024 \|newspaper=[[The Washington Post]] \|quote= Haniyeh is in Januarie 1963 gebore, volgens die Hamas-mediakantoor [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.britannica.com/biography/Ismail-Haniyeh \|access-date=31 Julie 2024 \|website=[[Encyclopædia Britannica]] \|language=en \|quote=born 1962?}}</ref><ref name="nytimes-ismail-haniyeh-dead">{{Cite news \|last1=Livni \|first1=Ephrat \|last2=Abdulrahim \|first2=Raja \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh, a Top Hamas Leader, Is Dead at 62 \|url=https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731065214/https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 July 2024 \|work=[[The New York Times]] \|language=en \|quote= Mnr. Haniyeh is in 1962 gebore [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|last=Fischbach \|first=Michael R. \|title=Haniyeh, Ismail \|url=https://www.encyclopedia.com/international/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/haniyeh-ismail-1962 \|access-date=31 Julie 2024 \|website=encyclopedia.com \|quote= Haniyeh is in 1962 gebore (sommige bronne sê Januarie 1963) [...]}}</ref> vir ouers wat tydens die Palestynse oorlog van 1948 uit [[Ashkelon]] verdryf of gevlug het. Hy verwerf 'n baccalaureusgraad in Arabiese letterkunde in 1987 aan die Islamitiese Universiteit van Gasa,<ref>{{Cite web \|title=Profile: Ismail Haniya, Hamas' political chief \|url=https://www.aljazeera.com/features/2017/5/9/profile-ismail-haniya-hamas-political-chief \|access-date=5 Junie 2024 \|website=Al Jazeera \|language=en \|date=9 Mei 2017}}</ref> waar hy die eerste keer by Hamas betrokke geraak het nadat dit tydens die Eerste Intifada teen die Israeliese besetting geskep is, wat gelei het tot sy tronkstraf vir drie kort tydperke nadat hulle aan betogings deelgeneem het. Na sy vrylating in 1992 is hy na Libanon verban, en het 'n jaar later teruggekeer om 'n dekaan by Gasa se Islamitiese Universiteit te word. Haniyeh is in 1997 aangestel as hoof van 'n Hamas-kantoor en het daarna in die geledere van die organisasie opgang gemaak.<ref>{{cite web\|url=https://edition.cnn.com/2024/07/31/middleeast/ismail-haniyeh-death-hamas-profile-intl-hnk/index.html\|title=Who was Ismail Haniyeh, the Hamas political leader killed in Tehran?\|publisher=CNN}}</ref>

	Haniyeh is in 1962 of 1963 in die al-Shati-vlugtelingkamp in die destydse [[Egipte]]-beheerde [[Gasastrook]] gebore,<ref~~>{{Cite~~ ~~news \|last~~=Vinall \|first=Frances \|date=31 July 2024 \|title=What to know about Ismail Haniyeh, the Hamas leader killed in Iran \|url=https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731125427/https://www.washingtonpost.com/world/2024/07/31/who-is-hamas-leader-ismail-haniyeh-killed/ \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 Julie 2024 \|newspaper=[[The Washington Post]] \|quote= Haniyeh is in Januarie 1963 gebore, volgens die Hamas-mediakantoor ~~[...]}}<~~/~~ref~~><ref>{{Cite web \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.britannica.com/biography/Ismail-Haniyeh \|access-date=31 Julie 2024 \|website=[[Encyclopædia Britannica]] \|language=en \|quote=born 1962?}}</ref><ref name="nytimes-ismail-haniyeh-dead">{{Cite news \|last1=Livni \|first1=Ephrat \|last2=Abdulrahim \|first2=Raja \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh, a Top Hamas Leader, Is Dead at 62 \|url=https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731065214/https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 July 2024 \|work=[[The New York Times]] \|language=en \|quote= Mnr. Haniyeh is in 1962 gebore [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|last=Fischbach \|first=Michael R. \|title=Haniyeh, Ismail \|url=https://www.encyclopedia.com/international/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/haniyeh-ismail-1962 \|access-date=31 Julie 2024 \|website=encyclopedia.com \|quote= Haniyeh is in 1962 gebore (sommige bronne sê Januarie 1963) [...]}}</ref> vir ouers wat tydens die Palestynse oorlog van 1948 uit [[Ashkelon]] verdryf of gevlug het. Hy verwerf 'n baccalaureusgraad in Arabiese letterkunde in 1987 aan die Islamitiese Universiteit van Gasa,<ref>{{Cite web \|title=Profile: Ismail Haniya, Hamas' political chief \|url=https://www.aljazeera.com/features/2017/5/9/profile-ismail-haniya-hamas-political-chief \|access-date=5 Junie 2024 \|website=Al Jazeera \|language=en \|date=9 Mei 2017}}</ref> waar hy die eerste keer by Hamas betrokke geraak het nadat dit tydens die Eerste Intifada teen die Israeliese besetting geskep is, wat gelei het tot sy tronkstraf vir drie kort tydperke nadat hulle aan betogings deelgeneem het. Na sy vrylating in 1992 is hy na [[Libanon]] verban, en het 'n jaar later teruggekeer om 'n dekaan by Gasa se Islamitiese Universiteit te word. Haniyeh is in 1997 aangestel as hoof van 'n Hamas-kantoor en het daarna in die geledere van die organisasie opgang gemaak.<ref>{{cite web\|url=https://edition.cnn.com/2024/07/31/middleeast/ismail-haniyeh-death-hamas-profile-intl-hnk/index.html\|title=Who was Ismail Haniyeh, the Hamas political leader killed in Tehran?\|publisher=CNN}}</ref>		Haniyeh is in 1962 of 1963 in die al-Shati-vlugtelingkamp in die destydse [[Egipte]]-beheerde [[Gasastrook]] gebore,<ref name="vin" /><ref>{{Cite web \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh \|url=https://www.britannica.com/biography/Ismail-Haniyeh \|access-date=31 Julie 2024 \|website=[[Encyclopædia Britannica]] \|language=en \|quote=born 1962?}}</ref><ref name="nytimes-ismail-haniyeh-dead">{{Cite news \|last1=Livni \|first1=Ephrat \|last2=Abdulrahim \|first2=Raja \|date=31 Julie 2024 \|title=Ismail Haniyeh, a Top Hamas Leader, Is Dead at 62 \|url=https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731065214/https://www.nytimes.com/2024/07/31/world/middleeast/ismail-haniyeh-dead.html \|archive-date=31 Julie 2024 \|access-date=31 July 2024 \|work=[[The New York Times]] \|language=en \|quote= Mnr. Haniyeh is in 1962 gebore [...]}}</ref><ref>{{Cite web \|last=Fischbach \|first=Michael R. \|title=Haniyeh, Ismail \|url=https://www.encyclopedia.com/international/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/haniyeh-ismail-1962 \|access-date=31 Julie 2024 \|website=encyclopedia.com \|quote= Haniyeh is in 1962 gebore (sommige bronne sê Januarie 1963) [...]}}</ref> vir ouers wat tydens die Palestynse oorlog van 1948 uit [[Ashkelon]] verdryf of gevlug het. Hy verwerf 'n baccalaureusgraad in Arabiese letterkunde in 1987 aan die Islamitiese Universiteit van Gasa,<ref>{{Cite web \|title=Profile: Ismail Haniya, Hamas' political chief \|url=https://www.aljazeera.com/features/2017/5/9/profile-ismail-haniya-hamas-political-chief \|access-date=5 Junie 2024 \|website=Al Jazeera \|language=en \|date=9 Mei 2017}}</ref> waar hy die eerste keer by Hamas betrokke geraak het nadat dit tydens die Eerste Intifada teen die Israeliese besetting geskep is, wat gelei het tot sy tronkstraf vir drie kort tydperke nadat hulle aan betogings deelgeneem het. Na sy vrylating in 1992 is hy na [[Libanon]] verban, en het 'n jaar later teruggekeer om 'n dekaan by Gasa se Islamitiese Universiteit te word. Haniyeh is in 1997 aangestel as hoof van 'n Hamas-kantoor en het daarna in die geledere van die organisasie opgang gemaak.<ref>{{cite web\|url=https://edition.cnn.com/2024/07/31/middleeast/ismail-haniyeh-death-hamas-profile-intl-hnk/index.html\|title=Who was Ismail Haniyeh, the Hamas political leader killed in Tehran?\|publisher=CNN}}</ref>

	== 7 Oktober-aanvalle ==		== 7 Oktober-aanvalle ==

Ian Bremmer

2026-06-01T20:02:49Z

Sleutelkonsepte: naam

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:02, 1 Junie 2026
Lyn 16:		Lyn 16:
	==Sleutelkonsepte==		==Sleutelkonsepte==
	===J-kromme===		===J-kromme===
	Bremmer se boek, ~~Die~~ J~~-kromme~~,<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>		Bremmer se boek, ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall'',<ref>Bremmer, Ian. 2006. ''The J Curve: A New Way to Understand Why Nations Rise and Fall''. Simon and Schuster.</ref> skets die verband tussen 'n land se openheid en sy stabiliteit. Terwyl baie lande stabiel is omdat hulle oop is (die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]], [[Frankryk]], [[Japan]]), is ander stabiel omdat hulle geslote is ([[Noord-Korea]], [[Kuba]], [[Irak]] onder [[Saddam Hoesein]]). State kan beide vorentoe (regs) en agtertoe (links) langs hierdie J-kromme beweeg, dus is stabiliteit en openheid nooit veilig nie. Die J is steiler aan die linkerkant, aangesien dit makliker is vir 'n leier in 'n mislukte staat om stabiliteit te skep deur die land te sluit as om 'n burgerlike samelewing te bou en verantwoordbare instellings te vestig; die kromme is hoër aan die heel regskant omdat state wat oorheers in die oopmaak van hul samelewings (byvoorbeeld [[Oos-Europa]]) uiteindelik meer stabiel word as outoritêre regimes. Die boek is in 2006 deur ''[[The Economist]]'' as 'n top 10-keuse gelys.<ref>{{cite news \|title=Fighting to be tops \|newspaper=[[The Economist]]\|url=https://www.economist.com/books-and-arts/2006/12/07/fighting-to-be-tops}}</ref>

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

Buffel

2026-06-01T20:00:00Z

Fotogalery: beter prent, skakel

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:00, 1 Junie 2026
Lyn 97:		Lyn 97:
	Lêer:African Buffaloes (Syncerus caffer) drinking ... (31502725984).jpg\|'n Samedromming by Mphafa-watergat in [[Hluhluwe-iMfolozipark]]		Lêer:African Buffaloes (Syncerus caffer) drinking ... (31502725984).jpg\|'n Samedromming by Mphafa-watergat in [[Hluhluwe-iMfolozipark]]
	Lêer:Buffalo hunt in the masai east open area.jpg\|Jagter by sy buffel-buit in 'n Tanzaniese konsessie		Lêer:Buffalo hunt in the masai east open area.jpg\|Jagter by sy buffel-buit in 'n Tanzaniese konsessie
	Lêer:Syncerus caffer nanus 001.JPG\|Woudbuffel-subspesie (''Syncerus caffer nanus'')		Lêer:Syncerus caffer nanus 001.JPG\|[[Woudbuffel]]-subspesie (''Syncerus caffer nanus'')
	Lêer:~~MareBali2~~.~~jpg~~\|Soedanbuffel-subspesie (''S. caffer brachyceros'')		Lêer:Pendjari büffel.JPG\|Soedanbuffel-subspesie (''S. caffer brachyceros'')
	</gallery>		</gallery>

Lêer:Stabiliteit en openheid grafiek.png

2026-06-01T19:59:19Z

Sobaka het Lêer:Stabiliteit en openheid grafiek.png opgelaai {{Beeldinligting |beskrywing= J-kurwe (Stabiliteit en openheid) |bron= Wikipedia |datum= 1 Junie 2026 |daarsteller= Sobaka |outeur= Sobaka |ander_weergawes= }}

Nuwe bladsy

== Opsomming ==
{{Beeldinligting
|beskrywing= J-kurwe (Stabiliteit en openheid)
|bron= Wikipedia
|datum= 1 Junie 2026
|daarsteller= Sobaka
|outeur= Sobaka
|ander_weergawes=
}}

== Lisensiëring ==
{{PD-self}}

Buffel

2026-06-01T19:57:39Z

kaartsleutel

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:57, 1 Junie 2026
Lyn 18:		Lyn 18:
	\| range_map= Syncerus range map.png		\| range_map= Syncerus range map.png
	\| range_map_width = 250px		\| range_map_width = 250px
			\| range_map_caption= {{leftlegend\|#784807\| <big>Soedanbuffel</big>}}{{leftlegend\|#374d06\| <big>[[woudbuffel]]</big>}}{{leftlegend\|#808000\| <big>Kaapse buffel</big>}}
	\| range_map_caption= Verspreiding van die buffel se Subspesies
	\| subdivision_ranks = Subspesies		\| subdivision_ranks = Subspesies
	\| subdivision =		\| subdivision =

Woudbuffel

2026-06-01T19:54:16Z

kaartsleutel

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:54, 1 Junie 2026
Lyn 17:		Lyn 17:
	\| synonyms = ''Syncerus nanus''		\| synonyms = ''Syncerus nanus''
	\| range_map = Syncerus range map.png		\| range_map = Syncerus range map.png
	\| range_map_caption = ~~Verspreiding in donkergroen~~		\| range_map_caption =
			{{leftlegend\|#374d06\| <big>'''woudbuffel'''</big>}}{{leftlegend\|#808000\| <big>[[Kaapse buffel]]</big>}}{{leftlegend\|#784807\| <big>Soedanbuffel</big>}}
	}}		}}

Versterkingsleër

2026-06-01T19:43:17Z

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:43, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	[[Lêer:Spot by Boston Dynamics.jpg\|thumb\|Versterkingsleër was gebruik om BostonDynamics se Spot robot te help om beter te leer loop <ref>{{Cite web \|title=Starting on the Right Foot with Reinforcement Learning \|url=https://bostondynamics.com/blog/starting-on-the-right-foot-with-reinforcement-learning/ \|access-date=2026-05-31 \|website=Boston Dynamics \|language=en-US}}</ref>\|alt=BostonDynamics se Spot robot wat loop]]		[[Lêer:Spot by Boston Dynamics.jpg\|thumb\|Versterkingsleër was gebruik om BostonDynamics se Spot robot te help om beter te leer loop <ref>{{Cite web \|title=Starting on the Right Foot with Reinforcement Learning \|url=https://bostondynamics.com/blog/starting-on-the-right-foot-with-reinforcement-learning/ \|access-date=2026-05-31 \|website=Boston Dynamics \|language=en-US}}</ref>\|alt=BostonDynamics se Spot robot wat loop]]
	Versterkingsleër (VL) is 'n kunsmatige intelligensie metode wat gebruik word om 'n rekenaar op te lei om besluite te neem.<ref name=":2">{{Cite book \|last=Winder \|first=Phil \|title=Reinforcement learning: industrial applications of intelligent agents \|date=2020 \|publisher=O'Reilly Media, Inc \|isbn=978-1-0981-1483-1 \|edition=First edition \|location=Sebastopol, CA}}</ref> Die gerekenariseerde besluitnemer word 'n agent genoem.<ref name=":3">{{Cite book \|last=Sutton \|first=Richard S. \|title=Reinforcement learning: an introduction \|last2=Barto \|first2=Andrew \|date=2018 \|publisher=The MIT Press \|isbn=978-0-262-35270-3 \|edition=Second edition \|series=Adaptive computation and machine learning \|location=Cambridge, Massachusetts London, England}}</ref> Die agent word opgelei deur belonings of strawwe te ontvang vanaf die omgewing namate die gewensdheid van die besluit wat die agent geneem het.<ref name=":3" /> Gewenste besluite word positief beloon en ongewensde besluite laat 'n straf toegedien word.<ref name=":3" />		'''Versterkingsleër''' (VL) is 'n kunsmatige intelligensie metode wat gebruik word om 'n rekenaar op te lei om besluite te neem.<ref name=":2">{{Cite book \|last=Winder \|first=Phil \|title=Reinforcement learning: industrial applications of intelligent agents \|date=2020 \|publisher=O'Reilly Media, Inc \|isbn=978-1-0981-1483-1 \|edition=First edition \|location=Sebastopol, CA}}</ref> Die gerekenariseerde besluitnemer word 'n agent genoem.<ref name=":3">{{Cite book \|last=Sutton \|first=Richard S. \|title=Reinforcement learning: an introduction \|last2=Barto \|first2=Andrew \|date=2018 \|publisher=The MIT Press \|isbn=978-0-262-35270-3 \|edition=Second edition \|series=Adaptive computation and machine learning \|location=Cambridge, Massachusetts London, England}}</ref> Die agent word opgelei deur belonings of strawwe te ontvang vanaf die omgewing namate die gewensdheid van die besluit wat die agent geneem het.<ref name=":3" /> Gewenste besluite word positief beloon en ongewensde besluite laat 'n straf toegedien word.<ref name=":3" />

	Die agent voer sy besluite deur middel van 'n aksie uit wat dan die toestand van die omgewing verander waarin die agent homself bevind.<ref name=":3" /> Die agent se besluit oor die aksie wat gepleeg moet word is onderhewig aan die toestand van die omgewing.<ref name=":3" /> Die primêre doel van die agent is om die aksie te pleeg wat die grootste maksimum verwagte beloning vir sy huidige toestand sal lewer.<ref name=":3" /> Dit beteken dat die agent se besluite gemik is op lang termyn belonings pleks van kortsigtige korttermyn belonings.<ref name=":2" /> Klem word dus daarop geplaas dat besluite geneem word gebaseer om die omgewing se toestand wat die agent waarneem. Die agent se inagname van die toestand onderskei VL van ander masjien leer tegnieke soos evolusionêre metodes.<ref name=":3" />		Die agent voer sy besluite deur middel van 'n aksie uit wat dan die toestand van die omgewing verander waarin die agent homself bevind.<ref name=":3" /> Die agent se besluit oor die aksie wat gepleeg moet word is onderhewig aan die toestand van die omgewing.<ref name=":3" /> Die primêre doel van die agent is om die aksie te pleeg wat die grootste maksimum verwagte beloning vir sy huidige toestand sal lewer.<ref name=":3" /> Dit beteken dat die agent se besluite gemik is op lang termyn belonings pleks van kortsigtige korttermyn belonings.<ref name=":2" /> Klem word dus daarop geplaas dat besluite geneem word gebaseer om die omgewing se toestand wat die agent waarneem. Die agent se inagname van die toestand onderskei VL van ander masjien leer tegnieke soos evolusionêre metodes.<ref name=":3" />

Portaal:Sport/Nuus

2026-06-01T19:40:14Z

Nuwe nuus

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:40, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	[[Lêer:ICC Men's T20 World Cup Trophy at COA - BugWarp (20) (cropped).jpg\|regs\|150px\|Die T20I-wêreldbekertrofee waarom meegeding is]]		[[Lêer:ICC Men's T20 World Cup Trophy at COA - BugWarp (20) (cropped).jpg\|regs\|150px\|Die T20I-wêreldbekertrofee waarom meegeding is]]
			* Die 48 deelnemende nasionale [[sokker]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2026\|23ste FIFA Sokker-Wêreldbeker]]; dié toernooi word van 11 Junie tot 19 Julie in [[Kanada]], [[Meksiko]] en die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]] beslis.
			* Die twaalf deelnemende nasionale vroue[[krieket]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[T20I-vrouewêreldbeker 2026\|tiende T20I-vrouewêreldbeker]]; dié toernooi word van 12 Junie tot 5 Julie in [[Engeland]] beslis.
	* Twee maande ná die [[Afrikanasiesbeker 2025]]-eindstryd, wat oorspronklik deur [[Senegal]] gewen is, het die [[Konfederasie van Afrikasokker\|CAF]] die titel aan [[Marokko]] toegeken.		* Twee maande ná die [[Afrikanasiesbeker 2025]]-eindstryd, wat oorspronklik deur [[Senegal]] gewen is, het die [[Konfederasie van Afrikasokker\|CAF]] die titel aan [[Marokko]] toegeken.
	* [[Franse nasionale rugbyspan\|Frankryk]] wen tydens die [[Sesnasies-toernooi]] in 2026 hul 28ste titel algeheel, terwyl [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]] tydens die [[Europese Rugbykampioenskap]] hul tweede titel inpalm.		* [[Franse nasionale rugbyspan\|Frankryk]] wen tydens die [[Sesnasies-toernooi]] in 2026 hul 28ste titel algeheel, terwyl [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]] tydens die [[Europese Rugbykampioenskap]] hul tweede titel inpalm.
	* In die eindstryd van die '''[[T20I-wêreldbeker 2026]]''' op die Narendra Modi-stadion in [[Ahmedabad]] verslaan die medegasheer en verdedigende wêreldkampioen [[Indiese nasionale krieketspan\|Indië]] vir [[Nieu-Seelandse nasionale krieketspan\|Nieu-Seeland]] met 96 lopies en palm sodoende sy derde [[T20I-wêreldbeker]]titel in. [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Proteas\|Suid-Afrika]] was die ander twee semi-finaliste.		* In die eindstryd van die '''[[T20I-wêreldbeker 2026]]''' op die Narendra Modi-stadion in [[Ahmedabad]] verslaan die medegasheer en verdedigende wêreldkampioen [[Indiese nasionale krieketspan\|Indië]] vir [[Nieu-Seelandse nasionale krieketspan\|Nieu-Seeland]] met 96 lopies en palm sodoende sy derde [[T20I-wêreldbeker]]titel in. [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Proteas\|Suid-Afrika]] was die ander twee semi-finaliste.
	* [[Wêreldrugby]] het die [[Rugbywêreldbeker 2027]] se wedstrydskedule bekend gemaak; dié toernooi sal op 1 Oktober tussen die gasheer [[Wallabies\|Australië]] en die debutant [[Hongkongse nasionale rugbyspan\|Hongkong]] afskop en die eindstryd sal ná ses weke se wedstryde op 13 November op die Stadium Australia in [[Sydney]] beslis word.
	* Tydens die [[Australiese Ope (tennis)\|Australiese Ope]] het die [[Kasakstan\|Kasakse]] [[tennis]]speler Elena Rybakina haar tweede [[Grand Slam (tennis)\|Grand Slam]]-toernooi gewen, terwyl die [[Spanje\|Spaanse]] tennisspeler [[Carlos Alcaraz]] sy sewende toernooi ingepalm het.

	<noinclude>		<noinclude>

Portaal:Krieket/Nuus

2026-06-01T19:40:07Z

Nuwe nuus

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:40, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	[[Lêer:ICC Men's T20 World Cup Trophy at COA - BugWarp (20) (cropped).jpg\|regs\|150px\|Die T20I-wêreldbekertrofee waarom meegeding is]]		[[Lêer:ICC Men's T20 World Cup Trophy at COA - BugWarp (20) (cropped).jpg\|regs\|150px\|Die T20I-wêreldbekertrofee waarom meegeding is]]
			* Die twaalf deelnemende nasionale vroue[[krieket]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[T20I-vrouewêreldbeker 2026\|tiende T20I-vrouewêreldbeker]]; dié toernooi word van 12 Junie tot 5 Julie in [[Engeland]] beslis.
	* In die eindstryd van die '''[[T20I-wêreldbeker 2026]]''' op die Narendra Modi-stadion in [[Ahmedabad]] verslaan die medegasheer en verdedigende wêreldkampioen [[Indiese nasionale krieketspan\|Indië]] vir [[Nieu-Seelandse nasionale krieketspan\|Nieu-Seeland]] met 96 lopies en palm sodoende sy derde [[T20I-wêreldbeker]]titel in. [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Proteas\|Suid-Afrika]] was die ander twee semi-finaliste.		* In die eindstryd van die '''[[T20I-wêreldbeker 2026]]''' op die Narendra Modi-stadion in [[Ahmedabad]] verslaan die medegasheer en verdedigende wêreldkampioen [[Indiese nasionale krieketspan\|Indië]] vir [[Nieu-Seelandse nasionale krieketspan\|Nieu-Seeland]] met 96 lopies en palm sodoende sy derde [[T20I-wêreldbeker]]titel in. [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Proteas\|Suid-Afrika]] was die ander twee semi-finaliste.
	* Die verdedigende kampioen [[Australiese nasionale krieketspan\|Australië]] behou [[die As]]-urn, nadat hulle die 2025–26-tuisreeks teen [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] met 4–1 wen.		* Die verdedigende kampioen [[Australiese nasionale krieketspan\|Australië]] behou [[die As]]-urn, nadat hulle die 2025–26-tuisreeks teen [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] met 4–1 wen.
	* In die eindstryd van die [[Vrouekrieketwêreldbeker 2025\|13de Vrouekrieketwêreldbekertoernooi]] op die DY Patil-stadion in [[Navi Mumbai]] verslaan die medegasheer [[Indiese nasionale vrouekrieketspan\|Indië]] [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouekrieketspan\|Suid-Afrika]] met 52 lopies en palm sodoende sy eerste [[vrouekrieketwêreldbeker]]titel in. Die verdedigende kampioen [[Australiese nasionale vrouekrieketspan\|Australië]] en [[Engelse nasionale vrouekrieketspan\|Engeland]] was die ander twee semi-finaliste.		* In die eindstryd van die [[Vrouekrieketwêreldbeker 2025\|13de Vrouekrieketwêreldbekertoernooi]] op die DY Patil-stadion in [[Navi Mumbai]] verslaan die medegasheer [[Indiese nasionale vrouekrieketspan\|Indië]] [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouekrieketspan\|Suid-Afrika]] met 52 lopies en palm sodoende sy eerste [[vrouekrieketwêreldbeker]]titel in. Die verdedigende kampioen [[Australiese nasionale vrouekrieketspan\|Australië]] en [[Engelse nasionale vrouekrieketspan\|Engeland]] was die ander twee semi-finaliste.
	* [[Proteas\|Suid-Afrika]] verslaan [[Australiese nasionale krieketspan\|Australië]] met vyf paaltjies in die eindstryd van die [[Wêreldtoetskampioenskap 2023–2025\|derde Wêreldtoetskampioenskap]] op [[Lord’s]]; voor die eindstryd is onder andere [[Hashim Amla]] en [[Graeme Smith]] in die IKR se Heldesaal opgeneem.		* [[Proteas\|Suid-Afrika]] verslaan [[Australiese nasionale krieketspan\|Australië]] met vyf paaltjies in die eindstryd van die [[Wêreldtoetskampioenskap 2023–2025\|derde Wêreldtoetskampioenskap]] op [[Lord’s]]; voor die eindstryd is onder andere [[Hashim Amla]] en [[Graeme Smith]] in die IKR se Heldesaal opgeneem.
	* [[Indiese nasionale krieketspan\|Indië]] wen die eindwedstryd van die [[Kampioenetrofee 2025\|negende Kampioenetrofeetoernooi]] teen [[Nieu-Seelandse nasionale krieketspan\|Nieu-Seeland]] met vier paaltjies en palm sodoende sy derde titel in. Australië en Suid-Afrika was die ander twee semi-finaliste.

	<noinclude>		<noinclude>

Gebruiker:SpesBona/Voorbladreeks

2026-06-01T19:30:32Z

Hersien

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:30, 1 Junie 2026
Lyn 5:		Lyn 5:
	Afrikaans Wikipedia Featured Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale [[rugby]]spanne volgens status op die Afrikaanse Wikipedia		Afrikaans Wikipedia Featured Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale [[rugby]]spanne volgens status op die Afrikaanse Wikipedia
	German Wikipedia Good Articles Cricket.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale krieketspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia		German Wikipedia Good Articles Cricket.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale krieketspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia
	~~Afrikaans~~ Wikipedia ~~Featured~~ Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale rugbyspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia		German Wikipedia Good Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale rugbyspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia
	</gallery>		</gallery>

Lyn 108:		Lyn 108:
	\|[[Rome]]		\|[[Rome]]
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Italiaans]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Italiaans]]
			\|[[Lêer:Articles for improvement star.svg\|20px]] [[Vlag van Italië]]
	\|–
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Italiaanse nasionale rugbyspan]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Italiaanse nasionale rugbyspan]]
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
Lyn 132:		Lyn 132:
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Riga]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Riga]]
	\|[[Lets]]		\|[[Lets]]
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van Letland]]
	\|–
	\|–		\|–
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
Lyn 138:		Lyn 138:
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vilnius]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vilnius]]
	\|[[Litaus]]		\|[[Litaus]]
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van Litaue]]
	\|–
	\|–		\|–
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
Lyn 182:		Lyn 182:
	\|[[Vlag van Papoea-Nieu-Guinee]]		\|[[Vlag van Papoea-Nieu-Guinee]]
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan]]
			\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] '''{{vlagland\|Paraguay}}'''
			\|[[Asunción]]
			\|[[Spaans]]
			\|[[Vlag van Paraguay]]
			\|[[Lêer:Articles for improvement star.svg\|20px]] [[Paraguaanse nasionale rugbyspan]]
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] '''{{vlagland\|Pole}}'''		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] '''{{vlagland\|Pole}}'''
Lyn 199:		Lyn 205:
	\|[[Chinees]]-[[Mandaryns]], [[Formosaanse tale\|Formosaans]], [[Taiwannees]], [[Hakka]]		\|[[Chinees]]-[[Mandaryns]], [[Formosaanse tale\|Formosaans]], [[Taiwannees]], [[Hakka]]
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van die Republiek China]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van die Republiek China]]
			\|[[Lêer:Articles for improvement star.svg\|20px]] [[Taiwannese nasionale rugbyspan]]
	\|–
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] '''{{vlagland\|Roemenië}}'''		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] '''{{vlagland\|Roemenië}}'''
	\|[[Boekarest]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Boekarest]]
	\|[[Roemeens]]		\|[[Roemeens]]
	\|–		\|–
Lyn 240:		Lyn 246:
	\|[[Stockholm]]		\|[[Stockholm]]
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Sweeds]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Sweeds]]
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van Swede]]
	\|–
	\|–		\|–
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
Lyn 270:		Lyn 276:
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Reykjavik]]		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Reykjavik]]
	\|[[Yslands]]		\|[[Yslands]]
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vlag van Ysland]]
	\|–
	\|–		\|–
	\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center

Gebruiker:SpesBona/Werksbank

2026-06-01T19:30:27Z

Hersien

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:30, 1 Junie 2026
Lyn 5:		Lyn 5:
	Afrikaans Wikipedia Featured Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale [[rugby]]spanne volgens status op die Afrikaanse Wikipedia		Afrikaans Wikipedia Featured Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale [[rugby]]spanne volgens status op die Afrikaanse Wikipedia
	German Wikipedia Good Articles Cricket.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale krieketspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia		German Wikipedia Good Articles Cricket.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale krieketspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia
	~~Afrikaans~~ Wikipedia ~~Featured~~ Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale rugbyspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia		German Wikipedia Good Articles Rugby.png\|duimnael\|links\|150px\|Nasionale rugbyspanne volgens status op die Duitstalige Wikipedia
	</gallery>		</gallery>

Lyn 11:		Lyn 11:
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|'''Artikel'''		\|'''Artikel'''
	\|'''Rede ~~waarom~~ die artikel ~~uitgebrei~~ ~~word~~'''		\|'''Rede om die artikel uit te brei'''
	\|'''Stand van sake'''		\|'''Stand van sake'''
	\|'''Prioriteit'''		\|'''Prioriteit'''
Lyn 116:		Lyn 116:
	\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[T20I-wêreldbeker 2021]]<br />'''(Klaar)'''		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[T20I-wêreldbeker 2021]]<br />'''(Klaar)'''
	\|Dit was die eerste internasionale kriekettoernooi wat in beide Oman en die Verenigde Arabiese Emirate aangebied is, asook die eerste vername kriekettoernooi wat geheel en al deur geassosieerde lede van die IKR gehuisves is. Tydens die toernooi het ook Namibië geskiedenis gemaak en vir die eerste keer die tweede rondte van enige IKR-toernooi gehaal.		\|Dit was die eerste internasionale kriekettoernooi wat in beide Oman en die Verenigde Arabiese Emirate aangebied is, asook die eerste vername kriekettoernooi wat geheel en al deur geassosieerde lede van die IKR gehuisves is. Tydens die toernooi het ook Namibië geskiedenis gemaak en vir die eerste keer die tweede rondte van enige IKR-toernooi gehaal. In die eindstryd het met Australië en Nieu-Seeland twee spanne mekaar ontmoet wat nog nie ’n T20I-wêreldbekertitel ingepalm het nie.
	\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''		\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
	\|{{uitgevoer}}, September 2024		\|{{uitgevoer}}, September 2024
Lyn 138:		Lyn 138:
	\|Terugkeer van 'n internasionale kriekettoernooi na Pakistan, maar Indië het daarop aangedring om op 'n neutrale plek te speel. Afghanistan het sy Kampioenetrofeedebuut gemaak en kon 'n skokoorwinning oor Engeland aanteken.		\|Terugkeer van 'n internasionale kriekettoernooi na Pakistan, maar Indië het daarop aangedring om op 'n neutrale plek te speel. Afghanistan het sy Kampioenetrofeedebuut gemaak en kon 'n skokoorwinning oor Engeland aanteken.
	\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''		\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
	\|{{uitgevoer}}, ~~iewers~~ ~~in 2026~~		\|{{uitgevoer}}, Maart 2025
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Vrouekrieketwêreldbeker 2025]]<br />'''(Klaar)'''
			\|In die eindstryd het met Indië en Suid-Afrika twee spanne mekaar ontmoet wat nog nie ’n vrouekrieketwêreldbekertitel ingepalm het nie.
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, Maart 2025
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[T20I-wêreldbeker 2026]]<br />'''(Klaar)'''
			\|Selfde formaat as in 2024. Italië het sy T20I-wêreldbekerdebuut gemaak. Indië het ook geskiedenis gemaak en die eerste span geword wat sy titel suksesvol verdedig en ook sy derde titel ingepalm het. Daarbenewens het Zimbabwe vir die tweede keer die tweede rondte van 'n T20I-toernooi gehaal.
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, Maart 2026
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[T20I-vrouewêreldbeker 2024]]<br />'''(Klaar)'''
			\|Dit was die eerste internasionale vrouekriekettoernooi wat in die Verenigde Arabiese Emirate aangebied is, asook die eerste vername vrouekriekettoernooi wat geheel en al deur 'n geassosieerde lid van die IKR gehuisves is. In die eindstryd het met Nieu-Seeland en Suid-Afrika twee spanne mekaar ontmoet wat nog nie ’n T20I-vrouewêreldbekertitel ingepalm het nie.
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, September 2024
	\|}		\|}

	; Projek van uitstekende voorbladartikels in twee tale (in Afrikaans en Duits). 32 uit 32 rugbyartikels en 26 uit 26 krieketartikels is reeds klaar, d.w.s. 58 uit 58 sportartikels in albei tale is identies en klaar. Elke Afrikaanse voorbladartikel is nou 'n lesenswaardige artikel op die Duitstalige Wikipedia.		; Projek van uitstekende voorbladartikels in twee tale (in Afrikaans en Duits). 32 uit 32 rugbyartikels en 29 uit 29 krieketartikels is reeds klaar, d.w.s. 61 uit 61 sportartikels in albei tale is identies en klaar. Elke Afrikaanse voorbladartikel is nou 'n lesenswaardige artikel op die Duitstalige Wikipedia.
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|'''Afrikaanse artikel'''		\|'''Afrikaanse artikel'''
Lyn 397:		Lyn 412:
	\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''		\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
	\|{{uitgevoer}}, Junie 2023		\|{{uitgevoer}}, Junie 2023
	\|- style="background-color:#~~990000~~; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Duitse nasionale krieketspan]]<br />('''Klaar''')		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Duitse nasionale krieketspan]]<br />('''Klaar''')
	\|~~<s>~~[[:de:Deutsche Cricket-Nationalmannschaft\|Deutsche Cricket-Nationalmannschaft]]<br />(~~nie langer beplan nie~~)~~</s>~~		\|[[Lêer:Qsicon lesenswert.svg\|15px]] [[:de:Deutsche Cricket-Nationalmannschaft\|Deutsche Cricket-Nationalmannschaft]]<br />('''Klaar''')
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
	\|Die kandidatuur vir lesenswaardige status op die Duitstalige Wikipedia het misluk, terwyl die Afrikaanse kandidatuur vir voorbladstatus geslaag het.
	\|{{uitgevoer}}, Mei ~~2023~~		\|{{uitgevoer}}, Mei 2026
	\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center		\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
	\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Britse en Ierse Leeus]]<br />('''Klaar''')		\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Britse en Ierse Leeus]]<br />('''Klaar''')
Lyn 442:		Lyn 457:
	\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''		\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
	\|{{uitgevoer}}, Oktober 2024		\|{{uitgevoer}}, Oktober 2024
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Nigeriese nasionale krieketspan]]<br />('''Klaar''')
			\|[[Lêer:Qsicon lesenswert.svg\|15px]] [[:de:Nigerianische Cricket-Nationalmannschaft\|Nigerianische Cricket-Nationalmannschaft]]<br />('''Klaar''')
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, Mei 2026
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Tanzaniese nasionale krieketspan]]<br />('''Klaar''')
			\|[[Lêer:Qsicon lesenswert.svg\|15px]] [[:de:Tansanische Cricket-Nationalmannschaft\|Tansanische Cricket-Nationalmannschaft]]<br />('''Klaar''')
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, Mei 2026
			\|- style="background-color:#090; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Cscr-featured.svg\|20px]] [[Tanzaniese nasionale krieketspan]]<br />('''Klaar''')
			\|[[Lêer:Qsicon lesenswert.svg\|15px]] [[:de:Tansanische Cricket-Nationalmannschaft\|Tansanische Cricket-Nationalmannschaft]]<br />('''Klaar''')
			\|{{uitgevoer}}, '''klaar'''
			\|{{uitgevoer}}, Mei 2026
			\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Articles for improvement star.svg\|20px]] [[Paraguaanse nasionale rugbyspan]]<br />(voltooiing beplan)
			\|[[Lêer:Qsicon inArbeit.svg\|15px]] [[:de:Paraguayische Rugby-Union-Nationalmannschaft\|Paraguayische Rugby-Union-Nationalmannschaft]]<br />(beplan)
			\|Inhoud is klaar daargestel, slegs statistieke word benodig
			\|iewers in 2026
			\|- style="background-color:#fc0; color:black;" align=center
			\|[[Lêer:Articles for improvement star.svg\|20px]] [[Taiwannese nasionale rugbyspan]]<br />(voltooiing beplan)
			\|[[Lêer:Qsicon inArbeit.svg\|15px]] [[:de:Taiwanische Rugby-Union-Nationalmannschaft\|Taiwanische Rugby-Union-Nationalmannschaft]]<br />(beplan)
			\|Inhoud is klaar daargestel, slegs statistieke word benodig
			\|iewers in 2026
	\|}		\|}

Sjabloon:Aktueel

2026-06-01T19:30:18Z

Hersien

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:30, 1 Junie 2026
Lyn 2:		Lyn 2:
	* Die 48 deelnemende nasionale [[sokker]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2026\|23ste FIFA Sokker-Wêreldbeker]]; dié toernooi word van 11 Junie tot 19 Julie in [[Kanada]], [[Meksiko]] en die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]] beslis.		* Die 48 deelnemende nasionale [[sokker]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2026\|23ste FIFA Sokker-Wêreldbeker]]; dié toernooi word van 11 Junie tot 19 Julie in [[Kanada]], [[Meksiko]] en die [[Verenigde State van Amerika\|Verenigde State]] beslis.
	* Die twaalf deelnemende nasionale vroue[[krieket]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[T20I-vrouewêreldbeker 2026\|tiende T20I-vrouewêreldbeker]]; dié toernooi word van 12 Junie tot 5 Julie in [[Engeland]] beslis.		* Die twaalf deelnemende nasionale vroue[[krieket]]spanne is besig met opwarmingswedstryde vir die [[T20I-vrouewêreldbeker 2026\|tiende T20I-vrouewêreldbeker]]; dié toernooi word van 12 Junie tot 5 Julie in [[Engeland]] beslis.
	* '''[[Pous Leo XIV]]''' publiseer ''[[Magnifica Humanitas]]'', sy ~~eerste~~ ~~ensiklieka~~.		* '''[[Pous Leo XIV]]''' publiseer sy eerste ensikliek ''[[Magnifica Humanitas]]'', waarin hy die verhouding tussen mense en [[kunsmatige intelligensie]] bespreek.
	* Die [[Verenigde Arabiese Emirate]], een van die wêreld se belangrikste [[ruolie]]uitvoerlande, verlaat die [[OPUL\|Organisasie van Petroleumuitvoerlande]] (OPUL).		* Die [[Verenigde Arabiese Emirate]], een van die wêreld se belangrikste [[ruolie]]uitvoerlande, verlaat die [[OPUL\|Organisasie van Petroleumuitvoerlande]] (OPUL).
	* Die [[Tisza-party]] onder [[Péter Magyar]] wen tydens die [[Hongarye\|Hongaarse]] parlementsverkiesing 'n volstrekte meerderheid en beëindig 16 jaar se heerskappy deur [[Viktor Orbán]] se [[Fidesz]]-party.		* Die [[Tisza-party]] onder [[Péter Magyar]] wen tydens die [[Hongarye\|Hongaarse]] parlementsverkiesing 'n volstrekte meerderheid en beëindig 16 jaar se heerskappy deur [[Viktor Orbán]] se [[Fidesz]]-party.

Indiese Premierliga

2026-06-01T19:30:07Z

Bygewerk

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 19:30, 1 Junie 2026
Lyn 19:		Lyn 19:
	}}		}}

	Die '''Indiese Premierliga''' (''IPL'', van [[Engels]]: ''Indian Premier League''; [[Hindi]]: इंडियन प्रीमियर लीग) is ’n professionele [[Twintig20\|~~T20I~~]]-[[krieket]]liga in [[Indië]] wat deur die [[Raad vir Beheer van Krieket in Indië]] gereël word.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/tata-group-to-replace-vivo-as-ipl-title-sponsors-from-this-year/articleshow/88830655.cms \|title=IPL 2022: Tata group to replace Vivo as IPL title sponsors from this year \|publisher=[[The Times of India]] \|date=11 Januarie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Dit is in 2007 gestig en word tussen tien stadsgebaseerde spanne beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/tim-wigmore-how-can-the-ipl-become-a-global-sports-giant-1150459 \|title=How can the IPL become a global sports giant? \|publisher=ESPNcricinfo \|date=28 Junie 2018 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die IPL is die gewildste en rykste krieketliga wêreldwyd en die elfde rykste sportliga volgens inkomste. Dit word jaarliks tussen Maart en Mei beslis. Dit beskik oor ’n eksklusiewe pouse in die [[Internasionale Krieketraad]] (IKR) se toerprogram, wat tot minder internasionale toere in die tyd lei.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-now-has-window-in-icc-future-tours-programme-1129304 \|title=IPL now has window in ICC Future Tours Programme \|publisher=ESPNcricinfo \|date=12 Desember 2017 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Dit is ook die mees gesiene Indiese sportgebeurtenis volgens die Indiese Uitsaaipublieknavorsingsraad.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/business/india-business/how-indias-sports-leagues-are-on-a-meteoric-growth/articleshow/111921329.cms \|title=How India's sports leagues are on a meteoric growth \|publisher=[[The Times of India]] \|date=22 Julie 2024 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.barcindia.co.in/newsletter/rise-of-indian-sports-leagues.pdf \|title=Rise of Indian Sports Leagues \|publisher=Indiese Uitsaaipublieknavorsingsraad \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die Indiese Premierliga lok veral toeskouers van die Indiese subkontinent, maar ook uit [[Suid-Afrika]], die [[Britse Eilande]] en [[Wes-Indië]]. As gevolg van die tydsverskil met [[Australië]] en [[Nieu-Seeland]] en die nagtelike uitsaai van wedstryde is die IPL in dié twee lande minder gewild.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/thrills-spills-yawns-353142 \|title=Thrills, spills, yawns \|publisher=ESPNcricinfo \|date=1 Junie 2008 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref>		Die '''Indiese Premierliga''' (''IPL'', van [[Engels]]: ''Indian Premier League''; [[Hindi]]: इंडियन प्रीमियर लीग) is ’n professionele [[Twintig20\|T20]]-[[krieket]]liga in [[Indië]] wat deur die [[Raad vir Beheer van Krieket in Indië]] gereël word.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/tata-group-to-replace-vivo-as-ipl-title-sponsors-from-this-year/articleshow/88830655.cms \|title=IPL 2022: Tata group to replace Vivo as IPL title sponsors from this year \|publisher=[[The Times of India]] \|date=11 Januarie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Dit is in 2007 gestig en word tussen tien stadsgebaseerde spanne beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/tim-wigmore-how-can-the-ipl-become-a-global-sports-giant-1150459 \|title=How can the IPL become a global sports giant? \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Tim Wigmore \|date=28 Junie 2018 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die IPL is die gewildste en rykste krieketliga wêreldwyd en die elfde rykste sportliga volgens inkomste. Dit word jaarliks tussen Maart en Mei beslis. Dit beskik oor ’n eksklusiewe pouse in die [[Internasionale Krieketraad]] (IKR) se toerprogram, wat tot minder internasionale toere in die tyd lei.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-now-has-window-in-icc-future-tours-programme-1129304 \|title=IPL now has window in ICC Future Tours Programme \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Nagraj Gollapudi \|date=12 Desember 2017 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Dit is ook die mees gesiene Indiese sportgebeurtenis volgens die Indiese Uitsaaipublieknavorsingsraad.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/business/india-business/how-indias-sports-leagues-are-on-a-meteoric-growth/articleshow/111921329.cms \|title=How India's sports leagues are on a meteoric growth \|publisher=[[The Times of India]] \|date=22 Julie 2024 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.barcindia.co.in/newsletter/rise-of-indian-sports-leagues.pdf \|title=Rise of Indian Sports Leagues \|publisher=Indiese Uitsaaipublieknavorsingsraad \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die Indiese Premierliga lok veral toeskouers van die Indiese subkontinent, maar ook uit [[Suid-Afrika]], die [[Britse Eilande]] en [[Wes-Indië]]. As gevolg van die tydsverskil met [[Australië]] en [[Nieu-Seeland]] en die nagtelike uitsaai van wedstryde is die IPL in dié twee lande minder gewild.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/thrills-spills-yawns-353142 \|title=Thrills, spills, yawns \|publisher=ESPNcricinfo \|date=1 Junie 2008 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref>

	In 2010 het die IPL die eerste sportgebeurtenis geword wat regstreeks op [[YouTube]] uitgesaai is.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-matches-to-be-broadcast-live-on-youtube-445173 \|title=IPL matches to be broadcast live on Youtube \|publisher=ESPNcricinfo \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.telegraph.co.uk/sport/cricket/twenty20/ipl/7033597/IPL-to-broadcast-live-on-YouTube.html \|title=IPL to broadcast live on YouTube \|publisher=The Telegraph \|author=Nick Hoult \|date=20 Januarie 2010 \|accessdate=11 ~~Januarie~~ 2022 \|archive-url=https://ghostarchive.org/archive/20220111/https://www.telegraph.co.uk/sport/cricket/twenty20/ipl/7033597/IPL-to-broadcast-live-on-YouTube.html \|archive-date=11 Januarie 2022 \|url-status=live}}</ref> In 2014 was dit sesde op die ranglys van al die sportligas volgens bywoning.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.smh.com.au/sport/cricket/big-bash-league-jumps-into-top-10-of-most-attended-sports-leagues-in-the-world-20160110-gm2w8z.html \|title=Big Bash League jumps into top 10 of most attended sports leagues in the world \|publisher=The Sydney Morning Herald \|author=Chris Barrett \|date=11 Januarie ~~2026~~ \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> As gevolg van die IPL se sukses is ander Indiese sportligas gestig.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://theprint.in/opinion/pov/how-tamil-nadu-premier-league-became-a-feeder-series-for-ipl/1065828/~~%3Famp&ved=2ahUKEwjRqJnk9qmAAxW9zzgGHQf6AIoQFnoECCUQAQ&usg=AOvVaw1_L0DlYmZrqQK4e4o2tdQ0~~ \|title=How Tamil Nadu Premier League became a feeder series for IPL \|publisher=The Print \|~~accessdate~~=28 ~~Augustus 2023~~ \|archive-url=https://web.archive.org/web/20230828191809/https://theprint.in/opinion/pov/how-tamil-nadu-premier-league-became-a-feeder-series-for-ipl/1065828/?amp&ved=2ahUKEwjRqJnk9qmAAxW9zzgGHQf6AIoQFnoECCUQAQ&usg=AOvVaw1_L0DlYmZrqQK4e4o2tdQ0 \|archive-date=28 ~~August~~ ~~2023~~ \|~~url-status~~=~~dead~~}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.hindustantimes.com/cricket/move-over-ipl-the-indian-rural-cricket-league-is-here/story-srsc83tlpQ8ZjwDGK4BtbL.html \|title=Move over IPL, the Indian rural cricket league is here \|publisher=Hindustan Times \|date=12 April 2015 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die IPL is ná die Nasionale Voetballiga die naasrykste sportliga wêreldwyd volgens wedstrydinkomste.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.indiatoday.in/sports/cricket/story/ipl-media-rights-digital-value-more-than-tv-2nd-most-valuable-jay-shah-1962410-2022-06-14 \|title=IPL world's second-most valued sporting league in terms of per match value, digital rights costlier than TV \|publisher=India Today \|date=14 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> In 2023 het die liga sy mediaregte vir die volgende vier seisoene vir $6,4 miljard aan Viacom18 en Star Sports verkoop,<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.financialexpress.com/business/brandwagon-ipl-media-rights-bcci-hits-a-six-while-viacom18-and-star-india-scramble-for-the-ball-2566141/lite/ \|title=IPL media rights BCCI hits a six while star India and Viacom18 scramble for the ball \|publisher=The Financial Express \|date=20 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> waarvolgens elke IPL-wedstryd ’n waarde van $13,4 miljoen het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/ipl-media-rights-at-rs-104-crore-ipl-overtakes-epl-in-per-match-value/articleshow/92169438.cms \|title=IPL media rights at ₹104 million IPL... \|publisher=Times of India \|date=14 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die Indiese Premierliga dra intussen jaarliks ₹8 635 crore ($1,57 miljard) tot Indië se [[bruto binnelandse produk]] by.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.abc.net.au/asia/ipl-rise-financial-powerhouse-reshaping-global-sports/105209754 \|title=How the IPL became a financial powerhouse that's reshaped global sports \|publisher=Australian Broadcasting Corporation \|author=Taruka Srivastav \|date=24 April 2025 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Teen ~~2025~~ is daar 18 IPL-seisoene beslis. Die huidige kampioen is die Royal Challengers Bengaluru wat die 2026-seisoen gewen het nadat hulle die Gujarat Titans in die eindstryd kon klop.		In 2010 het die IPL die eerste sportgebeurtenis geword wat regstreeks op [[YouTube]] uitgesaai is.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-matches-to-be-broadcast-live-on-youtube-445173 \|title=IPL matches to be broadcast live on Youtube \|publisher=ESPNcricinfo \|date=20 Januarie 2010 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.telegraph.co.uk/sport/cricket/twenty20/ipl/7033597/IPL-to-broadcast-live-on-YouTube.html \|title=IPL to broadcast live on YouTube \|publisher=The Telegraph \|author=Nick Hoult \|date=20 Januarie 2010 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> In 2014 was dit sesde op die ranglys van al die sportligas volgens bywoning.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.smh.com.au/sport/cricket/big-bash-league-jumps-into-top-10-of-most-attended-sports-leagues-in-the-world-20160110-gm2w8z.html \|title=Big Bash League jumps into top 10 of most attended sports leagues in the world \|publisher=The Sydney Morning Herald \|author=Chris Barrett \|date=11 Januarie 2016 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> As gevolg van die IPL se sukses is ander Indiese sportligas gestig.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://theprint.in/opinion/pov/how-tamil-nadu-premier-league-became-a-feeder-series-for-ipl/1065828/ \|title=How Tamil Nadu Premier League became a feeder series for IPL \|publisher=The Print \|author=Sanskriti Bhatnagar \|date=2 Augustus 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.hindustantimes.com/cricket/move-over-ipl-the-indian-rural-cricket-league-is-here/story-srsc83tlpQ8ZjwDGK4BtbL.html \|title=Move over IPL, the Indian rural cricket league is here \|publisher=[[Hindustan Times]] \|date=12 April 2015 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die IPL is ná die Nasionale Voetballiga die naasrykste sportliga wêreldwyd volgens wedstrydinkomste.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.indiatoday.in/sports/cricket/story/ipl-media-rights-digital-value-more-than-tv-2nd-most-valuable-jay-shah-1962410-2022-06-14 \|title=IPL world's second-most valued sporting league in terms of per match value, digital rights costlier than TV \|publisher=India Today \|date=14 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> In 2023 het die liga sy mediaregte vir die volgende vier seisoene vir $6,4 miljard aan Viacom18 en Star Sports verkoop,<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.financialexpress.com/business/brandwagon-ipl-media-rights-bcci-hits-a-six-while-viacom18-and-star-india-scramble-for-the-ball-2566141/lite/ \|title=IPL media rights BCCI hits a six while star India and Viacom18 scramble for the ball \|publisher=The Financial Express \|author=Vainavi Mahendra \|date=20 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> waarvolgens elke IPL-wedstryd ’n waarde van $13,4 miljoen het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/ipl-media-rights-at-rs-104-crore-ipl-overtakes-epl-in-per-match-value/articleshow/92169438.cms \|title=IPL media rights at ₹104 million IPL... \|publisher=Times of India \|date=14 Junie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die Indiese Premierliga dra intussen jaarliks ₹8 635 crore ($1,57 miljard) tot Indië se [[bruto binnelandse produk]] by.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.abc.net.au/asia/ipl-rise-financial-powerhouse-reshaping-global-sports/105209754 \|title=How the IPL became a financial powerhouse that's reshaped global sports \|publisher=Australian Broadcasting Corporation \|author=Taruka Srivastav \|date=24 April 2025 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Teen 2026 is daar 19 IPL-seisoene beslis. Die huidige kampioen is die Royal Challengers Bengaluru wat die 2026-seisoen gewen het nadat hulle die Gujarat Titans in die eindstryd kon klop.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/ipl-2026-1510719/royal-challengers-bengaluru-vs-gujarat-titans-final-1535465/match-report \|title=Quicks and Kohli lead RCB to second straight IPL title \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Sidharth Monga \|date=31 Mei 2026 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref>

	Enkele toernooie is nie in Indië beslis nie. Die 2009-toernooi is om veiligheidsredes in [[Suid-Afrika]] aangebied. Die eerste wedstryde in 2014 is weens die Indiese parlementsverkiesing na die [[Verenigde Arabiese Emirate]] verskuif. Die 2020-seisoen is weens die wêreldwye [[Covid-19-pandemie]] van 19 September tot 10 November in die Verenigde Arabiese Emirate beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-2020-uae-to-host-tournament-from-september-19-to-november-10-1228264 \|title=IPL 2020: UAE to host tournament from September 19 to November 10 \|publisher=ESPNcricinfo \|date=2 Augustus 2020 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die daaropvolgende 2021-toernooi is ook deur die Verenigde Arabiese Emirate aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-2021-bcci-mulls-september-october-window-for-remainder-of-ipl-2021-1264041 \|title=BCCI mulls September-October window for remainder of IPL 2021 \|publisher=ESPNcricinfo \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> In 2022 is ’n vrouetoernooi van stapel gestuur, die Vrouepremierliga, en in 2023 vir die eerste keer beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.indiatoday.in/sports/cricket/story/bcci-plans-to-start-a-full-fledged-women-s-ipl-in-2023-sourav-ganguly-1908796-2022-02-04 \|title=BCCI plans to start a full-fledged women's IPL in 2023: Sourav Ganguly \|publisher=India Today \|date=4 Februarie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/let-the-journey-begin-bcci-garners-rs-4669-99-crore-for-sale-of-5-womens-premier-league-teams/articleshow/97310824.cms \|title='Let the journey begin': BCCI garners Rs 4669.99 crore for sale of 5 Women's Premier League teams \|publisher=[[The Times of India]] \|date=26 Januarie 2023 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref>		Enkele toernooie is nie in Indië beslis nie. Die 2009-toernooi is om veiligheidsredes in [[Suid-Afrika]] aangebied. Die eerste wedstryde in 2014 is weens die Indiese parlementsverkiesing na die [[Verenigde Arabiese Emirate]] verskuif. Die 2020-seisoen is weens die wêreldwye [[Covid-19-pandemie]] van 19 September tot 10 November in die Verenigde Arabiese Emirate beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-2020-uae-to-host-tournament-from-september-19-to-november-10-1228264 \|title=IPL 2020: UAE to host tournament from September 19 to November 10 \|publisher=ESPNcricinfo \|date=2 Augustus 2020 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> Die daaropvolgende 2021-toernooi is ook deur die Verenigde Arabiese Emirate aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/ipl-2021-bcci-mulls-september-october-window-for-remainder-of-ipl-2021-1264041 \|title=BCCI mulls September-October window for remainder of IPL 2021 \|publisher=ESPNcricinfo \|date=25 Mei 2021 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref> In 2022 is ’n vrouetoernooi van stapel gestuur, die Vrouepremierliga, en in 2023 vir die eerste keer beslis.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.indiatoday.in/sports/cricket/story/bcci-plans-to-start-a-full-fledged-women-s-ipl-in-2023-sourav-ganguly-1908796-2022-02-04 \|title=BCCI plans to start a full-fledged women's IPL in 2023: Sourav Ganguly \|publisher=India Today \|date=4 Februarie 2022 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://timesofindia.indiatimes.com/sports/cricket/ipl/top-stories/let-the-journey-begin-bcci-garners-rs-4669-99-crore-for-sale-of-5-womens-premier-league-teams/articleshow/97310824.cms \|title='Let the journey begin': BCCI garners Rs 4669.99 crore for sale of 5 Women's Premier League teams \|publisher=[[The Times of India]] \|date=26 Januarie 2023 \|accessdate=1 Junie 2026}}</ref>

	== Spanne ==		== Spanne ==
Lyn 478:		Lyn 478:
	* {{en}} {{hi}} [https://www.iplt20.com/ Amptelike webwerf]		* {{en}} {{hi}} [https://www.iplt20.com/ Amptelike webwerf]
	* {{en}} [https://www.espncricinfo.com/records/trophy/indian-premier-league-117 Indiese Premierliga] op ''ESPNcricinfo''		* {{en}} [https://www.espncricinfo.com/records/trophy/indian-premier-league-117 Indiese Premierliga] op ''ESPNcricinfo''
			* {{en}} {{cite web\|url=https://www.britannica.com/topic/Indian-Premier-League\|title=Indian Premier League\|publisher=[[Encyclopædia Britannica]]\|accessdate=1 Junie 2026}}

	{{Normdata}}		{{Normdata}}

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:31, 1 Junie 2026
Lyn 26:		Lyn 26:
	In 2022 speel sy vir die Blou Bulle Vrouespan vir die [[Pretoria\|Pretoria-span]] . Sy het slegs twee wedstryde vir [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Suid-Afrika]] gehad toe sy in September 2022 gekies is om in die [[Vrouerugbywêreldbeker 2021\|Wêreldbeker]] in Nieu-Seeland te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.rugbyworld.com/tournaments/rugby-world-cup/south-africa-womens-rugby-world-cup-squad-2022-145692\|title=South Africa Women's Rugby World Cup Squad 2022\|date=2022-09-21\|website=rugbyworld.com\|language=en\|access-date=2022-09-25}}</ref>		In 2022 speel sy vir die Blou Bulle Vrouespan vir die [[Pretoria\|Pretoria-span]] . Sy het slegs twee wedstryde vir [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Suid-Afrika]] gehad toe sy in September 2022 gekies is om in die [[Vrouerugbywêreldbeker 2021\|Wêreldbeker]] in Nieu-Seeland te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.rugbyworld.com/tournaments/rugby-world-cup/south-africa-womens-rugby-world-cup-squad-2022-145692\|title=South Africa Women's Rugby World Cup Squad 2022\|date=2022-09-21\|website=rugbyworld.com\|language=en\|access-date=2022-09-25}}</ref>

	In 2023 is sy gekies om die eerste uitgawe van die WXV te speel.<ref>{{Cite web\|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-core-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.</ref>		In 2023 is sy gekies om die eerste uitgawe van die WXV te speel.<ref name="core">{{Cite web\|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-core-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.</ref>

	In 2024 is sy weer opgeroep om aan die WXV deel te neem.<ref>{{Cite web \|date=22 September 2024 \|title=Dumke declared fit for WXV 2 campaign \|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2024/09/22/dumke-declared-fit-for-wxv-2-campaign/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref> Sy het beseer geraak teen [[Wallaroos\|Australië]] en die laaste wedstryd teen [[Italiaanse nasionale vrouerugbyspan\|Italië]] misgeloop.<ref>{{Cite web \|date=10 October 2024 \|title=Injuries force Swys' hand \|url=https://rugby365.com/countries/south-africa/injuries-force-swys-hand/ \|access-date=2025-07-09 \|website=rugby365.com \|language=en}}.</ref>		In 2024 is sy weer opgeroep om aan die WXV deel te neem.<ref>{{Cite web \|date=22 September 2024 \|title=Dumke declared fit for WXV 2 campaign \|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2024/09/22/dumke-declared-fit-for-wxv-2-campaign/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref> Sy het beseer geraak teen [[Wallaroos\|Australië]] en die laaste wedstryd teen [[Italiaanse nasionale vrouerugbyspan\|Italië]] misgeloop.<ref>{{Cite web \|date=10 October 2024 \|title=Injuries force Swys' hand \|url=https://rugby365.com/countries/south-africa/injuries-force-swys-hand/ \|access-date=2025-07-09 \|website=rugby365.com \|language=en}}.</ref>
Lyn 32:		Lyn 32:
	Met die Bulls Daisies het sy drie nasionale titels agtereenvolgens gewen.<ref>{{Cite web \|title=Unbeaten Bulls Daisies Storm To 2023 Title \|url=https://ruggas.co.za/unbeaten-bulls-daisies-storm-to-2023-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=ruggas.co.za \|language=en}}.</ref><ref>{{Cite web \|date=26 August 2023 \|title=Fourteen straight as Bulls Daisies claim Women's Premier Division title \|url=https://springboks.rugby//news-features/articles/2023/08/26/fourteen-straight-as-bulls-daisies-claim-women-s-premier-division-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref><ref name="BullsDaisies">{{Cite web \|date=29 March 2025 \|title=Bulls Daisies make it three in a row in the Women's Premier Division \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/29/bulls-daisies-make-it-three-in-a-row-in-the-women-s-premier-division/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> In 2025 is sy as die beste speler in die Suid-Afrikaanse Kampioenskap aangewys,<ref>{{Cite web \|date=13 March 2025 \|title=Kolbe and Roos step up to clinch top SA Rugby Awards \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/13/kolbe-and-roos-step-up-to-clinch-top-sa-rugby-awards/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> waarvan sy as puntemakers (127 punte) geëindig het.<ref name="BullsDaisies" />		Met die Bulls Daisies het sy drie nasionale titels agtereenvolgens gewen.<ref>{{Cite web \|title=Unbeaten Bulls Daisies Storm To 2023 Title \|url=https://ruggas.co.za/unbeaten-bulls-daisies-storm-to-2023-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=ruggas.co.za \|language=en}}.</ref><ref>{{Cite web \|date=26 August 2023 \|title=Fourteen straight as Bulls Daisies claim Women's Premier Division title \|url=https://springboks.rugby//news-features/articles/2023/08/26/fourteen-straight-as-bulls-daisies-claim-women-s-premier-division-title/ \|access-date=2025-07-09 \|website=springboks.rugby \|language=en}}.</ref><ref name="BullsDaisies">{{Cite web \|date=29 March 2025 \|title=Bulls Daisies make it three in a row in the Women's Premier Division \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/29/bulls-daisies-make-it-three-in-a-row-in-the-women-s-premier-division/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> In 2025 is sy as die beste speler in die Suid-Afrikaanse Kampioenskap aangewys,<ref>{{Cite web \|date=13 March 2025 \|title=Kolbe and Roos step up to clinch top SA Rugby Awards \|url=https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2025/03/13/kolbe-and-roos-step-up-to-clinch-top-sa-rugby-awards/ \|access-date=2025-07-09 \|website=sarugby.co.za \|language=en}}.</ref> waarvan sy as puntemakers (127 punte) geëindig het.<ref name="BullsDaisies" />

	Sy was ingesluit in die [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Springbok-vrouegroep]] vir die [[Vrouerugbywêreldbeker 2025\|2025 Vroue-rugbywêreldbeker]] wat in [[Engeland]] plaasgevind het.<ref name="South Africa2">{{cite web\|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2025/08/09/booi-leads-experienced-sa-squad-to-women-s-rugby-world-cup-2025/\|title=Booi leads experienced squad to Women's RWC 2025\|date=9 August 2025\|website=Springboks Rugby\|access-date=10 August 2025}}</ref><ref~~>{{Cite~~ ~~web\|url~~=~~https://www.sarugby.co.za/news-features/articles/2023/09/29/experienced-~~core~~-to-springbok-women-for-wxv-2/\|title=Experienced~~ ~~core to Springbok Women for WXV 2\|date=29 September 2023\|website=sarugby.co.za\|language=en\|access-date=2025-07-09}}.<~~/~~ref~~>		Sy was ingesluit in die [[Suid-Afrikaanse nasionale vrouerugbyspan\|Springbok-vrouegroep]] vir die [[Vrouerugbywêreldbeker 2025\|2025 Vroue-rugbywêreldbeker]] wat in [[Engeland]] plaasgevind het.<ref name="South Africa2">{{cite web\|url=https://www.springboks.rugby/news-features/articles/2025/08/09/booi-leads-experienced-sa-squad-to-women-s-rugby-world-cup-2025/\|title=Booi leads experienced squad to Women's RWC 2025\|date=9 August 2025\|website=Springboks Rugby\|access-date=10 August 2025}}</ref><ref name="core" />

	== Verwysings ==		== Verwysings ==

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:16, 1 Junie 2026
Lyn 2:		Lyn 2:
	'''Iwan Aleksandrowitsj Iljin''' ([[Russies]]: Иванъ Александровичъ Ильинъ, [[9 April]] [O.S. 28 Maart] [[1883]] – [[21 Desember]] [[1954]]) was 'n Russiese regsgeleerde, godsdienstige en politieke [[filosoof]], [[Slawofilie\|slawofiel]], redenaar en konserwatiewe monargis. Hy het die [[Februarie-rewolusie]] as 'n "tydelike wanorde" en die [[Oktober-rewolusie]] as 'n "nasionale katastrofe" beskou en het aktief by die stryd teen die [[Bolsjewis\|Bolsjewistiese]] regime aangesluit.<ref name="marsiada.ru">{{cite web \| url=http://marsiada.ru/359/407/644/668/ \| title=Иван Александрович Ильин. Биография }}{{Dooie skakel\|date=Januarie 2025 \|bot=InternetArchiveBot \|fix-attempted=yes }}</ref> Hy het 'n [[Wit beweging\|wit]] emigrant-[[joernalis]], 'n slawofiel en 'n [[Ideologie\|ideoloog]] van die Russiese Al-Militêre Unie geword wat geglo het dat geweld die enigste manier was waardeur die [[Sowjet]]-regime omvergewerp kon word.<ref>[http://whiterussianshistory.org/rovs From the Russian Army to Underground Organizations: The Trajectory of the Whites in the European and French matrix]</ref>		'''Iwan Aleksandrowitsj Iljin''' ([[Russies]]: Иванъ Александровичъ Ильинъ, [[9 April]] [O.S. 28 Maart] [[1883]] – [[21 Desember]] [[1954]]) was 'n Russiese regsgeleerde, godsdienstige en politieke [[filosoof]], [[Slawofilie\|slawofiel]], redenaar en konserwatiewe monargis. Hy het die [[Februarie-rewolusie]] as 'n "tydelike wanorde" en die [[Oktober-rewolusie]] as 'n "nasionale katastrofe" beskou en het aktief by die stryd teen die [[Bolsjewis\|Bolsjewistiese]] regime aangesluit.<ref name="marsiada.ru">{{cite web \| url=http://marsiada.ru/359/407/644/668/ \| title=Иван Александрович Ильин. Биография }}{{Dooie skakel\|date=Januarie 2025 \|bot=InternetArchiveBot \|fix-attempted=yes }}</ref> Hy het 'n [[Wit beweging\|wit]] emigrant-[[joernalis]], 'n slawofiel en 'n [[Ideologie\|ideoloog]] van die Russiese Al-Militêre Unie geword wat geglo het dat geweld die enigste manier was waardeur die [[Sowjet]]-regime omvergewerp kon word.<ref>[http://whiterussianshistory.org/rovs From the Russian Army to Underground Organizations: The Trajectory of the Whites in the European and French matrix]</ref>

	As 'n anti-kommunis<ref name="Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist">{{cite web \| url=https://ridl.io/ivan-ilyin-a-fashionable-fascist/ \| title=Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist }}</ref> het Iljin [[Hitler]] aanvanklik verdedig, maar sy kritiek op [[totalitarisme]] is glad nie deur die [[Nazi-Duitsland\|Nazi-regime]] waardeer nie. Boonop het hy in 1934 geweier om hul bevele te aanvaar om Nazi-propaganda in die Russiese Akademiese Instituut te versprei en is daarna uit sy pos verwyder en van alle verdere indiensneming verbied.<ref>"Il'in, Ivan Aleksandrovich (1883–1954) ." ''Encyclopedia of Philosophy.'' Encyclopedia.com. 22 Desember 2022 <https://www.encyclopedia.com>.</ref> Binne 'n jaar is hy ontslaan omdat hy Russies was, gearresteer en daarna verbied om openbare verskynings by die Russiese Wetenskaplike Instituut te maak omdat hy geweier het om [[Antisemitisme\|antisemitiese]] beleid te bevorder.<ref>Valliere, P. (2021). "Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith". In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15. {{ISBN\|9781003017097}}.</ref> Terwyl Iljin sy hoofbron van inkomste verloor het, het [[Sergei Rachmaninoff]] hom finansieel gehelp om in 1938 in [[Switserland]] te bly. Aangesien Iljin nie toegelaat is om te werk of polities aktief te wees nie,<ref>{{cite news \|title=Vladimir Putin sits atop a crumbling pyramid of power \|url=https://www.theguardian.com/commentisfree/2022/feb/27/vladimir-putin-russia-ukraine-power \|work=The Guardian \|date=27 Februarie 2022}}</ref> het hy meestal estetiese, etiese en sielkundige vrae bestudeer.<ref>[https://www.academia.edu/41824323/ETHICAL_AND_PSYCHOLOGICAL_PROBLEMS_IN_THE_WORKS_OF_I_A_ILYIN ETHICAL AND PSYCHOLOGICAL PROBLEMS IN THE WORKS OF I.A. ILYIN by Olga Savvina and Ivan Lapshin]</ref>		As 'n anti-kommunis<ref name="Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist">{{cite web \| url=https://ridl.io/ivan-ilyin-a-fashionable-fascist/ \| title=Ivan Ilyin: A Fashionable Fascist }}</ref> het Iljin [[Hitler]] aanvanklik verdedig, maar sy kritiek op [[totalitarisme]] is glad nie deur die [[Nazi-Duitsland\|Nazi-regime]] waardeer nie. Boonop het hy in 1934 geweier om hul bevele te aanvaar om Nazi-propaganda in die Russiese Akademiese Instituut te versprei en is daarna uit sy pos verwyder en van alle verdere indiensneming verbied.<ref>"Il'in, Ivan Aleksandrovich (1883–1954) ." ''Encyclopedia of Philosophy.'' Encyclopedia.com. 22 Desember 2022 <https://www.encyclopedia.com>.</ref> Binne 'n jaar is hy ontslaan omdat hy Russies was, gearresteer en daarna verbied om openbare verskynings by die Russiese Wetenskaplike Instituut te maak omdat hy geweier het om [[Antisemitisme\|antisemitiese]] beleid te bevorder.<ref name="val">Valliere, P. (2021). "Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith". In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15. {{ISBN\|9781003017097}}.</ref> Terwyl Iljin sy hoofbron van inkomste verloor het, het [[Sergei Rachmaninoff]] hom finansieel gehelp om in 1938 in [[Switserland]] te bly. Aangesien Iljin nie toegelaat is om te werk of polities aktief te wees nie,<ref>{{cite news \|title=Vladimir Putin sits atop a crumbling pyramid of power \|url=https://www.theguardian.com/commentisfree/2022/feb/27/vladimir-putin-russia-ukraine-power \|work=The Guardian \|date=27 Februarie 2022}}</ref> het hy meestal estetiese, etiese en sielkundige vrae bestudeer.<ref>[https://www.academia.edu/41824323/ETHICAL_AND_PSYCHOLOGICAL_PROBLEMS_IN_THE_WORKS_OF_I_A_ILYIN ETHICAL AND PSYCHOLOGICAL PROBLEMS IN THE WORKS OF I.A. ILYIN by Olga Savvina and Ivan Lapshin]</ref>

	Ivan Iljin, dikwels siek, het meer as 40 boeke en honderde artikels en pamflette in Russies en [[Duits]] geskryf. Byna al sy werke is deurdrenk van [[godsdiens]] en hou verband met Rusland. Iljin het nie tot die groep volgelinge van Vladimir Solovyof behoort nie, wat wêreldwye teokrasie verkondig het en met wie die Russiese godsdienstige en filosofiese Renaissance van die vroeë 20ste eeu gewoonlik geassosieer word.<ref name="marsiada.ru"/> Hy het gevra vir 'n patriargale vorm van heerskappy vir Rusland, gebaseer op Ortodoksie en geloof in die [[tsaar]] (die outokraat, nie die tiran nie).<ref>{{cite web \| url=https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/putin-s-plan-restore-romanovs-part-3-0 \| title=Putin's plan to restore the Romanovs (Part 3) \| Lowy Institute }}</ref><ref>[http://www.odinblago.ru/filosofiya/ilin/ilin_o_monarkhii_i_resp/10, Ilyin I. A., On the monarchy and the Republic. The danger of Monarchy, p. 568]</ref><ref>[https://www.lander.odessa.ua/doc/Putinism.pdf Walter Laquer (2015)]</ref> Beroepe op heldhaftigheid en morele aristokratisme verskyn regdeur Iljin se geskrifte.<ref~~>Valliere, P. (2021).~~ "~~Ivan Ilyin: Philosopher of Law, Force, and Faith~~"~~. In Valliere, P.; Poole, R. (eds.). Law and the Christian Tradition in Modern Russia. New York and Oxon: Routledge. bl. 306–337. doi:10.4324/9781003017097-15.~~ ~~{{ISBN\|9781003017097}}.<~~/~~ref~~> Hy het die verskaffer van die leerstelling van Westerse Russofobie geword.<ref>[https://books.google.com/books?id=v3zCCXSC7joC&q=Il%27in&pg=PA165 Philip T. Grier (1994) The Complex Legacy of Ivan Il'in, bl. 151. In: Russian Thought After Communism: The Recovery of a Philosophical Heritage edited by James Patrick Scanlan]</ref>		Ivan Iljin, dikwels siek, het meer as 40 boeke en honderde artikels en pamflette in Russies en [[Duits]] geskryf. Byna al sy werke is deurdrenk van [[godsdiens]] en hou verband met Rusland. Iljin het nie tot die groep volgelinge van Vladimir Solovyof behoort nie, wat wêreldwye teokrasie verkondig het en met wie die Russiese godsdienstige en filosofiese Renaissance van die vroeë 20ste eeu gewoonlik geassosieer word.<ref name="marsiada.ru"/> Hy het gevra vir 'n patriargale vorm van heerskappy vir Rusland, gebaseer op Ortodoksie en geloof in die [[tsaar]] (die outokraat, nie die tiran nie).<ref>{{cite web \| url=https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/putin-s-plan-restore-romanovs-part-3-0 \| title=Putin's plan to restore the Romanovs (Part 3) \| Lowy Institute }}</ref><ref>[http://www.odinblago.ru/filosofiya/ilin/ilin_o_monarkhii_i_resp/10, Ilyin I. A., On the monarchy and the Republic. The danger of Monarchy, p. 568]</ref><ref>[https://www.lander.odessa.ua/doc/Putinism.pdf Walter Laquer (2015)]</ref> Beroepe op heldhaftigheid en morele aristokratisme verskyn regdeur Iljin se geskrifte.<ref name="val" /> Hy het die verskaffer van die leerstelling van Westerse Russofobie geword.<ref>[https://books.google.com/books?id=v3zCCXSC7joC&q=Il%27in&pg=PA165 Philip T. Grier (1994) The Complex Legacy of Ivan Il'in, bl. 151. In: Russian Thought After Communism: The Recovery of a Philosophical Heritage edited by James Patrick Scanlan]</ref>

	Iljin het sy lewe lank 'n regte Hegelian gebly en die temas van die staat, wet en mag in die wêreldgeskiedenis ondersoek.<ref>{{cite web \| url=https://rodinananeve.ru/ivan-ilyin-voyna-uchit-nas-jit-lubia-nechto-visshee/ \| title=Иван Ильин: Война учит нас жить, любя нечто высшее · Родина на Неве \| date=3 Augustus 2022 }}</ref> Iljin het federalisme, neutraliteit,<ref>{{cite web \| url=https://www.derbund.ch/ich-moechte-mit-allem-dem-geliebten-schweizervolk-dienen-192592923504 \| title="Ich möchte dem Schweizervolk dienen" }}</ref> verwerp en was 'n vyand van Westerse [[analitiese filosofie]]. Die ultranasionalistiese Iljin was krities oor Westerse-styl demokrasie, en het eerder die belangrikheid van 'n sterk regering in ooreenstemming met Rusland se outokratiese erfenis beklemtoon.<ref>{{Cite news \|last=Snyder \|first=Timothy \|date=2016-09-20 \|title=Opinion {{!}} How a Russian Fascist Is Meddling in America's Election \|language=en-US \|work=The New York Times \|url=https://www.nytimes.com/2016/09/21/opinion/how-a-russian-fascist-is-meddling-in-americas-election.html \|access-date=2022-10-21 \|issn=0362-4331}}</ref><ref name="crisismagazine.com">{{cite web \| url=https://www.crisismagazine.com/2017/read-ivan-ilyin-understand-modern-russia \| title=Read Ivan Ilyin to Understand Modern Russia \| date=24 Augustus 2017 }}</ref> Hy het die ineenstorting van die Sowjetstaat voorspel. Iljin se sienings oor die sosiale struktuur van Rusland en wêreldgeskiedenis het 'n groot invloed gehad op post-Sowjet-intellektuele en politici, insluitend [[Aleksandr Solzhenitsyn]], en die Russiese president [[Wladimir Poetin]].<ref>{{Cite web \|title=Александр Солженицын. Как нам обустроить Россию \|url=http://www.lib.ru/PROZA/SOLZHENICYN/s_kak_1990.txt \|access-date=2022-05-11 \|website=www.lib.ru}}</ref><ref>Robinson, Paul (2012-03-28). "Putin's Philosophy". The American Conservative. Besoek op 2022-02-27.</ref>		Iljin het sy lewe lank 'n regte Hegelian gebly en die temas van die staat, wet en mag in die wêreldgeskiedenis ondersoek.<ref>{{cite web \| url=https://rodinananeve.ru/ivan-ilyin-voyna-uchit-nas-jit-lubia-nechto-visshee/ \| title=Иван Ильин: Война учит нас жить, любя нечто высшее · Родина на Неве \| date=3 Augustus 2022 }}</ref> Iljin het federalisme, neutraliteit,<ref>{{cite web \| url=https://www.derbund.ch/ich-moechte-mit-allem-dem-geliebten-schweizervolk-dienen-192592923504 \| title="Ich möchte dem Schweizervolk dienen" }}</ref> verwerp en was 'n vyand van Westerse [[analitiese filosofie]]. Die ultranasionalistiese Iljin was krities oor Westerse-styl demokrasie, en het eerder die belangrikheid van 'n sterk regering in ooreenstemming met Rusland se outokratiese erfenis beklemtoon.<ref>{{Cite news \|last=Snyder \|first=Timothy \|date=2016-09-20 \|title=Opinion {{!}} How a Russian Fascist Is Meddling in America's Election \|language=en-US \|work=The New York Times \|url=https://www.nytimes.com/2016/09/21/opinion/how-a-russian-fascist-is-meddling-in-americas-election.html \|access-date=2022-10-21 \|issn=0362-4331}}</ref><ref name="crisismagazine.com">{{cite web \| url=https://www.crisismagazine.com/2017/read-ivan-ilyin-understand-modern-russia \| title=Read Ivan Ilyin to Understand Modern Russia \| date=24 Augustus 2017 }}</ref> Hy het die ineenstorting van die Sowjetstaat voorspel. Iljin se sienings oor die sosiale struktuur van Rusland en wêreldgeskiedenis het 'n groot invloed gehad op post-Sowjet-intellektuele en politici, insluitend [[Aleksandr Solzhenitsyn]], en die Russiese president [[Wladimir Poetin]].<ref>{{Cite web \|title=Александр Солженицын. Как нам обустроить Россию \|url=http://www.lib.ru/PROZA/SOLZHENICYN/s_kak_1990.txt \|access-date=2022-05-11 \|website=www.lib.ru}}</ref><ref>Robinson, Paul (2012-03-28). "Putin's Philosophy". The American Conservative. Besoek op 2022-02-27.</ref>

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:14, 1 Junie 2026
Lyn 69:		Lyn 69:
	Britse seelui, wat by die Genuese hawe aangedoen het, het rondom 1890 die in die [[Verenigde Koninkryk]] reeds gevestigde rugby aan Italië bekendgestel. Maar vanaf die begin is dit deur sokker oorskadu en was ’n nissport. Daar word vermoed dat die Britte aanvanklik veral onder mekaar verkeer het.<ref>{{en}} {{cite book \|author=Richard Bath \|title=The Complete Book of Rugby \|publisher=Seven Oaks Ltd. \|date=1997 \|isbn=1-86200-013-1 \|pages=68}}</ref> Die eerste amptelike rugbywedstryd op Italiaanse bodem is op 2 April 1910 in [[Turyn]] tussen twee buitelandse klubs, die [[Parys]]e SCUF en die [[Genève\|Geneefse]] RC Servette, gehou. Twee weke later is die eerste Italiaanse rugbyklub, RC Torino, gestig, maar hulle het ná net een wedstryd teen die sokkerklub FC Pro Vercelli hulself weer ontbind.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Gianluca Barca, Gian Franco Bellè \|title=La sesta nazione. Ottant'anni di storia della Federazione Italiana Rugby \|publisher=Grafiche Step editrice \|location=Parma \|year=2008 \|pages=11}}</ref> Een jaar later het Stefano Bellandi, die bestuurder van die ''Teatro alla Scala'' in [[Milaan]], die beslissende impuls vir rugby se vestiging in Italië gelewer. Hy het, nadat hy ’n aantal jare in [[Frankryk]] deurgebring en die rugbysport leer ken het, na Italië teruggekeer en sy militêre diens gedoen. Saam met die hulp van ’n Franse vriend het hy ’n rugby-afdeling by die sportklub US Milanese gestig. Dit het op 2 April 1911 op die Arena Civica teen ’n span uit Voiron sy eerste wedstryd gespeel. Volgens ''La Gazzetta dello Sport'' was die toeskouers ten spyte van die 0–15-nederlaag opgewonde, waarvolgens verdere wedstryde gereël is.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=299–300}}</ref>		Britse seelui, wat by die Genuese hawe aangedoen het, het rondom 1890 die in die [[Verenigde Koninkryk]] reeds gevestigde rugby aan Italië bekendgestel. Maar vanaf die begin is dit deur sokker oorskadu en was ’n nissport. Daar word vermoed dat die Britte aanvanklik veral onder mekaar verkeer het.<ref>{{en}} {{cite book \|author=Richard Bath \|title=The Complete Book of Rugby \|publisher=Seven Oaks Ltd. \|date=1997 \|isbn=1-86200-013-1 \|pages=68}}</ref> Die eerste amptelike rugbywedstryd op Italiaanse bodem is op 2 April 1910 in [[Turyn]] tussen twee buitelandse klubs, die [[Parys]]e SCUF en die [[Genève\|Geneefse]] RC Servette, gehou. Twee weke later is die eerste Italiaanse rugbyklub, RC Torino, gestig, maar hulle het ná net een wedstryd teen die sokkerklub FC Pro Vercelli hulself weer ontbind.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Gianluca Barca, Gian Franco Bellè \|title=La sesta nazione. Ottant'anni di storia della Federazione Italiana Rugby \|publisher=Grafiche Step editrice \|location=Parma \|year=2008 \|pages=11}}</ref> Een jaar later het Stefano Bellandi, die bestuurder van die ''Teatro alla Scala'' in [[Milaan]], die beslissende impuls vir rugby se vestiging in Italië gelewer. Hy het, nadat hy ’n aantal jare in [[Frankryk]] deurgebring en die rugbysport leer ken het, na Italië teruggekeer en sy militêre diens gedoen. Saam met die hulp van ’n Franse vriend het hy ’n rugby-afdeling by die sportklub US Milanese gestig. Dit het op 2 April 1911 op die Arena Civica teen ’n span uit Voiron sy eerste wedstryd gespeel. Volgens ''La Gazzetta dello Sport'' was die toeskouers ten spyte van die 0–15-nederlaag opgewonde, waarvolgens verdere wedstryde gereël is.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=299–300}}</ref>

	Die [[Eerste Wêreldoorlog]] het hierdie ontwikkeling stopgesit. Ná die einde van die oorlog het Bellandi hom vir ’n herlewing van die Italiaanse rugbysport beywer en by die Milaanse ''Sport Club Italia'' ’n nuwe span saamgestel. Vervolgens het bykomende klubs ontstaan en middelgroot [[nywerheid]]sstede in die [[Povlakte]] soos Brescia, Parma, Rovigo en [[Treviso]] het in Italië se rugbyvestings ontwikkel (later het nog [[Rome]], [[Napels]] en L’Aquila bygekom). Op 26 Julie 1927 het Bellandi ’n “Propagandakomitee” gestig en die Franse joernalis Henri Desgrange, stigter van die [[Tour de France]], om ondersteuning gevra. Hy het gehelp om ’n aantal wedstryde van ’n nieamptelike Italiaanse keurspan teen verskeie Franse klubs te reël.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=303}}</ref> Enkele verteenwoordigers van die fascistiese Italiaanse regime het die propagandistiese waardes van die gewild wordende rugbysport opgemerk. Augusto Turati, sekretaris-generaals van die ''Partito Nazionale Fascista'' (PNF), het op 13 Mei 1928 die eerste wedstryd in die hoofstad gereël en die Stadio Nazionale del PNF beskikbaar gestel.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}</ref> Enkele maande later, op 26 September, is uit die destydse Propagandakomitee die [[Italiaanse Rugbyfederasie]] (''Federazione Italiana Rugby'', FIR) gestig, wat vervolgens die eerste nasionale kampioenskap aangebied het.<ref name="coni">{{it}} {{cite web \|url=https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|title=La storia della FIR \|publisher=Comitato Olimpico Nazionale Italiano \|date=2020 \|accessdate=21 Januarie 2021 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20210121190415/https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|archive-date=21 Januarie 2021 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref>		Die [[Eerste Wêreldoorlog]] het hierdie ontwikkeling stopgesit. Ná die einde van die oorlog het Bellandi hom vir ’n herlewing van die Italiaanse rugbysport beywer en by die Milaanse ''Sport Club Italia'' ’n nuwe span saamgestel. Vervolgens het bykomende klubs ontstaan en middelgroot [[nywerheid]]sstede in die [[Povlakte]] soos Brescia, Parma, Rovigo en [[Treviso]] het in Italië se rugbyvestings ontwikkel (later het nog [[Rome]], [[Napels]] en L’Aquila bygekom). Op 26 Julie 1927 het Bellandi ’n “Propagandakomitee” gestig en die Franse joernalis Henri Desgrange, stigter van die [[Tour de France]], om ondersteuning gevra. Hy het gehelp om ’n aantal wedstryde van ’n nieamptelike Italiaanse keurspan teen verskeie Franse klubs te reël.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=303}}</ref> Enkele verteenwoordigers van die fascistiese Italiaanse regime het die propagandistiese waardes van die gewild wordende rugbysport opgemerk. Augusto Turati, sekretaris-generaals van die ''Partito Nazionale Fascista'' (PNF), het op 13 Mei 1928 die eerste wedstryd in die hoofstad gereël en die Stadio Nazionale del PNF beskikbaar gestel.<ref name="rav305">{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}</ref> Enkele maande later, op 26 September, is uit die destydse Propagandakomitee die [[Italiaanse Rugbyfederasie]] (''Federazione Italiana Rugby'', FIR) gestig, wat vervolgens die eerste nasionale kampioenskap aangebied het.<ref name="coni">{{it}} {{cite web \|url=https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|title=La storia della FIR \|publisher=Comitato Olimpico Nazionale Italiano \|date=2020 \|accessdate=21 Januarie 2021 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20210121190415/https://www.coni.it/it/federazioni-sportive-nazionali/federazione-italiana-rugby-fir.html?view=minisito&layout=federazione \|archive-date=21 Januarie 2021 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref>

	=== Die nasionale span se eerste jare ===		=== Die nasionale span se eerste jare ===
	[[Lêer:Rugby Italia 1933.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1933]]		[[Lêer:Rugby Italia 1933.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1933]]
	[[Lêer:Rugby Italia 1942 Milano.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1942]]		[[Lêer:Rugby Italia 1942 Milano.jpg\|duimnael\|Die Italiaanse nasionale rugbyspan in 1942]]
	Die FIR het ook ’n amptelike nasionale span van stapel gestuur. Hul eerste toetswedstryd is op 29 Mei 1929 in [[Barcelona]] teen die eweneens debuutmakende [[Spaanse nasionale rugbyspan\|Spanje]] gehou. Voor ’n skare van 62 000 op die Montjuicstadion en in teenwoordigheid van die Spaanse koning Alfons XIII<ref>{{es}} {{cite web \|url=https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-19290521-49.html \|title=España vence a Italia por nueve puntos a cero \|publisher=ABC \|date=29 Mei 1929 \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref> is hulle met 9–0 verslaan; die Spaanse span het uitsluitlik uit [[Katalane]] bestaan. ’n Jaar later het Italië wraak geneem en in Milaan hul eerste tuiswedstryd met 3–0 gewen.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=306}}</ref> Op 19 Oktober 1929 het die Olimpiese beheerliggaam ''Comitato Olimpico Nazionale Italiano'' (CONI) die FIR ná net een jaar se werk ontbind en die bestuur van die nasionale kampioenskap oorgeneem.<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://www.archiviolastampa.it/component/option,com_lastampa/task,search/mod,libera/action,viewer/Itemid,3/page,5/articleid,1156_01_1929_0251_0005_24386420/anews,true/ \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=La Stampa \|date=20 Oktober 1929 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> Die presiese rede is nie bekend nie, maar daar word vermoed dat die fascistiese regime teenoor die kulturele verskynsel rugby toenemend met misnoë bekyk het, aangesien dit van ’n Britse oorsprong was. Die onderdrukking van rugby het gepaard gegaan met pogings om ’n nuwe balsport, ''Volata'' genoem, af te dwing, wat volgens bewerings ’n nasaat van die Romeinse Harpastum was.<ref~~>{{it}}~~ ~~{{cite book \|authors~~=~~Luciano~~ ~~Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=305}}<~~/~~ref~~> Volata het nie gewildheid verwerf nie, waarvolgens CONI die rugbybeheerligaam in Oktober 1932 herstig het, aanvanklik onder die Italiaaniseerde naam ''Federazione Italiana della Palla Ovale'' (“Italiaanse Ovaalbalbeheerliggaam”).<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://dlib.coninet.it/bookreader.php?&c=1&f=1023&p=4#page/4/mode/2up \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=Il Littoriale \|date=12 Oktober 1932 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> In die daaropvolgende jaar het die beheerliggaam onder die amper oorspronklike naam ''Federazione Italiana Rugbi'' verkeer (vanaf 1946 is rugby weer met ’n y geskryf).<ref name="coni" />		Die FIR het ook ’n amptelike nasionale span van stapel gestuur. Hul eerste toetswedstryd is op 29 Mei 1929 in [[Barcelona]] teen die eweneens debuutmakende [[Spaanse nasionale rugbyspan\|Spanje]] gehou. Voor ’n skare van 62 000 op die Montjuicstadion en in teenwoordigheid van die Spaanse koning Alfons XIII<ref>{{es}} {{cite web \|url=https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-19290521-49.html \|title=España vence a Italia por nueve puntos a cero \|publisher=ABC \|date=29 Mei 1929 \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref> is hulle met 9–0 verslaan; die Spaanse span het uitsluitlik uit [[Katalane]] bestaan. ’n Jaar later het Italië wraak geneem en in Milaan hul eerste tuiswedstryd met 3–0 gewen.<ref>{{it}} {{cite book \|authors=Luciano Ravagnani, Pierluigi Fadda \|title=Storia del rugby mondiale dalle origini ad oggi \|publisher=Vallardi \|year=1992 \|isbn=88-87110-92-1 \|pages=306}}</ref> Op 19 Oktober 1929 het die Olimpiese beheerliggaam ''Comitato Olimpico Nazionale Italiano'' (CONI) die FIR ná net een jaar se werk ontbind en die bestuur van die nasionale kampioenskap oorgeneem.<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://www.archiviolastampa.it/component/option,com_lastampa/task,search/mod,libera/action,viewer/Itemid,3/page,5/articleid,1156_01_1929_0251_0005_24386420/anews,true/ \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=La Stampa \|date=20 Oktober 1929 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> Die presiese rede is nie bekend nie, maar daar word vermoed dat die fascistiese regime teenoor die kulturele verskynsel rugby toenemend met misnoë bekyk het, aangesien dit van ’n Britse oorsprong was. Die onderdrukking van rugby het gepaard gegaan met pogings om ’n nuwe balsport, ''Volata'' genoem, af te dwing, wat volgens bewerings ’n nasaat van die Romeinse Harpastum was.<ref name="rav305" /> Volata het nie gewildheid verwerf nie, waarvolgens CONI die rugbybeheerligaam in Oktober 1932 herstig het, aanvanklik onder die Italiaaniseerde naam ''Federazione Italiana della Palla Ovale'' (“Italiaanse Ovaalbalbeheerliggaam”).<ref>{{it}} {{cite web \|url=http://dlib.coninet.it/bookreader.php?&c=1&f=1023&p=4#page/4/mode/2up \|title=La soppressione della federazione di rugby \|publisher=Il Littoriale \|date=12 Oktober 1932 \|accessdate=16 Maart 2026 \|pages=5}}</ref> In die daaropvolgende jaar het die beheerliggaam onder die amper oorspronklike naam ''Federazione Italiana Rugbi'' verkeer (vanaf 1946 is rugby weer met ’n y geskryf).<ref name="coni" />

	As gevolg van beheerliggaamsgeskille het die nasionale span drie jaar lank onaktief gebly, maar vanaf 1933 teen die destydse sterkste spanne van die vastelandse Europa te staan gekom. Die lede van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou [[Wêreldrugby]]) het egter oorwegend met mekaar verkeer. Die [[Franse nasionale rugbyspan]] was tot in 1983 die enigste wêreldklasspan buite die IRVR en tot in 1988 die enigste van die destydse Vyfnasies, wat amptelike toetswedstryde teen Italië gespeel het. Tydens die [[Europese Rugbykampioenskap\|Europese Nasiesbeker]] is op 17 Oktober 1937 in Parys die eerste wedstryd tussen albei spanne gereël en het in ’n 5–43-nederlaag vir die Italianers geëindig. Die ''Fédération internationale de rugby amateur'' (FIRA, vandag Rugby Europa) was verantwoordelik vir die reël van die Europese Nasiesbeker. Dié alternatiewe internasionale beheerliggaam is in 1934 op inisiatief van Frankryk gestig, nadat hulle uit die Vyfnasies geskors is. Een van die stigtingslede was die FIR; die ander was Spanje, [[Belgiese nasionale rugbyspan\|België]], [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]], Katalonië, [[Roemeense nasionale rugbyspan\|Roemenië]], [[Nederlandse nasionale rugbyspan\|Nederland]] en [[Duitse nasionale rugbyspan\|Nazi-Duitsland]].<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.rugbyeurope.eu/about-us/about-rugby-europe/ \|title=About us \|publisher=Rugby Europa \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref>		As gevolg van beheerliggaamsgeskille het die nasionale span drie jaar lank onaktief gebly, maar vanaf 1933 teen die destydse sterkste spanne van die vastelandse Europa te staan gekom. Die lede van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou [[Wêreldrugby]]) het egter oorwegend met mekaar verkeer. Die [[Franse nasionale rugbyspan]] was tot in 1983 die enigste wêreldklasspan buite die IRVR en tot in 1988 die enigste van die destydse Vyfnasies, wat amptelike toetswedstryde teen Italië gespeel het. Tydens die [[Europese Rugbykampioenskap\|Europese Nasiesbeker]] is op 17 Oktober 1937 in Parys die eerste wedstryd tussen albei spanne gereël en het in ’n 5–43-nederlaag vir die Italianers geëindig. Die ''Fédération internationale de rugby amateur'' (FIRA, vandag Rugby Europa) was verantwoordelik vir die reël van die Europese Nasiesbeker. Dié alternatiewe internasionale beheerliggaam is in 1934 op inisiatief van Frankryk gestig, nadat hulle uit die Vyfnasies geskors is. Een van die stigtingslede was die FIR; die ander was Spanje, [[Belgiese nasionale rugbyspan\|België]], [[Portugese nasionale rugbyspan\|Portugal]], Katalonië, [[Roemeense nasionale rugbyspan\|Roemenië]], [[Nederlandse nasionale rugbyspan\|Nederland]] en [[Duitse nasionale rugbyspan\|Nazi-Duitsland]].<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.rugbyeurope.eu/about-us/about-rugby-europe/ \|title=About us \|publisher=Rugby Europa \|accessdate=16 Maart 2026}}</ref>

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:11, 1 Junie 2026
Lyn 80:		Lyn 80:
	Die '''Italiaanse nasionale krieketspan''' ([[Italiaans]]: ''Nazionale maschile di cricket dell’Italia'') is die nasionale [[krieket]]span wat [[Italië]] in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Italië deur [[Italiaanse Krieketfederasie]] (''F.CR.I.'', van Italiaans: ''Federazione Cricket Italiana'') beheer. Hulle staan ook bekend as ''gli Azzurri'' (Italiaans vir: “die [[Hemelblou]]es”). [[Savoiblou]] is die gewone kleur van die nasionale spanne wat Italië verteenwoordig, aangesien dit die tradisionele kleur van die [[Huis van Savoje]] was wat van 1860 tot 1946 oor die Koninkryk Italië regeer het. Ná die [[Toetskrieket\|toetslande]] [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] asook die assosiaatlede [[Nederlandse nasionale krieketspan\|Nederland]] en [[Skotse nasionale krieketspan\|Skotland]] is Italië tradisioneel een van die sterker nasionale Europese krieketspanne.		Die '''Italiaanse nasionale krieketspan''' ([[Italiaans]]: ''Nazionale maschile di cricket dell’Italia'') is die nasionale [[krieket]]span wat [[Italië]] in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Italië deur [[Italiaanse Krieketfederasie]] (''F.CR.I.'', van Italiaans: ''Federazione Cricket Italiana'') beheer. Hulle staan ook bekend as ''gli Azzurri'' (Italiaans vir: “die [[Hemelblou]]es”). [[Savoiblou]] is die gewone kleur van die nasionale spanne wat Italië verteenwoordig, aangesien dit die tradisionele kleur van die [[Huis van Savoje]] was wat van 1860 tot 1946 oor die Koninkryk Italië regeer het. Ná die [[Toetskrieket\|toetslande]] [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] en [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] asook die assosiaatlede [[Nederlandse nasionale krieketspan\|Nederland]] en [[Skotse nasionale krieketspan\|Skotland]] is Italië tradisioneel een van die sterker nasionale Europese krieketspanne.

	Italië het vier keer aan die [[T20I-wêreldbeker]]kwalifisering deelgeneem en die 2025-kwalifisering as naaswenner ná Nederland afgesluit, waarmee hulle vir die [[T20I-wêreldbeker 2026]] kon kwalifiseer, hul eerste deelname aan dié toernooi.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/italy-and-netherlands-qualify-for-the-men-s-t20-world-cup-2026 \|title=Italy and Netherlands qualify for the Men's T20 World Cup 2026 \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> In dié proses kon hulle onder andere die meermalige deelnemer en gunsteling Skotland vir die eerste keer klop. Daarmee het hulle ná die volle lede Engeland en Ierland, asook die assosiaatlede Nederland en Skotland die vyfde Europese land geword wat vir ’n wêreldbekertoernooi kon kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2026 kon Italië [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		Italië het vier keer aan die [[T20I-wêreldbeker]]kwalifisering deelgeneem en die 2025-kwalifisering as naaswenner ná Nederland afgesluit, waarmee hulle vir die [[T20I-wêreldbeker 2026]] kon kwalifiseer, hul eerste deelname aan dié toernooi.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/italy-and-netherlands-qualify-for-the-men-s-t20-world-cup-2026 \|title=Italy and Netherlands qualify for the Men's T20 World Cup 2026 \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> In dié proses kon hulle onder andere die meermalige deelnemer en gunsteling Skotland vir die eerste keer klop. Daarmee het hulle ná die volle lede Engeland en Ierland, asook die assosiaatlede Nederland en Skotland die vyfde Europese land geword wat vir ’n wêreldbekertoernooi kon kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2026 kon Italië [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref name="gardner">{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>

	In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die [[Twintig20\|T20I-wedstryde]] wat Italië ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken.<ref name="T20I-status">{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|title=All T20 matches between ICC members to get international status \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 April 2018 \|accessdate=3 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231003012749/https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|archive-date=3 Oktober 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Italië is tans (Februarie 2026) 26ste op die Twintig20-wêreldranglys.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/rankings/mens/team-rankings/t20i \|title=Men's T20I Team Rankings \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die [[Twintig20\|T20I-wedstryde]] wat Italië ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken.<ref name="T20I-status">{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|title=All T20 matches between ICC members to get international status \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 April 2018 \|accessdate=3 Oktober 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231003012749/https://www.icc-cricket.com/media-releases/672322 \|archive-date=3 Oktober 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Italië is tans (Februarie 2026) 26ste op die Twintig20-wêreldranglys.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/rankings/mens/team-rankings/t20i \|title=Men's T20I Team Rankings \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=26 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>
Lyn 128:		Lyn 128:
	Ná die opname van krieket in die [[Olimpiese Somerspele 2028]] in [[Los Angeles]] se program het die Italiaanse Krieketfederasie op 11 Julie 2024 ’n volle lid van die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee geword.<ref name="FCRI_CONI1" /><ref name="FCRI_CONI1" /> Reeds een maand vroeër het Italië vir die eerste keer ’n wêreldbekerkwalifisering gehuisves en die Europese [[T20I-wêreldbeker 2026]]-kwalifisering A in [[Rome]] aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|title=Italy, Germany, Denmark set to host ICC event for first-time ever in 2024 \|publisher=Asian News International \|date=14 Desember 2023 \|accessdate=14 Desember 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231214151558/https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|archive-date=14 Desember 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Die gasheer het onoorwonne die eindstryd gehaal, waarin hulle ’n maklike oorwinning oor Roemenië kon aanteken (met 160 lopies), nadat [[Joe Burns]] die eerste T20I-honderdtal vir Italië aangeteken het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://cricketitalia.org/qualificazioni-world-cup-t20-2026-trionfo-italia-azzurri-alla-seconda-fase-regionale/ \|title=2026 World Cup T20 Qualifiers: Italy triumphs. The Azzurri advance to the second regional round. \|publisher=[[Italiaanse Krieketfederasie]] \|date=16 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Daarmee het die span die Europa-kwalifisering 2025 gehaal.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/italy-advance-in-men-s-t20-world-cup-2026-qualification-after-victory-in-rome \|title=Italy advance in Men’s T20 World Cup 2026 Qualification after victory in Rome \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=17 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens dié kwalifiseringstoernooi in Nederland het die Italianers Guernsey geklop, terwyl die wedstryd teen Jersey uitgereën is, waarna hulle ’n verrassende oorwinning oor Skotland kon aanteken, waarmee hulle vir die T20I-wêreldbeker 2026 gekwalifiseer het, gelyk aan hul eerste deelname aan ’n wêreldbekertoernooi ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/italy-make-history-qualify-for-2026-mens-t20-world-cup-1494665 \|title=Italy make history by qualifying for 2026 T20 World Cup \|publisher=ESPNcricinfo \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Die Italiaanse afrigtingspan sluit ervare voormalige internasionale krieketspelers in soos die Ierse [[Kevin O’Brien]], die Kanadese [[John Davison]] en die Skotse [[Dougie Brown]] wat al drie tydens die Krieketwêreldbeker 2007 vir hul onderskeie nasionale krieketspan verskyn het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/how-italy-made-it-to-the-2026-t20-world-cup-1496101 \|title=New skies for the Azzuri: Italy's long road to T20 World Cup qualification \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/awesome-azzurri-how-italy-stunned-europe-t20-world-cup-hopes-and-building-a-cricket-legacy \|title=Awesome Azzurri: How Italy stunned Europe, T20 World Cup hopes and building a cricket legacy \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>		Ná die opname van krieket in die [[Olimpiese Somerspele 2028]] in [[Los Angeles]] se program het die Italiaanse Krieketfederasie op 11 Julie 2024 ’n volle lid van die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee geword.<ref name="FCRI_CONI1" /><ref name="FCRI_CONI1" /> Reeds een maand vroeër het Italië vir die eerste keer ’n wêreldbekerkwalifisering gehuisves en die Europese [[T20I-wêreldbeker 2026]]-kwalifisering A in [[Rome]] aangebied.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|title=Italy, Germany, Denmark set to host ICC event for first-time ever in 2024 \|publisher=Asian News International \|date=14 Desember 2023 \|accessdate=14 Desember 2023 \|archive-url=https://web.archive.org/web/20231214151558/https://www.aninews.in/news/sports/cricket/italy-germany-denmark-set-to-host-icc-event-for-first-time-ever-in-202420231214203845/ \|archive-date=14 Desember 2023 \|url-status=dead \|df=dmy-all}}</ref> Die gasheer het onoorwonne die eindstryd gehaal, waarin hulle ’n maklike oorwinning oor Roemenië kon aanteken (met 160 lopies), nadat [[Joe Burns]] die eerste T20I-honderdtal vir Italië aangeteken het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://cricketitalia.org/qualificazioni-world-cup-t20-2026-trionfo-italia-azzurri-alla-seconda-fase-regionale/ \|title=2026 World Cup T20 Qualifiers: Italy triumphs. The Azzurri advance to the second regional round. \|publisher=[[Italiaanse Krieketfederasie]] \|date=16 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Daarmee het die span die Europa-kwalifisering 2025 gehaal.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/media-releases/italy-advance-in-men-s-t20-world-cup-2026-qualification-after-victory-in-rome \|title=Italy advance in Men’s T20 World Cup 2026 Qualification after victory in Rome \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=17 Junie 2024 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens dié kwalifiseringstoernooi in Nederland het die Italianers Guernsey geklop, terwyl die wedstryd teen Jersey uitgereën is, waarna hulle ’n verrassende oorwinning oor Skotland kon aanteken, waarmee hulle vir die T20I-wêreldbeker 2026 gekwalifiseer het, gelyk aan hul eerste deelname aan ’n wêreldbekertoernooi ooit.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/italy-make-history-qualify-for-2026-mens-t20-world-cup-1494665 \|title=Italy make history by qualifying for 2026 T20 World Cup \|publisher=ESPNcricinfo \|date=11 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Die Italiaanse afrigtingspan sluit ervare voormalige internasionale krieketspelers in soos die Ierse [[Kevin O’Brien]], die Kanadese [[John Davison]] en die Skotse [[Dougie Brown]] wat al drie tydens die Krieketwêreldbeker 2007 vir hul onderskeie nasionale krieketspan verskyn het.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/story/how-italy-made-it-to-the-2026-t20-world-cup-1496101 \|title=New skies for the Azzuri: Italy's long road to T20 World Cup qualification \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref><ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.icc-cricket.com/news/awesome-azzurri-how-italy-stunned-europe-t20-world-cup-hopes-and-building-a-cricket-legacy \|title=Awesome Azzurri: How Italy stunned Europe, T20 World Cup hopes and building a cricket legacy \|publisher=[[Internasionale Krieketraad]] \|date=22 Julie 2025 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref>

	In voorbereiding op die T20I-wêreldbeker 2026 het die Italiaanse span in die [[Verenigde Arabiese Emirate]] teen die volle lid [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] in drie T20I-wedstryde te staan gekom, waarvan hulle die derde gewen het, gelyk aan hul eerste oorwinning oor ’n volle lid.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.bbc.com/sport/cricket/articles/c77km0yrye2o \|title=Italy earn landmark win over Ireland in T20 match \|publisher=[[BBC]] \|author=Richard Petrie \|date=26 Januarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens die hooftoernooi in [[Indië]] en [[Sri Lanka]] het die span nederlae gely teen Skotland (met 73 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-scotland-7th-match-group-c-1512725/match-report \|title=Munsey and Leask spoil Italy's T20 World Cup debut \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=9 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] (met 24 lopies)<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/england-vs-italy-29th-match-group-c-1512747/match-report \|title=Jacks the star as England qualify for Super Eights with nervy win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Matt Roller \|date=16 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> en [[Wes-Indiese nasionale krieketspan\|Wes-Indië]] (met 42 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-west-indies-37th-match-group-c-1512755/match-report \|title=Hope's 75, Forde and Joseph's wickets help WI go into Super Eight unconquered \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Deivarayan Muthu \|date=19 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> maar hulle kon daarin slaag om [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] (met tien paaltjies) te klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref~~>{{en}}~~ ~~{{cite web \|url~~=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-nepal-17th-match-group-c-1512735/match-report \|title=Moscas star as Italy dismantle Nepal for first World Cup win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Alan Gardner \|date=12 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie ~~2026}}<~~/~~ref~~>		In voorbereiding op die T20I-wêreldbeker 2026 het die Italiaanse span in die [[Verenigde Arabiese Emirate]] teen die volle lid [[Ierse nasionale krieketspan\|Ierland]] in drie T20I-wedstryde te staan gekom, waarvan hulle die derde gewen het, gelyk aan hul eerste oorwinning oor ’n volle lid.<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.bbc.com/sport/cricket/articles/c77km0yrye2o \|title=Italy earn landmark win over Ireland in T20 match \|publisher=[[BBC]] \|author=Richard Petrie \|date=26 Januarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> Tydens die hooftoernooi in [[Indië]] en [[Sri Lanka]] het die span nederlae gely teen Skotland (met 73 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-scotland-7th-match-group-c-1512725/match-report \|title=Munsey and Leask spoil Italy's T20 World Cup debut \|publisher=ESPNcricinfo \|author=S Sudarshanan \|date=9 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> [[Engelse nasionale krieketspan\|Engeland]] (met 24 lopies)<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/england-vs-italy-29th-match-group-c-1512747/match-report \|title=Jacks the star as England qualify for Super Eights with nervy win \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Matt Roller \|date=16 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> en [[Wes-Indiese nasionale krieketspan\|Wes-Indië]] (met 42 lopies),<ref>{{en}} {{cite web \|url=https://www.espncricinfo.com/series/icc-men-s-t20-world-cup-2025-26-1502138/italy-vs-west-indies-37th-match-group-c-1512755/match-report \|title=Hope's 75, Forde and Joseph's wickets help WI go into Super Eight unconquered \|publisher=ESPNcricinfo \|author=Deivarayan Muthu \|date=19 Februarie 2026 \|accessdate=26 Februarie 2026}}</ref> maar hulle kon daarin slaag om [[Nepalese nasionale krieketspan\|Nepal]] (met tien paaltjies) te klop, gelyk aan hul eerste T20I-wêreldbekeroorwinning ooit.<ref name="gardner" />

	== Kleure, embleem en bynaam ==		== Kleure, embleem en bynaam ==

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:00, 1 Junie 2026
Lyn 97:		Lyn 97:
	Lêer:African Buffaloes (Syncerus caffer) drinking ... (31502725984).jpg\|'n Samedromming by Mphafa-watergat in [[Hluhluwe-iMfolozipark]]		Lêer:African Buffaloes (Syncerus caffer) drinking ... (31502725984).jpg\|'n Samedromming by Mphafa-watergat in [[Hluhluwe-iMfolozipark]]
	Lêer:Buffalo hunt in the masai east open area.jpg\|Jagter by sy buffel-buit in 'n Tanzaniese konsessie		Lêer:Buffalo hunt in the masai east open area.jpg\|Jagter by sy buffel-buit in 'n Tanzaniese konsessie
	Lêer:Syncerus caffer nanus 001.JPG\|Woudbuffel-subspesie (''Syncerus caffer nanus'')		Lêer:Syncerus caffer nanus 001.JPG\|[[Woudbuffel]]-subspesie (''Syncerus caffer nanus'')
	Lêer:~~MareBali2~~.~~jpg~~\|Soedanbuffel-subspesie (''S. caffer brachyceros'')		Lêer:Pendjari büffel.JPG\|Soedanbuffel-subspesie (''S. caffer brachyceros'')
	</gallery>		</gallery>

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:36, 1 Junie 2026
Lyn 1:		Lyn 1:
	[[Beeld:Prof Jan Kamp.jpg\|duimnael\|regs\|200px\|Prof. Jan Kamp.]]		[[Beeld:Prof Jan Kamp.jpg\|duimnael\|regs\|200px\|Prof. Jan Kamp.]]

	Prof. '''Jan Kamp''' ([[Enschede]], [[Nederland]], [[12 Desember]] [[1862]] – [[Potchefstroom]], [[Transvaal]], [[Suid-Afrika]], [[25 Julie]] [[1924]]) was ’n skrywer, literêre kritikus en hoogleraar aan die Potchefstroomse Universiteitskollege vir Christelike Hoër Onderwys. As innige gelowige en stoere Calvinis het hy vaste koers en rigting aangedui,<ref>{{af}} [[Gert van der Vyver\|Van der Vyver, dr. G.C.P.]] 1969. ''My erfenis is vir my mooi''. Potchefstroom: Kalvyn Jubileum Boekefonds.</ref> en op sy studente het hy 'n blywende invloed gehad; hy kon meedeel en inspireer en het hoofde en harte gevorm. As onderwysman was hy ’n vurige vegter vir CNO en onder die Afrikaners wat in die openbare pers die pen hanteer het, het hy 'n vername plek ingeneem.<ref>{{af}} [[P.J. Nienaber\|Nienaber, P.J.]] 1949. ''Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers''. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.</ref>		Prof. '''Jan Kamp''' ([[Enschede]], [[Nederland]], [[12 Desember]] [[1862]] – [[Potchefstroom]], [[Transvaal]], [[Suid-Afrika]], [[25 Julie]] [[1924]]) was ’n skrywer, literêre kritikus en hoogleraar aan die Potchefstroomse Universiteitskollege vir Christelike Hoër Onderwys. As innige gelowige en stoere Calvinis het hy vaste koers en rigting aangedui,<ref>{{af}} [[Gert van der Vyver\|Van der Vyver, dr. G.C.P.]] 1969. ''My erfenis is vir my mooi''. Potchefstroom: Kalvyn Jubileum Boekefonds.</ref> en op sy studente het hy 'n blywende invloed gehad; hy kon meedeel en inspireer en het hoofde en harte gevorm. As onderwysman was hy ’n vurige vegter vir CNO en onder die Afrikaners wat in die openbare pers die pen hanteer het, het hy 'n vername plek ingeneem.<ref name="nien">{{af}} [[P.J. Nienaber\|Nienaber, P.J.]] 1949. ''Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers''. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.</ref>

	== Herkoms en lewe in Nederland ==		== Herkoms en lewe in Nederland ==
	[[Beeld:Studente en personeel van die Voorbereidende en Teologiese Skool op Potchefstroom voor die eerste gebou, 1913.jpg\|duimnael\|links\|320px\|Studente en personeel van die Voorbereidende en Teologiese Skool op Potchefstroom voor die eerste gebou, 1913. Voor: Hester Coetzee, Betsie Postma, S.G Yssel, J.J.A. Coetzee, prof. [[Ferdinand Postma]], prof. J.D. du Toit ([[Totius]]), prof. A.P.C. Duvenage, prof. '''Jan Kamp''', Piet van der Walt, Rachel Wentzel, Vera Gill. Tweede ry: Nollie Vermaas, G.P. van der Linde, [[J.V. Coetzee]], [[Douw Venter\|D.G. Venter]], [[Casparus de Wet\|C.J.H. de Wet]], [[Johannes Christiaan van der Walt\|J.C. van der Walt]], [[David Kotzé\|D.N. Kotzé]], H.F. Duvenage, Vera Pienaar, Frikkie Potgieter, J.L.M. Wiechers. Derde ry: Piet Coetzee, Jan Triechaardt, Nic Steyn, [[Barend de Klerk\|B.J. de Klerk]], [[Jan Boneschans\|J.H Boneschans]], [[H.S. van Jaarsveld]], Pieter Coetzee. Vierde ry: Prof. [[Joon van Rooy]], ene Oosthuizen, [[Charles du Toit\|C.W.M. Du Toit]], E.L.J. Venter, T.D. Venter, Daan Marais, [[J.V. Coetzee]], Lou van Rooy, A.S.E. Yssel, H. van der Walt, [[S.P. Engelbrecht]], Izak le Roux, ene Marais, [[Wicus du Plessis\|L.J. du Plessis]]. Vyfde ry: ene Scholtemeyer, Willie Geere.]]		[[Beeld:Studente en personeel van die Voorbereidende en Teologiese Skool op Potchefstroom voor die eerste gebou, 1913.jpg\|duimnael\|links\|320px\|Studente en personeel van die Voorbereidende en Teologiese Skool op Potchefstroom voor die eerste gebou, 1913. Voor: Hester Coetzee, Betsie Postma, S.G Yssel, J.J.A. Coetzee, prof. [[Ferdinand Postma]], prof. J.D. du Toit ([[Totius]]), prof. A.P.C. Duvenage, prof. '''Jan Kamp''', Piet van der Walt, Rachel Wentzel, Vera Gill. Tweede ry: Nollie Vermaas, G.P. van der Linde, [[J.V. Coetzee]], [[Douw Venter\|D.G. Venter]], [[Casparus de Wet\|C.J.H. de Wet]], [[Johannes Christiaan van der Walt\|J.C. van der Walt]], [[David Kotzé\|D.N. Kotzé]], H.F. Duvenage, Vera Pienaar, Frikkie Potgieter, J.L.M. Wiechers. Derde ry: Piet Coetzee, Jan Triechaardt, Nic Steyn, [[Barend de Klerk\|B.J. de Klerk]], [[Jan Boneschans\|J.H Boneschans]], [[H.S. van Jaarsveld]], Pieter Coetzee. Vierde ry: Prof. [[Joon van Rooy]], ene Oosthuizen, [[Charles du Toit\|C.W.M. Du Toit]], E.L.J. Venter, T.D. Venter, Daan Marais, [[J.V. Coetzee]], Lou van Rooy, A.S.E. Yssel, H. van der Walt, [[S.P. Engelbrecht]], Izak le Roux, ene Marais, [[Wicus du Plessis\|L.J. du Plessis]]. Vyfde ry: ene Scholtemeyer, Willie Geere.]]

	Kamp was 'n seun van 'n bakker in Enschede, Hermen Kamp (5 Julie 1826 – 26 November 1912),<ref>{{en}}[https://www.geni.com/people/Hermen-Kamp/6000000041368350704 Genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com]. URL besoek op 16 Julie 2016.</ref> en sy vrou, Gezina Luijerink (geboorte- en sterfdatum onbekend).<ref>{{en}} [https://www.geni.com/people/Professor-Jan-Kamp/6000000041368417108 Genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com]. URL besoek op 16 Julie 2016.</ref> Hy het sy onderwys aan 'n kosskool ontvang en is daarna opgelei as onderwyser, waarna hy twee jaar onderwys gegee het aan 'n soortgelyke inrigting as dié waaraan hy onderrig is. Hy verwerf die “hoofdakte”, studeer twee jaar in die Lettere aan die Rijksuniversiteit, [[Utrecht]], en dien daarna 10 jaar in die redaksie van ''De Standaard'', die politieke dagblad van [[Abraham Kuyper]]. Kuyper het skriftelike getuienis van Kamp se bekwaamheid as joernalis gelewer en hom beskryf as ’n “waardevolle skrywer”. ''De Standaard'' was destyds 'n magtige orgaan vir die uitbreiding van die Christelik-historiese staatsbeginsels in Nederland.<ref~~>{{af}}~~ ~~[[P.J.~~ ~~Nienaber\|Nienaber, P.J.]] 1949. ''Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers''. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.<~~/~~ref~~>		Kamp was 'n seun van 'n bakker in Enschede, Hermen Kamp (5 Julie 1826 – 26 November 1912),<ref>{{en}}[https://www.geni.com/people/Hermen-Kamp/6000000041368350704 Genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com]. URL besoek op 16 Julie 2016.</ref> en sy vrou, Gezina Luijerink (geboorte- en sterfdatum onbekend).<ref>{{en}} [https://www.geni.com/people/Professor-Jan-Kamp/6000000041368417108 Genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com]. URL besoek op 16 Julie 2016.</ref> Hy het sy onderwys aan 'n kosskool ontvang en is daarna opgelei as onderwyser, waarna hy twee jaar onderwys gegee het aan 'n soortgelyke inrigting as dié waaraan hy onderrig is. Hy verwerf die “hoofdakte”, studeer twee jaar in die Lettere aan die Rijksuniversiteit, [[Utrecht]], en dien daarna 10 jaar in die redaksie van ''De Standaard'', die politieke dagblad van [[Abraham Kuyper]]. Kuyper het skriftelike getuienis van Kamp se bekwaamheid as joernalis gelewer en hom beskryf as ’n “waardevolle skrywer”. ''De Standaard'' was destyds 'n magtige orgaan vir die uitbreiding van die Christelik-historiese staatsbeginsels in Nederland.<ref name="nien" />

	== Eerste jare in Suid ==		== Eerste jare in Suid ==
	[[Lêer:Algemene Sinode van die Gereformeerde Kerk, Middelburg, Kaap, 1904.jpg\|duimnael\|regs\|320px\|Die Algemene Sinode in sitting te [[Middelburg, Oos-Kaap\|Middelburg, Kaap]], 1904, waartydens besluit is om die [[Teologiese Skool Burgersdorp]] na [[Potchefstroom]] te verplaas. Voor: (vyfde van links) [[G.H.J. Kruger]]. Eerste ry op stoele: (vyfde van links) ds. [[A.J.J. de Klerk Coetsee]], oudl. G. Henning, [[J.G.H. van der Walt]], [[Louw du Plessis\|L.J. du Plessis]], prof. [[Jan Lion Cachet]], [[Petrus Postma]], [[Totius\|J.D. du Toit]], [[Flippie Snyman\|P.C. Snyman]], [[Taetse Hamersma]]. Eerste ry staande: (sesde van links) [[Willem Postma]], [[Martinus Postma]], [[Koos van Rooy\|J.A. van Rooy]], onbekend, prof. '''Jan Kamp''', [[Willem Johannes de Klerk\|W.J. de Klerk]], J.C. Kruger, [[Jacobus du Plessis\|J.A. du Plessis]], W.J. Snyman, [[Dirk Postma jr.\|Dirk Postma]].]]		[[Lêer:Algemene Sinode van die Gereformeerde Kerk, Middelburg, Kaap, 1904.jpg\|duimnael\|regs\|320px\|Die Algemene Sinode in sitting te [[Middelburg, Oos-Kaap\|Middelburg, Kaap]], 1904, waartydens besluit is om die [[Teologiese Skool Burgersdorp]] na [[Potchefstroom]] te verplaas. Voor: (vyfde van links) [[G.H.J. Kruger]]. Eerste ry op stoele: (vyfde van links) ds. [[A.J.J. de Klerk Coetsee]], oudl. G. Henning, [[J.G.H. van der Walt]], [[Louw du Plessis\|L.J. du Plessis]], prof. [[Jan Lion Cachet]], [[Petrus Postma]], [[Totius\|J.D. du Toit]], [[Flippie Snyman\|P.C. Snyman]], [[Taetse Hamersma]]. Eerste ry staande: (sesde van links) [[Willem Postma]], [[Martinus Postma]], [[Koos van Rooy\|J.A. van Rooy]], onbekend, prof. '''Jan Kamp''', [[Willem Johannes de Klerk\|W.J. de Klerk]], J.C. Kruger, [[Jacobus du Plessis\|J.A. du Plessis]], W.J. Snyman, [[Dirk Postma jr.\|Dirk Postma]].]]

	Kamp, ’n gekwalifiseerde onderwyser, het om gesondheidsredes in 1897 na Suid-Afrika verhuis. Sy eerste betrekking was aan die [[Staatsmodelschool]] in [[Pretoria]]. Hy word hoofonderwyser op Zoutpansdrift, distrik [[Rustenburg]], (volgens 'n ander bron hoofonderwyser op die dorp, waar hy reeds aandag trek).<ref~~>{{af}}~~ ~~[[P.J.~~ ~~Nienaber\|Nienaber, P.J.]] 1949. ''Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers''. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.<~~/~~ref~~> Met die uitbreek van die [[Tweede Vryheidsoorlog\|Driejarige Oorlog]] werp hy sy gewig by die Boere in en veg tot die einde toe saam met die Transvalers. Daarna as hy 'n tyd lank huisskilder, maar toe die CNO-skole tot stand kom, gaan hy weer op Rustenburg skoolhou en later op [[Nigel]].		Kamp, ’n gekwalifiseerde onderwyser, het om gesondheidsredes in 1897 na Suid-Afrika verhuis. Sy eerste betrekking was aan die [[Staatsmodelschool]] in [[Pretoria]]. Hy word hoofonderwyser op Zoutpansdrift, distrik [[Rustenburg]], (volgens 'n ander bron hoofonderwyser op die dorp, waar hy reeds aandag trek).<ref name="nien" /> Met die uitbreek van die [[Tweede Vryheidsoorlog\|Driejarige Oorlog]] werp hy sy gewig by die Boere in en veg tot die einde toe saam met die Transvalers. Daarna as hy 'n tyd lank huisskilder, maar toe die CNO-skole tot stand kom, gaan hy weer op Rustenburg skoolhou en later op [[Nigel]].

	== Op Potchefstroom ==		== Op Potchefstroom ==
Lyn 44:		Lyn 44:
	As literator het prof. Kamp hom in die studie van die Nederlandse, Duitse, Franse en Afrikaanse letterkunde verdiep en uitgemunt in letterkundige kritiek. In 1909 verskyn sy ''Proeve van inleiding tot de Nederlandse letterkunde'' en in 1912 ''De nieuwe richting in de Nederlandse letterkunde'', waarin hy die Tagtigerkuns met die Calvinistiese lewensbeskouing probeer versoen. Veral meldenswaardig is sy ''Afrikaans pleidooi'' (''[[Die Brandwag]] '', [[15 Junie]] [[1914]], oorgedruk in ''De Beweging'', [[8 Augustus]] [[1914]].) Hierin het hy die poësie van Jan F.E. Celliers en [[Totius]] verdedig teen Albert Verwey se onbillike geringskatting van dié twee digters se werk (''De Beweging'', [[11 November]] [[1913]]).		As literator het prof. Kamp hom in die studie van die Nederlandse, Duitse, Franse en Afrikaanse letterkunde verdiep en uitgemunt in letterkundige kritiek. In 1909 verskyn sy ''Proeve van inleiding tot de Nederlandse letterkunde'' en in 1912 ''De nieuwe richting in de Nederlandse letterkunde'', waarin hy die Tagtigerkuns met die Calvinistiese lewensbeskouing probeer versoen. Veral meldenswaardig is sy ''Afrikaans pleidooi'' (''[[Die Brandwag]] '', [[15 Junie]] [[1914]], oorgedruk in ''De Beweging'', [[8 Augustus]] [[1914]].) Hierin het hy die poësie van Jan F.E. Celliers en [[Totius]] verdedig teen Albert Verwey se onbillike geringskatting van dié twee digters se werk (''De Beweging'', [[11 November]] [[1913]]).

	Hy was 'n erkende literêre kritikus wie se resensies van 1912 tot 1916 gereeld in ''[[Die Brandwag]]'' verskyn het. Saam met oudpres. [[F.W. Reitz]] was hy ook redakteur van die reeks ''De Unie lees- en studiebiblioteek'' (Potchefstroom). Hy het self in dié reeks geskryf, saam met [[T.H. le Roux]], ''Uit de Nederlandse lyriek van de laatste drie eeuwen'' (tweede druk 1913, derde druk 1917), wat etlike jare met vrug aan die universiteite gebruik word. Hy het kort ná sy aankoms in Suid-Afrika besef dat Afrikaans die taal van Suid-Afrika was en het hom laat ken as een van die mees simpatieke beoordelaars van poësie en prosa in die jong taal. Hy het 'n ryp oordeel en fyn insig gehad. Danksy sy wydbelesenheid kon hy vergelyk en diep skou. Kuns het vir hom 'n plek en taak in die lewe gehad wat verband gehou het met die wordende Afrikaanse volkslewe.<ref~~>{{af}}~~ ~~[[P.J.~~ ~~Nienaber\|Nienaber, P.J.]] 1949. ''Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers''. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.<~~/~~ref~~>		Hy was 'n erkende literêre kritikus wie se resensies van 1912 tot 1916 gereeld in ''[[Die Brandwag]]'' verskyn het. Saam met oudpres. [[F.W. Reitz]] was hy ook redakteur van die reeks ''De Unie lees- en studiebiblioteek'' (Potchefstroom). Hy het self in dié reeks geskryf, saam met [[T.H. le Roux]], ''Uit de Nederlandse lyriek van de laatste drie eeuwen'' (tweede druk 1913, derde druk 1917), wat etlike jare met vrug aan die universiteite gebruik word. Hy het kort ná sy aankoms in Suid-Afrika besef dat Afrikaans die taal van Suid-Afrika was en het hom laat ken as een van die mees simpatieke beoordelaars van poësie en prosa in die jong taal. Hy het 'n ryp oordeel en fyn insig gehad. Danksy sy wydbelesenheid kon hy vergelyk en diep skou. Kuns het vir hom 'n plek en taak in die lewe gehad wat verband gehou het met die wordende Afrikaanse volkslewe.<ref name="nien" />

	Prof. Kamp was jare lank een van die ywerigste en hardwerkendste lede van die [[Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns\|Suid-Afrikaanse Akademie vir Taal, Lettere en Kuns]] en is in Februarie 1922 as lid van die Raad gekies waarin hy altyd 'n toring van krag was.		Prof. Kamp was jare lank een van die ywerigste en hardwerkendste lede van die [[Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns\|Suid-Afrikaanse Akademie vir Taal, Lettere en Kuns]] en is in Februarie 1922 as lid van die Raad gekies waarin hy altyd 'n toring van krag was.

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:36, 1 Junie 2026
Lyn 20:		Lyn 20:
	Hy was die vader van 12 kinders, van wie vyf predikant geword het, 'n kampvegter vir die onderwys en 'n sendingvriend. Daar word gesê die byna twee eeue oue [[Oos-Kaap]]se dorp [[Somerset-Oos]] het weliswaar in 'n groot mate sy kenmerkende waardigheid en goeie buurskap te danke aan die invloed wat al anderhalf eeu van die [[Gill-kollege]] uitgaan, maar dis veral ook aan die voortgesette invloed op die breë gemeenskap van die Hofmeyrs, wat die Ou [[Pastorie]] 'n driekwart eeu bewoon het, eers ds. Hofmeyr sr. en sy groot gesin en daarna sy seun John Murray,<ref>{{en}} [http://www.somerset-east.co.za/listing/the_old_parsonage_museum Die geskiedenis van die ou pastorie op Somerset-Oos-toerisme se webtuiste] {{Webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20140624033158/http://www.somerset-east.co.za/listing/the_old_parsonage_museum \|date=24 Junie 2014 }}. URL besoek op 22 November 2014.</ref> wat sy vader as predikant in die gemeente Somerset-Oos opgevolg het.		Hy was die vader van 12 kinders, van wie vyf predikant geword het, 'n kampvegter vir die onderwys en 'n sendingvriend. Daar word gesê die byna twee eeue oue [[Oos-Kaap]]se dorp [[Somerset-Oos]] het weliswaar in 'n groot mate sy kenmerkende waardigheid en goeie buurskap te danke aan die invloed wat al anderhalf eeu van die [[Gill-kollege]] uitgaan, maar dis veral ook aan die voortgesette invloed op die breë gemeenskap van die Hofmeyrs, wat die Ou [[Pastorie]] 'n driekwart eeu bewoon het, eers ds. Hofmeyr sr. en sy groot gesin en daarna sy seun John Murray,<ref>{{en}} [http://www.somerset-east.co.za/listing/the_old_parsonage_museum Die geskiedenis van die ou pastorie op Somerset-Oos-toerisme se webtuiste] {{Webarchive\|url=https://web.archive.org/web/20140624033158/http://www.somerset-east.co.za/listing/the_old_parsonage_museum \|date=24 Junie 2014 }}. URL besoek op 22 November 2014.</ref> wat sy vader as predikant in die gemeente Somerset-Oos opgevolg het.

	Ds. Hofmeyr word beskryf as 'n hoogs gekultiveerde en opgevoede mens wie se kennis van Hebreeus en Bybelgeskiedenis aan hom hoë akademiese aansien in die Kerk verleen het,<ref>Smith, John (red.) 1974. ''Somerset-Oos-gedenkboek. 1825–1975''. Somerset-Oos: Sentrale Feeskomitee.</ref> maar hy was terselfdertyd 'n praktiese man wat dit sy eerste taak op [[Somerset-Oos]] gemaak het om die bestaande kerkgebou te herbou. Dié [[Neogotiese styl\|Neogotiese]] meesterstuk, ontwerp deur die Duitse argitek [[Carl Otto Hager]] wat bykans 'n anderhalf eeu later nog altyd in gebruik is en waarin enkele klein aspekte van die eerste kerkgebou van 1833 behoue gebly het, is net vier jaar ná sy diensaanvaarding op Somerset ingewy.		Ds. Hofmeyr word beskryf as 'n hoogs gekultiveerde en opgevoede mens wie se kennis van Hebreeus en Bybelgeskiedenis aan hom hoë akademiese aansien in die Kerk verleen het,<ref name="smith">Smith, John (red.) 1974. ''Somerset-Oos-gedenkboek. 1825–1975''. Somerset-Oos: Sentrale Feeskomitee.</ref> maar hy was terselfdertyd 'n praktiese man wat dit sy eerste taak op [[Somerset-Oos]] gemaak het om die bestaande kerkgebou te herbou. Dié [[Neogotiese styl\|Neogotiese]] meesterstuk, ontwerp deur die Duitse argitek [[Carl Otto Hager]] wat bykans 'n anderhalf eeu later nog altyd in gebruik is en waarin enkele klein aspekte van die eerste kerkgebou van 1833 behoue gebly het, is net vier jaar ná sy diensaanvaarding op Somerset ingewy.

	Ook aan die bevordering van die kultuur en opvoeding in sy twee gemeentes en in die breër gemeenskap het ds. Hofmeyr baie tyd en aandag bestee. Op [[Murraysburg]] het hy 'n Instituut vir Hoër Onderwys opgerig en op Somerset het hy dekades lank in die Raad van Trustees van die [[Gill-kollege]] gedien. Die oprigting van die Bellevue-seminarie vir Meisies, as plaasvervanger vir die meisieskool wat deur sy voorganger, ds. [[John Pears]], se vrou begin is, was hoofsaaklik aan ds. Hofmeyr se ywer te danke.		Ook aan die bevordering van die kultuur en opvoeding in sy twee gemeentes en in die breër gemeenskap het ds. Hofmeyr baie tyd en aandag bestee. Op [[Murraysburg]] het hy 'n Instituut vir Hoër Onderwys opgerig en op Somerset het hy dekades lank in die Raad van Trustees van die [[Gill-kollege]] gedien. Die oprigting van die Bellevue-seminarie vir Meisies, as plaasvervanger vir die meisieskool wat deur sy voorganger, ds. [[John Pears]], se vrou begin is, was hoofsaaklik aan ds. Hofmeyr se ywer te danke.

	Selfs al was dit nie 'n gewilde saak by gemeentelede op Somerset en trouens in die [[Oos-Kaap\|Oostelike Provinsie]] nie, was ds. Hofmeyr en sy vrou albei ten nouste betrokke by die ondersteuning en aanmoediging van die buitelandse sending. Vyf van hulle sewe seuns het predikant geword, van wie drie geruime tyd in die sendingveld in Midde-Afrika gearbei het. Twee dogters, Margaretha en Isabella, was van die eerste vroue in Suid-Afrika wat gegradueer het.<ref~~>Smith,~~ ~~John~~ ~~(red.) 1974. ''Somerset-Oos-gedenkboek. 1825–1975''. Somerset-Oos: Sentrale Feeskomitee.<~~/~~ref~~>		Selfs al was dit nie 'n gewilde saak by gemeentelede op Somerset en trouens in die [[Oos-Kaap\|Oostelike Provinsie]] nie, was ds. Hofmeyr en sy vrou albei ten nouste betrokke by die ondersteuning en aanmoediging van die buitelandse sending. Vyf van hulle sewe seuns het predikant geword, van wie drie geruime tyd in die sendingveld in Midde-Afrika gearbei het. Twee dogters, Margaretha en Isabella, was van die eerste vroue in Suid-Afrika wat gegradueer het.<ref name="smith" />

	== Herkoms en opvoeding ==		== Herkoms en opvoeding ==
Lyn 123:		Lyn 123:
	"Des Maandags werd aan de kinderen der Zondagschool een 'picnic' gegeven, waartoe ook de kinderen van andere kerkgenootschappen waren uitgenoodigd. Des Dinsdags was het weder even stil als gewoonlijk op het dorp."		"Des Maandags werd aan de kinderen der Zondagschool een 'picnic' gegeven, waartoe ook de kinderen van andere kerkgenootschappen waren uitgenoodigd. Des Dinsdags was het weder even stil als gewoonlijk op het dorp."

	Die argitek en boumeester van die nuwe kerk was die gebore Duitser [[Carl Otto Hager]], wat destyds vir soveel NG kerke in die Gotiese styl verantwoordelik was, maar waarvan heelparty intussen gesloop is, onder meer dié op [[Willowmore]], [[Carnarvon]], [[Heidelberg, Wes-Kaap\|Heidelberg, Kaap]], en [[Caledon]]. In sy ''Memoires'' vertel Hager hoe hy sy intrek in ds. Hofmeyr se pastorie geneem het en hoe hulle hom aanvaar het soos 'n eie familielid en hy vrylik kon deel in die huislike en godsdienstige lewe.<ref>Hofmeyr, W. Louw, Nico J., S.M.. George S. en Johannes W. (samestellers). 1987. ''Die Hofmeyrs: 'n Familiegeskiedenis''. Lynnwoodrif en Bloemfontein: Die Samestellers.</ref> Hy het altesaam 18 maande in die pastorie gewoon en het geskryf: "Dit was 'n liewe familie. Ek is dadelik opgeneem en het gedeel in die huislike en godsdienstige samesyn … Deur die voorbeeld van ds. Hofmeyr het ek dierbare vriende gemaak. Ek is geëer en bemin deur elkeen. As ek enige jare lank in Kaapstad op die toppunt van ellende was, dan was ek (op Somerset) op die toppunt van voorspoed, eer en seëninge." <ref~~>Smith,~~ ~~John~~ ~~(red.) 1974. ''Somerset-Oos-gedenkboek. 1825–1975''. Somerset-Oos: Sentrale Feeskomitee.<~~/~~ref~~>		Die argitek en boumeester van die nuwe kerk was die gebore Duitser [[Carl Otto Hager]], wat destyds vir soveel NG kerke in die Gotiese styl verantwoordelik was, maar waarvan heelparty intussen gesloop is, onder meer dié op [[Willowmore]], [[Carnarvon]], [[Heidelberg, Wes-Kaap\|Heidelberg, Kaap]], en [[Caledon]]. In sy ''Memoires'' vertel Hager hoe hy sy intrek in ds. Hofmeyr se pastorie geneem het en hoe hulle hom aanvaar het soos 'n eie familielid en hy vrylik kon deel in die huislike en godsdienstige lewe.<ref>Hofmeyr, W. Louw, Nico J., S.M.. George S. en Johannes W. (samestellers). 1987. ''Die Hofmeyrs: 'n Familiegeskiedenis''. Lynnwoodrif en Bloemfontein: Die Samestellers.</ref> Hy het altesaam 18 maande in die pastorie gewoon en het geskryf: "Dit was 'n liewe familie. Ek is dadelik opgeneem en het gedeel in die huislike en godsdienstige samesyn … Deur die voorbeeld van ds. Hofmeyr het ek dierbare vriende gemaak. Ek is geëer en bemin deur elkeen. As ek enige jare lank in Kaapstad op die toppunt van ellende was, dan was ek (op Somerset) op die toppunt van voorspoed, eer en seëninge." <ref name="smith" />

	== Opvoedkunde ==		== Opvoedkunde ==
Lyn 178:		Lyn 178:
	[[Lêer:Ds JH Hofmeyr standbeeld.jpg\|duimnael\|links\|230px\|'n Dankbare gemeente het die standbeeld van ds. Hofmeyr in 1916 voor die kerkgebou laat oprig. Dit is onthul deur sy jongste swaer, ds. [[George Murray]], wat toe sowat 70 jaar oud was en in daardie jaar afgetree het as leraar van die NG gemeente De Hoop.]]		[[Lêer:Ds JH Hofmeyr standbeeld.jpg\|duimnael\|links\|230px\|'n Dankbare gemeente het die standbeeld van ds. Hofmeyr in 1916 voor die kerkgebou laat oprig. Dit is onthul deur sy jongste swaer, ds. [[George Murray]], wat toe sowat 70 jaar oud was en in daardie jaar afgetree het as leraar van die NG gemeente De Hoop.]]

	Die Kaapse Kerk se Sinode van 1909 het die volgende getuienis aangaande ds. Hofmeyr te boek gestel: "Hy het die Kerk byna 50 jaar lank met groot ywer en bekwaamheid, met innige vroomheid van die lewe, en met waaragtige toewyding aan sy Here gedien." Tog was hy ook maar mens, 'n man wat volgens oorlewering verslaaf was aan sigare en altyd 'n glas rooiwyn saam met sy aandete geniet het.<ref~~>Smith,~~ ~~John~~ ~~(red.) 1974. ''Somerset-Oos-gedenkboek. 1825–1975''. Somerset-Oos: Sentrale Feeskomitee.<~~/~~ref~~>		Die Kaapse Kerk se Sinode van 1909 het die volgende getuienis aangaande ds. Hofmeyr te boek gestel: "Hy het die Kerk byna 50 jaar lank met groot ywer en bekwaamheid, met innige vroomheid van die lewe, en met waaragtige toewyding aan sy Here gedien." Tog was hy ook maar mens, 'n man wat volgens oorlewering verslaaf was aan sigare en altyd 'n glas rooiwyn saam met sy aandete geniet het.<ref name="smith" />

	Een van die Hofmeyrs se seuns, dis ongelukkig nie bekend watter een nie, het in 1932 van sy kinderjare geskryf: "My vroegste herinneringe is verbonde aan die Somersetse pastorie … En wat 'n lieflike woning was dit nie! … Aan die voet van die skone Boschberg, geleë 'n hele ent buitekant die dorp en omring van pragtige eike en dennebome en 'n groot blom- en [[groentetuin]], 'n vrugteboord en landerye, het dit meer na 'n plaas in die [[Boland]] dan 'n onderveldse pastorie gelyk. En watter oorvloed van vrugte van allerlei soorte het ons nie in daardie tuin gehad nie! Ons vader het 'n liefhebbery in sy tuin gehad en het geen koste ontsien om die nuutste soort appels, pere, perskes, vye, druiwe, ens. in sy tuin te kry … Daar was 'n kweperlaning rondom die pastoriegronde en die kwepers kon met wa-vragte weggery word ..."		Een van die Hofmeyrs se seuns, dis ongelukkig nie bekend watter een nie, het in 1932 van sy kinderjare geskryf: "My vroegste herinneringe is verbonde aan die Somersetse pastorie … En wat 'n lieflike woning was dit nie! … Aan die voet van die skone Boschberg, geleë 'n hele ent buitekant die dorp en omring van pragtige eike en dennebome en 'n groot blom- en [[groentetuin]], 'n vrugteboord en landerye, het dit meer na 'n plaas in die [[Boland]] dan 'n onderveldse pastorie gelyk. En watter oorvloed van vrugte van allerlei soorte het ons nie in daardie tuin gehad nie! Ons vader het 'n liefhebbery in sy tuin gehad en het geen koste ontsien om die nuutste soort appels, pere, perskes, vye, druiwe, ens. in sy tuin te kry … Daar was 'n kweperlaning rondom die pastoriegronde en die kwepers kon met wa-vragte weggery word ..."

← Ouer weergawe		Wysiging soos op 20:22, 1 Junie 2026
Lyn 21:		Lyn 21:
	Aangesien sy ouers uit godsdienstige oorwegings hom nie teen [[pokke]] laat inent het nie, kon hy nie tot 'n skool toegelaat word nie. (Volgens ’n ander bron het hy as knaap en jongeling sy onderwys in die publieke skool in Leiden ontvang.) Van sy sesde tot sy tiende jaar is hy dus tuis deur sy moeder onderrig. Aangesien hy 'n aanleg vir die tekenkuns gehad het, was dit sy ambisie om argitek te word en so besoek hy as seun 'n ambagskool, maar hy wou net ’n ambag leer as hy daardeur iets blywends tot stand kon bring. Die gedagte dat hy iets moes maak wat binne afsienbare tyd sou verslyt of vergaan, was vir hom ondraaglik. Geen wonder nie dat sy eerste verdienste van ses pennies in die week by 'n steenhouer was wat met graniet gewerk het! Maar sy swak oë het hom belet om lank in hierdie spannende werk te bly. Daarna het hy 'n tyd lank die timmermansambag gevolg, en ook die krulle van die skaafbank by bakkers verkoop. Hy was in hierdie dae goed op pad om argitek te word.		Aangesien sy ouers uit godsdienstige oorwegings hom nie teen [[pokke]] laat inent het nie, kon hy nie tot 'n skool toegelaat word nie. (Volgens ’n ander bron het hy as knaap en jongeling sy onderwys in die publieke skool in Leiden ontvang.) Van sy sesde tot sy tiende jaar is hy dus tuis deur sy moeder onderrig. Aangesien hy 'n aanleg vir die tekenkuns gehad het, was dit sy ambisie om argitek te word en so besoek hy as seun 'n ambagskool, maar hy wou net ’n ambag leer as hy daardeur iets blywends tot stand kon bring. Die gedagte dat hy iets moes maak wat binne afsienbare tyd sou verslyt of vergaan, was vir hom ondraaglik. Geen wonder nie dat sy eerste verdienste van ses pennies in die week by 'n steenhouer was wat met graniet gewerk het! Maar sy swak oë het hom belet om lank in hierdie spannende werk te bly. Daarna het hy 'n tyd lank die timmermansambag gevolg, en ook die krulle van die skaafbank by bakkers verkoop. Hy was in hierdie dae goed op pad om argitek te word.

	Daar was destyds egter nog by die jonge Pauw selfs 'n afkeer van vroomheid en vromes. En tog het die invloed van sy diep godsdienstige ouers en hul strenge leefwyse hom bygebly. Toe hy op 17-jarige leeftyd belydenis aflê as lidmaat van die Christelik-Afgeskeie Kerk, was daar by hom geen vyandskap meer teenoor die godsdiens nie. Sy leraar en sy moeder veral het hom grootliks beïnvloed. Sy brandende begeerte tot die evangelie-bediening is op hierdie leeftyd vervul toe die pad vir hom geopen is tot die Christelike Normaalskool by die Klokkenberg, in [[Nijmegen]]. Eers was die plan dat hy as sendingonderwyser na China sou gaan vanweë die behoefte aan werkkragte vir daardie land. Aan die end van sy tweede jaar in Nijmegen het hy byna beswyk aan 'n baie ernstige siekte.<ref>{{af}} Oberholster, mev. J.A.S. 1940. ''Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente te Wellington. 'n Geskiedkundige Oorsig van sy Honderdjarige Bestaan 1840–1940''. Wellington: NG Kerkraad.</ref>		Daar was destyds egter nog by die jonge Pauw selfs 'n afkeer van vroomheid en vromes. En tog het die invloed van sy diep godsdienstige ouers en hul strenge leefwyse hom bygebly. Toe hy op 17-jarige leeftyd belydenis aflê as lidmaat van die Christelik-Afgeskeie Kerk, was daar by hom geen vyandskap meer teenoor die godsdiens nie. Sy leraar en sy moeder veral het hom grootliks beïnvloed. Sy brandende begeerte tot die evangelie-bediening is op hierdie leeftyd vervul toe die pad vir hom geopen is tot die Christelike Normaalskool by die Klokkenberg, in [[Nijmegen]]. Eers was die plan dat hy as sendingonderwyser na China sou gaan vanweë die behoefte aan werkkragte vir daardie land. Aan die end van sy tweede jaar in Nijmegen het hy byna beswyk aan 'n baie ernstige siekte.<ref name="ob">{{af}} Oberholster, mev. J.A.S. 1940. ''Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente te Wellington. 'n Geskiedkundige Oorsig van sy Honderdjarige Bestaan 1840–1940''. Wellington: NG Kerkraad.</ref>

	== Opleiding ==		== Opleiding ==
Lyn 59:		Lyn 59:
	[[Lêer:NG sendingkerk Wellington, 1931.jpg\|duimnael\|links\|300px\|Die ou NG sendingkerk op Wellington. Dis blykbaar die kerk wat eerw. Pauw in 1884 help oprig het, maar wat in 1941 gesloop en vervang is deur 'n veel groter [[Art Deco]]-gebou.]]		[[Lêer:NG sendingkerk Wellington, 1931.jpg\|duimnael\|links\|300px\|Die ou NG sendingkerk op Wellington. Dis blykbaar die kerk wat eerw. Pauw in 1884 help oprig het, maar wat in 1941 gesloop en vervang is deur 'n veel groter [[Art Deco]]-gebou.]]

	In 1879 neem eerw. Pauw hy 'n beroep na die NG sendinggemeente op Wellington. Dit was nadat ds. [[Andrew Murray]] eerw. Pauw in Februarie 1878 op Zuurbraak besoek het en hom later in die jaar na Wellington genooi het om kennis te kom maak met die sendinggemeente aangesien eerw. [[Isaac Bisseux]] weens ouderdom wou bedank. Dit was 'n jaar ná die opening van die [[Sendinginstituut]] aldaar en sewe jaar ná die aankoms van ds. [[Andrew Murray]] in die [[NG gemeente Wellington\|moedergemeente Wellington]] waar hy en eerw. Pauw die volgende 32 jaar so hartlik en vrugbaar sou saamwerk. Ds. Murray wou graag eerw. Pauw se samewerking in die Sendinginstituut hê waar iemand wat Hollands geken het, nodig was as dosent.<ref~~>{{af}}~~ ~~Oberholster,~~ ~~mev. J.A.S. 1940. ''Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente te Wellington. 'n Geskiedkundige Oorsig van sy Honderdjarige Bestaan 1840–1940''. Wellington: NG Kerkraad.<~~/~~ref~~>		In 1879 neem eerw. Pauw hy 'n beroep na die NG sendinggemeente op Wellington. Dit was nadat ds. [[Andrew Murray]] eerw. Pauw in Februarie 1878 op Zuurbraak besoek het en hom later in die jaar na Wellington genooi het om kennis te kom maak met die sendinggemeente aangesien eerw. [[Isaac Bisseux]] weens ouderdom wou bedank. Dit was 'n jaar ná die opening van die [[Sendinginstituut]] aldaar en sewe jaar ná die aankoms van ds. [[Andrew Murray]] in die [[NG gemeente Wellington\|moedergemeente Wellington]] waar hy en eerw. Pauw die volgende 32 jaar so hartlik en vrugbaar sou saamwerk. Ds. Murray wou graag eerw. Pauw se samewerking in die Sendinginstituut hê waar iemand wat Hollands geken het, nodig was as dosent.<ref name="ob" />

	In daardie tyd was die sendinggemeente nog onder die Paryse Evangeliese Sendinggenootskap. Eerw. Pauw sou die opvolger wees van die ou vader Bisseux, wat sedert 1829 daar gearbei het en na wie die jakobregop (Zinnia) “bisseuxtjie” genoem is. Hy was ná 50 jaar in die Wagenmakersvallei op die punt om af te tree. Die gemeente het toe, waarskynlik op aanbeveling van ds. Murray, ingewillig dat hulle aan die NG Kerk oorgedra kon word en die salaris sou probeer vind om eerw. Pauw as leraar te beroep.		In daardie tyd was die sendinggemeente nog onder die Paryse Evangeliese Sendinggenootskap. Eerw. Pauw sou die opvolger wees van die ou vader Bisseux, wat sedert 1829 daar gearbei het en na wie die jakobregop (Zinnia) “bisseuxtjie” genoem is. Hy was ná 50 jaar in die Wagenmakersvallei op die punt om af te tree. Die gemeente het toe, waarskynlik op aanbeveling van ds. Murray, ingewillig dat hulle aan die NG Kerk oorgedra kon word en die salaris sou probeer vind om eerw. Pauw as leraar te beroep.

	Eerw. Pauw het die werk in die Bovlei begin en daar het die gemeente 'n kerk, 'n skool en 'n woonhuis gehad. Hy het egter reeds op die dorp gewoon in sy eie huis. 'n Tyd lank het Bisseux en Pauw saamgewerk en naderhand het die dorp die uitgangspunt van die werk geword. Die sendinggemeente by Wellington was eerw. Pauw se langste werkkring, en hier het hy met volharding vir iets meer dan 30 jaar gewerk om die kleurlingbevolking op geestelike gebied te verhef. Aan die begin moes op die dorp 'n [[pastorie]] aangekoop en 'n kerk gebou word (of volgens 'n ander bron die bestaande gebou vergroot word<ref~~>{{af}}~~ ~~Oberholster,~~ ~~mev. J.A.S. 1940. ''Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente te Wellington. 'n Geskiedkundige Oorsig van sy Honderdjarige Bestaan 1840–1940''. Wellington: NG Kerkraad.<~~/~~ref~~>). Geld was nie volop nie, maar daar was 'n gewillige gees om te werk. Tot twee maal in die jaar is basaar gehou en af en toe is selfs £100 bereik by so 'n geleentheid. Gelukkig dat die begin van die kerkbou in 1884 juis saamgeval het met 'n geseënde opwekking in die moedergemeente, wat ook deurgewerk het in die sendinggemeente. Die laaste pennie skuld op dié gebou is in 1898 afbetaal. Daar was 'n diep en standhoudende werk in baie harte. Toe eerw. Pauw in 1910 aftree, het hierdie gemeente, vroeër 'n belangrike gemeente van die [[Paryse Evangeliese Genootskap]], onder sy bearbeiding reeds 'n bloeiende sendinggemeente van die NG Kerk geword.		Eerw. Pauw het die werk in die Bovlei begin en daar het die gemeente 'n kerk, 'n skool en 'n woonhuis gehad. Hy het egter reeds op die dorp gewoon in sy eie huis. 'n Tyd lank het Bisseux en Pauw saamgewerk en naderhand het die dorp die uitgangspunt van die werk geword. Die sendinggemeente by Wellington was eerw. Pauw se langste werkkring, en hier het hy met volharding vir iets meer dan 30 jaar gewerk om die kleurlingbevolking op geestelike gebied te verhef. Aan die begin moes op die dorp 'n [[pastorie]] aangekoop en 'n kerk gebou word (of volgens 'n ander bron die bestaande gebou vergroot word<ref name="ob" />). Geld was nie volop nie, maar daar was 'n gewillige gees om te werk. Tot twee maal in die jaar is basaar gehou en af en toe is selfs £100 bereik by so 'n geleentheid. Gelukkig dat die begin van die kerkbou in 1884 juis saamgeval het met 'n geseënde opwekking in die moedergemeente, wat ook deurgewerk het in die sendinggemeente. Die laaste pennie skuld op dié gebou is in 1898 afbetaal. Daar was 'n diep en standhoudende werk in baie harte. Toe eerw. Pauw in 1910 aftree, het hierdie gemeente, vroeër 'n belangrike gemeente van die [[Paryse Evangeliese Genootskap]], onder sy bearbeiding reeds 'n bloeiende sendinggemeente van die NG Kerk geword.

	== Vader van die NG Sendingkerk ==		== Vader van die NG Sendingkerk ==
Lyn 101:		Lyn 101:
	Skrywers oor sy lewe is dit eens dat Jacobus Pauw inderdaad 'n belangrike figuur in die geskiedenis van die Afrikaanse kerk in Suid-Afrika was. So het ds. [[Andrew Murray]] die naam "Vader van die Sendingkerk" tereg aan eerw. Pauw toegeken. Hy was ongetwyfeld een van die beroemdste, godvrugtigste en onvermoeidste kruisgesante wat die Sendingkerk in Suid-Afrika gedien het. As dosent aan die belangrike opleidingskool het hy uitmuntende hoedanighede besit. Sy bekwaamheid, sy onvermoeide ywer, sy deeglike kennis van die dogmatiek was deur niemand betwis nie. "Dat sy kinders almal belangrike persone in die samelewing geword het," skryf Eric Stockenström in sy ''Vername persone'' (soos aangehaal in eerw. [[Andries Dreyer]] se ''Kruisgesante in Suid-Afrika''), "is bewys genoeg dat hy 'n eksellente, waardige huisvader was. Twee van sy dogters is met sendelinge getroud; twee seuns is predikante van die Nederduitse Gereformeerde Kerk; een seun, die welbekende, geniale Danie, was professor aan die [[Universiteit van Stellenbosch]], en al die ander was onderwysers op verskillende plekke in Suid-Afrika. 'n Ander belangrike feit in verband met die lewensgeskiedenis van Jacobus Pauw is dat hy een van die uitlanders was wat die land van Goeie Hoop aangeneem het as sy vaderland. Hy was twee maal met Afrikaanse dames getroud, en is oorlede en begrawe in die land waar hy hom metterwoon kom vestig het. Hy het ’n voorbeeld gestel van godsvrug, reine lewenswandel, taaie volharding en patriotisme."<ref>{{af}} [[Andries Dreyer\|Dreyer, eerw. Andries]]. 1927. ''Kruisgesante in Suid-Afrika. Jubileum-Gedenkboek van die [[Sendinginstituut]] op [[Wellington, Wes-Kaap\|Wellington]], 1877–1927''. Kaapstad: Nasionale Pers.</ref>		Skrywers oor sy lewe is dit eens dat Jacobus Pauw inderdaad 'n belangrike figuur in die geskiedenis van die Afrikaanse kerk in Suid-Afrika was. So het ds. [[Andrew Murray]] die naam "Vader van die Sendingkerk" tereg aan eerw. Pauw toegeken. Hy was ongetwyfeld een van die beroemdste, godvrugtigste en onvermoeidste kruisgesante wat die Sendingkerk in Suid-Afrika gedien het. As dosent aan die belangrike opleidingskool het hy uitmuntende hoedanighede besit. Sy bekwaamheid, sy onvermoeide ywer, sy deeglike kennis van die dogmatiek was deur niemand betwis nie. "Dat sy kinders almal belangrike persone in die samelewing geword het," skryf Eric Stockenström in sy ''Vername persone'' (soos aangehaal in eerw. [[Andries Dreyer]] se ''Kruisgesante in Suid-Afrika''), "is bewys genoeg dat hy 'n eksellente, waardige huisvader was. Twee van sy dogters is met sendelinge getroud; twee seuns is predikante van die Nederduitse Gereformeerde Kerk; een seun, die welbekende, geniale Danie, was professor aan die [[Universiteit van Stellenbosch]], en al die ander was onderwysers op verskillende plekke in Suid-Afrika. 'n Ander belangrike feit in verband met die lewensgeskiedenis van Jacobus Pauw is dat hy een van die uitlanders was wat die land van Goeie Hoop aangeneem het as sy vaderland. Hy was twee maal met Afrikaanse dames getroud, en is oorlede en begrawe in die land waar hy hom metterwoon kom vestig het. Hy het ’n voorbeeld gestel van godsvrug, reine lewenswandel, taaie volharding en patriotisme."<ref>{{af}} [[Andries Dreyer\|Dreyer, eerw. Andries]]. 1927. ''Kruisgesante in Suid-Afrika. Jubileum-Gedenkboek van die [[Sendinginstituut]] op [[Wellington, Wes-Kaap\|Wellington]], 1877–1927''. Kaapstad: Nasionale Pers.</ref>

	Eerw. Pauw was 'n vrome en godvrugtige mens, begaaf met ’n heldere deursig, ’n gesonde oordeel en onkreukbare gehegtheid aan die waarheid, skryf dr. C.J. Kriel, in lewe professor aan die teologiese skool van die NG Sendingkerk, [[Bellville]], in die ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'',<ref>{{af}} Kriel, dr. C.J. in De Kock, W.J. 1968 . ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'', deel I. Kaapstad: Nasionale Boekhandel.</ref> min of meer dieselfde beskrywing wat mev. J.A.S. Oberholster in 1940 van hom gegee het: "Vader Pauw . . . was 'n man van heldere deursig, gesonde oordeel en sterk geloof." Sy haal iemand aan wat eenkeer van hom gesê het: "Die sendingkerk het in hom as kerklike staatsman 'n grote gawe van God ontvang. Hy was 'n man van wye kennis en het persoonlikheid besit. Hy was besonder begaafd as prediker en het gespreek met grote seggingskrag. By geleentheid kon hy met gesag en die onverskrokkenheid van die ou profete die wil van God verkondig."<ref~~>{{af}}~~ ~~Oberholster,~~ ~~mev. J.A.S. 1940. ''Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente te Wellington. 'n Geskiedkundige Oorsig van sy Honderdjarige Bestaan 1840–1940''. Wellington: NG Kerkraad.<~~/~~ref~~>		Eerw. Pauw was 'n vrome en godvrugtige mens, begaaf met ’n heldere deursig, ’n gesonde oordeel en onkreukbare gehegtheid aan die waarheid, skryf dr. C.J. Kriel, in lewe professor aan die teologiese skool van die NG Sendingkerk, [[Bellville]], in die ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'',<ref>{{af}} Kriel, dr. C.J. in De Kock, W.J. 1968 . ''[[Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek]]'', deel I. Kaapstad: Nasionale Boekhandel.</ref> min of meer dieselfde beskrywing wat mev. J.A.S. Oberholster in 1940 van hom gegee het: "Vader Pauw . . . was 'n man van heldere deursig, gesonde oordeel en sterk geloof." Sy haal iemand aan wat eenkeer van hom gesê het: "Die sendingkerk het in hom as kerklike staatsman 'n grote gawe van God ontvang. Hy was 'n man van wye kennis en het persoonlikheid besit. Hy was besonder begaafd as prediker en het gespreek met grote seggingskrag. By geleentheid kon hy met gesag en die onverskrokkenheid van die ou profete die wil van God verkondig."<ref name="ob" />

	Prof. [[G.B.A. Gerdener]], in lewe ook dosent aan die [[Sendinginstituut]], het in 1948 geskryf: "Suid-Afrika en by name die NG Sendingkerk was baie ryker deur die koms hierheen van J.C. Pauw. Ook deur sy nageslag leef hy voort. As kerklike staatsman het die Sendingkerk in hom 'n kostelike gawe uit die hand van God ontvang. Hy was begaafd met 'n helder deursig, 'n gesonde oordeel en onkreukbare gehegtheid aan die waarheid. Met die gawes van sy verstand het hy gepaar daardie innige godsvrug en kinderlike gebedslewe wat hom deur Gods goedertierenheid en genade sowel tot uitstaande vader van sy huis as vader in die Kerk verhef het."<ref>{{af}} [[G.B.A. Gerdener\|Gerdener, prof. dr. G.B.A.]] 1951. ''Bouers van Weleer''. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers van Suid-Afrika.</ref>		Prof. [[G.B.A. Gerdener]], in lewe ook dosent aan die [[Sendinginstituut]], het in 1948 geskryf: "Suid-Afrika en by name die NG Sendingkerk was baie ryker deur die koms hierheen van J.C. Pauw. Ook deur sy nageslag leef hy voort. As kerklike staatsman het die Sendingkerk in hom 'n kostelike gawe uit die hand van God ontvang. Hy was begaafd met 'n helder deursig, 'n gesonde oordeel en onkreukbare gehegtheid aan die waarheid. Met die gawes van sy verstand het hy gepaar daardie innige godsvrug en kinderlike gebedslewe wat hom deur Gods goedertierenheid en genade sowel tot uitstaande vader van sy huis as vader in die Kerk verhef het."<ref>{{af}} [[G.B.A. Gerdener\|Gerdener, prof. dr. G.B.A.]] 1951. ''Bouers van Weleer''. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers van Suid-Afrika.</ref>